Antwerpen is niet gans Vlaanderen.
ANTWERPEN MAG HET NOORDEN NIET VERLIEZEN
@ Het Nieuwsblad - Mathias Danneels
ANTWERPEN - Het mechanisme is even voorspelbaar als bekend. Wanneer een politicus die tot het rechtse kamp behoort, iets naar voren schuift dat best wel een discussie waard is, wordt de discussie monddood gemaakt omdàt de m/v in kwestie tot het rechtse kamp behoort. Het overkwam Geert Wilders toen hij pleitte voor een samengaan van Vlaanderen en Nederland. Voor de goede orde: het huidige Vlaams Gewest en Nederland hebben nooit één natiestaat gevormd. Maar de gedachte dat Vlaanderen en Nederland samen mooie prestaties zouden kunnen neerzetten, wordt wel sterker en is ook voor onze stad niet zonder belang. De uitdieping van de Schelde, de IJzeren Rijn, gas en kernenergie, taal en cultuur, universiteit en wetenschap, de havens van Rotterdam en Antwerpen, brede stromen die beide gebieden bevloeien: we hebben veel meer gemeenschappelijke belangen dan pakweg het Waasland en de Ardennen. Het is ook onjuist de Groot-Nederlandse droom terug te voeren tot het interbellum en de collaboratie. Siegfried Bracke, Louis Tobback en de Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout: je hoeft niet per definitie een extreem-rechtse bal te zijn om vast te stellen dat het Belgische model zijn beste tijd heeft gehad. Overigens is Wilders de enige niet die na tien maanden federale Belgische crisis en driewerf Franstalig 'non' in de gaten heeft dat Vlaanderen meer dan ooit een bevoorrechte partner van Nederland moet worden. Dat waren we trouwens al eerder in bank-en luchtvaartzaken. Maar Laken ligt nu eenmaal dichter bij Parijs en Genève dan Antwerpen bij Schiphol.
De Gentse historicus Eric Defoort, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, heeft overschot van gelijk wanneer hij de neobelgicisten die zich de voorbije dagen andermaal hebben uitgesloofd de lof van dit surrealistische land te zingen, de mond snoert. Uit 's mans opiniestuk in onze zusterkrant De Standaard (15/05/08) dat door elke Antwerpse beslisser aandachtig zou moeten worden gelezen: 'Uiteraard probeert men separatist en separatisme als scheldwoorden te hanteren voor al wie zich op een doordachte wijze wil bevrijden van het voor Walen en Vlamingen inefficiënte, economisch en sociaal afremmende provincialistische België, en bewust kiest voor een confederaal samenwerkingsverband bestaande uit Vlaanderen, Wallonië en Nederland (...), weg van de knoeiende kneuterigheid in wat rest van België.'
Er zal nog een streepje water door Maas, Rijn en Schelde moeten vloeien alvorens deze stoute droom bewaarheid wordt. Door zowel Wallonië en Brussel in het debat te betrekken, riskeert Defoort door de voorposten van extreem-rechts met pek en veren te worden besmeurd. Dat dit debat opnieuw oplaait geeft anders wel goed aan dat het verder verdampen van de 19de-eeuwse natiestaat - opgelegd pandoer in Belgisch geval - niet alleen bij ons leeft. Nieuwe, performante economische en culturele entiteiten in wording trekken zich van door Napoleon of na de grote oorlogen manu militari getrokken grenzen steeds minder aan. Zij kiezen zowel economisch als cultureel - wat bindt ons huis en thuis - voor nieuwe samenwerkingsverbanden die in het Europa van morgen zonder complexen veel sterker zullen staan. Antwerpen mag het noorden niet verliezen.
******************************************************
Dit merkwaardige stuk stond in het Nieuwsblad van 17 mei 2008 en het illustreert ondermeer dat het aantal Orangisten in Vlaanderen, na 178 jaar belgisch bewind, nog steeds aanhangers telt en niet van de minsten. Van Tobback, de keizer van Leuven, waren we al langer op de hoogte van zijn Orangistische gevoelens, maar veel indruk heeft zijn bekentenis in Vlaamsgezinde of Vlaams-nationale kringen niet gemaakt. Een Orangist die de belgische kroon en de eenheid van het land B steeds heeft aangehangen, mag voor mijn part net zo goed een volgeling zijn van Erich von Däniken, die ziet ze ook vliegen.
De elementen die Mathias Danneels aanvoert, lijken ons vooral van economische aard : hij plaatst zijn artikel enkel in de Antwerpse uitgave van Het Nieuwsblad, en hij richt zich bijna exclusief tot de Sinjoren. Alsof de rest van Vlaanderen wel zal meemarcheren als de mannen van 't stad "Allee, komaan" roepen. Verder wordt er vaagweg een beroep gedaan op een soortement gemeenschappelijke identiteit tussen NL en VL, die er ongetwijfeld is, maar die zich door de lange scheiding beperkt tot de taal, de essentiële basis van elke cultuur maar niet voldoende om het ganse cultuur- en waardengebouw te stutten.
De oproep ontspoort naar ons gevoel, als Eric Defoort er bijgehaald wordt als voorstander van een confederatie tussen NL, VL, WAL en BRU, "want wij hebben vele gemeenschappelijke belangen en overeenkomsten."
Ieder zijn waarheid, mijnheer Danneels ? Waarom u per se angst hebt dat uw vriend Defoort door de "voorposten van extreem-rechts" met pek en veren zal besmeurd worden, begrijpen wij niet goed. Als de zelfstandigheidsgedachte in Vlaanderen groeit, zal het voor het grootste stuk te danken zijn aan de groepen en partijen die daar onvermoeibaar en zonder veel hoop op onmiddellijke verwezenlijking al generaties voor strijden. Het zijn niet de journalisten of de politici van de traditionele partijen die geijverd hebben voor de verspreiding van de zelfstandigheid van Vlaanderen. Zij hebben er integendeel alles aan gedaan om feiten te verzwijgen of te verdraaien en woorden te ridiculiseren.
Waarom moeten wij met zijn allen Tobback op onze schouders verheffen , samen met de Antwerpse Epo-gebruiker Ludo van Campenhout en de onvervalste ijveraars voor Vlaanderen in de gracht duwen ?
En waarom na 178 jaar ongelukkig en dramatisch samenleven met Wallonië deze regio opnieuw betrekken in een staatkundig experiment ? Confederaal, zegt u. Zullen de Franstalige arrogante kwiestenbiebels, taalimperialisten en territoriumrovers tevreden zijn met nog eens 16 miljoen extra Nederlandstaligen in hun voortuin ? Een hechte samenwerking met Nederland is absoluut aangewezen maar van WalloBrux hebben wij onze buik vol. Wij praten enkel voor onszelf.
Wat u neerschrijft is hoopvol, in de zin dat u belgië quasi afschrijft en in een juist daglicht plaatst : daarvoor verdient u onze dank en felicitaties. Over de wijze hoe er een einde moet komen aan dit Schandland, daar zullen we nog enige tijd over van mening verschillen maar er is vooruitgang en daar, nogmaals, heeft u met uw merkwaardig stuk, beslist toe bijgedragen.
Ray.









3 reacties op dit bericht
VL vs NL
Wij moeten met Nederland alle mogelijke banden versterken zonder onze onafhankelijkheid af te staan.Evenwaardigheid dus.Eén plus één zal niet twee maar drie zijn.
één keer is voldoende!
Mathias Danneels...
Ook van Mathias Danneels in het Nieuwsblad, jaartje oud maar toch...
'Ik ben echt geen Vlaams-nationalist omdat ik echt niet mentaal gehandicapt ben.''
Dat is het antwoord van Herman De Croo (Open VLD) wanneer de krant De Morgen hem voor de voeten gooit dat hij niet zo hoog oploopt met de ex-VU'ers in zijn partij.
Eerste bedenking: Herman De Croo zou iets meer respect en empathie mogen betonen voor de duizenden in dit land die dag in dag uit met de tragische problematiek van een geestelijke handicap worden geconfronteerd.
Tweede bedenking: het is wel degelijk de stellige overtuiging van De Croo dat Vlaams-nationalisten achterlijke malloten zijn. De kamervoorzitter schoffeert hier op zijn geheel eigen wijze veel meer dan een miljoen Vlamingen, verspreid over het kiezerskorps van het Vlaams Belang, N-VA, CD&V, Spirit, zijn eigen partij en de SP.A. Als er over de mateloze arrogantie en het vileine misprijzen van de eerste burger van België voor die talloze Vlamingen geen dringende vragen in de Kamer worden gesteld, weten we het heel zeker: dit is geen beschaafd land, geen normale democratie.