dicht tegen de deur verslag van onze Lut (1)
Op uitnodiging van dr. Chris Truyers, arts in het revalidatieziekenhuis Inkendaal in Sint-Pieters-Leeuw, maakten we kennis met 'ParkINK', de Parkinson-revalidatie die men in de praktijk brengt in het revalidatiecentrum Inkendaal. Dat ziekenhuis (de vroegere BIJTJES) evolueerde door de jaren tot een gespecialiseerd revelidatiecentrum. Bij locomotorische revalidatie (bijvoorbeeld bij heupbreuk) stelde men vast dat bepaalde mensen in de revalidatie achter bleven op het verhoopte resultaat. Opvallend was de aanwezigheid van een aantal Parkinsonpatiënten.
Ervaring in de eigen kinderafdeling met de PetÖ-techniek (1) bracht het inzicht dat motorisch niet functioneren vaak het gevolg van niet samengaan van verschillende functies.
Hier was conductieve educatie een perfecte revalidatietechniek : dit is een leertherapie waarbij gebruik van ritme en het voor uzelf uitspreken van het doel bij wat je doet belangrijk zijn. In de hersenen zitten spraak en beweging in éénzelfde deel gelokaliseerd en het voor jezelf herhalen van je doel helpt om dit motorisch bewust en beter uit te voeren.
Het effect van een externe geluidsstimulering bij Parkinsonpatiëntenis (bijvoorbeeld door een metronoom) is gekend, en is sterker dan bij een visuele of schoktherapie (electrische impulsen). Het voor jezelf herhalen van wat je doet is een vergelijkbare interne stimulans en hierop is conductieve pedagogie/educatie gebaseerd.
Een Parkinsonpatiënt die bijvoorbeeld een revalidatie kreeg voor een heup, boekte beter resultaat vanuit neurorevalidatie, die gebruik maakt van conductieve pedagogie. Omdat het Parkinsonprobleem meer doorweegt dan de locomotorische problemen, was deze therapie te verkiezen.












