kel modern mens.Het aanvaarden , met gelatenheid, van
het kruis, daar trapt geen mens meer in.
Mag de mens dan niet opstandig zijn?Moet hij alles op
zich laten afkomen?Waar zijn zijn rechten,belooft door
het natuurrecht?Stel u het volgende voor.
Een aardbeving doet een gebouw instorten.Een meisje
raakt gekneld tussen de betonblokken , ze is geimmobili-
seerd aan armen en benen. Ze leeft,kan vrij ademen,zich
goed bewust van haar toestand. De dag gaat voorbij, de
honger knaagt.Roepen heeft geen zin. Ze krijgt geen ant-
woord. Bidden heeft geen zin, ze krijgt geen antwoord.
Er is een totale stilte rond haar.Ze voelt zich verlaten.
Ze heeft dorst, ze wil haar eigen urine opdrinken
doch dit lukt haar niet.Ze kan haar hoofd bewegen dit is
alles.Ze weet dat zij zonder vocht het een paar dagen kan
uithouden.Het begint te regenen, onder haar hoofd vormt
zich een plas,daar kan ze zich aan laven.Ze beseft dat
haar doodstrijd een paar dagen kan gerokken worden.Ze
houdt het enkele dagen vol, haar nieren blokkeren, raakt
in coma en sterft.
Mag een mens die dit meemaakt, niet vloeken van de
pijn?Wat is haar schuld aan dit ganse gebeuren?Mag hij
(zij), wat hem (haar) overkomt, niet aanvaarden?Zal God,
zo een persoon, zijn opstandigheid aanrekenen?Is God dan
zo grillig?Ik heb een ander beeld van God!
Een eigen Godsbeeld
Waarom heeft God de aarde geschapen?
In de lagere school leerde men dat God de eenzaamheid
wilde ontvluchten en daarom de mens schiep.Een andere
reden is schepping tot zijn eigen glorie, wat dicht in de
|