Fabiola - Waarschuwing !
Stress op het werk
Johan Vande Lanotte en de Comfortzone
Johan Vande Lanotte (sp.a), de Keizer van Oostende, in een reactie vandaag op de felle kritiek van de ondernemers op Di Rupo I:
“Iemand die zijn comfortzone ziet verdwijnen, gaat meer protesteren.”
Nu weten we meteen waarom de traditionele partijen al maanden in zowel de media als het parlement hardnekkig protesteren, bashen en fulmineren tegen Bart De Wever en de N-VA...
Addertje
Cartoon: Begroting
"EU en IMF beseffen niet hoe verziekt de Griekse politiek is"
Griekenland : hallucinant:
“EU en IMF beseffen niet hoe verziekt de Griekse politiek is”
Het is nog lang niet duidelijk of de eurolanden wel een akkoord kunnen sluiten over de verstrekking van de volgende ronde hulpleningen aan Griekenland.
De Griekse oud-minister van Financiën Stefanos Manos waarschuwt dat de regering in Athene veel toegezegde hervormingen niet zal uitvoeren. "Ik ben bang dat we afglijden naar chaos."
"Afgezien van de Griekse minister van Financiën gelooft niemand in de regering écht in de hervormingen. Ze heeft de maatregelen aangekondigd omdat ze zich gedwongen voelt. ‘Die slechte Europeanen dwingen ons daartoe’, luidt het in hun verdediging aan de kiezers. De ministers nemen er zelf geen verantwoordelijkheid voor.’
Lees even mee, hallucinant...:
"De politici hebben de hervormingswetgeving bewust zo geformuleerd dat er nog allerlei uitvoeringsbesluiten nodig zijn voordat de maatregelen van kracht worden. Daarmee gaan ze de uitvoering van de maatregelen straks afremmen."
Hoe moeten de EU en het IMF het dan aanpakken? Manos: "Ze moeten de regering dwingen alle ambtenaren te evalueren en 400.000 onder hen te ontslaan."
Pardon? Waarom is het nodig zoveel ambtenaren te ontslaan? Manos: "Laat ik een voorbeeld geven. Ik schat dat we in Griekenland 200.000 leraren hebben. Volgens mijn berekeningen hebben we per leerling vier keer zo veel docenten als in Finland. Maar Finland heeft een van de beste onderwijsstelsels ter wereld en wij een van de slechtste. Dat komt doordat wij onze leraren onderbetalen en heel weinig les laten geven, om het werk te verdelen. De leraren zijn ontevreden over hun lage salarissen. Ze geven leerlingen lage cijfers, om de ouders af te persen. Pas wanneer de ouders flink onder de tafel betalen, officieel voor ‘privélessen’, gaan de cijfers omhoog."
"De regering moet de 50.000 beste leraren selecteren, die vervolgens meer laten werken en het dubbele betalen. Dat zou het onderwijs verbeteren. Alleen als onze ambtenaren weten dat ze geëvalueerd worden, en dat ze ontslagen kunnen worden, zal de overheid beter functioneren."
Manos: ‘De term ‘liberaal’ is een vies woord in Griekenland. Als je ‘neoliberaal’ wordt genoemd, is het nóg erger. Dan ben je bijna een nazi. Er is hier vrijwel geen steun voor liberale ideeën en er zit ook geen liberale partij in het parlement. Ik denk dat dat komt door het diepe wantrouwen in de samenleving. Grieken wantrouwen niet alleen elkaar, maar ook zichzelf. Mensen zijn onzeker over hun eigen capaciteiten. Daarom zoeken ze bescherming van machtige mensen en van de staat.’
‘In het parlementaire debat vorige week over de bezuinigingen hield een fascistische volksvertegenwoordiger zijn eigen salarisstrookje omhoog. Hij vertelde dat hij als parlementslid elke maand 8.500 euro ontvangt. Vervolgens meldde hij dat het hoofd van de strijdkrachten slechts 1.900 euro krijgt. En daarna hield hij het loonstrookje omhoog van zijn broer, een luitenant in het leger, die 875 euro verdient. ‘Is er iemand hier die dit de juiste verhoudingen vindt?’, vroeg hij. Er was een hoop misbaar, want de volksvertegenwoordigers houden er niet van dat hun vuile was wordt buitengehangen. Maar ik vond het extreem effectief. De aanhang van de nazi’s groeit met de dag.’
Manos: ‘Ik weet het niet. Ik ben bang dat we afglijden naar chaos. Mensen houden zich steeds minder aan de wet en hebben geen enkel respect meer voor de autoriteiten. We hebben ook geen elite die het land kan beïnvloeden. Er zijn geen hoogleraren of andere verstandige mensen die het vertrouwen genieten.’
De mening van... 't Pallieterke
Carl Devos: “Een groot deel van de Wetstraat is bang van de N-VA”
"Een groot deel van de Wetstraat is bang van de N-VA”
"Als de electorale opmars van de N-VA in 2014 voortgaat, kan dat voor nog meer politieke opschudding zorgen"
Het voorbije weekend verscheen een interessante opiniebijdrage van Carl Devos, Politicoloog UGent, in De Standaard, over het huidige politieke reilen en zeilen.
Enkele citaten:
Addertje
Het begrotingsakkoord: en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw…
Het begrotingsakkoord: en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw…
En opnieuw worden de problemen voor ons uitgeschoven. En opnieuw GEEN structurele maatregelen. En opnieuw is de regering euforisch over het bereikte akkoord. En opnieuw wordt de burger zand in de ogen gestrooid… Terwijl de belastingdruk nergens zo hoog is als in België. Terwijl het overheidsbeslag meer dan 50% van het BBP bedraagt.
Di Rupo en zijn federale regering zijn niet de oplossing van ons probleem, zij ZÍJN het probleem.
Waarom lukt het niet ?
De analyse van de Belgische ziekte (zie verder het uittreksel) die Guy Verhofstadt (Open VLD) in zijn beruchte burgermanifesten maakte was correct, de remedies van zijn regering(en) waren rampzalig. Om het op zijn Toscaans te zeggen: Parole, parole, parole,…
Guy Verhofstadt (OpenVld)
Uittreksel uit het Derde Burgermanifest (1994):
“Onder druk van allerlei belangengroepen is in de loop der jaren het overheidsbeslag (het deel dat de staat neemt van alles wat we samen produceren en creëren) opgelopen tot meer dan vijftig procent. In de praktijk bleek dat uit de aanhoudend stijgende fiscale en sociale lasten, uit de steeds hoger wordende bijdragen en de almaar oplopende belastingen. Dat alles resulteerde op zijn beurt in de huidige, ondraaglijk hoge loonkosten.
België heeft echter een open economie die volledig afhankelijk is van de export en daarom des te meer rekening moet houden met de concurrentie van andere landen. Die concurrenten vinden we zowel in als buiten Europa, met name in die landen waar het overheidsbeslag lang niet zo hoog is en de loonkosten bijgevolg aanzienlijk lager zijn.
Door de invoering van minimumlonen, loonindexeringen, loonschalen en syndicale premies, alsook door de arbeidsduurreglementering, de mogelijkheid tot loopbaanonderbreking, tot vervroegde vrijwillige en gedwongen pensionering, door de invoering van ondernemingsraden, veiligheidscomités, vestigingswetten en noem maar op, is onze arbeidsmarkt in zo'n strak keurslijf gedwongen dat ze, samen met de al te hoge loonkosten, werkgelegenheid uitstoot in plaats van creëert.
Een vermindering van de zware fiscale en sociale lasten, met andere woorden een vermindering van het overheidsbeslag, is nodig om de hoge loonkosten te doen dalen. en dat willen de zuilen en de belangengroepen niet. Zij ontlenen daaraan juist hun voorrechten en hun macht. Hun leden bevolken de overheidsadministratie, zetelen in de overheidsbedrijven, beheren de ziekteverzekering, de ziekenhuizen en werklozenkassen. Hun leden besturen de treinen, bestellen de post en zorgen ervoor dat de telefoon werkt. Ieder voorstel tot inkrimping of tot efficiëntere organisatie van de overheidssector wordt dan ook met argwaan bekeken en wordt ervaren als een onaanvaardbare aanslag op hun voorrechten.”
Inderdaad Guy Verhofstadt, ons land kan beter. Veel beter...
Addertje
Molenbeek: wereldrecord sluitstorten ?
TVBrussel
Molenbeek: wereldrecord sluitstorten ?
Elke dag moet minsten 2 ton afval afgevoerd worden.
Sluikstorten is voor Brussel een van de grootste problemen. Een straat in de gemeente Molenbeek lijkt zelfs het wereldrecord sluikstorten te hebben gevestigd. Molenbeek trekt als een van de armste Brusselse gemeenten veel problemen aan, en sluikstorten is er daar een van. In een van de straten moet elke dag minstens twee ton afval afgevoerd worden.
“Iedereen wijst in het Brussels Gewest naar elkaar”
Volgens de Molenbeekse schepen van netheid Jan Gypers is er dringend nood aan een gewestelijk beleid. 'Anders loopt het gewoon over. Je kan Molenbeek niet alles laten oplossen. Het probleem deint uit en er moet een specifiek beleid voor komen', aldus Gypers.
de redactie.be
Zie ook ons bericht van 3 oktober 2012
foto's: citizen-dream
De mening van…. Mark Grammens... Mark Grammens in Journaal
"Het is de Belgische staat die er niet in slaagt om zijn uitgaven te beheersen, die de ondernemingen en investeerders het land uit jaagt"
“Overigens zijn het niet de arbeiders die in Genk zoveel verdienen, maar is het de Belgische staat die door de lasten die wegen op het loon, met de vrucht van hun arbeid gaat lopen. Het is de Belgische staat die er niet in slaagt om zijn uitgaven te beheersen, die de ondernemingen en investeerders het land uit jaagt. Zolang België in zijn huidige gedaante bestaat en onderworpen blijft aan de Waals-socialistische heerschappij, zal Vlaanderen nooit een industriebeleid kunnen voeren, ook als het daarvoor bevoegd zou zijn....
Rancune en arrogantie bij de Antwerpse rode kameraden
Uit voormeld interview blijkt echter tevens de rancune maar ook de arrogantie van de roden tegenover Bart De Wever. De “kameraden” kunnen het duidelijk niet verkroppen dat zij hebben verloren van Bart De Wever, de (zogenaamde) “populist”.
Maar laat het duidelijk zijn: Antwerpen is NIET van de socialisten. Antwerpen is van de ANTWERPENAREN. En – of je dat nu graag hebt of niet - een meerderheid van de Antwerpenaren heeft rechts gestemd. Tot spijt van wie het benijdt…
Onderstaande citaten uit voormeld interview tonen duidelijk het misprijzen, de minachting, het denigrerende van Robert Voorhamme (en bij uitbreiding van de ganse socialistische familie) tegenover Bart De Wever en de N-VA, niettegenstaande de overwinning van deze laatste …
Addertje
De mening van... Gene Bervoets
Patrick Jannssens droogt zijn tranen boven het glas van Gene Bervoets
Gene Bervoets, acteur, in De Standaard:
"Als De Wever uitvoert wat in zijn nota staat, wordt Antwerpen binnenkort Bokrijk."
Begrijp: “Enkel het (kaviaar)socialisme is solidair, sociaal, verdraagzaam en weet wat goed is voor de Antwerpenaar, en bij uitbreiding... voor de mensen”. Zo denkt ongetwijfeld het gros van de zwaar gesubsidieerde Vlaamse culturele sector er over.
Addertje
De mening van…
Elio Di Rupo (PS)
“België heeft nood aan een daadkrachtige regering. Aan het hoofd staat echter een angsthaas die nog steeds denkt dat er tijd, ruimte en geld is om klassieke politieke spelletjes te spelen. De rekening daarvoor zullen we met z’n allen gepresenteerd krijgen.”
LETTERLIJK: Bart De Wever beschikt meer dan zijn voorgangers over een enorm electoraal potentieel
Peter De Roover, chef-politiek van het maandblad Doorbraak en politiek secretaris van de Vlaamse Volksbeweging, analyseert het electorale succes van Bart De Wever in een historisch perspectief. Waarmee hij aangeeft dat het er naar uitziet dat het huidige succes van De Wever en de N-VA niet toevallig en kortstondig is maar gevoed wordt door een frustratie die structureel “verankerd” is bij een groot deel van de Vlaamse kiezers.
° °
°
Peter De Roover
De Wever laaft zich aan vele grondstromen
Wat N-VA aan Verhofstadt en Dedecker dankt
Negentig jaar socialisme in Antwerpen komt ten einde. Was getekend: Bart De Wever. Over de aantrekkingskracht van de N-VA-kopman is al veel gezegd, weet ook Peter De Roover , maar alle grondstromen nog aan toe, iedereen lijkt te vergeten dat hij veel opgekropte frustraties capteert.
De intrede in 1921 van de socialist Camille Huysmans in het Antwerpse schepencollege bracht een schokgolf teweeg. Het was het begin van een lange, ononderbroken reeks socialistische bewindslieden – als we de oorlogsjaren even vergeten. Het lijkt erop dat Bart De Wever erin zal slagen om in de Scheldestad een meerderheid in elkaar te knutselen zonder de tot voor kort onmisbaar geachte socialisten. Huysmans’ succes in 1921 ontstond niet in het luchtledige, De Wevers opmerkelijke prestatie evenmin.
Na zijn nieuwe overwinning op 14 oktober kregen we de analyses met karrenvrachten aangevoerd. Straf dat een stuk dat eigenlijk over Open VLD ging (Nicolas Bouteca in DS 12 november ) nog het meeste over de overwinning van N-VA leerde. De meeste andere analisten probeerden zo gedreven aan te tonen dat de kiezer zich heeft vergist door op De Wever/N-VA te stemmen, dat ze vergaten hun licht te werpen op het waarom van dat succes.
Wie wat inzicht wil in een breder verhaal, hanteert soms beter de grovere borstel. Beginnen we met een veertig jaar overspannend raadsel. Wie hoort niet in het rijtje: Leo Tindemans, Hugo Schiltz, Karel Dillen/Filip Dewinter, Guy Verhofstadt, Jean-Marie Dedecker, Yves Leterme en Bart De Wever? Antwoord: Bart De Wever, want hij is de enige die (nog?) niet faalde in zijn opzet.
Alle genoemde politici vierden, soms erg kort, opmerkelijke electorale successen. In alle gevallen ging het over Vlaamse fenomenen zonder alter ego aan de overzijde van de taalgrens. Zij behaalden hun overwinningen weliswaar met verschillende projecten, maar die hadden ook één zaak gemeen: de roep naar een breuk met de heersende Belgische aanpak.
Tindemans zorgt voor frustratie
‘Met deze man wordt het anders’, luidde de slogan van Leo Tindemans in 1974, die De Wever in 2012 zowat overnam. Het leverde de CVP toen een winst op van tien zetels. Tindemans werd premier, maar gaf er vier jaar later gedesillusioneerd de brui aan.
Hij was geen flamingant maar wel een Vlaams fenomeen. In 1974 was de Franstalige zusterpartij PSC ook spectaculair gestegen. Maar terwijl Tindemans in 1977 opnieuw een forse aangroei aan CVP-kiezers leverde, zag de PSC haar stemmenpercentage alweer dalen. De mislukking van Tindemans leidde bij het christelijk-conservatieve deel van het kiezerskorps tot diepe frustraties. Yves Leterme zou het zo’n 35 jaar later dunnetjes overdoen.
In diezelfde periode liet Volksunie-boegbeeld Hugo Schiltz zijn Vlaams-nationale kiezers in de steek; een bron van politieke frustraties bij een ander publiek. De hardere Vlaams-nationale kern zocht soelaas bij het Vlaams Blok/Belang en ging daar de facto een verbond aan met het uitgesproken rechtse deel van het kiezerskorps. Karel Dillen en later Filip Dewinter konden heel wat kiezers verleiden maar bleven hangen in de marge van de besluitvorming. Ook dat veroorzaakte veel politieke teleurstelling die zich geografisch opnieuw beperkte tot Vlaanderen.
Burgermanifesten
Guy Verhofstadt schreef de laatste paragrafen van de inleiding op het fenomeen De Wever. Zijn burgermanifesten maakten vele liberaal denkenden bijzonder geestdriftig. Eindelijk zou er dan toch echte verandering komen, dit keer via de blauwe weg. Maar dat project eindigde zoals bekend bont en blauw. Weer werd een ander segment van het Vlaamse kiezerspubliek teleurgesteld en gefrustreerd.
Jean-Marie Dedecker gaf even de indruk woordvoerder te kunnen worden van die stroming maar kon nooit uit de peilingen breken.
Niet alleen hebben alle genoemde politici gemeen dat ze hun kiezers niet konden geven waarop die hoopten, ze stootten ook allemaal op de Belgische hinderpaal.
Het succes van Bart De Wever kan in belangrijke mate verklaard worden als het resultaat van veertig jaar politieke frustratie bij almaar nieuwe groepen Vlaamse kiezers. Even abstractie makend van de Koningskwestie waren het daarvoor vooral de Vlaams-nationalisten die morrend rondliepen in de Wetstraat. Maar vanaf Tindemans spoelden grote golven van teleurstelling over andere brede stromingen.
De Wever voedt zich aan de frustraties die de Vlaams-nationalisten opliepen maar ook aan die van de rechterzijde, de conservatieven en de liberalen. Zo’n cocktail zou slechts een kortstondig succes bieden als die alleen steunde op een oppervlakkig gevoel van tijdelijke teleurstelling. Maar het ziet er niet naar uit dat een van die samenstellende componenten binnen afzienbare tijd apart kan overstappen naar het beleidsbepalende kamp. Daarenboven laat die combinatie zich vandaag inhoudelijk vrij makkelijk kneden tot een voldoende coherent programma dat geen te grote spreidstand vergt.
De Wevers bewering dat hij surft op de Vlaamse grondstroom, is eerder ongenuanceerd dan verkeerd. Er bestaat uiteraard niet één Vlaamse grondstroom die alles domineert. Er zijn er meerdere. De omstandigheden bieden De Wever de kans enkele belangrijke daarvan samen te voegen tot wat vandaag wel degelijk de grootste van allemaal is.
Omdat De Wever zich, meer dan zijn voorgangers uit het opgesomde rijtje, kan voeden aan een combinatie van bronnen, beschikt hij over zeer grote electorale mogelijkheden. Die kon hij in Antwerpen voldoende activeren om voor een opmerkelijke ommekeer te zorgen.
Maar de echte uitdaging voor De Wevers kernpubliek ligt uiteraard op het Belgische niveau. De weerstand daar zal vele malen groter zijn dan in Antwerpen – want die stad ligt lekker gemakkelijk helemaal in Vlaanderen.
Peter De Roover
chef-politiek van het maandblad Doorbraak en
politiek secretaris van de Vlaamse Volksbeweging
(Bron: DS)
’t Is alweer de schuld van De Wever
Jean-Claude Marcourt (PS)
Minister van Economie in de Waalse regering
’t Is alweer de schuld van De Wever
Waalse minister van Economie, Jean-Clause Marcourt (PS) in The Financial Times:
‘ “Ook al zegt Bart De Wever dat separatisme niet zijn doel is, in de partijstatuten staat duidelijk dat een onafhankelijk Vlaanderen de topprioriteit is voor de partij' “Die dreiging destabiliseert het land en is dus ook slecht voor Wallonië”. Jean-Claude Marcourt vreest in de zakenkrant dan ook dat de N-VA investeerders gaat afschrikken.’
Il faut le faire! N-VA is een bedreiging voor de Waalse economie… De al jaren gevoerde linkse, arbeidsvernietigende en geldverslindende politiek van de PS en het daaraan gekoppelde cliëntelisme is dus volgens deze Waalse Minister van Economie blijkbaar de juiste economische politiek om buitenlandse investeerders aan te trekken. Gelukkig hebben die Waalse socialisten ook nog wat humor.
Verder zegt Marcourt: 'Ik ben niet blij met de opmars van de N-VA. Hun partijprogramma baart me zorgen omdat het niet spoort met de economische noden van dit land,' zegt Marcourt nog.'
Wel mijnheer de minister, de N-VA kent de economische noden van dit land niet alleen zeer goed, de partij reikt ook structurele remedies aan om die noden te verhelpen. Het probleem is dat de Franstalige socialisten, die dominant zijn in deze en vorige regeringen, geen structurele maatregelen willen nemen om aan die noden tegemoet te komen.
Waarom liggen structurele maatregelen zo moeilijk bij deze federale regering (én vorige regeringen) ?
Vooral de PS heeft er geen enkel belang bij dat structurele maatregelen worden genomen. In de eerste plaats zou het betekenen dat maatregelen moeten worden genomen die door de socialistische achterban helemaal niet op applaus zouden worden onthaald. Vandaag krijgt de PS al het verwijt dat de regering te “rechts” is. Bovendien is elke structurele maatregel er een in het nadeel van het zuiden van het land. Lees: risico van verlies aan financiële middelen (de transfers weet je wel). Tenslotte wil de PS haar linkerflank afschermen tegen de extreem linkse PTB, de Waalse evenknie van PVDA. Hun sterke resultaten in Wallonië en Brussel tijdens de gemeenraadsverkiezingen waren een serieuze waarschuwing.
De (Vlaamse) liberalen mogen nog zoveel zij willen aandringen op structurele maatregelen die de concurrentiepositie van de ondernemingen bevorderen of op structurele besparingen en een efficiëntere aanwending van de beschikbare middelen… Bij de Franstalige socialisten zal het keer op keer “NON” zijn…
Addertje
Bart De Wever op Knack.be (12/3/2012):
Cartoon: partij van Janssens eraf gereden
De mening van…
…Loïc Moureau,
Bestuurslid Liberaal Vlaams StudentenVerbond (LVSV)*
Leuven, Filosoof - Docent Hoger Onderwijs, in Knack over
de voorzittersverkiezingen bij OpenVLD
-----
“Gwendolyn Rutten, een ‘meer van hetzelfde’ compromisfiguur”
“Verschillende keren vroegen vrienden en medeliberalen mij schertsend of ik geen kandidaat was. Ze wouden zelfs met plezier mijn kandidatuur onderschrijven, dat is, als hun lidmaatschap nog niet vervallen was. Ze zouden eens kijken in één of andere schuif of donker hoekje of ze hun lidkaart nog vonden…”
“Ter nuance: ik denk niet dat mevrouw Rutten het slecht meent of niet op de hoogte is van dossiers en mensen. Alleen is dat niet wat we nodig hebben. Wat wij zoeken is niet een goede relatie en kennis van personen en dossiers waar toch al lang geen zuiver liberale lijn wordt gevaren. Wat wij zoeken is iemand met een visie, een échte liberaal. Liever een volslagen onbekende met enkele pure liberale ideeën, dan de non-keuze waar we vandaag voorstaan!“
*Nvdr.: het LVSV is onafhankelijk en dus geen jongerenafdeling van Open Vld, LDD of eender
welke partij.
Gwendolyn Rutten (Open VLD)
Bij de Spa is niets wat het lijkt, enkel de hypocrisie is oprecht
Ann Van de Steen samen met Patrick De Smedt… in betere tijden
Bij de Spa is niets wat het lijkt, enkel de hypocrisie is oprecht
Spa-Aalst: de postjes waren het probleem, niet Karim Van Overmeire
De Spa-Aalst heeft, samen met de Spa-top, de voorbije weken uitstekend bijgedragen tot de anti-politiek. Het lijkt er bovendien op dat door de Spa intern een heel ander discours werd gevoerd dan in de media.
Bij lezing in De Standaard van een uittreksel uit de toespraak van maandagavond door oud-ocmw-voorzitter en Spa-“dwarsligger” Patrick De Smedt, leren wij dat eigenlijk niet Karim Van Overmeire (N-VA) het probleem was voor de Spa(-top) in de discussie om al dan niet tot het bestuur toe te treden. Nochtans werd Van Overmeire al die tijd als hét en zelfs enige probleem opgevoerd in de externe communicatie van de partij.
Vandaag leren wij dat het probleem vooral, zoniet uitsluitend draaide rond de verdeling van de bevoegdheden (zeg maar de postjes) en dat sommige socialisten helemaal niet konden leven met wat de partij “maar” aan bevoegdheden zou krijgen. Het draaide dan vooral rond het sociaal beleid waar zij naast grijpen. Want, geef toe: enkel socialisten kunnen een sociaal beleid voeren...
Het komt er dus op neer dat het verleden van Karim Van Overmeire door een aantal Spa-kopstukken in Aalst – daarbij welwillend gesteund door de Tobbacks en de Termonts van deze wereld – werd aangegrepen als drogreden om aldus hun ontevredenheid voor de postjes te camoufleren. Dat zij tegelijk de N-VA nog even konden afkraken en in de extreem-rechtse hoek duwen is natuurlijk mooi meegenomen.
‘Laat er ons nu niet de Van Overmeire-story van maken. Voor de neen-stemmers was het bestuursakkoord het grote struikelblok, en dan vooral het sociale luik. Het was de bedoeling om dat luik nog uit te diepen, maar net op dat moment lanceerde Termont zijn mening. Begin in zo’n sfeer maar eens te onderhandelen.’
Kortom, vuile spelletjes die aantonen dat de linkse hypocrisie geen grenzen kent en dat bij die rode rakkers niets is wat het lijkt.
Addertje
De mening van...
...Wim Schamp, communcatiespecialist in Dag Allemaal
"De Wever is duidelijk de gebeten hond. En Vlamingen houden van underdogs. ’t Is allen tegen Bart. Zelfs na een klinkende verkiezingsoverwinning kan men niet stoppen hem te bashen. Zoals nu bij de formatie van een nieuwe Antwerpse gemeenteraad. Hoe Patrick Janssens hem probeert uit te roken en zich een bijzonder slecht verliezer toont door de N-VA volledig te blokkeren. Maar door zo hardnekkig te blijven trachten Bart’s leven op alle mogelijke manieren zuur te maken zal die alleen maar populairder worden.”
De hypocrisie van een kaviaarsocialist
De hypocrisie van een kaviaarsocialist
"In Antwerpen zagen we al Staten-Generaals van de verkeersveiligheid, de mobiliteit en de haven. Het wordt dringend tijd dat dit stadsbestuur ook eens het initiatief neemt om een Staten-Generaal te organiseren over de bestrijding van de armoede."
Gva 14/10/2010
De manier waarop Patrick Janssens (nog steeds Spa-burgemeester van Antwerpen) vandaag de nota van Bart De Wever (N-VA) neersabelt is hallucinant. Deze kaviaarsocialist is niet te beroerd om de nota af te kraken met als argument dat er over armoede weinig in staat.
Ter herinnering: de voorbije 70 jaar hadden de socialisten het in Antwerpen voor het zeggen. Bovendien maken zij al jáááren het mooie weer in de federale regering.
Het resultaat van hún armoedebeleid kan u hieronder lezen en bekijken.
Hoe durft die man na 9 jaar burgemeesterschap en met onderstaand resultaat het nog aan om anderen de les te spellen over armoedebestrijding ?
De hypocrisie van de caviaarsocialisten kent wel geen grenzen. Zonder scrupules en totaal schaamteloos tegenover al die hulpzoekenden ! 'Ik zien A geire'... dat zal wel.
Addertje
Armoede neemt te fel toe in Antwerpen (Gva 1/8/2003)
Antwerpen moet aandacht hebben voor armoede (Gva 14/10/2010)
Meer en meer armoede in Antwerpen
Klik op het beeld om het fragment te bekijken