Sonaca (Charleroi) eist ook steun, net zoals KBC

Vlaams Belang opende gisteren een nieuw front in zijn oorlog met de vakbonden. Nu gaat het over 'het misbruik van geld voor vorming'.

De vakbonden krijgen van nogal wat werkgevers geld dat bestemd is voor de 'vorming' van hun leden en militanten. Soms wordt dat gebruikt voor doelen die enkel met veel creativiteit als 'vorming' kunnen aangemerkt worden. Op dat geld is vaak weinig of geen controle.

Vlaams Belang pikte er één dossier uit maar het is zeker geen extreem voorbeeld: dat van VMW, de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening, een overheidsagentschap.

De extreemrechtse partij zegt dat de christelijke en de socialistische vakbonden (respectievelijk ACV-Openbare Diensten en ACOD) in 14 jaar tijd van de VMW 1,7 miljoen euro ontvangen hebben voor 'vorming'.

Uit de jaarverslagen van die bonden blijkt volgens Marie-Rose Morel, die de anti-vakbondscel van Vlaams Belang leidt, dat het geld ook besteed wordt aan zaken die niet veel met vorming te maken hebben. Ze heeft het over 8.800 euro voor een uitstap naar Technopolis bij het ACV. Bij de ACOD vond ze 12.232 euro voor een bezoek met 265 mensen aan Zeebrugge; het ledenblad en een zakagenda werden ook betaald met het vormingsgeld.

De vakbondswoordvoerder van het ACV ontkent dat van misbruik sprake is. Eén activiteit per jaar is een teambuildingsactiviteit, gericht op groepsvorming. Meestal een uitstap, 'maar bijna altijd staat die in het teken van het werk: het water, het milieu, de haven, de technologie'.

Al de rest is effectief vorming, 'van werken met de pc, over sociaal recht, tot nieuwe technologieën', zegt hij.

Er is wel degelijk controle: het bedrijf geeft in het begin van het jaar een voorschot 'maar daarna wordt het geld maar verstrekt in de mate dat we bewijsstukken inleveren'.

Morel vindt dat bedrijven zelf dat soort vorming moeten geven en dat de vakbonden daar geen geld moeten voor krijgen. Ze vraagt aan de Vlaamse minister-president Kris Peeters (CD&V) of dat vormingsgeld ook in andere Vlaamse overheidsdiensten wordt gegeven en hoe de aanwending daar gecontroleerd wordt.

Het eerste schot van Vlaams Belang (DS 29 mei) sloeg op de sociale fondsen of fondsen voor bestaanszekerheid. Het verwijt dat die bij niet-vakbondsleden ten onrechte 'kosten' afhielden op uitkeringen, is intussen door de overheid aangepakt. De meeste fondsen doen dat nu ook niet meer.

De forel van de Führer…en van Yves Desmet

In dit landje is het surrealisme nooit ver weg.

België kampt met een financiële crisis die vergeleken kan worden met deze van de jaren ’30 van de vorige eeuw en geraakt bovendien ook niet uit zijn institutionele problemen en dit sinds de verkiezingen van juni 2007.  Wat hield echter een heel deel van de opiniepers de laatste dagen bezig?  Een TV-kookprogramma waarin naar verluidt zou verteld worden hoe je de geliefkoosde schotel van Adolf Hitler, forel in botersaus, moet klaarmaken.

De kampioen in de verdediging van de uitzending was niemand minder dan Yves Desmet, hoofdredacteur van de Osservatore Romano van de politieke correctheid in dit land.

In De Morgen van gisteren vond hij er niets beters op dan de tegenstanders van de uitzending van censuur te beschuldigen.

Nu is het zo dat de strijd tegen censuur ons allen heilig moet zijn, maar kon Desmet nu echt geen betere zaak verdedigen dan deze van een programma waarin ons medegedeeld zou worden wat de besnorde met de bles nu toch zo graag tussen zijn kiezen stak?

Leert deze culinaire aangelegenheid ons misschien iets bij?  Vernemen wij dankzij haar meer over de diepere oorzaken van de Tweede Wereldoorlog?  Vertelt ze ons meer over de psyche van mensen die het in het midden van de twintigste eeuw nodig vonden een ware genocide tegen de joden op het getouw te zetten en deze ook met de gekende grundlichkeit probeerden door te voeren?  Verklaart deze forel met botersaus iets meer over de achtergrond van die mensen die erin geslaagd waren in hun eigen land en in een groot deel van Europa op enkele jaren tijd een supertotalitair regime op te bouwen?

Desmet gaat nog verder: hij haalt er Hannah Arendt bij om zijn betoog wat meer body te geven.

Zou deze dame, die ons een prachtige analyses geleverd heeft van het totalitarisme zoals het ontstaat en functioneert, zich niet omdraaien in haar graf wanneer ze zou vernemen dat haar werk gebruikt wordt om een TV-uitzending over forel in botersaus te verdedigen?

Is het bovendien niet bijzonder ironisch dat precies Yves Desmet censuur in hoofde van anderen durft aanklagen?

In zijn krant De Morgen wordt immers al sinds jaren elke informatie over wat hij beschouwt als rechts gecensureerd en in het bijzonder wanneer het gaat over het Vlaams Belang.  De verslaggeving over parlementaire debatten bijvoorbeeld.  Hierin laat de redacteur steeds alle partijen die eraan deelnamen, aan het woord komen, behalve uiteraard het Vlaams Belang.  De lezer van deze krant mag blijkbaar niet weten wat deze partij verdedigt.  Schrik van contaminatie? 

En dan hebben we het nog niet over de fantasieverhalen die De Morgen regelmatig omtrent het Vlaams Belang in de wereld stuurt. 

Als er iemand is die in dit land wanneer het over censuur gaat beschaamd zou moeten zwijgen, dan is het wel Yves Desmet…

Tenslotte toch dit nog: wanneer hij absoluut iets over het eten van forel wil brengen, raad ik hem aan eens een gerookt exemplaar van deze vis te proberen en dan opgediend met een glas ijsgekoelde wodka…een lekkernij !

Francis Van den Eynde

Met genoegen (en enige verwondering wellicht) plaatsen wij hieronder het integrale artikel van Lex Molenaar uit de Gazet van Antwerpen van vandaag 30 oktober 2008. Wij zijn het vaak gloeiend oneens met de stedelijke politieke inzichten van Molenaar en zijn gazet.  Ditmaal ondersteunen wij, naar Antwerpse traditie, het belang van de haven, dat ook een Vlaams belang is. (u vergeeft ons de woordspeling, we zochten ze niet, ze drong zich als vanzelf op)

De haven blijft verbazen

De Antwerpse diamantsector heeft het moeilijk, maar gelukkig hebben we de haven nog. Uit de bijlage rond havenbaas Eddy Bruyninckx die wij gisteren publiceerden, blijkt nog eens overduidelijk waarom Antwerpen en Vlaanderen die haven heel innig moeten koesteren. Een economisch complex dat zo groot is als 20.000 voetbalvelden, waarop 800 bedrijven actief zijn en dat werk verschaft aan 170.000 mensen: niet voor niets merkt Fernand Huts van Katoen Natie droog op dat Eddy Bruyninckx de machtigste man van Vlaanderen is.

De haven boert goed, de resultaten zijn steeds beter en ook de werkgelegenheid neemt toe. Recent wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat investeringen in de haven gemiddeld dertien keer worden terugverdiend. Maar ook dat we moeten blijven investeren in de haven en dan vooral in infrastructuur, want anders komt de economische motor van Vlaanderen snel onder druk te staan.

Als je de resultaten van de haven nader bekijkt, kom je tot spectaculaire vaststellingen. Een tewerkstelling van 170.000 mensen, dat stemt overeen met de totale bevolking van Mechelen, Beveren en Turnhout. Het is meer dan het personeel van alle Vlaamse gemeenten en OCMW’s samen. En twee keer zoveel als alle werknemers in de Belgische land- en tuinbouw. Ook de directe toegevoegde waarde van de haven - ruim 9 miljard euro - liegt er niet om. Dat is evenveel als de Vlaamse onderwijsbegroting en bijna het dubbele van de havens van Gent, Zeebrugge en Oostende samen.

Met al die gegevens in het achterhoofd ga je op een andere manier naar de toekomst kijken. Straks beginnen de debatten over de verdere uitbreiding van de haven in het Waasland, met de aanleg van het Saeftinghedok. De groene politici en de woordvoerders van de milieubewegingen schrapen nu al hun keel voor deze nieuwe hoogmis in de strijd tussen economie en ecologie. Ondertussen komen wetenschappers zoals professor Alain Verbeke en anderen met prognoses die alle deelnemers aan dat debat meteen zouden moeten ontnuchteren: als het Saeftinghedok er niet komt, dan zal de groeiende containertrafiek slechts in beperkte mate belanden in Zeebrugge. Volgens Verbeke zullen vooral Rotterdam en Hamburg profiteren. Antwerpen en Vlaanderen zouden in dat geval vanaf 2017 jaarlijks ruim twee miljard aan toegevoegde waarde missen, evenals ongeveer 25.000 nieuwe banen.

Willen we die kansen om onze positie te consolideren en om nieuwe welvaart te creëren laten liggen? Dat zou heel onverstandig zijn. Het Saeftinghedok biedt de mogelijkheden om de haven extra zuurstof te geven tot in 2030, op voorwaarde dat we nu de eerste stappen in die richting zetten. Doen we dat niet, dan lopen we een achterstand op die niet meer in te halen valt. De keuze lijkt mij vrij eenvoudig.

Om Vlaanderen aan de top te houden als Europees centrum van maritieme en logistieke activiteiten, zullen onze verschillende havens overigens goed moeten samenwerken. In onze bijlage pleitte de Gentse havenschepen Sas van Rouveroij (Open Vld) terecht vurig voor het samenwerkingsverband Flanders Port Area, maar hij vond het ook nodig om meer steun van Antwerpen te eisen. Binnen het Antwerpse Havenbedrijf groeit de irritatie over de houding van de andere Vlaamse havens, die vinden dat alle partners in FPA evenwaardig moeten zijn. Dat is niet logisch, als je de resultaten met elkaar vergelijkt. In Nederland vertrekken alle havenactiviteiten vanuit het sterke merk Rotterdam. Die positie mag Antwerpen ook wel opeisen.

door Lex MOOLENAAR

http://gva.typepad.com/standpuntantwerpen/

Criminaliteitscijfers eerste 9 maanden 2008: stijging woninginbraken en diefstallen met geweld t.o.v. 2007 - Daling vandalisme en inbraken in auto’s
Burgemeester Janssens communiceert amper nog met de gemeenteraad, de media en de Antwerpse bevolking over criminaliteit. Door geen informatie meer te geven, wil de burgemeester de indruk wekken dat er geen criminaliteitsprobleem meer in de stad is. Dit is natuurlijk niet zo. De eerste 9 maanden van dit jaar werden er 35.333 criminele feiten geregistreerd. Het Vlaams Belang vindt dat de Antwerpenaar recht heeft op correcte en eerlijke informatie over criminaliteitsevoluties in zijn stad. Vermits de stedelijke overheid verzuimt om de burger in te lichten, zal het Vlaams Belang dat zelf doen. Het Vlaams Belang wil vanaf nu trimestrieel de criminaliteitscijfers en tendensen bekend maken. Hiermee wil het Vlaams Belang niet alleen de doofpotoperatie van Janssens en co doorbreken, maar tevens de burger op een eerlijke en open manier informeren. Door zelf de informatiestop te doorbreken, wil het Vlaams Belang zijn eis om minstens trimestrieel de cijfers en tendensen te publiceren kracht bijzetten.   Onrustwekkend blijft het hoge aantal diefstallen en woninginbraken. De categorie “zware diefstal in woning” blijft in 2008 steken op het hoogste niveau ooit, zijnde 3318 feiten voor de eerste 9 maanden (3320 feiten in 2007). Stijgen eveneens in de eerste 9 maanden van 2008: “diefstallen met geweld” (van 692 feiten in 2007 naar 824 feiten in 2008) en “diefstallen gewapenderhand” (van 235 naar 242 feiten). Ook winkeldiefstallen blijven in stijgende lijn (van 1586 naar 1664 feiten). Alleen “zware diefstal in winkel” daalde lichtjes ten opzichte van vorig jaar (van 1477 naar 1448 feiten). Noteren we dat woninginbraken al enkele jaren korpsprioriteit nummer één is. Uit de cijfers blijkt alvast dat de huidige politionele maatregelen niet leiden tot een daling van het aantal woninginbraken.   Ten gevolge van de algemene daling van de aangiftebereidheid vertoont de totale geregistreerde criminaliteit momenteel een daling met 6% ten opzichte van dezelfde periode 2007. De daling wordt sterk bepaald door de evolutie van diefstallen uit auto’s (van 4486 naar 3303 feiten – ten gevolge van preventiecampagnes) maar ook die van feiten als bedriegerij (van 738 naar 82 feiten) en vandalisme (van 4455 naar 3574 feiten).   In bijlage vindt u de tabel met de geregistreerde criminaliteit voor de eerste negen maanden van 2008 en een vergelijking met dezelfde periode 2007. De tabel zal ook op de Antwerpse site van het Vlaams Belang te raadplegen zijn. In de loop van de maand januari hoopt het Vlaams Belang een overzicht van de cijfers voor het volledige jaar 2008 te kunnen bekendmaken.     Filip Dewinter, Fractievoorzitter Vlaams Belang-Vlott in de Antwerpse gemeenteraad

't Stad Antwerpen zoals Burgemeester Slaapmans ze het liefst heeft : mistig en onwerkelijk.

In de laatste aanloop naar de presidentsverkiezingen op 4 november gaat het er warm aan toe in America-not-Forever.

De Los-Angeles Times bezit een video waarop Obama te zien is bij een feestelijk diner ter ere van een Palestijnse terrorist met intellectuele inslag, de gevaarlijke soort dus, ene Khalidi. 

De LA-Times is enkele weken geleden toegetreden tot het Democratische kamp.  Als uitgevers van kranten zich een dergelijke redactionele stunt veroorloven, verkopen zij hun neutraliteit en journalistieke geloofwaardigheid. Journalisten van die gazet kunnen zich o.i niet langer beroepen op hun onafhankelijkheid, noch beroepsethiek. Wie over een beroepskaart beschikt, kan die best bij het gesorteerde afval voegen, afdeling : "Verloren jeugdidealen". In de states is dat een gestreepte zak met sterretjes.

De LA Times weigert pertinent die video openbaar te maken, want er vallen uitspraken te noteren over het verraderlijke land Israël dat een toontje lager moet zingen en de noodzaak dat de Palestijnen meer steun moeten ontvangen.  Zaken die in se best mogen gezegd worden, zeker in het land van de freedom of speech, maar die nu in het nadeel van Obama uitvallen.  In de VS leeft een sterke pro-Israëlische lobby en bevindt zich een grote Joodse gemeenschap die traditioneel aanleunt bij de Democraten.

Vervelend dus. Het beste dat er kan gebeuren, is die video gewoon niet openbaar maken en en wat je niet ziet, bestaat niet. Zo redeneert de democratische aanhang.

Links, en wat zich daar bij aansluit, is overal ter wereld ziek in hetzelfde bedje van manipulatie, leugen en ontkenning van de werkelijkheid.

McCain zegt dat hij er zeker van is dat de Los Angeles Time vlug zou zijn om een video openbaar te maken waar hij of Sarah Palin zouden te zien zijn op een Neo-Nazi bijeenkomst. Hij begrijpt derhalve niet waarom men niet boven water komt met beelden van Obama in gezelschap van een PLO-terrorist.

Ray

Wil u een spannend sprookjesverhaal lezen uit Prachtland Maleisië, waar slechts 60% van de bevolking de vredelievende godsdienst par excellence aanhangt ?  Hier komt het :

Er was eens in het Prachtland Maleisië een man van 57 die leefde lang en ongelukkig samen met zijn vrouw van 60 : dat is niet veel verschil in jaren maar de man was zijn vrouw zo een klein beetje beu.  Hij werkte als bewakingsagent en hij zag er best goed uit met zijn hangbuikje en zijn olijfkleurige teint en veel zin om de vrouwtjes te behagen, zoals dat gebeurt in een vak dat een strak uniform vereist. Pompiers, agenten, militairen het zijn allen gegeerde prooien voor de vrouwelijke wellust, die gezegd wordt luttel te zijn maar die soms kolkende lava evenaart. Bij wijze van schrijven.

De man herinnerde zich flitselings dat hij naast bewakingsagent ook nog eens moslim was.  "Hé" dacht hij "dat is toch een toffe godsdienst, want de profeet laat ons toe om wel vier vrouwen te bezitten. Ik ben al tevreden met twee stuks. Eentje om beu te zijn en eentje voor de liefdesparade."

Zo gezegd, zo gedaan. 

De man ging naar zijn huis en beval zijn oude vrouw voor hem een tweede vrouw te gaan ophalen, eentje van dertig jaar, zei hij, dat kan best vinnig zijn maar omdat hij zelf nogal verlegen van aard was, de goeierd, stuurde hij zijn oude vrouw naar de woning van de begeerde partij met een aanzoek. 

Helaas, de dertigjarige  bleek al getrouwd te zijn : "Ik en kan niet" zei zij tot de andere vrouw "Ik speel al  de sloerie van een andere fijne man".

Onverrichterzake keerde de oude vrouw terug tot haar bewakingsagent met de teleurstellende boodschap.  Die arme man schrok zo erg, dat hij zijn vrouw begon af te slaan en haar met zijn revolver dreigde dood te schieten. Iedereen, opgevoed in de leer van de keraan, begrijpt natuurlijk de bittere ontgoocheling en de onvermijdelijke reactie.  De keraan is daar trouwens ook duidelijk in : een vrouw moet regelmatig afgetroefd worden, zeker als ze de man teleurstelt.

Hoe het verder afgelopen is, weten we niet, maar er zijn gelukkig nog vele andere vrouwtjes van rond de 30 in Prachtland Maleisië en hopelijk zal tegen 11 november, de Internationale Dag van de Vrouw, onze goede man aan zijn trekken komen.  Dat niemand nog zegge dat het leven van een moslim benijdenswaardig is.

Savat

De bovenstellen zijn nog in fabricatie

 http://www.news.com.au/story/0,27574,24570710-23109,00.html

@ www.geenstijl.nl

Met dank aan Mario voor de hoopvolle toekomst.

There are two sides on the Fortis balance sheet.
The left side and the right side.
On the left side there is nothing right,
On the right side there is nothing left

The Can from Carlos Lascano on Vimeo.

.

Onderstaand artikel gaat nog eens over de terugroeping van 40 imams uit Nederland naar Rabat.  Twijfelt u er vooral niet aan, dat dit ook gebeurt in het land B, maar zoals het hoort : geruisloos, clandestien, stiekem, achterbaks, zoals heel dit land gebaseerd is op geheimzinnigheid en stil gesjoemel.  Schaf die tweede nationaliteit af, vrienden,  schrijf naar uw volksvertegenwoordigers, val ze lastig. De dubbele paspoorters zijn en blijven onderhorigen van een vreemde regime dat de nauwelijks verdoken bedoeling heeft, de EU-landen stelselmatig te islamiseren en onder invloed te brengen van Marokko, Turkije en andere prachtlanden.

Men kan nooit een Europese identiteit krijgen, als men tegelijk nog iets anders is.  Als ik reïncarneer in een kikvors zal ik niet tegelijk een ooievaar kunnen zijn, anders moet ik mezelf inslikken. 

Marokko én Turkije hebben lange arm

Marokkaanse imams voor ‘instructies’ teruggeroepen naar Rabat. Een niet te tolereren inmenging in Nederland. Vaak wordt vergeten dat ook de Turkse staat zich via de moskee mengt in Nederlandse zaken

Door Syp  Wynia

De Marokkaanse staat heeft volgens het Samenwerkingsverband Marokkanen in Nederland (SMN) veertig Marokkaanse imams naar de hoofdstad Rabat geroepen. Veel moskeeën bleken bij het vrijdaggebed plotseling geen voorganger te hebben. Volgens het SMN wil Marokko de imams instrueren, ook over de religieuze boodschap die ze in Nederland moeten uitdragen.

Het SMN en de Tweede Kamer zijn terecht gealarmeerd over het ingrijpen van de Marokkaanse overheid in de moskeeën. Maar verrassend is het optreden van de Marokkaanse overheid niet. Al sinds in de jaren zestig een exodus van Marokkanen naar Europa op gang kwam, probeert Rabat grip te houden op de emigranten. Het verplicht aanhouden van de Marokkaanse nationaliteit past in die agenda.

Inkomstenbron
Sinds enkele jaren is die grip versterkt. Marokko ziet de vijf miljoen Marokkanen en hun nazaten in Europa als extra Marokkaanse provincie en wil de emigranten als inkomstenbron niet teloor laten gaan.

Als onderdeel van deze anti-integratie-maatregelen heeft de Marokkaanse koning ‘adviesraden’ ingesteld. In één daarvan zit PvdA-Kamerlid Khadija Arib. Dat onlangs een Rotterdamse politieagent moest worden ontslagen vanwege ‘spionage’ voor Marokko past in het patroon van intensieve Marokkaanse inmenging in Nederland.

*Socialistisch Kamerlid + Adviseur Koning van Marokko : moet kunnen !

Laks
Nederland is te lang veel te laks geweest bij het onderkennen van de Marokkaanse greep op de samenleving. Nederland geeft miljarden euro’s uit aan het integreren van Marokkanen en andere allochtonen, maar Marokko mag die integratie gewoon ondermijnen.

Nederlandse gemeenten werken nog altijd mee aan het door de Marokkaanse staat afgedwongen opleggen van Arabisch-islamitische namen aan Nederlandse kinderen van Marokkaanse afkomst.

De inmenging in Nederlandse zaken, ook via de islam, beperkt zich niet tot Marokko. Bedenkelijke particuliere organisaties uit Saoedi-Arabië betalen Nederlandse moskeeën.

Diyanet
Ook Turkije bemoeit zich rechtstreeks met de moskeeën. De meeste Turkse moskeeën hier zijn in handen van Diyanet, het Turkse ministerie van geloofszaken. Hun imams zijn uitgezonden Turkse staatsambtenaren.

Omdat de islamitische partij van premier Tayyip Erdogan al zes jaar aan het bewind is in Ankara, mag worden aangenomen dat de preken ook de geest van Erdogan ademen. Met alle ophef over Marokko en de Marokkanen mag ook wel eens extra op de Turkse inmenging worden gelet.

 * Over deze vrouw hebben wij vorig jaar uitvoerig bericht : dubbel paspoort, dubbel mandaat, dubbele loyauteit, of enkel loyauteit ?

Wij verstrekken géén beursraadgevingen of financiële adviezen, dat weet u. Waarom zouden wij u oplichten als de staat en de grote belgische staatsbanken dat veel professioneler aanpakken ?

Uitzondering weze gemaakt voor mails die u krijgt uit Afrika waar allerlei brave mensen (sommigen zelfs van prinselijken bloede, een status die ongetwijfeld veel indruk maakt in dit land van roofprinsen) vele miljoenen euri bezitten die zij dolgraag met u zouden delen, als u even een paar duizendjes voorschot wil lossen.  Zo'n kans kan u niet laten voorbijgaan : Doen ! Mocht u klachten hebben, wend u tot Vlaams parlementslid Van Assche, hij weet alles van Grote Neger Tovenaars, want hij heeft het eigen kapitaal verdrievoudigd en zwartgewassen in zijn diepvriezer.  Hoe dom van Vlaams Belang om zo'n capabel man de laan uit te sturen.  Jaloezie in de politiek : het bestaat.

Nu maken we weer een redactionele uitzondering : Beursduivel heeft een geding aangespannen tegen Fortis en de belgische staat en wij nemen hun persmededeling op, zonder daar verder op in te gaan, want dat is allemaal veel te moeilijke materie.  De beste materie is zacht, rond en simpel van geest. Voilà. 

Nog één luttele uitzondering op de uitzondering, een kreet recht uit het hart  : Leve Yves Leterme , dat hij nog lang Nonkel Kruk moge blijven !

Ray

Ik ben vandaag op deze prachtige zonnedag naar de begraafplaats van de familie gegaan om naar jaarlijkse traditie de graven op te poetsen.  Op 1 november worden de bloemen geplaatst.

Grootvader en grootmoeder, bompa en bomma, zoals het bij ons gezegd wordt, zijn al bijna 40 jaar geleden heengegaan en telkens ik voor hun graf sta, voel ik de weemoed om hun afwezigheid knagen, het gemis van de eigen jeugd en de vrolijke warmte en genegenheid waarmee ze mij omringden.  Twee- tot driemaal per jaar ga ik naar de begraafplaats en elke keer vertel ik wat er zoal gebeurd is met de kinderen en de kleinkinderen, meestal de prettige dingen maar ook soms een verhaal van pijn en verdriet en dan zeg ik altijd een beetje dom : "Het is maar goed dat jullie dit niet meegemaakt hebben". Zij hebben andere zaken meegemaakt, zoals twee oorlogen.

Schoonselhof de begraafplaats van Antwerpen

Ik heb al dikwijls verteld aan de grootouders en de groottante en de grootoom, die allen het grootste stuk van hun leven in de Seefhoek hebben gewoond, dat er heel wat veranderd is in onze stad en dat in de likeurwinkel die bomma vroeger openhield in de Lange Beeldekensstraat, nu een kapper gevestigd is, een man met een onbestemde nationaliteit, die nauwelijks Nederlands spreekt en dat heel de wijk ingenomen is door mensen uit andere landen.  Ik denk dat bomma en bompa heel erg zouden schrikken, net zoals tante en nonkel.

Mijn andere grootouders hebben geen graf meer.  De vava die vier jaar aan het IJzerfront heeft doorgebracht, diens naam staat op een herdenkingsmonument in Ruisbroek waar hij overleden is in 1957, maar het graf is verdwenen.  Het huis, waar zij lange tijd gewoond hebben in de Everaertstraat, een beetje voorbij de grote werkplaats die nu een Turkse moskee is met winkel en allerlei activiteiten waar je als autochtoon niets te zoeken hebt, is er nog altijd.  Het is goed onderhouden en het zal bewoond zijn door vreemdelingen, want oorspronkelijke Antwerpenaars zijn bijna allen verdwenen.

Toen ik de graven had schoongemaakt en het onkruid gewied, zag ik een beetje verder een dame in gedachten verzonken staan  voor wat ik dacht, het graf van haar man te zijn. We hebben even gepraat, mevrouw is 87 maar ze zag er nog geen 70 uit, ze had inderdaad haar man verloren en dat was erg, zei ze.  Maar niet zo erg dan de drie kinderen die ze intussen ook verloren had. Toen ik haar vroeg waar ze de moed vandaan haalde verder te leven, zei ze me : "Och mijnheer, ik heb nog twee jongens, kleinkinderen en achterkleinkinderen, zij zijn mijn leven, want zelf ben ik al lang heengegaan..."

Dit is een van de triestigste verhalen die ik ooit gehoord heb.  Zaterdag 1 november keren wij terug naar de overleden familie met bloemen. Ik zal ook even in gedachten iets zeggen tegen het graf van de buurvrouw van 87.

Ray

Het is een belediging voor professionele journalisten als bloggers zichzelf journalist noemen.’ Alstublieft, stevige uitspraken tijdens de weblogconferentie Blog08 van afgelopen vrijdag.

In plaats zichzelf eens af te vragen waarom uitsluitend ‘professionele journalisten’ het leven, het heelal & de rest zouden mogen duiden, maakt de ‘professionele journalist’ liever bloggers verdacht.

Dalende abonneebestanden en inzakkende kijk- & luistercijfers eisen hun tol, zoveel is zeker. De gemiddelde ‘professionele journalist’ is inmiddels zo ernstig verzuurd, dat bij overlijden het kadaver moet worden beschouwd als chemisch afval.

Stef P. Spikkel
Visionair

@ Gregorius Nekschot

Onderstaand artikel dateert van juni 2006 en het handelt over een van onze favoriete internetbronnen, Het Vrije Volk.  Ver van ons Angeltjes met hen te vergelijken.  Wij zijn praktisch een eenmanszaak, terwijl HVV kan rekenen op diverse medewerkers. Bovendien hebben wij geen professionele  journalistieke ervaring, maar die heeft Jan Mulder zich ook mettertijd verworven. 

Ons hoofdstreven is institutioneel op een democratische wijze de Vlaamse republiek realiseren.  Maatschappelijk bevinden wij ons ter conservatieve rechterzijde en zijn wij tegenstanders van de oprukkende islamisering in Europa. De ondemocratische linkerzijde die met de opportunistische fantasten uit het centrum de maatschappij in de pas wil houden, is de doorn in ons oog.

Voor de huidige EU hebben wij weinig lovende woorden.  Er zijn dus meerdere raakvlakken met Het Vrije Volk, alhoewel wij een andere tonaliteit bezitten en ons graag bezondigen aan andere dan maatschappelijke thema's. Sommigen nemen ons dat kwalijk, anderen vinden het juist aantrekkelijk.

Een belangrijk gegeven zijn onze reageerders : wij zijn geen discussieforum maar bieden aan gelijkgezinden de kans hun mening voorop te zetten.  Liefst binnen de normen van het fatsoen. Politiek-correcte opvattingen zijn bij ons niet welkom. Die hebben legio kansen om aan bod te komen.

Een zaak nog : Duns Ouray spreekt over 6.500 pageviews per dag (twee jaar geleden) voor circa 16 miljoen inwoners.  Angeltjes heeft een gemiddeld van 1.800 pageviews per dag voor gemiddeld 6 miljoen inwoners. Omgerekend naar Nederland zou Angeltjes 4.800 pageviews noteren.

Het voornaamste is dat er dankzij internet uitwegen bestaan voor andere denkrichtingen dan deze van de officiële en commerciële media, die zichzelf tooien met het epitheton kwaliteit. Onze kwaliteit is ongetwijfeld minder en onregelmatiger maar de passie van de overtuiging en de geest van rebellie tegen de versleten opvattingen van het regime is een bron die nooit opdroogt.

De redactie van Angeltjes

 ***

De website HetVrijeVolk.com heeft zich ontwikkeld tot een platform voor burgerjournalistiek. Dagelijks krijgen wij artikelen opgestuurd van ‘Jan en Alleman’. Sommigen worden vaste scribent, anderen leveren een eenmalige bijdrage.

Wat levert dat op? In ieder geval ‘authentieke opinies’, soms gelardeerd met spelfouten: er wordt nog wel eens een ‘d’ en een ‘t’ verwisseld. Het verschil in kwaliteit is groot, zowel qua betoog als qua inhoud.
Naar objectiviteit of onafhankelijk wordt niet gestreefd. Maar dat wordt ook niet gepretendeerd! Bij ‘hoor en wederhoor’ denken wij vooral aan de echo-put in Hoog Soeren.

De redactie is enkel een doorgeefluik. Wij kijken niet naar de inhoud van de artikelen. Praktisch alles wordt geplaatst. De scribenten hebben hun eigen ‘merknaam’ op te bouwen qua betrouwbaarheid en geloofwaardigheid.

HetVrijeVolk.com groeit. Dagelijks hebben wij 6500+ page-views [1]. Dat is nogal wat. Maar wat is dat "wat" precies? Wordt zo’n website ‘mainstream’? Of blijft het in de marge, gelezen door een specieke doelgroep van ontevreden burgers? Enkele overpeizingen.

Het zal niemand verbazen dat de boodschapper net zo belangrijk is als de inhoud van de boodschap. Als ik roep dat Amerika ‘addicted to oil’ is, kijkt niemand daarvan op. Toen George Bush het zei, was dat wereldnieuws.
In het TV-tijdperk is de boodschapper eigenlijk belangrijker. De mening van Bono en Angelina Jolie over armoede wordt gehoord, zonder dat iemand zich zorgen maakt over de feitelijke deskundigheid van deze sterren. Er zal ook veel media-tijd beschikbaar zijn voor Paris Hilton, wanneer zij zich uitspreekt over de oorlog in Irak.

In Nederland hebben we Jan Mulder, de voetballer die opiniemaker werd, zonder überhaupt de schijn van deskundigheid op te houden. Zijn bijdrage aan het debat is het belachelijk maken van eenieder die niet in zijn straatje past. Intolerantie als essentie.

Het is een veelgehoord verwijt aan de media dat zij allerlei inhoudsloze Talking Heads op een voetstuk plaatsen. Dat verwijt is terecht, maar op TV is het ook onvermijdelijk.

Wat dat betreft is de burgerjournalistiek van HetVrijeVolk.com een verademing. Immers, onze scribenten publiceren onder pseudoniem. De boodschapper heeft geen herkenbare identiteit. Dat betekent dat enkel de inhoud van de boodschap overblijft. Een verademing voor eenieder die door onze TV geconditioneerd is.

Daar tussenin staat de ‘oude’ journalistiek, bij welke we een diepere kennis van zaken veronderstellen, eenvoudig omdat het hier professionals betreft. Hier zijn de naam van de journalist, en van zijn krant, het ‘handelsmerk’. Wij geloven iets omdat het in NRC Handelsblad staat, of omdat Paul Witteman het zegt.
Dát mechanisme, iets geloven omdat het van een bepaalde boodschapper komt, zit diep geworteld in de menselijke natuur. Het is voor kinderen de primaire manier van kennisoverdracht … ze geloven alles wat hun ouders zeggen. Op latere leeftijd blijft dat ‘authoritarianisme’ belangrijk, ook bijvoorbeeld in dat bastion van De Zuivere Kennis … de wetenschap. Wetenschappers baseren zich probleemloos op de publicaties van anderen.

Ziehier de ultieme grens die de burgerjournalistiek niet kan oversteken. De anonimiteit garandeert een geloofwaardigheidsprobleem. De massa zal zich niet in de boodschap verdiepen, omdat de boodschapper niet herkenbaar is.
Maar burgerjournalistiek heeft wel een waarde. Het is een bron van authentieke, verrassende opinies. Oorspronkelijke ideeën. Daar kan de gevestigde pers nooit mee concurreren, omdat zij nu eenmaal gevestigd is.
Tegelijkertijd is het onze tragiek dat weinig mensen belangstelling hebben voor oorspronkelijke ideeën. We kijken nu eenmaal liever naar Angelina Jolie.

http://www.denieuwereporter.nl/?p=487

De Marokkaanse overheid heeft imams uit Nederland teruggehaald. Het gaat om zeker veertig imams die afgelopen vrijdag op verzoek van Rabat zijn teruggekeerd naar Marokko.

Dat meldt het Samenwerkingsverband van Marokkanen in Nederland (SMN). De organisatie maakt zich zorgen over de reis, die volledig door de Marokkaanse staat is betaald.

De imams zouden voornamelijk uit angst gehoor hebben gegeven aan de uitnodiging.

De imams hebben volgens het SMN deelgenomen aan 'allerlei activiteiten'. Wat die activiteiten precies inhouden is onbekend, maar de organisatie vermoedt dat het gaat om 'religieuze instructies'.

Greep
Marokko probeert al tijden meer grip te krijgen op Marokkanen die in Nederland wonen.

Er bestaat zelfs een ministerie voor de Marokkaanse gemeenschap in het buitenland. De minister ervan, Mohammed Ameur, zei eerder dit jaar dat die gemeenschap beschouwd moet worden als de zeventiende regio van Marokko.

@ Elsevier

***

+ AANPASSING  08.30 UUR door Geen Stijl

Marokkaanse imams op bijscholingscursus

Hierbij een ingezonden mededeling voor het vrijdaggebed. Het vrijdaggebed gaat niet door. Wij herhalen: het vrijdaggebed gaat niet door. Net als vorige week vrijdag. Heeft te maken met een bijscholingscursus van ruim 40 Marokkaanse imams. Zij zijn met spoed teruggeroepen naar hun vaderland, want het blijkt namelijk dat bij een langer verblijf in ons land ook de geestelijken het niet zo nauw meer nemen met de doorgaans streng islamitische leer. Bovendien ontbreekt het Marokko sinds de ontmaskering van een aantal Marokkaanse spionnen op strategische plekken aan de nodig intel. Dus is afgelopen vrijdag op de E-pier va Schiphol een regeringsvliegtuig vol imams naar Rabat vertrokken. Met Halloween komt het gezelschap weer thuis. En niet zeuren over belastingcentjes, want de Marokkaanse staat betaalt alle kosten. Even weer de neuzen dezelfde kant op krijgen. Zie het maar als een soort van heisessie om meer greep te krijgen over de Marokkaanse gemeenschap in Nederland. Oh ja, nee zeggen was geen optie, want dan is het over en uit met je carrière. Dat belooft vuurwerk te worden donderdag wanneer de Tweede Kamer debatteert over de toenemende invloed die de Marokkaanse staat probeert uit te oefenen op haar onderdanen in den vreemde. U kunt nu inzetten op het tijdstip dat de PVV haar Kamervragen over deze kwestie de wereld in slingert...

Wij zijn de laatsten om acteurs en artiesten een politieke mening te ontzeggen.  Iedereen mag van ons alles denken, zeggen, uiten of op de muur schilderen.   Zelfs Yves Desmet mag liegen met een stalen stalinistische grijns op het gelaat.  Waarom niet ?  Ieder zijn verdraaide visie, en wij de juiste waarheid. Zo herkent u  ons weer.

Bovenstaande video is een opname van de Amerikaanse acteur Matt Damon, die zijn mening geeft over Sarah Palin.  Matt is zéér verontrust en het voordeel dat acteurs bezitten, is dat zij hun teksten debiteren met geloofwaardigheid, gevoelvolle stemintonatie en  aangepaste mimiek.  Als toeschouwer raak je makkelijk in de ban van zo'n korte monoloog, want hij wordt professioneel gebracht.  Matt heeft het over de onervarenheid van Palin, burgemeester in een klein dorpje en slechts twee jaar gouverneur van Alaska. Dit verontrust de sociaal bewogen acteur.  Want hij is er quasi zeker van dat McCain het niet lang meer zal volhouden en dan krijgen we die vrouw, die gelooft dat mensen en dinosaurussen in eenzelfde periode samen op aarde waren.  En dat is een onverdraaglijke gedachte. 

De pindaboer Jimmy Carter geloofde in UFO'S, want hij had er ooit een gezien maar dat was geen bezwaar om een van de zwakste bestuursperiode uit de moderne Amerikaanse geschiedenis neer te zetten. Carter was een Democraat die de banken verplichtte goedkope leningen toe te staan aan iedereen die er om vroeg.  De huidige financiêle crisis is een van de gevolgen  van dat wijze besluit van president Carter.

De Republikein Ronald Reagan was een tweederangs-filmacteur met enkel syndicale ervaring in Hollywood. Maar een acteur aan het roer van de grootste natie, dat kan nooit fout zijn.  En Reagan was inderdaad een behoorlijk president.

Een hockeymoeder daarentegen die wél bestuurservaring heeft, dat is pàs verontrustend.  De Democraten kunnen pas instemmen met een vrouw als het een van hen is.  Andere vrouwen horen bij de grote voorstanders van de emancipatie thuis in de keuken.

Helaas vernemen we niet wat Matt wél wil, wat hij bijvoorbeeld vindt van de bestuurservaring van senator Obama.  Die zelfs nooit gemeenteraadslid geweest is. Wat is de ervaring van de Pepsodent-man die achter Obama staat ?   Zoals Claire Bloom het zegde : "U mag nooit mensen uit mijn beroep serieus nemen als zij over politiek spreken".

.

Vlamingen betalen voor een begrafenis gemiddeld 1.000 euro meer dan Walen. Dat meldt Test-Aankoop op basis van een enquête onder meer dan 1100 personen over het overlijden van een naaste.

"In 2007 ging het om het gigantische bedrag van meer dan 400 miljoen euro voor 100.658 sterfgevallen, meldt Ivo Mechels, woordvoerder van de consumentenorganisatie.

De overgrote meerderheid van de ondervraagden gaf aan tevreden te zijn over de behandeling en dienstverlening bij de uitvaart. Maar niet enkel emoties moeten verwerkt worden, er wacht vaak ook een financiële rompslomp.

Maar liefst 4 op 10 begrafenisondernemers geeft geen enkele prijsindicatie. Het totale kostenplaatje is nochtans hoog: 3.000 tot 5.000 euro, naargelang de keuze voor een crematie of een teraardebestelling. Opvallend is dat een Vlaming gemiddeld 1.000 euro meer betaalt dan een Waal.

***

En hoe zit het met de islamitische medemensch die het aardse ruilt voor het onbekende ?  Volgens ingewijden die het kunnen weten, wordt na het heengaan ruim 95% van de Marokkanen overgevlogen naar hun échte thuisland en aldaar begraven. Zowat alle moslims hebben een speciale overlijdensverzekering die hen deze overtocht waarborgt.  De kleine minderheid die dat niet heeft, wordt wat Antwerpen betreft op een aparte plaats op Schoonselhof ter aarde besteld (richting Mekka).  In principe mag ingevolge de wetgeving geen onderscheid bestaan na de dood en wordt iedereen (gelovigen, ongelovigen) op één zelfde ruimte begraven, zonder groepering. Gent handhaaft deze regel nog steeds.  Dit is ook de reden dat Joden niet begraven worden op onze gemeenschappelijke begraafplaatsen, maar in het geval van Antwerpen over de grens in Putte.