uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum'
Nog rustiger, nog soberder dan alles wat voorafging. Ik wil vrolijkheid en ernst mengen tot een genietbaar geheel. De ernst wil ik bergen in de kern van elk bericht Maar wie het recentste bericht wil lezen klikken gewoon op het bovenste item van 'Inhoud blog' en het blog keert zich om.
Ik hoef niets meer te bewijzen maar doe steeds weer verder, vooral als ik alleen thuis ben. Als je er kan van leren, zoveel te beter. Zegt het je niets, dan zullen er wel andere dingen zijn die je wel aanspreken.
In Brugge op de Gentpoortvesting hebben ze ook gewerkt want de hoop afval ligt er nog en ontsiert een beetje het uitzicht op het prachtige krokusveld. Als je het van de andere kant bekijkt blinken de krokussen ongehinderd in de zon. Eens terug thuis lijkt het erop alsof de vissen liggen te zonnebaden in de vijver. De hele winter lang hebben we ze niet gezien. Weken lang zaten ze onder het ijs maar nu laten ze zich de zon welgevallen.
Profiterend van het mooi weer werkte ik slag om slinger in de tuin. De berm moet regelmatig verhoofd worden. De houtbussels zetten zich, wat een verlaging van een 15 tal cm bedraagt. Maar na een zeker aantal jaren zijn ze vergaan tot compost, verpulverd tot humus. In de namiddag maakten we samen een mooie wandeling in het bos. Daarna zijn we op ziekenbezoek geweest. De rotonde aan vijfwege is nu helemaal in orde en het verkeer kan weer vrijelijk circuleren in alle richtingen. Ze bleef in gebruik, enkel voor het doorgaand verkeer Brugge - Oostende, in beide richtingen maar ter hoogte van de rotonde was telkens maar één richting beschikbaar zodat er lichten stonden voor de regelingen van de beurtrollen.
Het weer is zo prachtig dat het leuk is om te werken en te wandelen In de lentezon.
Ook in Brugge wordt gewerkt! o.a. aan en rond de Onze lievevrouwe toren.
Ik wandelde van het concertgebouw, waar ik van de bus stapte, langs de meersen, door de parking van het oude St Jan naar de katelijnestraat. Daarna ging mijn wandeling langs Arendshof, dijver, rozenhoedkaai, huidevetterspleintje en blendezelstraatje naar de markt. In het stadhuis en het Brugse Vrije sloeg ik een babbeltje met mensen waar ik een jaar,in de bewakingsdienst van de musea, mee heb samengewerkt . Ik had er een ontmoeting met Ulrike Debondt die de wacht kwam aflossen. Beurtelings wisselen twee personen de wacht in de Gotische zaal en het Brugse vrije. Mijn wandeling ging dan naar De Sleghte op het theatrerplein en na een half uur nam ik daar dichtbij, aan de Biekorf, de bus naar het station. Driekwart zat ik daar te lezen, in de rumoerige wachtzaal om tenslotte de bus te nemen, terug naar Stalhille . De trip naar Brugge, met de bus, doe ik regelmatig. Om een beetje vóór drie vertrek ik en een beetje na zes uur ben ik terug in Stalhille . Je moet rekenen op twee keel een half uur bus, heen en terug en dan blijft er 2u over om tussenin te wandelen en te winkelen.
Omdat ik ongeveer 15 kg vermagerd ben, dus ook in mijn gezicht, valt mijn bril meerdere keren per dag, van mijn neus. Ik wou die laten aanpassen maar...de donderdagnamiddag is bij de optieker een deel van de wekelijkse rustdag. Je moet daarvoor speciaal op het internet gaan en dan vergeten te kijken en denken dat je gekeken hebt; verwarren met een andere winkel in Brugge, die sluit op dinsdag en dan nog durven denken dat ze hun rustdag veranderd hebben. Ik heb het gelukkig aan niemand luidop gezegd.
Wij houden allemaal toch van bloemen, of niet soms! Heel vroeger had ik mijn schetsboek meestal bij....nu vervangen door mijn kleine fotoaparaatje dat geen scherp genoeg resultaat geeft voor echte kwaliteit maar de verwachting om de functie van mijn schetsboek over te nemen, meer dan overtreft. Ook voor verkleinde foto's voor mijn blogs, is er voldoende kwaliteit aanwezig. Kijk zelf maar. Thuis, lonken de bloemetjes van binnen naar die van buiten. Moest jij nu eens, een echt bloemetje zijn, maar je bent een bloem van een meid, zou jij binnen of buiten verkiezen als standplaats?
Ook als ik op stap ga heb ik steeds oog voor de bloemen van het seizoen. Deze foto's zijn deze week genomen in de tuinen van avondrust, niet dat ik er voor mezelf een plaats ben gaan bespreken hoor. Toch ben ik ervan overtuigd dat Maartenshove goed is maar dat Avondrust enkele pluspunten heeft die je in Maartenshove niet moet zoeken. Ach meisje, wat kan het leven toch mooi zijn.
De voorbije week was het goed wandelweer. Gisteren liet de zon zich wat vervangen door een bijtendkoude wind maar het bleef droog. Toch hebben wij genoten van een eerder korte wandeling van een paar km in het provinciaal domein 'Fort van Beieren' in Koolkerke. Je kan er wandelen in het domein zelf en je ka het domein verlaten om tot aan de Damse vaart te kuieren. Gisteren was het te koud, daar in die blakke polder met een strakken kille wind in het gezicht. Na de wandeling hebben we genoten in de zon op het terras van de cafétaria met een banale thee van Rombouts maar het smaakte.
De laatste van de droge dagen had ik voorzien om hout te splijten. Een geleende zware splijthamer werd er bijgehaald om te helpen de klus te klaren. Ik hoopte dat de hamer boven mijn hoofd tillen en laten vallen voldoende zou zijn om de boterzachte linden te klieven. Je zegt wel, ik kwam bedrogen uit want ik moest er behoorlijk wat swong in steken om resultaat te halen. Dat kracht zetten tracht ik zoveel mogelijk aan anderen te laten maar na drie slagen voelde ik dat het nog juist haalbaar zou zijn. Die drie eerste slagen waren behoorlijk naast de kwestie omdat ik het juist mikken na vele jaren toch wel verleerd was maar ik kwam er gaandeweg in en kreeg er waarempel nog plezier in ook. De wind mocht nog guurder zijn dan hij was, ik had me nog goed kunnen verwarmen. Het was natuurlijk opletten geblazen.
De splijthamer liet mij toe om heel mooi werk te verricheten. Ik kon er mij uitstekend aan verwarmen. Het is te hopen dat ik binnen een paar dagen nietloop te snotteren. De laatste kruiwagen heeft reeds enkele regendruppels opgevangen. Toen ik naar binnen ging, ben ik toch enkele ogenblikken blijven genieten van de kringetjes en cirkels, heel vluchtig en steeds rapper na mekaar, door de regen op de vijver getekend.
Na de vorige zware dagen moest er een stillere dag aankomen. Mijn rug deed geen pijn maar er zat voelbaar druk op. Gisteren woensdag, deed ik 'smorgens wat 'tutterwerkjes' zoals o.a.de voorgeteelde erwten planten. Als tussenpauze plaatste ik de tweede teelt erwten van de grote kweekbakken over naar de handige, handelbare bakjes. Dat dit een succesmethode is hieronder te zien aan de beworteling. Het grote voordeel is dat je in de rij erwten, nooit meer lege plaatsen zult hebben waar de erwten niet boven kwamen. De aangekochte ijsbergsla werd eveneens geplant en onder koepel geplaats. De uiteinden werden afgeschermd met glas. Dan heb ik de circulatiepomp in de vijver,aangezet en zo het water opnieuw laten lopen tussen de boven en benedenvijver. De verbinding van de vijvers, gebeurt over mekaar gelapte stukken folie en ik denk dat daar grondinsijpeling is waardoor het waterpeil veel te vlug zakt. Tot het mooier weer wordt zal ik indien nodig, voortdurend water bijsteken. Deze circulatie is nodig om de helderheid van het water en het zuurstofgehalte in de vijvers optimaal te houden. In de namiddag nam ik de bus naar Brugge. Mijn bril zakte voortdurend af en zo moest ik naar de optieker. Ik was afgesproken met Let, die om 2u30, na haar werk zou winkelen, dat ik haar zou bellen van zodra ik klaar was. Toen ik de bus moest halen regende het zo fel dat ik vergat mijn gsm mee te nemen. Ik wist dat ze op ziekenbezoek ging en zo, vond ze mij daar terug. Vijf keer zou ze hebben geprobeerd mij te bereiken. Anderhalf uur ben ik daar gebleven. Er was voldoende bezoek opdat de tijd zou vliegen.
Na een zware voormiddag, waarin ik heel veel werk verzette en ik eerst gerust en een opgenomen, ontspannende film bekeken 'Honymoon with mam'. Na vier uur ben ik dan wat hout gaan stapelen. Daarna heb ik water er doen uitzien als vuile, sterk opgelange melk...om mij te amuseren maar ook om een nuttige reden. De beneden vijver was troebel gebleven na de winter omdat de circulatiepomp lang had stil gelegen die ik nu weer aan heb gelegd. Om helder water te hebben moet er best beweging in het water zijn. Is er geen lopend water dan is het hard nodig een zeer goed bestudeerde aanplanting te voorzien onder water en op de ondiepe zijkanten. Dan kan je niet beter dooen dan goede ecologische vijverboeken te raadplegen. Nu ik gekalkt heb zie ik na een nacht e, een halve dag, onder het wateroppervlak, opnieuw teken van rood leven. In de bovenvijver kan je bij het ondiepe gedeelte daarentegen, reeds goed de bodem terugzien. daar is het ook dat de zichtbare waterstroom begint. Binnen een paar dagen, vooral bij zonnig weer, wordt het vlug helder.
Naast het feit dat het uiterst druk is in de tuin, ben ik minder productief geworden op deze blog. dit komt door de opgelegde zelfcensuur in mijn teksten. Nu lijkt het soms de moeite niet meer om enkel beperkt te zijn tot vage teksen die vooral geen heilige huisjes mogen intrappen. De foto's die ik zou willen plaatsen, vallen ook onder de censuur zodat zo nu en dan mijn goesting een beetje opdroogt. Daarom geen foto's vandaag, lichtjes uit protest. Mijn stemming is vertroebeld, zoals het water in onze vijvertjes lijkt op vuile uitgelenge melk. De eerste foto's zal ik pas plaatsen als ik opnieuw klaar en duidelijk de vissen zie. Met dit weer al het vlug gaan gebeuren.
De visjes zijn opnieuw te bewonderen. Enkele dagen bleven ze onzichtbaar alsof ze in de mist zaten. Op de twee foto's, heel kort na elkaar genomen zie je dat er beweging in zit. De tuinbank is terug uit zijn overwintering. En de eerste die ervan geniet is de poes. Eerst snuffelde hij wat rond alsof hij de hele omgeving rond de bank eerst wilde inspecteren en aan een vluchtig onderzoek onderwerpen. Het duurde niet zo lang of hij lag languit te genieten in de zon. Poezen vinden altijd, vlugger dan de mens, de beste plaatsjes. Plaats maar eens vier stoelen met allemaal een verschillende zitting. Laat de poes binnen en zal zal zich niet nestelen op de hardste of de koudste. . Mijn portret heb ik nog nooit gezien van duit zo'n perspectief. Het zou goed passen op een moderne schilderij. Zelf had ik geen tijd om languit in de zon te liggen. Van het mooie weer wil ik profiteren om de rest van mijn compost van vorig jaar te ziften op een oud net van een eenspersonenbed. En in de kippenren is nieuw leven gekomen. De haan heeft opnieuw zijn poten vol om controle te houden over de goede gang van zaken op zijn domein. Er zijn anmelijk twee nieuwe en vooral jonge kippetjes bij gekomen. Eentje moet ik een beetje forceren om buiten te komen. Op de foto lijkt het erop alsof ze tussen de legkorrels staat maar het is alleen maar 'schavelinge'. herlezen op typ -en andere foutjes gebeurt later wel
werken
De splijthamer liet mij toe om heel mooi werk te verricheten. Ik kon er mij uitstekend aan verwarmen. Het is te hopen dat ik binnen een paar dagen nietloop te snotteren.
omdat de circulatiepomp lang had stil gelegen die ik nu weer aan heb gelegd. Om helder water te hebben moet er best beweging in het water zijn. Is er geen lopend water dan is het hard nodig een zeer goed bestudeerde aanplanting te voorzien onder water en op de ondiepe zijkanten. 
Zelf had ik geen tijd om languit in de zon te liggen. Van het mooie weer wil ik profiteren om de rest van mijn compost van vorig jaar te ziften op een oud net van een eenspersonenbed. 
