4. Valencia Camper Park
Omdat we deze winter de stad Valencia een serieus bezoek willen brengen, installeren we ons in Bétera op een nieuwe camperplaats. Heel handig, op 12 km van de stad, en met een metrohalte op 300m afstand. Onze fiets mag mee tot aan de rand van de stad, mooi meegenomen. Hier zullen we een tweetal weken vertoeven in het zonnetje.
3. De monding van de Ebro.
Helemaal in het zuiden van Catalonië vind je de Delta-Ebro. Een drassige zone is het, en vooral een broedgebied van diverse soorten eenden. Sinds de negentiende eeuw zijn rijstvelden er één van de voornaamste bezigheden. Eind september, begin oktober, kan men hier ongeveer 7.000kg per ha oogsten. Nu ogen de velden bruin en nat, maar vanaf april komen ze weer tot leven. We vinden een mooi plekje in Els Muntells, te midden van dit uitgestrekt gebied, en gaan er een dagje op uit met de fiets.
2. Op weg naar de cava.
We kunnen er niet omheen!!! Natuurlijk moeten we weer even die mooie wijnroute passeren. Het water komt ons in de mond, alleen het idee al, bij het zien van al de reklame borden over de cava en de wijn ranken. We stoppen bij één van de vele cava boeren om te proeven, te kopen, en te overnachten.
Ontsnappen aan de koude.
Traditiegetrouw vertrekken we op de zaterdag na Sinterklaas om te ontsnappen aan de koude in ons Belgenlandje. En we hebben weer gelijk! Wanneer we de baraque friture passeren ligt er net een kein laagje sneeuw, we weten weer waarom we in de winter kiezen voor het Spaanse land. We zijn rond een uur of zes op het plateau van Langres en genieten van een prachtige zonsondergang. De volgende dag rijden we met een stralende zon dwars door Frankrijk en herkennen in de late namiddag de typisch Spaanse zaken langs de weg. Eens in figueres kan voor ons het heerlijke Spaanse leven beginnen.
21.3 De Fallas de Bétera, de allerkleinsten
21.2 De Fallas de Bétera, de klederdracht
Vanaf 15 maart tot en met 19 maart barst het Fallas feest pas echt los. Het is een week lang één groot feest met overal in dorp en stad muziek, kookwedstrijden op straat, veel drank, churros en veel, heel veel vuurwerk (knallers). Een hoogtepunt in deze feestweek is zeker het aanbieden van bloemen aan de Virgen de los Desamparados (de heilige maagd van de hulpbehoevenden) door mooi geklede deelnemers van alle leeftijden..
21.1 De Fallas in Bétera
Omdat het te druk was in Valencia gingen we een kijkje nemen in het rustige dorpje Bétera, waar de Fallas even luidruchtig en met evenveel passie gevierd worden, maar zonder die duizenden toeristen.
De oorsprong van De Fallas ligt in de middeleeuwen. Timmermannen vierden het begin van de lente door houten planken waar ze hun kaarsen aan hingen, in brand te steken. Het werd namelijk steeds langer licht en kaarslicht werd overbodig. Later zijn deze planken meer en meer op echte beelden en figuren gaan lijken. Tegenwoordig zijn de beelden soms wel tot 30 meter hoog en de duurste beelden kunnen wel tegen de 1 miljoen euro kosten.
20. De Fallas van Valencia
Praalwagens, fallera’s, mascletas… oftewel Las Fallas! Dit is het grootste en bekendste feest van Valencia. Elk jaar komen er duizenden mensen van overal ter wereld om dit evenement mee te maken.
Las Fallas begint officieel de laatste zondag van februari met een openingsfeest en eindigt op 19 maart met ‘La Crema’; het verbranden van ruim 600 beelden (van hout en piepschuim). De grootste feesten barsten los tijdens tussen 15 en 19 maart. Wij zijn in de stad en willen even de sfeer opsnuiven, maar dit was buiten de drukte gerekend !!! We maken ons uit de voeten en verlaten de stad. Deze drukte is niet aan ons besteed en de stad zullen we op een ander tijdstip bezoeken.
19. De stierenvechtersarena van Benidorm
De Plaza de Toros van Benidorm ligt er erg verlaten bij. Veel gebeurt er niet meer, en het is uiterst zelden dat je de kans krijgt om eens een blik te werpen aan de binnenkant. Het is er ijzig stil! Echte gevechten tussen stieren en matadors behoren al lang tot het verleden, maar de arena wordt af en toe nog eens gebruikt voor een concert. Ja, zelfs André Hazes deed er ooit een wanhopige poging om een goed concert te geven in een voor slechts tien procent gevulde stierenvechtersarena!
18. De Faro del Albir
De Faro de Plata is elk jaar de hoogste prijs op het jaarlijkse filmfestival in juli in L’Alfas del Pi. Veel bekende, vooral Spaanse, acteurs en actrices hebben de fel begeerde ‘Zilveren Vuurtoren’ stralend boven hun hoofd getild.
Wij fietsen op weg naar de echte ‘Faro de Plata’, de vuurtoren van Albir.
Een mooie route waarvan een gedeelte door een beschermd natuurgebied loopt (Sierra Helada), met mooie bochten en prachtige vergezichten.
Deze bejaarde wachttoren (1863), die oorspronkelijk diende om te waarschuwen tegen de voortdurende aanvallen van piraten die vooral de haven van Althea wilden veroveren werd prachtig gerestaureerd. De Faro del Albir mag nu in haar nieuwe leven niet alleen de boten veilig blijven gidsen op weg naar de haven, maar ook de wandelaars, hardlopers en fietsers zoals ons, een prachtige dag bezorgen.
17. Het nieuwe kerkhof van Benidorm
Het is wel geen Allerheiligen of Allerzielen, maar toch loont het de moeite om eens een kijkje te gaan nemen op het “Nieuwe kerkhof van Benidorm”. Alhoewel, zo nieuw is het nu ook weer niet.
Koning Karel III van Spanje voerde in 1787 een wet in, die bepaalde dat ieder kerkhof moest gelegen zijn buiten de stadsmuren omwille van de hygiëne. Het eerst kerkhof van Benidorm kwam er in 1887, en buiten de stadsmuren. Maar de stad groeide, de muren verdwenen en in 1976 kwam er een nieuw kerkhof. Opnieuw buiten de stadszone, zo’n 7 km.
Naar Spaanse gewoonte worden de overledenen boven, onder en naast elkaar begraven in grote blokken. Maar er is ook de traditie die vertelt dat de familie met het grootste en meest imposante familiegraf, ook het meeste aanzien geniet in de stad. De overledenen van Joodse afkomst hebben een klein afzonderlijk graftuintje.
16. La Cava Aragonesa
Het slechte weer blijft maar aanhouden, terrasjes zitten er voorlopig niet in. Het beste alternatief is dan het Tapas Steegje induiken en smullen maar ! We kiezen voor La Cava Aragonesa, "de" tapasbar van de Spanjaarden.
15. De groene long van Benidorm
Parque de L'Aiguera is de groene long van Benidorm met mooie lanen en terrassen, ontworpen door de bekende architect Ricardo Bofill Levi en een wereld van verschil met de (soms) drukke strand promenade. Het park is tevens in het bezit van twee buitenlucht amphitheaters, een stierenvechtersring van 1962 en een concerthal genoemd naar “Julio Iglesias”. Dus zeker een bezoekje waard.
Daar waar het “Aigüera park” uitkomt op de straten van Benidorm, staat het moderne stadhuis. Het gebouw lijkt wel een brug, maar is in feite een “groundscraper”, die reeds vele malen in de prijzen viel omwille van het uitzonderlijke contrast: in een stad gekend om zijn wolkenkrabbers, werd deze wolkenkrabber gewoon op zijn zij gelegd. Bijna de gehele façade van het gebouw is bedekt met gekanteld glas waarop al de namen van de inwoners, ten tijde van de bouw, van Benidorm staan gegrift, meer dan 60.000.
14. De zon schijnt niet altijd
Als je in de winter enkele maanden rondtoert in het zuiden mag je niet verwachten dat de zon altijd schijnt. We bevinden ons op dit ogenblik aan de rand van Benidorm en na een super mooie dag gisteren, is het vandaag “slechts” 12 graden met daarbovenop af en toe wat motregen. Toch nemen we de fiets en trekken erop uit. Lege stranden, lege terrasjes en een leeg balkon, maar wel gezellig gezelschap !!!
13. De zoutmeren aan de rand van Torrevieja
12. Orihuela Medievel
11. Een parel in de groentetuin van Murcia
Vandaag lukt het ons om een blik te werken in de tuinen van het “Palaceta de Seda” te Santa Cruz, een paleisje op slechts 2km van onze huidige verblijfplaats in de Provincie Murcia.
Een Heer uit Murcia maakte van het oorspronkelijk oude torenhuis uit de 17de eeuw een paleis. Later werd het een zijdefabriek dat actief was tot 1965. Nu is het gebouw na langdurig verval sedert 2004 prachtig gerenoveerd en is het een plaats waar kunst, cultuur en gastronomie elkaar ontmoeten (een menuutje van 76 euro??). Meer dan 100 werken in brons, hout, klei en gips vinden hier een thuis. Het is zonder twijfel de beste verzameling van hedendaagse sculptuur in en rond Murcia die vandaag beschikbaar is. De verzameling bronzen beelden zijn van Antonio Campillo, een gerenomeerd kunstenaar van Murcia die in 2005 op 84 jarige leeftijd overleed. Hij was vooral geobsedeerd door de rondingen van de vrouw. Kijk even mee, terwijl wij op het terras genieten van een koffie.
10.2 Cartagena
Op 18 januari 2012 schreef ik reeds over de geschiedenis van deze oude havenstad en haar kostbare erfenissen. Ondertussen werd er ijverig gewerkt aan een poging tot het opknappen van de stad. Enkele mooie beelden bevestigen sterk haar belangrijk militair verleden.
En kijk, mijn favoriete, naakte vent zit nog steeds in de haven !!!
10.1 Cartagena
Cartagena is gelegen aan de Middellandse zee in het zuiden van Spanje waar een warme golfstroom zorgt voor een zeer aangenaam klimaat! De stad kreeg van mij vorig jaar reeds een uitgebreid verslag, maar het race circuit was nog niet aan de beurt.
Circuito de Cartagena is een zeer uitdagend en technisch circuit voor motoren met maar liefst 18 bochten en een hoogteverschil van 9%. Het asfalt is van zeer goede kwaliteit met een uitstekende grip. Niet voor niets gebruiken veel raceteams uit het WK Superbike, IDM en ONK, Circuito de Cartagena als testcircuit. En er is geen geluidslimiet!!!
Het circuit is gelegen aan de rand van Cartagena, op maar 8km afstand van de gezellige oude binnenstad en haven.
9.4 Blijven plakken in Málaga
Waarom wij zolang bleven plakken in Málaga had te maken met het aanmeren van de MSC Divina, het op één na grootste cruiseschip ter wereld, met aan boord onze allerbeste vrienden en levensgenieters. We starten de erg koude en winderige dag met een romantisch ritje door de stad in een paardenkoets. Later strijken we neer op een terrasje op de Plaza de la Merced, het uitgaanscentrum van de stad. En niet zomaar een terrasje. We zitten naast het geboortehuis van Picasso, bij de Calle de Bruselas, een café, jaren geleden geopend door Dirk Dewitte, een rasechte Vlaming. En zijn verhalen mogen we aanhoren!
We slenteren verder door de stad, vergeten af en toe onze mannen door de vele interessante winkeltjes, en belanden weer op de promenade van de haven. Onze tijd in Málaga, het paradijs, zit erop. De Divina gaat weer de volle zee op en wij rijden naar andere oorden.
