12. Paseo Maritimo Rei Balduino

De weergoden zijn ons vandaag niet goed gezind als we Ronda verlaten en een kronkelende bergweg door de Sierra de Ronda en de Sierra Palmitera afdalen. Het zicht is erg beperkt en we rijden letterlijk in de wolken. Het water valt met bakken naar beneden, geen wonder als het hier eens regent dat er dan overstromingen zijn. Maar we durven niet klagen. De lokale bevolking gaat dagelijks een muntstuk in het offerblok van één of andere kerk werpen voor wat nattigheid en dan zouden wij moeilijk gaan doen? In de buurt van Marbella krijgen we zicht op zee, de Costa del Sol! En ook onze gezichten klaren op!

Na een korte maar aangename rit landen we op camping El Sur in Ronda, op ongeveer 2km van de oude stadspoort. Ronda ligt op een rijzige hoogte die gespleten is door een steile kloof, El Tajo, 100m diep.
We beginnen ons bezoek met een kop koffie op een terrasje gelegen aan een groen pleintje voor het stadhuis. Een trouwpartij en een doop passeren de revue. We wachtten tevergeefs op een uitnodiging voor het feest, men zegt toch dat de Andalusiërs zo gastvrij zijn?
Ronda was vroeger een pleisterplek voor roversbenden. We bezoeken dan ook het Museo del Bandoleros, gebaseerd op verhalen en legendes van rovers met luidklinkende namen. Apart, maar we zijn er snel door. De Puento Nuevo, nieuwe brug over de kloof, kan ons meer bekoren, maar we zijn er niet alleen. Ronda verwelkomt in het hoogseizoen meer dan 75.000 bezoekers per dag, gelukkig vandaag niet! We genieten van de spectaculaire uitzichten in de diepte.
We wandelen verder over de muur en belanden zo bij de stierenvechtersarena, de grootste ter wereld en één van de oudste van Spanje. Ze herbergt dan ook de Rondaschool voor stierenvechters.

Eerst installeren op de (dure) camping (26€ p.n.), uitzoeken hoe we morgen met de bus in de stad geraken en dan een wandelingetje naar de Carrefour voor inkopen. 
Goed geslapen. In de buurt van de camping stappen we op lijnbus nr. 9 om natuurlijk als eerste La Mezquita te bezoeken. We missen de halte waar we moesten uitstappen en komen alzo op de mooiste manier de oude stad in! We wandelen over de Romeinse brug de stadspoort binnen!
Het uitzicht op de oude stad vanaf de brug is prachtig. Meer dan 2h besteden we aan het bezoek van La Mezquita. Het is dan ook echt de moeite en het geld waard. Deze, op twee na grootste moskee ter wereld, blijft een plek van mystiek. Hoewel ze officieel al 900 jaar een christelijke plek is, is La Mezquita's identiteit als moskee onmiskenbaar, ondanks de kathedraal die brutaal in haar midden is geplaatst.
Van al dit moois krijg je serieuze honger en de keuze tussen 101 verschillende tapa's is dan ook snel gemaakt.
Via kleine, met bloemen versierde straatjes, dwalen we verder naar het Alcazar de los Reyes Cristianos. Dit ommuurde paleis was nog tot 1950 in gebruik als gevangenis. Nu is het er vredig, met  schitterende tuinen en terrasjes met fonteinen. We genieten nog een tijdje van de heerlijke zon en bussen terug naar de camping.
De volgende morgen stappen we de stad in, want zo ver is het niet. We bezoeken eerst het Provinciehuis van Cordoba en hebben geluk, op het binnenplein is er een Bijen en honing beurs. De bijtjes vliegen wild in het rond en er wordt zoet geproefd. We leren ook dat er 58 inwoners per vierkante kilometer wonen in deze provincie, die vooral beroemd is om haar olijfolie. Vandaag staat vooral de Joodse wijk op ons menu: het museum Taurino waarvan helaas enkel nog de voorgevel rechtstaat en de enige middeleeuwse synagoge van Andalusië, gebouwd in 1315. Een heerlijke, rustige, zonnige, slenter en terrassen dag!!! Cordoba is voor ons de nummer één!!! 

Vandaag rijden we naar Granada (140km) om er het Alhambra te bezoeken. De grote stad laten we bewust links liggen. Een heerlijke zon straalt over ons, het Alhambra is uniek gelegen en overheerst de stad. Een paleisstad in de stad. De moren kenden er wat van! We flaneren, genieten en laten ons overweldigen. We verlaten Granada en zijn op weg naar Jaen. Onderweg slapen we weer op een bewaakte parking langs de snelweg en worden 's morgens zeer vroeg gewekt door ronkende motoren van vrachtwagens, het is dinsdagmorgen!!!
Noordwaarts van Granada lijken de heuvels eindeloos bedekt met een noppendeken van zilvergrijze knoopjes, in netjes afgelijnde rijen. Zestig miljoen olijfbomen telt de provincie Jaen, dat is voor elke spanjaard anderhalve boom! We zoeken een plekje op de parking in de buurt van de sportcomplexen, dicht bij de stad en gaan op weg naar de Kathedraal, een ontwerp van Andres Vandelvira. Naar men zegt, een architect met Vlaamse roots.
Elke vrijdag wordt hier één van de heiligste relikwieën van Spanje tevoorschijn gehaald. Dit zou het doek zijn waarmee de heilige Veronica het gezicht van Christus afveegde op diens kruisweg, wat op miraculeuze wijze een afdruk van diens gelaat op het doek achterliet.