Berichten van 16 december 2013 tot 22 december 2013

Deze mercado is van een heel andere orde. Dit nationaal monument, dat in vroegere tijden de overdekte markt was, en sinds een grote renovatie in 2003 een nieuwe functie kreeg, werd omgetoverd tot modern winkelcentrum waar het met hippe barretjes en restaurantjes voor fijnproevers erg goed toeven is. Ook hier voeren glas en stalen booggewelven de boventoon, aangevuld met prachtige mozaïk.

Helemaal aan het einde van de oude rivierbedding van de Turia, niet zo ver van de haven, kom je in een heel andere, nieuwe wereld terecht. Hier vind je de stad der kunsten en wetenschappen, ontworpen door Santiago Calatrava tussen 1998 en 2002. (Calatrava = architect van het station van Luik.) Deze Valenciano nam met zijn fantasie een sprong in de toekomst en wist met dit project zijn stad op de kaart te zetten. De uit vijf onderdelen bestaande, futuristische gebouwen zijn “bol”werken van cultuur, kunst en wetenschappen. Ze bestaan uit: het Palau de les Artes (dans, opera, theater), L'Umbracle (een overdekte botaniscche tuin met zicht op het hele project), L´Hemisfèric (in de vorm van een oog, Planetarium, IMAX en Laserium), Museo de les Ciencias (wetenschappelijk en technologisch museum) en L’Oceanografic (het grootste onderwatermuseum van Europa).

Daar waar vroeger het water van de Turia rivier stroomde is er nu een groen “vrijetijdspark”. Na zware overstromingen, waarbij in 1957 veel slachtoffers vielen, werd besloten de rivier buiten het centrum om te leiden. Zo kregen de Valencianen er een acht kilometer lang park bij. Ze komen hier sporten, kuieren of lekker niets doen. Je ziet er fietsers, wandelaars, joggers, spelende kinderen en ouderen die vanop een bankje genieten van alles rondom hen. Al fietsend passeren we bruggen zoals de moderne Puente de la Exposición of de oudste brug van Valencia, de Puente de Trinidad, uit begin vijftiende eeuw.

De allereerste Jardin Botánico in Spanje onstond in de 16^de eeuw hier in Valencia. Bijna 200 jaar lang werden hier enkel medicinale planten gekweekt. In 1802 werd hij verplaats, net buiten de stadsmuren. Hij bestond toen vooral uit geneeskrachtige planten meegebracht van de vele reizen uit Azië en America. Nu is de tuin onderdeel van de Universiteit en een plek waar wetenschap, kultuur en natuur samenvloeien.

Valencia is niet meer de “appelsienenstad” van vroeger, maar sedert enkele jaren, samen met haar nieuwbouw, een keurig en netjes opgeknapte stad waar je kan genieten van de schoonheid van de gebouwen. De combinatie van bouwstijlen, van barok, gotisch tot modernistisch, en sfeervolle straatjes maken een tochtje door Valencia de moeite waard.

De zijdebeurs uit de 15^de eeuw werd op de werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst omdat dit gebouw de macht en de weelde aantoont van de kooplieden uit de 15^de en de 16^de eeuw in het mediterrane gebied. Handel in zijde had hier de bovenhand, en gebeurde in de grote hal met de prachtige zuilen; Het eerste kooplieden tribunaal van Spanje was hier ook gevestigd en de toren van het gebouw diende in die periode als gevangenis.