Hallo !
Open je deur en geef me je hand;
ik kom van zo ver....
Van ergens waar angst heerst
Waar verdriet en onmacht is
Met een hart vol verdriet.
Geef me de kans hier te leven,
zodat ik als nieuw zaad kan ontspruiten.
En groeien in de zwarte aarde.Geef me de kans mijn hart te laten spreken.
Ik spreek van vrouwen,en van mannen.
Ik spreek van uitzichtloos en duister
Ik spreek van onrecht en machteloos afwachten.
Ik spreek van onbegrip en intens verdriet
Ik spreek niet van een roman ,film of heldenverhaal.
Ik spreek van ene hart vol heimwee,een hart vol onwetendheid,en vol verdriet.
Ik spreek van gezichten,tranen ,spijt en verlangen.
Ik sprak van geluk dat in een keer ophield.
Ik sprak over hen die huilden,schreeuwden,het leven voelde wegglijden.
Ik sprak over onze tranen van wanhoop en onmacht,
die voor HEN zijn als bloed voor wilde dieren.
Open de deur en reik me je hand.
Geef me de kans mijn hart te laten spreken.


















