Geachte Redactie - 21 maart 2012

Wout Bru zal blij zijn met de uitspraken van de Marokkaanse Fatima Marzouki. Geef ze een promotieduwtje in de rug die couscous fanaten en ze maken je belachelijk.

In het TeVeblad van 20.3.’12, op blz. 6, onder de titel “GOED GEZEGD?!”, een uitspraak van Fatima Marzouki:

“Een man achter het fornuis ziet er maar raar uit. Koken is een vrouwenjob.”

Waarschijnlijk babbelt zij haar man/eigenaar maar na. Maar als zij haar gedacht zegt over wat wij als normaal beschouwen, kunnen we er wel een antwoord op geven:

“Een man met een djellaba ziet er maar raar uit. Rokken zijn voor vrouwen.”

Wout Bru, de gekende chef zal blij zijn dat zijn co-presentatrice van het eethuis Warda in Antwerpen, geen hoge dunk heeft over zijn prestaties. Het is altijd wat met die mensen, geïntegreerd of niet, het blijven wringers.

Wes Hardin & Ray

Voorbije nacht om 3.30 uur zijn de verenigde ordestrijdkrachten van de Franse politie en het leger binnengevallen in een residentiële wijk van Toulouse waar zij vrijwel zeker de misdadige motorrijdende moordenaar onder schot hebben.

Er werd volgens ingewijden een nog nooit geziene politiemacht ontplooid, zowel op het terrein als bij het onderzoek. Daar waar eerst het gerucht verspreid werd, dat een rechtse extremist waarschijnlijk de dader was van de aanslagen op 3 militairen (toevallig allochtonen) en vier Joodse mensen, blijkt het nu te gaan om een 24-jarige Algerijn die banden zou hebben met Al Qaeda.  De man wil wraak nemen op het onrecht aangedaan aan het Palestijnse volk. 

Bron : Le Nouvel Observateur

Is ons apenland nu volledig gek geworden ?

In Schaarbeek heeft de politie twee inbrekers kunnen klissen die zojuist een inbraak hadden gepleegd en nog in het bezit waren van een aantal gestolen juwelen. Een van deze inbrekers bleek een bekende te zijn van de politie. Het gaat over een Algerijn die reeds onder acht verschillende namen bekend was door de politie voor niet minder dan eenentachtig inbraken.  Wij dachten dat we in ons land een Ministerie van Justitie hadden dat er moet voor zorgen dat al onze wetten door de burgers worden nageleefd.

Wij dachten dat indien onze wetten niet worden nageleefd de overtreders zouden worden gestraft. Wij dachten dat indien een overtreder van de wet een tweede of een derde maal betrapt werd, zijn straf voldoende zwaar zou zijn om hem ervan te overtuigen dit nooit meer te doen. Maar in ons apenland zijn de spelregels totaal anders dan in de meeste andere landen. Onze overheden hebben voor een rechtspraak gezorgd die aan de criminelen bijna vrij spel geeft. Onze rechtspraak is werkelijk een lachertje geworden. Het gaat in dit geval over twee ILLEGALEN. Voor één van deze twee gaat het hier over zijn 81ste misdrijf.

Overal zou men schaterlachen met dergelijke vorm van tolerantie. Op deze wijze tonen wij aan de hele wereld op een duidelijke wijze aan dat wij geen enkele vorm van fierheid meer bezitten en dat in ons land misdadigers bijna over een permanent vrijgeleide beschikken. Rechtsbesef hebben we blijkbaar nog alleen voor autochtonen, maar al wat vreemd is, ontsnapt aan onze wetten en regels. Het feit dat onze dienst vreemdelingenzaken aan die gangsters GEVRAAGD heeft ons grondgebied te verlaten, tart iedere verbeelding. Dat die boeven niet voor vele jaren achter de tralies werden gezet, is een schande.

Het is onze mening dat dit land stilaan onbestuurbaar aan het worden is. Vorige zaterdag werd ondergetekende het slachtoffer van een TWAALFDE poging tot inbraak. Ditmaal, in tegenstelling tot vorige inbraken, bleef de schade beperkt tot een stukgeslagen raam. Van de opgeroepen politie konden we alleen vernemen dat ze de ter plaatse genomen vaststellingen alleen maar noteerden "voor eigen gebruik" en niet meer doorgaven aan het parket. Het parket heeft laten weten dat ze "overbelast" zijn en van dergelijke feiten niet meer willen weten.

Dit is Vlaanderen anno 2012.

Men zegge het voort ...

Freddy Van Gaever

Vandaag begint de lente, ook gisteren was het volgens sommigen lente.  Wij houden ons maar aan de kalender. En we zijn er nog allemaal bij voor deze nieuwe lente, helaas zal het geen nieuw geluid zijn. Dat verwacht u toch niet.

Stel u voor dat we plots karakterloos, blind en doof werden, dat we zouden zeggen : "Verdorie, het is toch maar fijn te leven onder het regime van Elio in het magnifieke keuninkrijk belgique. Binnenkort hebben we zelfs een nieuwe keuning, wat wil een mensch meer ? En kijk eens, hoeveel leuke kleuren er in de straten rondlopen, die nieuwe belgen moeten niet werken, omdat wij zulke gulle goeierds zijn. Komaan, vrouw, zet uw hoofddoekje op, kam uw snor, wij gaan wandelen vandaag. Het is Arabische Lente in het land van de voddenbalen."

Dus wel een nieuwe lente maar geen ander geluid bij Angeltjes.  Wij roeren de trom van het protest, wij lachen om de elite en wij schrijven en wrijven tot er eindelijk een Vlaamse Lente aanbreekt.

Ray

Salafisme wordt het synoniem voor de pure, de fundamentalistische, voor de onverdraagzame islam.  Ook in het land van de jasmijn, in het land waar de zogenaamde Arabische lente begon.  Het is ook het land waar de westerse cultuur het meest doorgedrongen en algemeen aanvaard werd.  Tot de beruchte Jasmijnrevolutie …

De toerist merkt dit amper.  Hij heeft voor een vakantie betaald en wil dan ook van de all-inclusive voor elke eurocent kunnen genieten.  In Tunesië zijn de salafisten een kleine minderheid, maar ze slagen er bijna dagelijks in met acties in het nieuws te komen.  Zij schudden aan de takken van de Tunesische regeringsboom en ’s lands instellingen. 

Vooral de universiteiten – waarover wij al berichtten – behoren tot hun uitverkoren slagveld.  Docenten aan de universiteit van La Manouba riskeren hun leven als ze volledig gesluierde studentes de toegang weigeren tot hun lessen.

Eind februari werden twee lectoren van de Literatuur, Kunst en Menswetenschappenafdeling door tientallen salafisten in elkaar geslagen.  Eerst verhinderden ze hun lessen door, voorzien van luidsprekers, hun ongenoegen te scanderen zodat ze het onderricht moesten opgeven.  Nadat ze naar een andere aula verhuisden, stampten ze de deur in en vielen de professoren aan.  De directie besloot dan maar de lessen op te schorten.

De niqab is op universiteiten verboden, maar dat stoort de salafisten geenszins: het is voor hen het perfecte excuus om hun bedoelingen, de universiteiten naar hun hand te zetten, uit te voeren.  Zo zijn ze er wel al in geslaagd dat aan de b.g. universiteit een gebedsruimte in de Arabische Taalafdeling in te richten, een slag in het gezicht van de verdedigers van het seculiere onderwijs.

Hun doel is de totale islamisering van de staat, een doel waarvoor alles moet wijken, ook de wetgeving of het gezond verstand.  Ze beginnen bij het onderwijs, bij de indoctrinatie van de jeugd, tot intimidatie door straatgeweld.  In Sousse bezetten ze de straten om de vrijlating van hun ‘emir’ te eisen, een gearresteerde terrorist.  In Tunis en andere steden beschadigden ze de kantoren van de UGTT vakbond (Union Générale Tunisienne du Travail), die zij als de ware duivel beschouwen, of in Jendouba, waar ze probeerden de opening van een telefoonagentschap te verhinderen door de stad in brand te steken.

Het land kijkt toe.  Vooral Ennahda, de grootste partij en ruggengraat van de interim regering, die blijkbaar verkiest een oogje dicht te knijpen voor de opkomst der salafisten en daarmee de indruk geeft de hand te reiken aan de salafistische broederbeweging.  De spanningen krijgen een politieke weerslag waarbij Ennahda volgelingen de slagkracht van de regering onderuit halen.  Gratuite verklaringen (zoals van een volksvertegenwoordiger die stelt dat stakers hun lidmaatschap moet ontnomen worden of – erger - moeten gekruisigd worden) besmeuren het imago van Ennahda, die graag het beeld van een sterke beweging onder de leiding van Rached Gannouci, aan de wereld wil geven.  Hij kan niet eindeloos toezien en de eigengereidheid van zijn volgelingen accepteren.  De commissie die de nieuwe grondwet moet opstellen is een mijnenveld waar de toekomst van het land uitgestippeld zal worden. 

Daar gaat het om : wordt Tunesië een islamitische of een Arabische staat ? Er is een marginaal verschil.  De eerste definitie – sterk gesteund door Ennahda – heeft de sharia als basis van de grondwet.  Dit zou het einde van de seculiere staat betekenen, de staats- en samenlevingsvorm die Bourguiba wenste en die door Ben Ali – op zijn manier – vervolledigd werd.

Floriaan Terbeke

Bron : Ansamed 'Wordt vervolgd)

Uit de Nieuwsbrief van 20 maart

Op het Zangfeest werd zwaar uitgehaald naar le premier ministre Elio di Rupo…

En toch! Elio is verkozen door  de Walen en de Franstaligen en doet niets anders dan wat ZIJN kiezers van hem verwachten en hij doet dat schitterend!

Zou het niet origineel, nuttig en verhelderend zijn om (de echte) Elio op het volgende Zangfeest uit te nodigen om aan de verzamelde Vlaamse strijders uit te leggen (eventueel in het Frans of het Italiaans) hoe hij er in Gods-/Allah’s-/Logesnaam in slaagt om de grote Vlaamse politieke lichten rond zijn opgestoken wijsvinger te winden en hen bij elke onderhandelingsronde bij de bok en het niet-recycleerbaar huisvuil te zetten ?

Quote Non vd dag #62 - Paris locuta, causa finita

'Militairen en kinderen vermoorden op straat. Daar moesten wetten tegen bestaan. En straffe boetes.'

(Nicolas - Kärcher - Sarkozy wordt na vijf jaar presidentschap plots wakker.)

Een maand voor de Franse presidentsverkiezingen wordt de regio van Toulouse geteisterd door een motorrijdende moordenaar die eerst militairen en vervolgens drie Joodse kinderen en een volwassene genadeloos neermaait.   De Franse president heeft inmiddels het alarmniveau "écarlate" (vuurrood - scharlakenrood) afgeroepen.

Het is een première voor Frankrijk: het alarmniveau ‘Ecarlate’ (vuurrood) van Vigipirate werd op maandag 19 maart afgekondigd in de regio Midi-Pyrénées, zo verklaarde président Nicolas Sarkozy. Wat zijn de exacte implicaties van zulk een alarmfase?

Wat is het plan Vigipirate ?
Deze regeling werd ingevoerd na de aanslagen die Frankrijk hebben geteisterd in de jaren ’90. Het betreft dus de risico’s die verbonden zijn aan een terreurdreiging in Frankrijk en ze verenigt het leger en de politie op gevoelige plaatsen. De gemengde patrouilles leger-politie worden verzekerd van 7 tot 22 uur.

Er bestaan vier alarmfasen: geel, oranje, rood en vuurrood. Fase rood werd ingevoerd na de aanslagen in Londen in juli 2005, aldus het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Wat houdt deze fase precies in?
Het is de hoogste fase van het plan Vigipirate, net onder de uitzonderingsmaatregelen die door de Grondwet worden voorzien. Volgens de officiële site van de Franse administratie is ze bedoeld om ‘het risico te vermijden van belangrijke aanslagen (al dan niet gelijktijdig), om de gepaste hulp- en tegenaanvalsmiddelen te organiseren (bijzonder dwingende maatregelen kunnen opgelegd worden), om het staatsbestel te beschermen en om de continuiteit van de regeringswerking te verzekeren.’

Deze alarmfase omvat onder andere toegangscontroles op de treinen, beperkingen of verbod op de toegang tot tunnels, het stoppen van het burgerluchtverkeer, de beperking of zelfs het stopzetten van de watertoevoer en het organiseren van een alternatief netwerk. Op het vuurrood niveau kan het plan Vigipirate zelfs andere maatregelen omvatten, zoals het onderbreken van het stedelijk openbaar vervoer, in het bijzonder de metro, in alle of een deel van de Franse steden, of het opschorten van alle schoolse activiteiten.

Hoelang kan deze alarmfase duren?
Volgens experts is deze fase zo dwingend dat ze moet voorbehouden worden voor het vermijden van een duidelijke en imminente dreiging. Een specialist vertelt aan het persagentschap France-Presse: ‘Vuurrood, dat betekent bijvoorbeeld de sluiting van een deel van het openbaar vervoer, van de scholen: dat kan natuurlijk niet te lang duren. Dit niveau kan enkel ingesteld worden op basis van zeer precieze informatie, van het type: Een commando is onderweg, actie voorzien binnen de 24 uur, we weten niet om wie het gaat.

Marc

http://www.lemonde.fr/societe/article/2012/03/19/que-signifie-le-plan-vigipirate-ecarlate_1672371_3224.html

Aan het eind van de zomer ligt er een recent ontdekte roman van Gerard Walschap in de winkel. Uitgeverij Vrijdag brengt de schelmenroman "Metten Marten" uit. Dochter Carla Walschap ontdekte de nieuwe fragmenten. In 2007 stuurde ze de teksten door naar schrijver Walter Van den Broeck met de vraag of hij er een einde bij wilde verzinnen. Eerder schreef hij ook al een extra hoofdstuk voor de roman "Zuster Virgilia".

De schrijver weigerde, maar later vond Carla Walschap nog meer fragmenten die ze hem opnieuw doorstuurde. Volgens Van den Broeck moest er geen einde meer verzonnen worden, maar was het verhaal af. Volgens Carla gaat het slechts om het eerste deel van het verhaal. "Het is entertainment -erg prettig om te lezen- dat blijkt geeft van zijn onuitputtelijke fantasie", zegt Van den Broeck in De Standaard.

Deze zomer wordt "Metten Marten" in zijn oorspronkelijke vorm uitgebracht. Van den Broeck zal een inleiding schrijven. Jos Borré, die aan een biografie over Walschap werkt, schrijft een nawoord.

Wij zijn ontzettend benieuwd om kennis te maken met dit werk, waarvan voorlopig niet vermeld is uit welke periode het afkomstig is.  Bovendien hebben we nergens in de Verzamelde Brieven van Walschap een verwijzing gevonden naar zijn creatie, van wat Carla en Walter Van den Broeck betitelen als een schelmenroman.  Maar dat hoeft ook niet, als biograaf Jos Borré de uitgave steunt, is dit een garantie dat we met authentiek werk te maken hebben.  Na meer dan 25 jaar  een nieuwe  Walschap kunnen ontdekken, wat een prachtige verrassing.

Ray

Belga di 20/03/2012 - 09:25

Een opname van 50 jaar geleden (1962) toen er hoop, glorie en luister was onder de mensen. Toen bouwden wij enthousiast en energiek aan een wereld met welvaart voor velen en geloof in een betere toekomst.  Met enorme technische vooruitgang en een beschaving die steunde op overleg en wederzijds begrip.  Tot de linkse loeders het zaakje overnamen en ons door hun foute gedachtengoed voerden naar de maatschappij die vandaag de onze is : een schijn van democratie, onzekerheid, stuurloosheid en een bezetting door godsdienstfanatici. Hartelijke dank, bende !  Hopelijk volgt snel de afrekening.

'We willen toch nog eens terugkomen op de onverkwikkelijke Arco-affaire. We kunnen er niet onderuit.' Zo begint een open brief aan ACW-voorzitter Patrick Develtere van vier leden van Beweging, een groep militanten binnen de Christelijke Arbeidersbeweging. Groep Arco is het ACW-vehikel dat belangrijk aandeelhouder bij Dexia was en dat na de ontmanteling van de bank aanspraak maakt op garantieregelingen vanwege de Belgische overheid voor haar coöperanten. De open brief is gepubliceerd in De Morgen.

Zwaar aangepakt

'We zijn zwaar aangepakt. ACW-voorzitter Patrick Develtere mag ophouden met preken tegen bedrijven en particulieren die gebruik maken van achterpoortjes, schreef De Tijd. De onderliggende boodschap is dat het ACW best ophoudt met zijn maatschappelijke rol te spelen. Daar moeten we ons met hand en tand tegen verzetten.' Volgens de schrijvers heeft het ACW met Dexia precies het tegenovergestelde gedaan van dat waarvoor de beweging is opgericht.

Kapitalistische aanpak

'De arbeidersbeweging heeft zich van in het begin verzet tegen de heersende kapitalistische aanpak. Op het moment dat de arbeiderscoöperatieve ten grave werd gedragen, werd het ACW met handen en voeten gebonden aan het bancaire systeem en werd het een institutionele belegger die zijn eieren in de korf van het risicovol financieel kapitalisme legde. Neem ons niet kwalijk als we ons daarvan distantiëren.' De open brief vraagt aan de voorzitter om dringend het roer om te gooien.

Schoon schip maken.

'Om te beginnen door in eigen huis schoon schip te maken met de zogeheten fincniële experts. Verder zouden wij koploper moeten worden in de maatschappelijke en politieke strijd om het kapitalisme te bestrijden en het financieel kapitalisme aan de ketting te leggen.'

De militanten pleiten voor de oprichting van een 'echte coöperatieve bank die zich verre houdt van de losgeslagen financiële markten en spitstechnologische trucs. 'Dan beletten we dat met ons geld het financieel kapitalisme verder de samenleving ontwricht, het milieu kapotmaakt en jobs en inkomens vernietigt.'

Politieke vrienden

De briefschrijvers hebben ook een sneer voor CD&V, de politieke vrienden die in de loop der jaren steeds meer opschoven in de richting van het neoliberalisme. De open brief is ondertekend door Omer Mommaerts (oud-vrijgestelde KWB), Jef Mariën (oud-hoofddelegee COC), Anne Dhooghe (LBC-NVK) en Willy Verbeek (ACV Transcom) voor Beweging.

@ Knack

Alweer een opsteker van Pat Condell die geen goed woord over heeft over de islam.  Laten we aan de elite-politici en de regime-journalisten van het land B vragen dat zij een aantal pluspunten opnoemen voor onze Westerse beschaving dankzij de massale aanwezigheid van de islam en zijn aanhangers.

Niet dringen, aub. Ieder om beurt. Vooruit, Lex Sukkelaar van de Gazet van Janssens eerst, want zijn oplage is het meest gezakt. Begin maar met heu-heu, de rest is navenant en komt vanzelf.  Dank u wel, wie is de volgende ? 

Parket seponeert klacht tegen Vlaams Belang-politicus - Een VB-er onschuldig ?  Dan moet hij wel dubbel onschuldig zijn.

ROESELARE - Provincie- en OCMW-raadslid Immanuel De Reuse (Vlaams Belang) moet niet voor de rechter komen voor de verkrachting van een collega. Na onderzoek seponeerde het parket van Kortrijk de klacht van C.W. uit Torhout. De Reuse reageert opgelucht, al laat de affaire diepe sporen na.

Begin dit jaar diende de 27-jarige C.W. uit Torhout een klacht in tegen Immanuel De Reuse(40). Beiden werkten in de Roeselaarse vestiging van de winkelketen Leen Bakker. De Reuse was er filiaalleider en werd door C.W. beticht van verkrachting.

Al hield De Reuse zijn onschuld staande, na de klacht werd hij op staande voet ontslagen. De klacht had ook zware politieke gevolgen voor De Reuse, die voor het Vlaams Belang in de West-Vlaamse provincieraad en in de Roeselaarse OCMW-raad zetelt. Vlaams Belang had De Reuse in november al voorgedragen om de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2012 te trekken. Het bestuur van Vlaams Belang wachtte het resultaat van het gerechtelijk onderzoek niet af en schroefde die beslissing terug. In februari werd volksvertegenwoordiger Peter Logghe als nieuwe kopman aangeduid.

Leugendetector

Maar intussen kreeg Immanuel De Reuse te horen dat het parket van Kortrijk de klacht van C.W. heeft geseponeerd. Het onderzoek van de politie van de zone Riho leverde geen bewijzen van verkrachting op en een test met de leugendetector door de federale politie in Brussel bevestigde dat De Reuse niet had gelogen.

'Ik was honderd procent zeker dat er mij niets ten laste kon worden gelegd, maar ik ben uiteraard opgelucht dat ik buiten vervolging ben gesteld', reageert De Reuse. 'Toch heeft de hele zaak diepe wonden geslagen. Gelukkig is mijn gezin mij altijd blijven steunen, maar mijn kinderen werden op school wel met de zaak geconfronteerd. Bovendien zit ik nog altijd zonder werk.'

De Reuse wil het daar niet bij laten. Hij overweegt een schadevergoeding te eisen van C.W. en van zijn voormalige werkgever. 'Ik werd ontslagen op basis van geruchten, zonder dat ikzelf noch mijn andere collega's werden gehoord.'

Politieke toekomst?

De politieke gevolgen hoopt De Reuse nog binnen te perken te houden, want hij hoopt nog altijd dat hij de lijst van Vlaams Belang voor de provincieraadsverkiezingen in het district Roeselare-Izegem kan trekken.

'Enerzijds kan ik wel begrip opbrengen voor de beslissing van het partijbestuur om een nieuwe lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen naar voor te schuiven. Ik was daar niet gelukkig mee, maar mocht ik in hun schoenen hebben gestaan, dan had ik wellicht hetzelfde gedaan om de partij geen schade toe te brengen. Er bestaat nu eenmaal geen draaiboek over wat je te doen staat bij valse betichtingen. Toch hoop ik nu voluit te kunnen gaan voor een nieuwe ambtstermijn als provincieraadslid', zegt De Reuse.

Volgende week neemt Vlaams Belang hierover een beslissing.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=0M3NLUFL

Een mens heeft weliswaar twee benen maar de weireld is te groot om alles te voet te belopen, zeker in de stad die van iedereen heet te zijn, maar helaas ben ik niet iedereen.

Elke verplaatsing met het openbaar vervoer is een avontuurlijk gebeuren, ondermeer dankzj de rode paljassen en hun volgelingen die de plak zwaaien over het land dat ook al niet het mijne is en over mijn stad, die elke dag wat meer op een Noord-Afrikaanse medina lijkt. 

Voor enkele maanden zat ik op een overvolle tram 6 in de stad van allah, helemaal op het laatste solozitje achteraan.  Naast mij stonden opeengepakt de medereizgers verveeld voor zich uit te staren. Tot ik plots een bruin smal handje in de zak van een rode anorak van de man die naast mij stond,  zag verdwijnen.  Ik weet niet wat u zoudt doen maar ik heb luid mijn stem verheven en geroepen : "Wat is dat nu ?  Wat ben jij aan het doen, smerige dief.  Blijf uit die man zijn zakken". Op datzelfde moment zag ik de eigenaar van de bruine hand in de ogen : een lange jongeman van zowat 15, met het typische uiterlijk en kleding van een Afghaan of een Pakistaan.  Zijn vranke donkere ogen bliksemden en hij sprak vliegensvlug in hakketak-Nederlands : "Iek doe nieks, iek doe nieks, mijnheer". De man met de rode anorak keek niet naar mij, noch naar de dader maar zegde sussend "Ik heb niks in mijn zak zitten".  Voor de rest bewoog niemand van de omstaanders of zittende passagiers. Iedereen heeft het beslist gehoord, want als ik kwaad mijn roeper open, dan trilt de lucht.

Ik beken ook eerlijk, dat toen ik impulsief en zonder nadenken reageerde en de jonge dader in het vizier kreeg, mij verontrust voelde.  voor je het weet, heb je een mes in je romp.  Maar de kleine schurk was gelukkig nog niet zo ver.  Daar gaat het echter niet om, wél om de laffe gelatenheid van de omstaanders. Wat zijn wij voor een volk geworden ?  Bang van het vreemde gespuis en afgericht door de politieke klasse dat elk woord van protest een incivieke daad is.

Bij de volgende halte is de sneldief afgestapt, nadat hij mij met bliksemogen bleef aanstaren.   De rode anorak is ook stilletjes verdwenen en sommigen van de rijdende  schijtlaarzen keken na enige tijd toen het meeste volk verdwenen was, nieuwsgierig in mijn richting. Ik had zin om ze te vragen of ze blind en doof waren. In hun ogen was ik duidelijk een ouwe kierewiet.

Ik moest aan dat incident terugdenken toen ik las dat tijdens het voorbije weekeinde vier treinbegeleiders aangevallen zijn door ... ja,  door reizigers zonder tickets.  De grote  baas van de NMBS, Marc Descheemaecker,  is verontwaardigd en steunt zijn personeel.  Die man dankt zijn job aan de liberale partij, dat is in het land B een gans normale zaak. In plaats van in de gazetten zijn solidariteit uit te toeteren met zijn afgetroefde personeel, zou hij beter bij de hoofdfiguren van de Open-VLD op tafel kloppen, dat er een eind moet komen aan de onbegrensde invoer van Tuig & C°.  Of was u het soms die zich in het weekeinde baldadig heeft aangesteld  op de trein ?  

Grenzen dicht, koppen tellen en Tuig & C° naar huis sturen. Zonder ticket maar met stoere begeleiding. Dit is een voorstel van jaren geleden, ooit compact maar duidelijk geformuleerd door mijn vriend Jade, u niet onbekend.  Het blijft nu nog meer actueel.

Ray
 

Vandaag is het de 95ste verjaardag van de getalenteerde en beminde zangeres Dame Vera Lynn.