uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum' Nog rustiger, nog soberder dan alles wat voorafging. Ik wil vrolijkheid en ernst mengen tot een genietbaar geheel. De ernst wil ik bergen in de kern van elk bericht Maar wie het recentste bericht wil lezen klikken gewoon op het bovenste item van 'Inhoud blog' en het blog keert zich om.

Dinsdag 13 januari 2009

dooi

Het mocht gerust nog een weekje blijven vriezen zijn. Damse vaart, één dag met toelating van de overheid. Hoeveel dagen op eigen risico? Je hebt steeds en overal van die waaghalzen of dwazerikken.
Nu zal ik stilletjes aan beginnen snoeien. Niet dat er zoveel sierstruiken onder handen moeten worden genomen.
Nog elke dag probeer ik minstens één palet uit mekaar te halen. Voor de rest is het verder restaureren.
Ik heb daar één paneel dat ik reeds voor de tweede keer bijna totaal moet herwerken omdat de verf is afgeschilfferd. Er is duidelijk iets mis met de ondergrond. De grondlaag zal te dik zijn geweest en zich niet voldoende hebben kunnen hechten. Nu heb ik het totale oppervlak met een fixeermiddel behandeld.
Dan is de restauratie echt begonnen.
De kleinere werken zijn klaar om te bergen en andere in de plaats te brengen.

Geschreven door art om 06:33 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 12 januari 2009

binnen - kouder

Het klinkt raar hé maar nu het 's nachts buiten enkele graden warmer is haalt het hier binnen enkele graden minder.
De uitleg is eenvoudig. Als je met electriciteit verwarmt, laden de spaarkachels warmer op. Er is buiten aan de noordkant van het huis een voeler gemonteerd die bepaald hoeveel de kachels moeten opladen. Die warmte straalt onmiddelijk af op het interieur, ook zonder dat de ventilatie aan staat. Bij -7° is het hier in huis, bij het opstaan ruim 20°. Nu het +2° is gedurende de nacht, is het hier deze morgen maar 17° en moet ik warmte bijblazen tot 20°. Daarom regel ik de thermostaat die 's nachts uitgeschakeld is. Logisch toch...hoe kouder buiten, hoe warmer binnen.

Geschreven door art om 06:20 Reageer op dit bericht

Zondag 11 januari 2009

toneel

Een dochter hebben die cultureel blijft evolueren moet je natuurlijk stimuleren.
Alhoewel het niet in mijn aard ligt om laat uit te gaan, heb ik gisterenavond chauffeur gespeeld voor Liesbet. Let was natuurlijk ook mee. Om dat mogelijk te maken ben ik in de namiddag naar boven gegaan om er een deugdoende tuk van een paar uur te pogen. Het lukte waarempel nog ook. Het ging door in de stadsschouwburg van Tielt. Dit vergt al vlug meer dan een half uur rijden en bij zulk weer kan je niet voorzichtiog genoeg zijn en deden we er een goede drie kwart over.
Mauro Pawlowski & Ramsey Nasr. De titel van hun optreden:'GELETTERDE MENSEN' Als je meer wilt weten over die twee gozers dan tik je gewoon hun naam in bij Google en je zal wel zien wat er te rapen valt, o.a wat hieronder volgt. Die tekst paste ik lichtjes aan.

Mauro Pawlowski & Ramsey Nasr

van 13 december tot 31 januari

'mankerende geest en veel lef' Eindelijk is het zover. Het reeds lang aangekondigde programma toert in december 2008 en januari 2009 langs Vlaamse en Nederlandse schouwburgen. Tussen het moment van de eerste plannen en deze 'Geletterde Mensentournee' heeft de carrière van spitsbroeders Nasr & Pawlowski een hoge vlucht genomen. Nasrs stadsdichterschap is niet geheel onopgemerkt voorbij gegaan en Mauro is via DEUS uitgegroeid tot één van de meest charismatische (en veelgevraagde) rockmuzikanten van het ogenblik. Ramsey Nasr en Mauro Pawlowski slaan nu definitief de handen in elkaar en presenteren een spectaculaire productie. Hierbij zal Pawlowski voor het eerst als schrijver naar voor treden, wat daarom niet betekent dat Nasr zich als rockgitarist zal outen. De heren bivakkeren al weken in het repetitielokaal, vastberaden om hun beider gecreëerde teksten en melodieën om te smelten tot een voorstelling zonder weerga.

Dat lukt hun best want vooral Liesbet, maar ook Let en ikzelf hebben ervan genoten. Het duurde wat lang en zo waren we van even na zes vetrokken en pas even na middernacht weer thuis.
OOk ons nieuwjaarsgeschenk van de kinderen is, onder de impuls van Liesbet, een keuze geworden uit het cultuurpakket van stad Brugge. We kunnen elk voor €25 genieten van één of meerdere voorstellingen. Het aanbod geld één jaar.

Geschreven door art om 09:12 Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 januari 2009

het restaureren

Ik ben er eidelijk aan begonnen. Eerst heb ik mij toegespits op een zojuist hersteld werkstuk dat uit mijn handen glipte en de hoek van de plaat deed splijten. Eerst ga ik dat lijmen en een spanvijs op plaatsen en als het droog is kan ik dan verder werden aan het hermaken van de hoek met plamuur.

Geschreven door art om 07:52 Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 januari 2009

kille schoonheid

Er zijn niet veel woorden nodig tenzij dat ik begin met een foto waar warme schoonheid rivaliseert met kille schoonheid. Geniet met mij. Naderhand waren mijn vingers kille, kleurrijke ellende.

Voor de rest kom ik deze voormiddag niet meer buiten. Na de PC gan ik in het atelier verder schilderijen op paneel, die buiten beschadigd werden, restaureren.

Geschreven door art om 10:19 Reageer op dit bericht

Donderdag 8 januari 2009

toch nog....

Dan is het plots toch rap gegaan. Een eindcontrole bij de dokter. Geen verpleegster meer. Geen dauwerbinde of compeelverband meer nodig. Nog eventjes beschermen met een simpel verbandje. Het besluit was; dan is het toch nog heel vlug genezen voor zo'n lelijke diepe wonde.
Nu is het een roodachtig lidteken

dat er bij mij niet zo regelmatig en min of meer rechtlijnig uitziet maar heel wat grilliger en de naaitekens zijn niet zo zichtbaar.
Het heerlijkste gevoel is....als ik 's morgens rond 4u ongehinderd van een deugdoend dagelijks stortbadje geniet. Nu hoef ik mijn been niet meer uit de kabine te houden en zeer behoedzaam de sproeier te hanteren. Dat ik daarbij de badkamer zo af en toe bijna onder water deed lopen heeft Letje er geduldig bijgenomen.
En nu wat voorzichtiger aan hé! Dat is de raad die ik tot zagens toe moet aanhore. Ook met het nodige geduld.

Geschreven door art om 07:44 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 januari 2009

grootste leed geleden

Sedert gisteren mag het rekverband bij de wondverzorging weggelaten worden. Tot na de kou moet er nog een heel klein verbandje op de toegegroeide wonde blijven. Ik heb geen last meer van onevenwicht, ook geen pijn meer. Waar ik wel mee zit geplaagd maar je moet er afblijven, is hevige jeuk. Dat zou een ambetant maar goed teken zijn. Tot nog toe had ik rare gevoelens van onevenwicht.

Mijn omwonden linkerbeen had het warm terwijl mijn rechter been echt koud aanvoelde.

Ik heb het een beetje opgevangen door links maar één sok te dragen en rechts twee. Het effect was ondermaats.

Maar wat stelde ik ook vast? Mijn rechterhand voelde ook koud en mijn linker niet. Solidariteit onder de ledematen. Ik had het gevoel en de neiging hele dagen scheef te lopen. Je moet eens een trap oplopen met een warme en een koude voet of een warme schotel aannemen met een warme en koude hand. Ik ben veel gewoon maar dat was toch even wennen. Ik mag van geluk spreken dat mijn hart aan de linkerkant klopt. Ik mag er niet aan denken wat de gevolgen zouden zijn geweest moest het rechts logeren. Bij het voelen van mijn rechter- en linker pols was ik wel gerust gesteld. Deze twee zijn op minst solidair met mij.

Geschreven door art om 07:07 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 januari 2009

zorgen voor morgen

Morgen komt toch niet omdat we altijd in het nu leven. Wat zopas geleefd is, behoort reeds tot het verleden en is onomkeerbaar. Ik zocht op het net naar afbeeldingen
onder de zoekterm 'morgen' Kijk wat ik o.a.vond.

Als morgen niet geschreven staat

dan kan je er alleen maar naar raden en er een groot

bij plaatsen.

Geschreven door art om 08:17 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 5 januari 2009

normaal

Kan jij mij een definitie geven van normaal? Volgens het woordenboek betekend dat: overeenkomstig de regel, gewoon of als norm dienend.
Iemand die normaal is betekent dat hij geestelijk in orde is.

dyn002_original_502_315_pjpeg_2601877_b812ca124315b94363e96b4b5677aeec.jpg

Normaal zijn ja maar zien deze personen hier er normaal uit?

Is ons weer normaal?

Deze winter lijkt mij toch normaler te zijn, dan de vorige. Zo kan je maar door filosoferen tot je de vierkante eieren, afgebeeld op onderstaande foto, normaal vind.
Ze zien er duidelijk gekookt uit en in een vorm geperst geweest te zijn tot ze die vorm aannamen. In die omstandigheden zijn het normale eieren en kan je ze gewoon opeten maar de vorm is ongewoon dus niet normaal.

Geschreven door art om 07:46 Reageer op dit bericht

Zondag 4 januari 2009

katers

Waaraan zijn figuurlijke katers te herkennen. Ik hoor er veel over praten, vooral na de feestdagen van het einde jaar.
Waarover praat ik toch? Met katers heb ik geen ervaring tenzij met onze poes met een zeer stabiel humeur en een rosse pels. figuurlijke katers zijn mij onbekend.

Zou dit een figuurlijke kater kunnen voorstellen of blijft het alleen maar een mislukte foto waar ik kost wat kost toch iet in wil ontdekken. Het is dan nog iets dat niet uitbeeldbaar is. Geef mij dan maar mijn echte luie rosse die altijd wel de zonnigste plekjes in de tuin weet te vinden.

Geschreven door art om 09:29 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 januari 2009

aan een nieuw jaar beginnen

Aan een nieuw jaar moeten beginnen na de feesten van het oude. Het ligt als een steen op de maag. Een half uur was ik buiten en ik kreeg er maar geen zin in.
Ik trapte ook nog in een nagel zonder blijkbaar veel erg. Het bloed staat niet tussen mijn tenen.
Als ik paletten aan het losmaken ben durf ik mij nog al eens op de eerste plaats concentreren op de handelingen met mijn handen en pas ik ook goed op dat ik nooit klop in de richting van mijn benen. Dan zijn mijn voeten buiten controle en trap ik wel eens in plank met een nagel erin. Gebrek aan concentratie en poef,je valt eraf.

Het kan behoorlijk duiezlingverwekkend zijn.
Och ik heb geen goesting meer om verderte schrijven. Trek jouw plan met die tekst.

Geschreven door art om 10:27 Reageer op dit bericht

Woensdag 31 december 2008

serreplant buiten jagen

Ik heb mezelf naar buiten gejaagd. De serreplant die ik aan het worden was ziet af. Telkens als ik, in die kou, een uurtje buiten ga werken, is het eerste kwartier serieus tanden bijten en buiten blijven. De volgende drie kwartier zijn een genot van de onbegrijpelijke soort.
Als ik iemand vertel dat ik in de tuin ga werken krijg ik steevast een bevestigingsvraag...Er is nu toch niets te doen in de tuin? Ze hebben er niet op gelet dat ik niet heb gezegd dat ik er voor tuinwerk ga.
Ik heb het geluk, tegenover een fabriekje te wonen waar zo nu en dan wegwerppaletten aan de poort worden gezet.

Uit die paletten haal ik de stevige planken uit en de rest, die splintert, onder het geweld van het breekijzer, gaat naar het houtkot als brandhout.

Zo bekom ik veel kachelhout en plankjes om te timmeren of te gebruiken om op te lopen, tussen de rijen groenten. De serreplant die ik aan het worden was door de kwetsuur aan mijn been wordt stilaan weer afgehard. De wonde krijgt nog dagelijks een verzorgingsbeurt van professionele aard. De gezeing gaat uiterst traag. De put in mijn onderbeen moet beetje bij beetje toegroeien met nieuwweefsel dat groeit in het beenvocht.

Geschreven door art om 06:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 december 2008

crisis, voor wie?

Wat betekent die duidelijke crisis voor jou? Heb je het kouder dan anders omdat je de energierekening niet meer aan kan? Eet je minder omdat jouw geldbeugel leeg is en jij platzak? Lig je bij de huidige kou, te rillen in je bed omdat je geen extra deken kan betalen of geen kersepitkussentje kunt opwarmen om je bed aangenaam warm te maken?
Voel je enkel de crisis omdat je ziet dat de euro's rapper door je vingers moeten glijden en je al eens je stevige reserve van je bedreigde spaargeld moet aanspreken? Kan ook jij de eindjes niet meer aan elkaar knopen omdat je zojuist op je werk werd ontslagen? Welke vraagtekens passen bij jou? Als er geen enkele van de prangende bij je past, maak dan een voedsel- of feestpakket voor armen die je kent of draag droge voeding naar moeders voor moeders. Als jij de crisis niet echt voelt, laat dan anderen voor één keer de crisis eventjes vergeten. Je zal warm krijgen, al is het maar rond jouw hart.

Geschreven door art om 07:27 Reageer op dit bericht

Zondag 28 december 2008

Chinees eten

Het chinese restaurant waar we reeds vele jaren regelmatig eens gaan genieten van gevarieerde schotels, bestaat niet meer. Meteen moesten we ook op zoek naar een ander gelijkwaardig adres omdat we met elke oudejaarsavonds steeds onze feestmaaltijd bij de chinees gaan afhalen. Mijn oudste broer had een adres aanbevolen maar op de website van het restaurant viel het feestmenu een beetje al te sterk onze geldbeugel aan. Op de Koningin Astridlaan te Stint-Michiels is er, in het huis van onze vroegere beenhouwer, nu ook zo'n chinees restaurantje gevestigd. We hebben het erop gewaagd.
De kaart beloofde niet zo bijster veel. Wij verwachtten ons aan niet veel raars

dit zeker niet.

De prijs van €8 duwde onze verwachting op de hoogte van de buitentemperatuur. Het viel echter zeer op dat alles er uiterst netjes en verzorgt uitzag. Dat stond Let wel aan. Een klein pezig vrouwtje van het koel uitziende type stond ons te woord en raadde ons de gekozen tafel voor twee af omdat we in de tocht van de deur zouden zitten. Ze wees ons de tafel in de hoek aan, een tafel van 4 personen waar was gedekt voor twee.
We bestelden iets en moesten niet lang wachten. Toen kregen we een verrassens smakelijke lumpia als voorgerecht. Toen we daar klaar me waren bracht het vrouwtje voor elke een goed gevuld bord met de gevraagde gerechten. Geen trala, geen schotelverwarmers maar wel zeer smakelijke bereiding en een hoeveelheid waar je dijkendelvershonger moet voor hebben om het allemaal op te krijgen. Er stond geen koffie op de kaart en wij wilden betalen maar de jongen die het vrouwtje was komen vervangen zei ons dat dit inbegrepen was in het menu. Bij de vraag naar de rekening, vroeg Let de kaart van de feestmenu's en ze kreeg er nog de kaart van alle meeneemgerechten bij waaruit we ook konden bestellen. We hebben het goed bekenen en bestelden promt voor oudejaarsavond. De bediening is vlot maar zonder de gewone chinese tralala. Het eten is echter zeer fijn en de hoeveelheden ruim.

Geschreven door art om 07:45 Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 december 2008

koud

De zon slaagt er niet meer in de kou te overwinnen.
Als een gele kladdervlek stoort zij de wolken maar raakt er niet meer door.

gvdb1803%20Winterzon.jpg

Gelukkig zijn er andere dagen waar ze als een felle lichtvlek toch het ijs niet kan storen.
Zou ik dan werkelijk smachten op hier nog eens op een winterse watervlakte de schaatsen nog een aan te kunnen binden. Al goed en wel zolang ik thuis in de warmte kan zitten lezen en schrijven.
Toen we gisteren per fiets wat fruit gingen halen op de kwekerij, waren we allebei zeer tevreden weer thuis te zijn.

Ach, het lijkt een eeuw geleden dat de winter nog eens ernstig was. Nu is dat een lacheding in vergelijking met toen.

Geschreven door art om 07:25 Reageer op dit bericht

Vrijdag 26 december 2008

relatieve rust

Het huis is opnieuw herschikt en in zijn vroegere plooi gevallen. Er is maar één glas verkleind tot brokken. Dat het een champagnefluit is valt binnen alle logica omwille van de breekbaarheid. Ik heb beheerst gedronken op jouw gezondheid en binnen de Weight Watchers perken heb ik genoten van alles. Alleen de choclamousse let ik staan omwille van te veel 'points'. De maaltijd was overheerlijk en de sfeer uiterst gezellig. We hadden een vreemde eens in de bijt. Let's zieke vriendin was er omdat ze, met kerstavond, voor de eerste keer in haar leven alleen zou geweest zijn. Niet tegenstaande een zeer wankele gezondheid is ze toch zeer blijmoedig. Ze is gebleven tot delaatste. Ze was dan ook de enige die terug naar haar thuisnest moest. Onze kinderen trokken zoch terug op hun eigen kamer.
Ik was als eerste in de armen van de slaapgodin gevallen.

header%20foto%20feestschotels%20schaduw.jpg

header%20foto%20feestschotels%20schaduw.jpg

Geschreven door art om 06:29 Reageer op dit bericht

Woensdag 24 december 2008

leven in huis

Onze kleine Kasper is er voor twee dagen. Ons huisje is overvol. Hoeveel bagage zo'n kind van 9 maanden door de ouders laat meeslepen tart alle vebeelding. In Afrika dragen ze het kind op hun zij en de bagage in een dikke ballot op hun hoofd zodat ze hun handen vrij hebben. Hier is het sleuren, je handen voortdurend vol hebben en afzien. Gelukkig is het nooit ver naar de auto. Als je op een appartement woont zonder lift kan dat anders zijn.

En zeggen dat er dan nog maar een minimum aan speeltjes mee zijn. De molentjes, kastelen en andere omvangrijke zaken blijven bij hen thuis.

Geschreven door art om 06:47 Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 december 2008

kleur drijft schimmen op de vlucht

Mijn blogs dreigen door mekaar te lopen als schimmen zonder kleur. Het enige tegengif is er kleur in te steken. Wie zal er mij tegen houden. En waar is de tijd dat ik echte Dehaene allures had. Ik ben zo vermagerd dat ik op een foto van mezelf er niet eens meer opsta.

Geschreven door art om 08:12 Reageer op dit bericht

Maandag 22 december 2008

waar woon je nu in feite

Verstrooid zijn kan zowat iedereen gebeuren maar daar zijn toch specialisten voor. Ik denk dat ik Let heb besmet. Deze week heb ik Let 1 dag thuis gehad en nu ze de hele week vrij is ligt ze ziek in bed en zie ik haar opnieuw niet tenzij zo nu en dan. Dan moet ik nog toevallig binnen zijn ook. Uit verstrooidheid heb ik het poëm dat over haar uithuizigheid gaat op de verkeerde blog geplaatst. Bezoekers van mijn gedichtenblog zullen hetzelfde terugvinden op mijn blog 'vaag' maar dan onder een ander opschrift.

waar woon je nu in feite

een beetje een rare vraag hé

maar ja is dat zo raar

hoeveel was je deze week hier bij mij

heel weinig toch

uitzondering zeg je dan heel vlug

te vlug hoor en zelfs veel te vlug

je kent reeds de datum

heel dichtbij

van je volgende vlucht

naar onze lieveling

vooral jouw lieveling

een beetje ziekjes toch

die schat

terwijl ik hier het spook zie

dat ik nooit binnenlaat

verveling

omdat ik niet buiten kan

gelukkig van voorbijgaande aard

ik kan me weer vermoeien

meer dan mijn hoofd en ogen

de ezel kan weer afgejakkerd

een heel klein beetje toch

waar woon je toch

al die nachten dat je er niet bent

vertouwen is een mooie deugd

nietwaar en wederzijds.

dala

Geschreven door art om 08:58 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 21 december 2008

feeststemming

Om in de kerststemming te komen heb ik het decor, dat ik een tijdje kaal en bloot liet staan, opnieuw opgefleurd en een beetje aangepast. De drie koningen zullen weer een tijdje op weg blijven met hun ster en geen voet vooruit geraken. Uiteindelijk komen ze weer op mijn zolder terecht tot volgend jaar. Het bordje van velt heb ik verhangen omdat die felle groene kleur stoorde in het geheel.

Voor het eerst hangen er nu drie schilderijen ineens. Ik hoop dat ik tegen Valentijn een nieuw paneel kan klaar krijgen rond dat thema. Dan zijn de drie koningen reeds lang droog geborgen. Nu heb ik nog werk zat aan reparaties van de oudere exemplaren. De verzameling begint aardig aan te dikken. Een mooie ster hé!

Geschreven door art om 10:33 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van ad...