Dinsdag 15 juni. Wilden we net uit de box varen toen het begon toch te stortregenen. Om niet erg nat te worden wachten we tot de bui over is.
We gooiden de touwen los,  motor aan, achteruit varen, ineens een lawaai en toen zaten we vast.
Het liggen in een box is hier heel apart. Je vaart achteruit de box in en maakt met 2 landvasten de boot vast aan de steiger. Dan geven ze je een touw aan en die moet je mee nemen naar voren en aan het eind van het touw zit een dikker touw die je aan de voorkant vastzet. Je krijgt er ook wel eens 2 aangereikt en dat is dan voor beide kanten een touw en die 2 touwen zijn onderwater weer aan elkaar verbonden. Omdat het erg smal invaren was zijn we met de boot vooruit er ingegaan. Het ongeluk wil dus dat onze schroef het tussentouw heeft gepakt en we niet meer los konden komen. Er moest een duiker aan te pas komen. Het was inmiddels al laat geworden, maar we hebben toch maar besloten om weg te varen..

We zijn nóg een dag gebleven voor het geval dat we niet op tijd zijn voor de voetbal. Nederland tegen Denemarken. De Hollandse vlag die ik meegenomen had hebben wij buiten gehangen. Wij waren de enige Nederlanders. Ina, mijn vriendin uit Harderwijk smste mij dat het in Nederland de Oranje gekte is. Zelf lagen zij met de boot in Meppel en hebben daar de voetbal gezien, ook daar was het overal oranje.

We zijn doorgereden naar Miramar en onderweg zagen we duizenden sinasappelboompjes, de vruchten moeten nog groeien. Dat was wel een beetje jammer, anders was het een kleurrijk geheel geweest.
We zijn langs de zee over de mooie boulevards terug gereden naar Grau.

Onderweg een tappas gegeten.

Fietsend gaan we naar Gandia om het paleis van Borja te bezichtigen. Het paleis van Gandia is een indrukwekkend gebouw, typisch voor de burger architectuur voor die tijd. Het was de Koninklijke Residentie van de Graaf Aragon, omringd door dichters zoals Pere en Ausiàs March. In  1485 was het Cardinal Roderico, de toekomstige Paus Alexander VI die het graafschap kocht voor deze gelegenheid. En hiermee vestigde hij Graafschap Gandia op in het jaar 1740, de belangrijkste onder hem was Graaf Saint Francis of Borja.

 12 Juni zijn we naar Grau varen, dat in de gemeente Gandia ligt. De stad Gandia ligt 3 km van de haven af.

Meestal komt de wind in de middag opzetten, dan gaan we varen. Vandaag 10 juni naar Denia, het noorden van de provincie Alicante.

Heerlijk gezeild en wat een prachtige hoge kust.

Ook daar staan huizen en flats op. Er is in de laatste 20 á 30 jaren erg veel in Spanje gebouwd. Te veel!!!

Er is op dit moment veel leegstand vanwege de crisis. Waar niet?

Hijskranen e.d. blijven gewoon bij de flats staan. Af en toe ziet het er spookachtig uit.

Er zijn op dit moment meer makelaars dan bakkers. De prijzen van de woningen zakken nog steeds. Volgens mij is de crisis hier erger als bij ons.

Het is donderdag 10 juni en we zitten in Altea, vlak bij Benidorm.  Na nog 2 havens te zijn aangelopen in Santa Pola en Alicante zijn we hier 9 juni aangekomen en hebben aan boord de verkiezingen gevolgd. Met een kleine schotelantenne kunnen we TV kijken. Het zal straks met de voetbal nog spannender gaan worden.

We hebben vaak gratis internet in de havens.

Om een uur of 4  lagen we in één van de 3 grote havens van Torrevieja. Het is een badplaats gelegen aan de Middellandse Zee, 41 km ten zuiden van Alicante in Spanje.. De gemeente is 71 km2 groot, bezit ongeveer 20 km kust en telt ruim 94.000 inwoners.

Zaterdag 5 juni.

s’Morgens zijn we naar de Mercado gelopen om verse vis en groenten te kopen. Het is dan nog overal lekker koel. Omdat het nogal een eind lopen was hebben we het karretje meegenomen, we moesten ook nog water en wijn meenemen.

Nu zitten we in de boot en kijken voetbal. Nederland, Hongarije. Hierna gaan we in de havenkom voor anker. Heel goed te doen.

Vrijdag 4 juni.  Voordat we de zee opgaan moeten we onder een brug door en die ging pas om 12 uur open. We lagen al om 11 uur voor de brug. Niet goed gepland. Dus moesten we een uur wachten. 
Maakte eigenlijk niet zo gek veel uit want de zeiltrip is maar 15 mijl varen.
Het rustig aan de wind zeilen ging lekker, totdat er een grote Bavaria ons wou inhalen. Henk ging gelijk aan de touwen trekken en nog een extra zeil bijzetten, om maar wat harder te gaan. Dat was hem de eer te na!! Weg rust.  Maar, ik had hem er zelf op attent gemaakt

Donderdag 3 juni, gezwommen, heerlijk ontbijtje en daarna losgemaakt om naar de andere kant van het meer te zeilen om vervolgens terug naar de ingang van het meer om daar het anker te laten zakken. Dat is vlak bij de haven waar we gisteren ook lagen. We kunnen dan morgen zo de zee weer op. We blijven vanavond aan boord. Henk gaat straks vis klaarmaken en ik ruim alles op. De taken zijn weer goed verdeeld.

Woensdag 2 juni, zijn we het meer opgevaren. Een prachtig meer. Het lijkt wel wat op het IJsselmeer. Rondom dorpjes met mooie stranden. Bij Los Alcázares gingen we voor anker en ( weer voor het eerst) in de bijboot aan land gegaan. Bootschappen gedaan en op het terras bier en tappas genomen, waar we achteraf veel voor betaald hebben. Normaliter koop je een biertje met tapas voor 2 á 3 euro en nu moesten we 7 euro ieders betalen. Henk heeft nog geprobeerd om het ze uit te leggen dat het veel te duur was, maar daar wilden ze niets van weten. Afzetters waren het. 

De volgende dag zijn we gaan fietsen naar Cabo de Palos over de lange landtong. We zagen alleen maar flats. Jammer dat we over deze autoweg moesten fietsen.  Aan het einde van de landtong in een oud vissersdorpje hebben we de lunch genomen. Hiervandaan konden we de uitkijktoren van Cabo de Palos zien.

Ik moet nog wel wennen aan het fietsen want ik had me toch een zere……

Doordat ik steeds zat te draaien knapte mijn zadel af. We hadden net voor mij een ander zadel gekocht. Het zal wel made in China zijn geweest.

Toen zijn we op zoek gegaan naar een touwtje. Omdat het siësta tijd was waren haast alle winkels dicht. We konden nog ergens een netje kopen met een touwtje er doorheen en daar kon Henk het zadel provisorisch mee vastmaken en kon er verder gefietst worden.

Van Catagena naar La Manga del Mar Menor is 25 mijl varen. Mooi zeilweer en halve wind.  Met het varen en de temperatuur (25 tot 30 graden) kon het niet beter. De haven (Tómas Maestre) is een verenigingshaven en een prettige haven. Incl. internet.

La Manga del Mar Menor is een landstrook, gelegen aan de zuidoostkust van Spanje aan de Middellandse Zee. Mar Menor is het grootste zeewatermeer in Europa. La Manga is een smalle landstrook met een lengte van 22 km. en breedte tot 1.5 km. De binnenzee staat wel in contact met de open zee via vier natuurlijke kanalen. Het is helder water en staat bekend om haar goede stranden.  La Manga is volgebouwd met hotels en vakantiehuisjes. De bebouwing belast de landtong zodanig dat deze langzaam maar zeker steeds verder verzakt

Foto's van gevels en beelden.

Na 15 mijl gevaren,  zijn we in Cartagena aangekomen. Om wat cultuur op te doen zijn we een paar dagen hier gebleven.
Cartagena is een havenplaats in het oosten van Spanje, in de regio Murcia, aan de Middellandse zee. De haven van Cartagena is een van de belangrijkste haven van het land.



De stad Catagena is ontstaan  300 jaar voor Christus. Er zijn veel oudheidkundige bezienswaardigheden. Volgens de geschiedenis is hier de West Europese beschaving begonnen. Ook in de bijbel  wordt Catagena genoemd.

 27 Mei.

Vroeg vertrokken om naar Nazarron te varen (35 Mijl). Omdat ik nog steeds last van mijn hoofd had, heb ik tijdens de zeiltocht veel binnengelegen. Het ging snel over toen we in deze mooie haven waren beland. We dachten eerst dat het een dure haven zou zijn, het zag er zo verzorgd uit, maar het tegendeel is waar.   Doordat deze haven achter de rotsen ligt heb je geen last van de deining. Het is hier zo prachtig dat we nog een nacht blijven om de omgeving te verkennen.  Vrijdag hebben we dat gedaan. Zie foto’s.

26 Mei vertrekken we eindelijk met de boot naar Carrucha. De eerste 15 mijl  geen wind, daarna alle zeilen bijgezet en toen gingen we er als een speer vandoor. Dat was een mooie zeiltocht. Totaal 50 mijl gevaren. De haven was minder mooi. Een dag en nacht om te niet vergeten. Wat werden we heen en weer geslingerd, later werd het gelukkig iets beter. Hoofdpijn allom!