26. Kitty

Een wandeling naar een plaatselijk restaurant op de boerenbuiten van de Huerta  brengt ons op een route die weer mooie natuurfoto’s oplevert.

Maar we belanden ook in de wereld van de Spaanse duivensport. Een vreemde sport met duiven in alle mogelijke felle kleuren. Een goede “Gutarossa Palomas Deportivo” oftewel goede “Pica” heeft als beste eigenschappen “overtuigingskracht” en “verleidingskunst”. 

De wedstrijd: Vijftig of meer doffers proberen op een goed blaadje te komen bij één en dezelfde duivin. De winnaar wordt deze doffer die het meeste overredingskracht in zich heeft om het hartje van de duivin te doen smelten. Een jury zal het hele gedoe nauwlettend observeren en plus of min punten uitdelen aan de concurrenten. Iedere duif heeft zijn eigen kleurenpatroon. De doffers worden met een onschadelijke verf zodanig gemarkeerd dat ze gemakkelijk te herkennen zijn voor de duivenmelker en de jury. Het puntensysteem dat gehanteerd wordt is eigenlijk vrij simpel. De doffers moeten steeds trachten de duivin zo dicht mogelijk te benaderen. Zowel tijdens de vlucht als op de grond. De absolute topscore wordt behaald als een der deelnemers erin slaagt met het vrouwtje te paren. Ondertussen gokken de toeschouwers er duchtig op los!

Onder een helderblauwe hemel en met schaduw temperaturen van 23 graden is het natuurlijk heerlijk toeven in deze binnenstad. Op de Plaza de la Glorieta, het meest populaire en geliefde onder de stadspleinen van Murcia, met daaraan gelegen het Gemeentehuis, heerst er altijd een gezellige drukte.

Op de Plaza de las Flores, één van de meest levendige plekjes van de stad, schuilen we in de buurt van de fontein om iets te drinken en genieten van de lekkere tapa’s.

Voorlopig houden we het voor bekeken in deze stad die zoveel te bieden heeft, maar keren zeker nog eens terug !!!

Na de verovering van de stad door de Christenen begon men in 1394 aan de bouw van een kathedraal op de plaats van de grote moskee. Deze kathedraal heeft een grandioze barokke gevel uit kalksteen en marmer die uitkijkt over de Plaza de Belluga. Het voltooien van deze tempel nam zomaar eventjes 400 jaar in beslag, het interieur is absoluut de moeite voor een bezoek. Geniet even mee van enkele foto’s.

Murcia is een gezellige, levendige, zeker een mooie stad en, yoepie, zonder toeristen. De stad werd genoemd naar de mirtestruiken die nog steeds groeien langs de rivier de Segura, en wordt in de omgeving 'de kookpot' genoemd. De temperatuur kan er 's zomers dan ook goed oplopen, want de zee ligt iets te ver weg om een verkoelende bries te leveren. De stad is mooi gelegen in het dal van de Segura, waar tegenwoordig vooral drinkwatertekort een dreiging vormt. Aan openbare gebouwen hangen spandoeken met de slogan 'Water voor iedereen' en bij veel kranen hangt een waarschuwingssticker: 'Iedere druppel is leven'.

Op onze eerste verkennende wandeling ontdekken we een beeldengroep van González Bertrán. Het werk is getiteld De Mensenrechten, een kring figuren, dicht opeen met de

gezichten naar buiten gekeerd. De mannen zijn uiterst gestileerd weergegeven, de kinderen en vrouwen genuanceerd uitgewerkt. Aandacht voor mensenrechten is ook in Murcia beslist geen overbodige kwestie, gezien de lange rij wachtende Afrikanen bij de Vreemdelingenpolitie en de bedelaars van alle leeftijden.

De reuzenficus, midden in de stad, met zijn enorme wortelstelsel op dit schaduwrijke plein doen je geloven dat hij er al twee eeuwen staat.

Het Bisschoppelijk Paleis uit de 18^de eeuw.

Het Real Casino de Murcia is een van de meest bezochte monumenten en zeker een van de meest karakteristieke van de regio. Een gebouw waarvan de bouw begon in 1847, maakt een reis door de verschillende stijlen van de 19^e en 20^ste  eeuw. Wij steken even onze neus binnen in de patio van deze decadente privé-club.





Morgen zijn we er weer met meer mooi weer !!!

De rivier Segura is een belangrijke rivier in het zuidoosten van Spanje. Ze ontspringt in de Sierra de Segura en mondt uit in de Middellandse Zee na een reis van 325 km. Ze veroorzaakt regelmatig hevige overstromingen in de Provincie Murcia, die worden afgewisseld met lange periodes van droogte. De laatste decennia is ze berucht omwille van haar ernstige vervuiling.

Wij maakten vandaag een wandeling langs de oevers van de rivier en tonen je enkele sfeerbeelden.

Vanavond, na zonsondergang en het avondeten, waren we allen te gast bij Trini en Juan-Andres, de uitbaters en eigenaars van het “Camperpark Huerta de Murcia”. Graag willen ze hun gasten laten kennis maken met een plaatselijk en erg traditioneel dessert: PAPARAJOTTES.

Verse bladeren van de citroenboom worden omwikkeld met een deegje gemaakt van bloem, suiker, melk, eieren en geraspte citroenschil. Dit wordt dan gebakken in olijfolie en bestrooid met een mengeling van fijne suiker en kaneel. Er wordt ons even getoond hoe we dit hanteren en oppeuzelen en hmmmm …….. vergezeld van een glaasje Muscadet.

Algezares. Een legende vertelt ons een verhaal dat zich afspeelt in de 17de eeuw. Na een verwoestende droogte in de wijde omgeving van Murcia en vooral in de Huerta, haalt men een Lieve Vrouwe beeld uit de kerk van Murcia en organiseren de Murcianen een processie naar de berg EL Hondoyuelo op ongeveer 5km van de hoofdstad. Deze berg was reeds gekend door de vroege beschavingen als een heilige enclave. Tijdens de pelgrimstocht gaf De Maagd gehoor aan hun smeekbeden en spontaan ontstonden er “heilige bronnen” en begon het hevig te regenen en zelfs te sneeuwen. Het wonder van het water heeft zich enkele keren herhaald en sindsdien is de Virgin de la Fuensanta patroonheilige van de stad en is de devotie voor deze "Maagd van de Heilige Bronnen" enkel gegroeid. 


 






Nog steeds organiseert men in Murcia ieder jaar in september één van de grootste processies van Spanje, en nog steeds vloeit er water aan de bronnen.

Het Heiligdom van de Maagd is nu één van de drukst bezochte bedevaartsoorden van Spanje en wordt bewaakt door Benidictijner nonnen. Omwille van z’n hoogte biedt het een prachtig uitzicht op de stad Murcia en de vallei van de Segura.

Vandaag is het 6 januari en dus Driekoningen, hoogdag in Spanje! Ook hier in Alquerias wordt er gevierd. Familie en vrienden doen hun zondagse pak aan, gaan bij elkaar op bezoek met de nodige kadootjes, en trekken gezamenlijk naar de Driekoningenstoet. Het is een optocht met als enige thema Caspar, Melchior en Balthazar. De Koningen zijn erg druk bezig met het uitdelen van allerhande geschenkjes en worden bijgestaan door hun dienaren.

We verlaten de Provincie Granada in Andalucia en dus ook Motril. Via de Provincie en de Costa Almeria rijden we terug noordwaarts. We blijven een tijdje de grillige kustlijn volgen, een route langs de mooiste kustpanorama’s van de streek, en stoppen regelmatig om te genieten van het uitzicht. In de namiddag, wanneer we de Provincie Almeria bijna verlaten, veranderen de uitzichten. We bevinden ons tussen twee bergketens, rechts de Sierra de Cabo de Gata met z’n natuurreservaat, en links van ons de Sierra Alhamilla ook wel bekend omwille van zijn “Mini-Hollywood”.

Op dit ogenblik zijn we in de Provincie Murcia en hebben een heerlijk plekje ontdekt te midden van “la Huerta de Murcia” oftewel “Murcia, de groentetuin van Spanje”.


 

Hun groentetuin of “la Huerta” danken de Murcianen aan de Romeinen en de Arabieren.

De Romeinen legden irrigatiestelsels aan voor hun landerijen, waarop ze vijgen, olijven en graan teelden. Vanaf de 8e eeuw kwamen er Arabieren in het land. Zij perfectioneerden de irrigatiesystemen (dat nog deels intact is), wisten het water om te leiden naar de hoger gelegen droge akkers en introduceerden tot dan toe onbekende soorten groente en fruit: citrusvruchten, amandelen, aubergines en rijst. Geleidelijk ontstond er een bont tapijt van boomgaarden en moestuintjes. Deze minifundios, lapjes grond van maximaal 1 ha bestaan nog steeds aan de oevers van de Segura en net als vroeger leeft men in de huerta het hele jaar van fruit. Kersen, abrikozen, pruimen, perziken, vijgen, granaatappels, kweeperen, peren, appels en amandelen voorzien van april tot november in het onderhoud van de bewoners van de huerta en tussen december en maart zijn er de citroenen en de sinaasappels.

Ons huidig adres: www.camperparkhuertademurcia.es is een absolute aanrader voor “zwervers”.

Nieuwsgierig geworden door het lawaai van kettingzagen trek ik na het ontbijt naar het strand. De gemeentearbeiders zetten hun beste beentjes naar voor en naar boven om de palmbomen sierlijk te snoeien. De dode bladeren worden kort bij de stam afgezaagd en de reeds oude afgezaagde stompjes van vorige jaren worden mooi en geduldig bijgesneden met een mesje. Het lijkt wel alsof de palmbomen na hun schoonheidsbehandeling een linnen jurkje dragen.

 
Een bezoekje aan Almuñécar leert ons snel dat dit een gewoon Mediterraan stadje is met een oud centrum vol witte huizen langs steile (héél steile) straatjes en met moderne wijken vol flats langs de stranden.

Almuñécar werd meer dan tweeduizend jaar geleden gesticht door de Feniciers. Door zijn lange geschiedenis kent het stadje verscheidene historische bezienswaardigheden, van een Fenicische grafplaats tot het nog altijd in gebruik zijnde Romeinse aquaduct en de Arabische burcht boven op de rots. Een klim, waar je de volgende dag nog plezier aan beleeft.

Om het jaar op een mooie en gezellige manier in te zetten zijn vanmiddag al de bewoners van de camping uitgenodigd voor een etentje. De tafeltjes worden mooi gedekt en de “limonade” begint al snel te vloeien. Pepe en Carmen hebben hun beste beentje voor gezet om de kampeerders deze namiddag “culinair” te verwennen onder een helder blauwe hemel.

Een internationaal gezelschap bestaande uit Belgen, Britten, Duitsers, Fransen, Ieren, Italianen en Spanjaarden schoven de benen onder tafel.

En de waakhond had er het kijken naar van boven op het dak!

Een bezoekje aan de “Real Club Nautico de Motril” stond vorig jaar al op ons programma. Voor ons het ideale plekje voor een aperitief. Het eerder kleine jachthaventje, (we hadden majestueuzer verwacht,) ligt verscholen tussen de brandstofopslagtanks en is goed beveiligd achter slagbomen met levendige cipiers.  Het wijntje, vergezeld van tapa’s smaakt voortreffelijk!

Op de Paseo Maritimo del Rei Balduino heerst er vandaag een gezellige drukte. De Spanjaarden komen buiten op Nieuwjaarsdag, en liefst samen met de hele familie. Een helderblauwe hemel met een stralende zon maakt het des te aangenamer voor een strandwandeling. De terrasjes van de visrestaurantjes lopen vol, en rond 15h tref je geen lege stoel meer aan. Het “etenstijdritme” van de lokalen blijft ons verbazen. Zelf genieten we vingerlikkend van een serieuze portie “Gamba’s a la plancha”. De inktvis op de gril ziet er lekker uit maar daar blijf ik wijselijk vanaf !!!

Un venturoso Año Nuevo 2011

Lieve lezers,

Zoals onze Vlaamse traditie het wil, heb ik voor jullie een nieuwjaarsbrief vanuit Andalucia met enkel maar goede wensen.

Ik wens jullie:

-         Dat de waarden van je obligaties en aandelen blijven stijgen, en je bloeddruk en cholesterol dalen

-         Dat je tevreden bent met wat je in de spiegel ziet, en anderen tevreden zijn met wat ze in jou zien

-         Dat je met regelmaat mag gaan tafelen, en het eten steeds lekkerder wordt en goedkoper

-         Dat je steeds met een goed gevoel buiten komt na een bezoek aan de tandarts, de cardioloog, de psychiater of zelfs de loodgieter.

-         Dat je veel en lang kan gaan reizen, met alle mogelijke middelen, en met gratis kaartjes van “de lijn”

maar vooral heel veel zon, waar je ook bent, in al de maanden van het nieuwe jaar 2011.

Gespot bij Playa Poniënte, een Unimog Camper.

Een impressie van Motril centrum, de gezellige binnenstad.

Vandaag brachten we een bezoek aan Salobrena, een groot wit dorp tussen de akkers met een oud Moors kasteel gebouwd op een rots. Een parel aan de Costa del Sol. De witgekalkte huizen verdringen elkaar om het zeer goed gerestaureerde “Alcazar”. Het waren de Arabieren, die er in de 13de eeuw het Arabisch kasteel bouwden. De burcht had 2 functies. Het was het zomerverblijf voor de Nasridische Koningen, maar ook een gevangenis voor leden van de Koninklijke familie die in ongenade waren gevallen. We hadden een prachtig uitzicht op de Middellandse Zee, de Costa Tropical en in het noorden op de Sierra Nevada. Een dorpje om van te snoepen !!!

Terug in Motril, 17h, en grooote dorst !!!

In het hartje van de tropische kust van Granada, afgeschermd door bergen van de Sierra Lùjar voor de koude winden afkomstig van de Sierra Nevada, ligt het stadje Motril. Hier heerst een uitzonderlijk microklimaat met gemiddelde jaartemperaturen van 20 graden en jaarlijks meer dan 320 dagen zon. Motril, een dynamische stad met 60.000 inwoners, een plek waar je alles vind wat je nodig hebt voor een gezellige vakantie, waar je je thuis kan voelen.

En wij hadden dus prachtig weer, gisteren en vandaag. Met temperaturen die boven de 25 graden uitstegen tussen 13 en 16 uur hebben we geluierikt dat het mooi was om zien !!!

Gisteren zijn we ook even langs geweest bij Villa Astrida, op zo’n 500m hier vandaan. Enkel de conciërge was aanwezig, ‘t is te zeggen, hij reed net weg toen wij op de koffie wilden gaan. Een jonge gast, die gaat nog jaren mee, voor wie erop hoopte in aanmerking te komen voor de job. Donna Fabiola is in België gebleven bij de koude, wij geven haar ongelijk.