Iedere eenzame avond,
als ik stil lig in mijn bed,
prevel ik met gesloten mond
dit korte en lief gebed
God zegen al mijn bekenden.
Waar ze ook mogen zijn.
Houdt ze ver weg van ellende,
anders heb ik ook zo'n pijn.
mijn vraag is een vreemde
maar noodzakelijk, wat ik u zweer,
en als
En God, er is nog iets
waarvan ik hoop dat u dat voor mij doet,
een lastige vraag, 't is niet niets
maar zorg dat mijn computer het altijd doet.
Ik weet ik het niet echt meende
vroeg ik het u niet hoor Heer.
Maar dat computerkastje
verbergt meer dan een "on" en "end".
Daar zitten ook al mijn vrienden,
in dat kleine compartiment
Ik heb ze goed leren kennen,
door de dingen die ik van ze kreeg
en Heer, het wordt dan wennen
als mijn computer ineens zweeg.
Door vertrouwen kwamen ze bij me binnen,
hetzelfde eigenlijk als bij u.
We sturen elkaar leuke en lieve dingen
en onze vriendschap groeide nu.
Alstublieft stop nu voor heel even
en laat de andere mensen daar.
Geef allen uit mijn bestand uw zegen
die van mij houden en dan ben ik klaar.
gedichtje van Thea
