7. Los Caballos del Vino

Met de fiets door de straatjes, bergop, bergaf, hele mooie, maar vooral propere stad. En het zonnetje schijnt volop. De stad is gelegen op 625 meter boven de zeespiegel, koud is het er helemaal niet, misschien hebben we geluk?

Volgens de legende werd de Moorse Koning Abu Zeid in 1232 bekeerd tot het christendom toen hij zag hoe twee engelen een kruis van hemel tot een priester brachten, die gevangene was in het kasteel, om een dienst te houden. Deze legende leidde tot de bouw, van het hoofdmonument van deze stad in het noordoosten van Murcia, de Kapel van La Vera Cruz. Het belangrijkste kenmerk van dit gebouw is zijn luxueuze voorgevel, die van rode marmer gemaakt werd. In 1998 kende de Paus Caravaca de la Cruz het Jubileum Jaar toe en maakte deze stad de vijfde in de wereld, samen met vier andere steden (Santiago de Compostela, Santo Toribio de Liébana, Rome en Jeruzalem), die toegestaan wordt om het Eeuwige Jubileum te vieren. Dit betekent dat de stad het Heilige Jaar iedere zeven jaren in de kapel van La Vera Cruz mag vieren. Het volgende Jubileumjaar van Caravaca de la Cruz is dan in het jaar 2017.

We rijden via de binnenlandse wegen naar Caravaca en genieten van de prachtige uitzichten. Dank zij een vriend mogen we in deze stad parkeren (en slapen) op het pleintje naast zijn woning. Geweldige plek! Aan de rand van de stad, en aan de rand van het natuurpark. Gracias Antonio !

Yecla. Een stadje dat grenst aan La Comunidad Valenciana en aan La Castilla la Mancha. Je zou kunnen zeggen dat we op een drie-provinciën punt zitten. Wat een prachtige natuur! Het wilde westen! Of nee, het wilde noorden van Murcia! Spijtig dat het hier zo koud en winderig is. Morgen verder via de prachtige wijnroute, door het binnenland, naar Alquerias.

Na 150 miljoen bouwkosten, 9 miljoen onkosten per jaar en nog eens en extra 40 miljoen kosten, heeft de regionale regering van de Comunidad Valenciana toch besloten om het vliegveld van Castellón te koop te zitten. Het vliegveld werd in 2012 met veel spektakel geopend maar sindsdien zijn er nog geen vliegtuigen waargenomen, heeft men nog geen vergunning en blijkt de landingsbaan te kort te zijn. De Comunidad Valenciana is een van de regio´s die de meeste financiële problemen heeft van Spanje en een niet functionerend vliegveld kost gewoon te veel geld. Het vliegveld zal een van de vele objecten zijn die Valencia inmiddels te koop heeft gezet om geld op te halen en kosten te verminderen. We gaan een kijkje nemen in dit verlaten gebied met een kunstwerk van 300.000 euro op de rotonde voor de ingang naar de vertrekhal: een bronzen beeld dat is opgedragen aan de initiatiefnemer van het vliegveld, de provinciale PP-partijleider Carlos Fabra. Het beeld is 25 meter hoog en weegt 20 ton, een beetje te zwaar voor onze voortuin!

Een weekje vroeger dan normaal vatten we onze tocht naar het zuiden aan. De eerste etappes valt er nog weinig te vertellen. Onze halte in Beaune hebben we behouden, van daaruit zouden we naar Remoulins rijden, maar omwille van de gietende regen werd het Marseillan Plage. Een hele mooie plek, maar met hetzelfde verhaal, de ganse nacht gietende regen! Verder naar Figueres dan, we passeren Narbonne, de kathedraal met de voeten in het water, en dan, eindelijk ZON in Figueres ! Na een erg winderige nacht reizen we verder naar Deltebre, waar we kunnen genieten van de eerste echte zon, de eerste terrasjes en de eerste fietstochtjes. Deltebre is natuurlijk gekend voor zijn “rijst”geschiedenis en de rijstteelt (voor het verhaal, zie december 2013). We bezoeken ditmaal het rijstmuseum en proeven de lekkere rijstlikeur. Hmmm!

Ondertussen zijn we al net voor de Franse grens. We hebben afgesproken met gezellige vrienden voor een overheerlijke buffetmaaltijd op zijn Spaans. Voor ons zit het erop, morgen gaat het verder naar huis met nog één tussenstop in Beaune. En erg toepasselijk: de sluiting gaat dicht. Dank je wel lieve vrienden voor al je aandacht, voor de vele bezoekjes, voor de heerlijke momenten en vooral voor dat onvergetelijk zonnetje. Het ga je goed en tot de volgende keer. Groetjes

We zijn in de cava streek, net onder Barcelona, in Lavern. Hier is het de periode van het jaar voor de “lente ui” op de grill. We hebben afgesproken met onze Spaanse vrienden. Super gezellig! Super lekker! Muchas gracias amigos! Hasta Pronto !!!!

De winterperiode zit er helemaal op. We fietsen nog een laatste keer naar het strand van Piles. Ondanks het prachtige weer ligt het er stil en verlaten bij. Nog een laatste carajillo, terug naar de motorhome, de fietsen op het rek, en morgen verder naar het noorden.

Spijtig dat ik er nier eerder aan dacht, maar jullie even enkele foto’s van de (weinige) Spaanse fietspaden tonen is ook wel leuk. Als je niet uitkijkt, kan je wel eens de snelweg oprijden, of eens uit de bocht vliegen, aauw!

De kleurrijke geschiedenis van “Las Fallas” is eeuwenoud. De traditie werd begonnen in 1497 door gewone werklieden die in de wintermaanden werkten in het flikkerende licht van hun olielampen die ze ophingen aan houten constructies. Om te vieren dat de winter afgelopen was, en het warmere weer er aankwam, verbrandden ze deze constructies ter ere van San José, de patroonheilige van de timmerlieden. Al snel begonnen ze de houten constructies te decoreren en gezichten te geven. In de 18^de eeuw begon men in grote groepen samen te komen en kregen de “poppen” gezichten en thema’s. Tegenwoordig worden deze uit de kluiten gegroeide poppen nog steeds verbrand en wordt er nog altijd gefeest. Vannacht om twaalf uur vallen de laatste constructies ten prooi aan het vuur!

Het einde van de winter kondigt zich aan, de lente komt eraan, en dat word ook hier in Oliva gevierd. De mooie handgemaakte figuren die je hieronder ziet, moeten er morgenavond aan geloven. Onder grote belangstelling en met enorm veel kabaal wordt het één grote vuurzee!

We maken een fietstocht naar Oliva, een charmant dorpje in de provincie Valencia. We beginnen ons bezoek via een oude stadspoort, die leidt naar “la Vila”, het oorspronkelijke oude omwald stadsdeel van voor 1529, van Oliva. Later werd de stad uitgebreid via een nieuwe omwalling. Binnen de oude muren woonden de Christenen, de Moren vestigden zich tussen de “oude” en de “nieuwe” muur. We zien nog authentieke huisjes uit de 15^de en 16^de eeuw die een mooie renovatie kregen in het jaar 2000.

Net zoals tijdens onze vorige winters brengen we een blitz-bezoek aan deze uit de kluiten gegroeide, bombastische, maar vooral toeristische stad. Familie en vrienden gedag zeggen, enkele panorama plaatjes vastleggen, en dan hebben we het gehad. Geef ons maar de kleine, nog echt Spaanse dorpjes, daar voelen we ons thuis.

Oud Altea, gebouwd boven op een heuvel, is zeker een bezoek waard. De stad is gesticht door de Romeinen en heroverd door Jaime I van Aragon in 1244. Wij trotseren de klim en genieten van dit kleine juweel. Kijk eens aan: ook hier kom ik de apostel Santiago weer tegen!

We verlaten Gandia en L’Alqueria de la Comtessa en rijden naar Altea om er te vertoeven op een plekje waar velen van dromen. Wij reserveerden twee plaatsen bij Paco op het Camperpark San Antonio. Heerlijk. De neus naar de zee, aan de ene kant zicht op de haven van Altea en aan de andere kant zicht op de vuurtoren van Albir. Wat een luxe !

Gandia heeft niet alleen een mooie binnenstad, maar ook een erg leuke rustige haven. En dan dat mooie zandstrand, dat zich over een lengte van ongeveer 5 km uitstrekt! Wat een luxe !

Een dagje Gandia staat er vandaag op het programma. Gandia, een stad met een rijk verleden, dat zich hier toont in het historisch gedeelte van de stad. Hertog Juan de Borja liet hier duidelijk zijn sporen achter. Het Hertogelijk Paleis en de oude universiteit zijn prachtig gerenoveerd en van historisch belang. Wij kuieren met de fiets (ook weer iets nieuw hé) door de straatjes, springen af en toe een winkeltje binnen en weer buiten en genieten van enkele terrasjes in een heerlijk zonnetje.

Rustdag. De tafel is gedekt en de kok loopt zenuwachtig heen en weer. Wij schuiven onze benen onder tafel en laten het ons smaken! Hmmmmmmmmmmm…………. Rararara, wat eten wij ?