21.1 De Fallas in Bétera

Praalwagens, fallera’s, mascletas… oftewel Las Fallas! Dit is het grootste en bekendste feest van Valencia. Elk jaar komen er duizenden mensen van overal ter wereld om dit evenement mee te maken.

De Plaza de Toros van Benidorm ligt er erg verlaten bij. Veel gebeurt er niet meer, en het is uiterst zelden dat je de kans krijgt om eens een blik te werpen aan de binnenkant. Het is er ijzig stil! Echte gevechten tussen stieren en matadors behoren al lang tot het verleden, maar de arena wordt af en toe nog eens gebruikt voor een concert. Ja, zelfs André Hazes deed er ooit een wanhopige poging om een goed concert te geven in een voor slechts tien procent gevulde stierenvechtersarena!

De Faro de Plata is elk jaar de hoogste prijs op het jaarlijkse filmfestival in juli in L’Alfas del Pi. Veel bekende, vooral Spaanse, acteurs en actrices hebben de fel begeerde ‘Zilveren Vuurtoren’ stralend boven hun hoofd getild.

Wij fietsen op weg naar de echte ‘Faro de Plata’, de vuurtoren van Albir.

Een mooie route waarvan een gedeelte door een beschermd natuurgebied loopt (Sierra Helada), met mooie bochten en prachtige vergezichten.

Het is wel geen Allerheiligen of Allerzielen, maar toch loont het de moeite om eens een kijkje te gaan nemen op het “Nieuwe kerkhof van Benidorm”. Alhoewel, zo nieuw is het nu ook weer niet.

Koning Karel III van Spanje voerde in 1787 een wet in, die bepaalde dat ieder kerkhof moest gelegen zijn buiten de stadsmuren omwille van de hygiëne. Het eerst kerkhof van Benidorm kwam er in 1887, en buiten de stadsmuren. Maar de stad groeide, de muren verdwenen en in 1976 kwam er een nieuw kerkhof. Opnieuw buiten de stadszone, zo’n 7 km.

Het slechte weer blijft maar aanhouden, terrasjes zitten er voorlopig niet in. Het beste alternatief is dan het Tapas Steegje induiken en smullen maar ! We kiezen voor La Cava Aragonesa, "de" tapasbar van de Spanjaarden.

Parque de L'Aiguera is de groene long van Benidorm met mooie lanen en terrassen, ontworpen door de bekende architect Ricardo Bofill Levi en een wereld van verschil met de (soms) drukke strand promenade. Het park is tevens in het bezit van twee buitenlucht amphitheaters, een stierenvechtersring van 1962 en een concerthal genoemd naar “Julio Iglesias”. Dus zeker een bezoekje waard.

Als je in de winter enkele maanden rondtoert in het zuiden mag je niet verwachten dat de zon altijd schijnt. We bevinden ons op dit ogenblik aan de rand van Benidorm en na een super mooie dag gisteren, is het vandaag “slechts” 12 graden met daarbovenop af en toe wat motregen. Toch nemen we de fiets en trekken erop uit. Lege stranden, lege terrasjes en een leeg balkon, maar wel gezellig gezelschap !!!

Vandaag lukt het ons om een blik te werken in de tuinen van het “Palaceta de Seda” te Santa Cruz, een paleisje op slechts 2km van onze huidige verblijfplaats in de Provincie Murcia.

Op 18 januari 2012 schreef ik reeds over de geschiedenis van deze oude havenstad en haar kostbare erfenissen. Ondertussen werd er ijverig gewerkt aan een poging tot het opknappen van de stad. Enkele mooie beelden bevestigen sterk haar belangrijk militair verleden.
En kijk, mijn favoriete, naakte vent zit nog steeds in de haven !!!

Cartagena is gelegen aan de Middellandse zee in het zuiden van Spanje waar een warme golfstroom zorgt voor een zeer aangenaam klimaat! De stad kreeg van mij vorig jaar reeds een uitgebreid verslag, maar het race circuit was nog niet aan de beurt.  

Circuito de Cartagena is een zeer uitdagend en technisch circuit voor motoren met maar liefst 18 bochten en een hoogteverschil van 9%. Het asfalt is van zeer goede kwaliteit met een uitstekende grip. Niet voor niets gebruiken veel raceteams uit het WK Superbike, IDM en ONK, Circuito de Cartagena als testcircuit. En er is geen geluidslimiet!!!

Waarom wij zolang bleven plakken in Málaga had te maken met het aanmeren van de MSC Divina, het op één na grootste cruiseschip ter wereld, met aan boord onze allerbeste vrienden en levensgenieters. We starten de erg koude en winderige dag met een romantisch ritje door de stad in een paardenkoets. Later strijken we neer op een terrasje op de Plaza de la Merced, het uitgaanscentrum van de stad. En niet zomaar een terrasje. We zitten naast het geboortehuis van Picasso, bij de Calle de Bruselas, een café, jaren geleden geopend door Dirk Dewitte, een rasechte Vlaming. En zijn verhalen mogen we aanhoren!

We  nemen de tijd om door het centrum te slenteren en de sfeer te proeven van dit oude Mediterraanse havengebied. De aandacht van de stad wordt gericht op "Calle Larios," van waaruit een doolhof van kleine straatjes begint en waar ouderwetse winkeltjes afwisselen met moderne bars en waar fraaie pleinen opduiken op elke hoek van de straat

In het levendige centrum bevinden zich meerdere historische monumenten die vragen om aandacht, één van de oudste is het Romeinse amphitheater uit 200 jaar na Christus. Gek genoeg, werd het toevallig ontdekt in de tweede helft van vorige eeuw tijdens opgravingswerken. Achter het amphitheater, op een kleine heuvel, ontdek je het Moorse paleis bekend als "La Alcazaba". De originele Arabische vesting was over Romeinse ruïnes heen gebouwd in de eerste helft van de 9e eeuw om de stad te beschermen voor moordlustige piraten. Nu resten enkel nog de kale muren die over de stad pronken.

De vijfde grootste stad van Spanje, hoofdstad van de Costa del Sol, heeft een bepaalde charme, waardoor iedereen ze gezien moet hebben. De Spaanse dichter en Nobelprijswinnaar Vicente Aleixandre noemde de stad een paradijs en de Spanjaarden dragen bij aan het verstevigen van dit beeld.

Málaga was jarenlang enkel een luchthaven voor de vakantiegangers naar de Costa del Sol en een onaantrekkelijke havenstad met een slechte reputatie. Tot de dag dat de schoondochter van Pablo Picasso haar privé collectie schilderijen kado gaf en de stad wakker schoot.

Dit prachtige witte bergdorp in Moorse stijl is een toeristische trekpleister wegens de unieke kronkelende wandelstraatjes en haar ligging tegen de flank van een berg. We gaan op pad samen met onze vrienden uit Zolder en genieten van de mooie vergezichten.

De Spaanse banken kampen met acute financiële problemen als gevolg van slechte vastgoedleningen uit het verleden. Banken gaven voor het uitbreken van de kredietcrisis in 2008 gemakkelijk krediet tegen lage rentes aan de bouwsector. Na het instorten van de huizenmarkt kwamen de banken in de problemen: veel bedrijven konden hun betalingsverplichtingen aan de banken niet meer nakomen.

Het is schrijnend om te zien wat er hier aan de hand is. Volledig nieuwe woonwijken staan voor 80% leeg en te koop! Ganse infrastructuur ligt te wachten op nieuwbouw die er niet komt! Nooit gezien!!!

Een volledig, spiksplinternieuw complex van 146 appartementen staat te koop door de bank voor 5 miljoen euro, dit is inclusief een prachtig golfterrein, welliswaar door 2 jaar verwaarlozing niet meer te gebruiken. De huisjes zijn kant en klaar en het domein wordt dag en nacht bewaakt tegen afbraak en vandalisme.

Wanneer je vanuit het noorden de Spaanse kust afzakt, is San Juan de los Terreros het eerste kustplaatsje dat je tegenkomt in Andalucia. ‘La puerta de Andalucia’, staat er dan ook trots op de borden geschreven. Het gebied kenmerkt zich door de nog steeds authentieke Spaanse sfeer, die deels nog intact is gebleven. De mensen nemen tijd voor elkaar en genieten van het leven aan de kust. Een sfeer die goed tot uitdrukking komt in de namen van de stranden van San Juan de los Terreros: Costa Tranquila (de kalme kust), Playa Serena (Het stille strand), La Calica de Tía Antonia (Het baaitje van tante Antonia), de namen van de stranden doen de levensstijl van de Andalucia eer aan. Tevens is Terreros een plaatsje gebleven, verscholen van het massatoerisme! Wanneer je aankomt rijden zie je direct het kasteel, de trots van San Juan de los Terreros. Vanaf het in de 17^eeeuw gebouwde kasteel heeft u een schitterend uitzicht over de Middellandse zee, San Juan en de rustieke kustlijn. Gewoon prachtig!!!