Dinsdag 14 april 2009
Manten en de man in de straat : geen mop
Maandag 13 april 2009
Rechtstreeks uit Bangkok (maandagavond)
Maandag 13 april 2009
Laatste peiling Maurice de Hond
Maandag 13 april 2009
Turkije bevoorrecht partner, géén EU-lidstaat door Philip Claeys
Een briljant geschreven stuk door Philip Claeys met klinkende argumenten.
Volgende vrije tribune werd naar De Standaard gestuurd. De e-mail werd niet eens beantwoord, laat staan dat het opiniestuk gepubliceerd werd.
Dirk Verhofstadt hield in De Standaard van 7 april een pleidooi voor de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Hij haalt daarbij even Frits Bolkestein aan, “die ooit verkondigde dat Turkije geen Europees land is.” Het klinkt alsof het om een hoogst persoonlijk, origineel maar daarom niet minder omstreden standpunt van Bolkestein gaat, terwijl dat gewoon een geografisch, historisch en cultureel feit is. Turkije hoort niet thuis in de Europese Unie, om de simpele reden dat het geen Europees land is. Je stelt ook geen rugbyspeler op in een voetbalploeg, zeker als die rugbyspeler weigert de spelregels te volgen.
Een constante in de argumentatie voor de Turkse toetreding is die latente, sluimerende chantage: als Turkije er niet bij mag, “dan duwen we dit enorme land in de gretige handen van de islamisten”. Het slechte nieuws is dat Turkije nu al in de handen van de islamistische AKP is. En als we iets willen doen tegen de islamisering van Europa, dan is het niet zo’n goed idee om 80 miljoen moslims binnen te halen in de EU. De integratie van de enkele miljoenen Turken die nu al in Europa gevestigd zijn, kan bezwaarlijk een succes genoemd worden.
Het is een beetje onhandig van Verhofstadt om uitgebreid te gaan citeren uit het werk van de Turkse schrijver Orhan Pamuk. Deze Nobelprijswinnaar literatuur woont immers niet meer in Turkije, omdat hij daar met de dood bedreigd wordt en de overheid zijn veiligheid niet kan/wil garanderen. Pamuk is in Turkije een hoogst verdacht individu, die bijvoorbeeld openlijk de genocide op de Armeniërs besprak. Daar staat in Turkije een gevangenisstraf van twee jaar op. Om maar te zeggen dat er in Turkije nog serieus wat werk aan de winkel is op het vlak van de democratie en de mensenrechten.
Niet alleen erkent Verhofstadt dat, hij heeft in feite ook een bijzonder negatief beeld van Turkije. De onderliggende toon van zijn betoog is dat de Turken niet voor zichzelf kunnen zorgen, en dat Europa die taak dan maar op zich moet nemen. Turkije moet lid van de Europese Unie worden omdat enkel op die manier de Koerden kunnen beschermd worden voor de Turken, de niet-moslims voor de moslims en de vrouwen voor de mannen. De Turken moeten voor Turkije beschermd worden, is zowat de samenvatting van zijn betuttelende betoog. De politieke, institutionele, sociale, economische en demografische gevolgen van een mogelijk Turks EU-lidmaatschap zijn blijkbaar van geen tel. Die moeten we er maar bij nemen.
Onrustwekkend is in elk geval het discriminerende aspect van Dirk Verhofstadts boodschap. “Het gaat om mensen. Het gaat om hun rechten en vrijheden”. Omdat de Turken niet in staat zijn daar zelf voor te zorgen, moeten wij ze opnemen in de Europese Unie. Maar waarom alleen de Turken? Wat met buurlanden van Turkije als Syrië, Iran en Irak? Zijn de mensen, hun rechten en vrijheden daar van geen tel?
Indien de Europese Unie zou beginnen met een niet-Europees land als Turkije op te nemen, is het onmogelijk om daar verder nog een lijn in te trekken. Welke argumenten hebben we dan nog om een land als pakweg Marokko te weigeren? Zelfs de niet-naleving van de criteria van Kopenhagen, de voorwaarden waar elke kandidaat-lidstaat moet voldoen, kan niet meer ingeroepen worden. Meer dan drie jaar na de opening van de toetredingsonderhandelingen staat Turkije immers nog geen stap verder in de naleving van die criteria.
Rekening houden met de realiteit, daar is niets mis mee. Dat heeft niets te maken met “kiezen voor het verleden waarin Turken en christenen elkaar bloedig te lijf gingen in naam van een heilige overtuiging”. Er bestaat een realistisch alternatief voor het utopische EU-lidmaatschap van Turkije: een bevoorrecht partnerschap. Er zijn overigens verschillende instrumenten voorhanden om de democratie en de mensenrechten in omliggende landen (niet alleen in Turkije) te steunen: het buitenlandbeleid en het nabuurschapsbeleid van de Europese Unie, handelsakkoorden en andere vormen van samenwerking.
De publieke opinie in Europa heeft blijkbaar meer historisch besef en gezond verstand dan de beleidsmakers in de EU. Zowat alle peilingen in Europa wijzen op een grote meerderheid die de toetreding van Turkije verwerpt. Misschien zou men daar eens rekening mee moeten houden, bijvoorbeeld door de beslissing over deze fundamentele kwestie te onderwerpen aan een bindend referendum. Burgerdemocratie, zeg maar. Zoiets kan de democratische legitimiteit van de Europese Unie alleen maar ten goede komen, en dat is heus geen luxe.
Dirk Verhofstadt hield in De Standaard van 7 april een pleidooi voor de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Hij haalt daarbij even Frits Bolkestein aan, “die ooit verkondigde dat Turkije geen Europees land is.” Het klinkt alsof het om een hoogst persoonlijk, origineel maar daarom niet minder omstreden standpunt van Bolkestein gaat, terwijl dat gewoon een geografisch, historisch en cultureel feit is. Turkije hoort niet thuis in de Europese Unie, om de simpele reden dat het geen Europees land is. Je stelt ook geen rugbyspeler op in een voetbalploeg, zeker als die rugbyspeler weigert de spelregels te volgen.
Een constante in de argumentatie voor de Turkse toetreding is die latente, sluimerende chantage: als Turkije er niet bij mag, “dan duwen we dit enorme land in de gretige handen van de islamisten”. Het slechte nieuws is dat Turkije nu al in de handen van de islamistische AKP is. En als we iets willen doen tegen de islamisering van Europa, dan is het niet zo’n goed idee om 80 miljoen moslims binnen te halen in de EU. De integratie van de enkele miljoenen Turken die nu al in Europa gevestigd zijn, kan bezwaarlijk een succes genoemd worden.
Het is een beetje onhandig van Verhofstadt om uitgebreid te gaan citeren uit het werk van de Turkse schrijver Orhan Pamuk. Deze Nobelprijswinnaar literatuur woont immers niet meer in Turkije, omdat hij daar met de dood bedreigd wordt en de overheid zijn veiligheid niet kan/wil garanderen. Pamuk is in Turkije een hoogst verdacht individu, die bijvoorbeeld openlijk de genocide op de Armeniërs besprak. Daar staat in Turkije een gevangenisstraf van twee jaar op. Om maar te zeggen dat er in Turkije nog serieus wat werk aan de winkel is op het vlak van de democratie en de mensenrechten.
Niet alleen erkent Verhofstadt dat, hij heeft in feite ook een bijzonder negatief beeld van Turkije. De onderliggende toon van zijn betoog is dat de Turken niet voor zichzelf kunnen zorgen, en dat Europa die taak dan maar op zich moet nemen. Turkije moet lid van de Europese Unie worden omdat enkel op die manier de Koerden kunnen beschermd worden voor de Turken, de niet-moslims voor de moslims en de vrouwen voor de mannen. De Turken moeten voor Turkije beschermd worden, is zowat de samenvatting van zijn betuttelende betoog. De politieke, institutionele, sociale, economische en demografische gevolgen van een mogelijk Turks EU-lidmaatschap zijn blijkbaar van geen tel. Die moeten we er maar bij nemen.
Onrustwekkend is in elk geval het discriminerende aspect van Dirk Verhofstadts boodschap. “Het gaat om mensen. Het gaat om hun rechten en vrijheden”. Omdat de Turken niet in staat zijn daar zelf voor te zorgen, moeten wij ze opnemen in de Europese Unie. Maar waarom alleen de Turken? Wat met buurlanden van Turkije als Syrië, Iran en Irak? Zijn de mensen, hun rechten en vrijheden daar van geen tel?
Indien de Europese Unie zou beginnen met een niet-Europees land als Turkije op te nemen, is het onmogelijk om daar verder nog een lijn in te trekken. Welke argumenten hebben we dan nog om een land als pakweg Marokko te weigeren? Zelfs de niet-naleving van de criteria van Kopenhagen, de voorwaarden waar elke kandidaat-lidstaat moet voldoen, kan niet meer ingeroepen worden. Meer dan drie jaar na de opening van de toetredingsonderhandelingen staat Turkije immers nog geen stap verder in de naleving van die criteria.
Rekening houden met de realiteit, daar is niets mis mee. Dat heeft niets te maken met “kiezen voor het verleden waarin Turken en christenen elkaar bloedig te lijf gingen in naam van een heilige overtuiging”. Er bestaat een realistisch alternatief voor het utopische EU-lidmaatschap van Turkije: een bevoorrecht partnerschap. Er zijn overigens verschillende instrumenten voorhanden om de democratie en de mensenrechten in omliggende landen (niet alleen in Turkije) te steunen: het buitenlandbeleid en het nabuurschapsbeleid van de Europese Unie, handelsakkoorden en andere vormen van samenwerking.
De publieke opinie in Europa heeft blijkbaar meer historisch besef en gezond verstand dan de beleidsmakers in de EU. Zowat alle peilingen in Europa wijzen op een grote meerderheid die de toetreding van Turkije verwerpt. Misschien zou men daar eens rekening mee moeten houden, bijvoorbeeld door de beslissing over deze fundamentele kwestie te onderwerpen aan een bindend referendum. Burgerdemocratie, zeg maar. Zoiets kan de democratische legitimiteit van de Europese Unie alleen maar ten goede komen, en dat is heus geen luxe.
Philip Claeys - Euro-parlementariër
Maandag 13 april 2009
Het is niet steeds wat het lijkt : Britains got talent 2009
In de Engelse talentenjacht Britains got talent 2009 gaat men op zoek naar mensen die nooit de kans hebben gekregen succes te oogsten voor het voetlicht met hun speciaal talent.
Voor twee jaar was er de "ontdekking" van de telefoonverkoper, Paul Potts die een aardige tenorstem bezat en iedereen verraste met zijn vertolking van Nessun dorma uit Turandot, maar vooral opviel wegens zijn bescheidenheid en gebrek aan présence. Of deze man veel zal bereikt hebben in het operagenre weten we niet.
Vorige week werd de stunt nog eens overgedaan met een 47-jarige mevrouw die er vrij gewoontjes uitziet maar die de zaal én de jury plat kreeg met een sterke vertolking van I dreamed a dream uit Les Misérables. Wij moeten u naar de video leiden met een bruggetje, want ITV geeft het fragment niet vrij buiten Youtube : klikt u op de foto van de jury.
Maandag 13 april 2009
The Old Faithful : de ouwe trouwe spuiter
In het oudste Nationale Park van de Verontschuldigende Staten van Obama, Yellow Stone, (Wyoming/Montana) bevindt zich een geyser die om de 70 minuten in werking treedt. Dit is een van de beste amateurvideo's die we op Youtube vonden.
Maandag 13 april 2009
Het Paard van Erdogan
Omdat de Grieken er maar niet in slagen de stad Troje in te nemen bedenkt Odysseus een list.
De Grieken bouwen een reusachtig houten paard waarin soldaten zich verstoppen. Dit paard wordt 's avonds voor de poort van Troje achtergelaten, in de hoop dat het 's nachts door de Trojanen binnen de stadsmuren zal worden gehaald. Omdat de Grieken argwaan van de kant van de Trojanen verwachten, laten zij Sinon buiten de poort achter, terwijl de rest van het Griekse leger zich achter een heuvel verschanst. Sinon wordt, zoals de bedoeling was, aangetroffen door de Trojanen. Hij vertelt hen dat hij is achtergelaten omdat hij ruzie heeft met Odysseus, en dat het paard een geschenk is voor Pallas Athena. dat opzettelijk zo groot is gemaakt dat de Trojanen het niet binnen hun muren kunnen krijgen. Halen zij echter hun stadsmuur neer om het binnen te laten, dan zal Athena de veiligheid van de stad garanderen. De Trojanen trappen in de list, slaan een bres in hun eigen muur en halen het paard de stad in. Later die nacht komen de Griekse soldaten te voorschijn om de poort voor hun kompanen te openen. De verovering van Troje is een feit.
Maandag 13 april 2009
Prachtland Turkije wil Google & Youtube bannen : wij doen mee !
Een organisatie ter bescherming van het gedachtegoed van Atatürk, de oprichter van het huidige Turkije, heeft een klacht ingediend tegen zoekmachine Google. Op Google zou informatie staan over Atatürk staan die als lasterlijk gezien kan worden. De kans dat de rechtbank het verzoek accepteert, lijkt groot. Het beledigen van Atatürk is wettelijk verboden in het land. Momenteel is ook Google’s videosite YouTube geblokkeerd in het land, omdat daar filmpjes op stonden die Atatürk beledigen. Die blokkade wordt echter flink omzeild met speciale programmaatjes.
@ [DigitaalMedia] - 12 april 09
PST : de fundamentele vrijheden in Turkije staan op hetzelfde democratische peil als in China. Wanneer halen we dat Gele Paradijs binnen in de EU ?
Maandag 13 april 2009
Istanboel aan de Schelde
In het Antwerpse Sportpaleis was het op Paaszondag feest : daar werd niet de terugkeer gevierd van de Klokken van Istanboel met Paaseitjes maar de geboorte van de profeet Mohammed.
Ruim 15.000 Turken waren aanwezig op deze door het Turkse Ministerie van Religieuze Zaken georganiseerde bijenkomst. De sprekerd van dienst was Dr Ali Bardakoglu, de hoogste geestelijke leider uit Turkije, die het had over waarden en normen en dan weten we dat deze man zeker niet zal aangedrongen hebben bij zijn Europese landgenoten dat zij zich naarstig moeten integreren.
Op 15 januari stond in Hasselt de Turkse premier Erdogan zijn landgenoten aan te sporen zichzelf te blijven en dat werd ook op groot gejuich onthaald.
Ali Bardakoglu knipt een lint
Het heeft er alle schijn van dat door de lakse aanpak van het islamfundamentalisme het land B de geliefkoosde verzamelplaats voor islamitische massabijeenkomsten aan het worden is.
De islam is een vermenging van levenswijze, maatschappelijk gedrag, politiek en godsdienst. Het wordt echter alleen voorgesteld als een religie en als dusdanig infiltreert de islam zich in Europa en verdringt hij onze Westerse cultuur en samenleving. Wie dat niet in ziet, is ofwel dom ofwel een verrader.
Ray
Pst : de foto bovenaan is enkel illustratief geplaatst bij dit artikel.
Maandag 13 april 2009
Van De Ridder tot Elsschot - door Raymond
| De familie De Ridder in de tuin van hun woning aan de Zuiderlei 142 (nu Amerikalei) te Antwerpen, 1917. Staand van links naar rechts: Walter de Ridder, Willem Elsschot, de meid. Zittend van links naar rechts: Willem de Ridder, Adèle de Ridder, Jeannetta Jozephina (Fine) De Ridder-Scheurwegen met Jan de Ridder op haar schoot, Anna de Ridder |
2000 is Elsschotjaar (1882-1960). De expo “Van De Ridder tot Elsschot” zet de toon voor de rist herdenkingen die lopen tot mei 2001 en vormt de aanloop tot 31 mei. Dan is de Antwerpse schrijver precies 40 jaar dood. In het museum ontdubbelt de man zich tot Alfons De Ridder en Willem Elsschot: de huisvader en de schrijver. Er worden nogal wat familieprenten uit de oude doos gehaald, waaruit de pater familias naar voren treedt. Pa De Ridder heeft nauwelijks wat van de schrijver Elsschot. We zochten de drie overblijvende kinderen Anna, Jan en Ida op. Hun getuigenissen maken een uitzonderlijk portret van Alfons De Ridder. Deze bijlage van Gazet van Antwerpen is een eerbetoon aan de fiere Antwerpenaar die Elsschot was. Aan de man van het grote, kleine oeuvre met de uitgepuurde stijl. Ze is er om te lezen en te bewaren. In de buurt van uw verzamelde werk van Elsschot, natuurlijk.
Dat schreef Martine Cuyt, literair redactrice bij Gazet van Antwerpen, als inleiding bij de “Bijlage bij het Elsschotjaar 2000”.
Dat “lezen en bewaren” hadden wij al gedaan. We gaan nu nog een stapje verder met deze waardevolle “Bijlage bij het Elschotjaar 2000”, halen er naar Angeltjes-normen de belangrijkste brokken uit en schotelen ze de lezers van deze rubriek voor. Omdat voor hen alleen het allerbeste goed genoeg is. En onder hetzelfde motto: lezen en bewaren!
“HIJ LEERDE MIJ GELUKKIG ZIJN”
Dochter Anna De Ridder (intussen overleden- Raymond)
Wat was vaders geliefkoosde bezigheid?
Aan zijn pijpeke trekken. Dat denk ik tenminste. Of misschien nog iets liever: zijn sjiek van links naar rechts bewegen in zijn mond. Ik zag dat aan de dikte van zijn kaak.
Waar had hij een zwak voor?
(Zonder aarzeling met gegier). Voor mij. Ik ging nogal veel naar huis. Mijn oudste zuster woonde in Brussel, Idaake in Mechelen, Jan in Parijs en Walter in Brussel. Papa (lees pepaa) deed altijd open. “t’Is ons Anna,” zei hij op een dag. “Kom binnen. Als er gebeld wordt doe ik altijd zelf open want ik verwacht een Hollandse journalist.” Ik hoorde de Hollandse journalist vragen: “Willem Elsschot, u heeft vele kinderen, niemand die u opvolgt met schrijven?” Ik hoorde hem antwoorden: “Neen, geen enkel.” En toen: “Er is er wel een waarin ik mij totaal terugvind: Anna. Zoudt ge haar graag leren kennen? Draai u om, ze staat daar achter u, met een voorschot aan.” Ikke weg, terug naar de pompbak. (Giert het uit).
Hoe was hij als vader?
Streng, maar rechtvaardig. Als ge een beetje intelligent zijt, neemt ge belangrijke dingen niet licht op.
Kon u met hem praten?
Zeker. Als hij in zijn lederen stoel zat met velouren kussen, dan haastte ik mij altijd in de zetel tegenover hem. Vroeg hij: “Beginnen wij eraan, Anna?” Dat waren serieuze gesprekken over klassieke muziek, geweldige discussies soms ook. Ons onderwerp van gesprek liep meestal uit op lachen. Hij was kolosaal spiritueel.
Over zijn boeken gesproken met hem?
Neen. Nooit. Ik weet niet wat de reden was. Hij moet wel gevoeld hebben dat er boeken waren die ik zo goed als van buiten kende, allez, bij wijze van spreken bijna van buiten. Hij had wel een idee van wie wat gelezen had. “Mijn kleinzoon Willem heeft nooit wat gelezen van mij”, zei hij een keer tegen me.
Wat vond hij erg?
Op een bepaald moment vroeg ik hem: “Pa, waar zoudt ge niet mee kunnen leven?” “Wat ik erg vind?” vroeg hij. “Ik vraag het u”, zei ik. “Ten eerste liegen”, antwoordde hij. “Als ge dat ondervonden hebt, is het nooit meer hetzelfde. Ten tweede: gierigheid, daar kan ik helemaal niet mee leven.” En ten derde ben ik vergeten.
Hoe noemde hij u?
Anna. Vic (haar echtgenoot. Raym.) noemde mij wel eens Anneke, maar dat had hij niet gaarne. Aan een naam torn je niet, zei hij altijd.
Waarin gelijkt u op uw vader?
Da’s moeilijk te zeggen. Laat dat de anderen maar doen. (Wanneer Jan Maniewski er een jeugdfoto van Elsschot bij haalt, gelijken voorhoofd en kin).
Wat was de meest kenmerkende houding van papa?
Na ’t eten deed hij graag een dutje. Dan klopte hij eerst zijn pijp uit en legde een gazet over zijn gezicht, want er mocht geen vlieg in de omtrek zijn. Bij zijn dutje had hij niet graag kinderen rond de oren. Ik woonde nog in de Lemméstraat, omdat wij nog geen woonst hadden gevonden. “Curieus, hè”, zei pa. “Ik was half in slaap en toen dacht ik: hier vliegt een dol rond mij.” Mijn zoontje Willem had de hele tijd rondjes zitten lopen rond zijn fauteuil
Ik zie hem nog in die fauteuil zitten. Aan zijn gezicht en de manier waarop hij aan zijn pijp trok, wist ik dat hij aan het denken was.
Wat was zijn lievelingsgerecht?
Da’s heel gemakkelijk: stokvis. En pilaf, een Arabisch gerecht: rijst met schapenvlees. Goh, wat nog, hij was zo’n kleine eter. Zure vis, ja, maar geen pekelharing, die aten wij ’s nachts op als we waren gaan dansen. Vroeg ons moeder ’s morgens: “Waar is nu die haring naartoe?” En ik en mijn broer Willem: “Als we dat eens wisten.”
Wat dronk Elsschot graag?
Een goed glas wijn, op het goede moment. Een heel goeie borrel. Nooit Belgische jenever. “heeft geen smaak”, zei hij. Schiedam, Bols, wat ben ik allemaal gaan kopen….
Wat heeft u van hem geleerd?
Gelukkig zijn, niet knorren. Ik had mijn energie van bij mijn geboorte en die zou ik behouden.
Nog een mooie anekdote?
Er was eens een huishouden met een kat en een papegaai en dat kwam niet overeen. Die papegaai met zijn grote mond zat altijd af te geven op die kat. Op een keer had de poes de papegaai te stekken, trap af, kelder in. En toen zei de papegaai tegen de kat: “Wij gaan nogal ne gang, he poezeke?” (Lacht aanstekelijk) Hij vertelde dergelijke dingen graag, werkte graag met woordspelingen: “Henrieke?” “Aan watte, ma?” Maar vuile, vulgaire moppen, dat niet. Dat kon hij niet verdragen.
Welk boek van Elsschot is u het liefst?
Het schoonste? Da’s navenant uw eigen humeur. Als ik een beetje in de put zit, ga ik zeker niet “Villa des Roses” lezen.
Ik vind de boeken magnifiek, ik heb ze gelezen en herlezen. En iedere keer ontdek ik er iets nieuws in. Weet ge dat ik spijt had dat ik die mensen allemaal kende? Zo scherp beschreef hij ze.
Weet ge wat ik onlangs nog eens heb herlezen? “Het Tankschip”. En da’s mij kolossaal meegevallen. Het tweede deel is zo plezierig dat ik ben moeten stoppen met lezen van het lachen. Van een geestigheid, ja, da’s nu het woord, geestigheid!
Wordt Elsschot naar waarde geschat?
Hangt af van de tijd. Voor de moment heel erg. Alleen als ge afgaat op het feit dat op school Elsschot verplicht is. Om te lezen en dus te leren.
Wat is de grootste legende over Elsschot?
Dat hij van school is gesmeten. Daar is niets van aan. Dat heeft hij me zelf verteld. Hij wilde daar weg. Hij had een “kazaksken” klaarstaan en tijdens de recreatie is hij het afgebold. Hij wou ermee stoppen.
Wat moet er gebeuren in dit Elsschotjaar?
Ik wil al lang een brief schrijven aan Leona Detiège. Krijgt ge briefkes in uw bus: “Antwerpen, houd uw stad rein.” Allez, kijkt nu naar dat beeld van vader: om te schreien, beschilderd, de duiven doen er hun gevoeg op. Allez, die duiven zou hij nog “plezant” gevonden hebben. Maar die spuitbussen, nee.
Ze hebben vader daar in een kot gezet, met bankskes rond waar de mensen hun boterhammeke eten en achteraf hun buskes hier en buskes daar gooien. Ja, het beeld is helemaal, pepaa, maar moesten ze hem dan hoog op een paard zetten, zoals Leopold?
Dames en heren, houd uw stad rein, gaat maar eens zien naar het Mechelseplein.”
P.S. Voor het eerstvolgende interview schakelden wij Martine Cuyts bandopnemertje aan en legden ons oor te luisteren bij dochter Ida De Ridder.
Raymond
Maandag 13 april 2009
Met de Parijse Metro rijden is een avontuur beleven.
Deze video is opgenomen door de camera's van het RATP, hij duurt 6 minuten en is bijzonder onaangenaam om te bekijken. De Franse blog waar we dit fragment vonden noemt het voorval symptomatisch voor het schadelijke klimaat in de randsteden waar de moslim-koeltoer het maatschappelijke leven beheerst. Een van de aanvallers roept tot het slachtoffer "stront-Fransman". Een politie-agent die deze video in beperkte kring heeft getoond, zodat hij op het internet terchtkwam, is tijdelijk geschorst voor deze daad.
Maandag 13 april 2009
Manten en de man in de straat : de oplossing
Zondag 12 april 2009
Brassband opgepakt wegens drugsbezit Schiphol
De Koninklijke Marechaussee heeft zaterdag op Schiphol 22 leden van een Surinaamse brassband opgepakt op verdenking van drugssmokkel.
Veel heeft dat niet om het lijf zo'n Surinaamse brassband
.
Zondag 12 april 2009
Open brief tot President Obama door Christine M. Flowers
President Obama wil u aub stoppen met excuses uit mijn naam ?
Klik op Christine M Flowers
van Philadelphia Daily News (in vertaling)
Zondag 12 april 2009
Een mooi Paasfeest
In Vlaanderen, Frankrijk en delen van Nederlands Limburg brengen de paasklokken op Pasen chocolade- en suikereieren die ze tijdens het Paastriduum gaan halen zijn in Rome. De klokken zijn immers na het Gloria van de H. Mis op Witte Donderdag vertrokken naar Rome om er de eieren te halen en komen pas terug in de paasnacht. De klokken hebben de vorm van kerkklokken met vleugeltjes en vliegen door de lucht. De eieren worden gedropt in de tuin of op het balkon tussen de planten of zoals hier op de foto voor de kerk. Een enthousiaste speurtocht op paasmorgen hoort dan uiteraard bij deze traditie.
Wij wensen ieder van u naar eigen inzicht een mooi Paasfeest toe.
De Redactie van Angeltjes
Zaterdag 11 april 2009
Politie laat condooms Kruidvat weghalen
Winkelketen Kruidvat haalt op vraag van de politie alle condooms van het huismerk onmiddellijk uit de schappen. Dat weet Het Laatste Nieuws, steeds op de hoogte van het net-onder-de-gordelnieuws, te melden.
De federale politie ontdekte dat de Nederlander die de condooms levert niet in orde is met de wettelijke bepalingen rond kwaliteitsgaranties en verpakkingsvoorschriften. De politie is uiteraard perfect op de hoogte over alles wat net-onder-de-gordel betreft. Het is bovendien aangenamer op te treden in Kruidvatwinkels dan boeven te vangen.
Bron : VTM-nieuws (steeds goed geïnformeerd over net-onder-de-gordel) en Angeltjes (van hetzelfde)
Zaterdag 11 april 2009
Opgepast voor meisjes van veertien !
Op de afbeelding KLIKKEN om onze waarschuwing te lezen
Zaterdag 11 april 2009
Vrolijke Pasen, Ldd : Bim-Bam !
Tijdens de laatste zitting van het LDD-Partijbestuur
Klikt u even op de tekening en u komt terecht op een commentaarstukje
Zaterdag 11 april 2009
Een Terreurramp verijdeld voor het paasweekend.
"Europa, je zal betalen. Jullie 9/11 is op komst"
(De politie begeleidt minzaam het betogende tuig)
Deze week werden in GB tijdens een noodzakelijk snelle actie 12 verdachte terroristen opgepakt, van wie 11 met een studentenvisum in het land waren toegelaten. Uit het politiespeurwerk bleek dat zij tijdens het Paasweekeinde een zware aanslag zouden plegen, meer dan waarschijnlijk in Manchester. De beschuldigden werden al enige tijd geschaduwd en gefilmd door de staatsveiligheid. Er bestaan ook geluidsopnames van hun afspraken waarbij data en locaties werden genoemd. Men is nu op zoek naar de plaats waar de bommen werden gemonteerd. Mocht de aanslag(en) niet verijdeld zijn geweest, dan zou men meer dan waarschijnlijk een tragedie beleefd hebben met een hogere dodentol dan de 52 slachtoffers die op 7 juli 2005 te betreuren vielen, ingevolge een gelijkaardige terreurdaad.
In dit internetcafé werden twee verdachten opgepakt
De visa-regeling voor studenten heeft tot hiertoe 250.000 vreemdelingen aan een verblijf bij universiteiten of colleges in GB geholpen. Tussen 2004 en 2008 zijn circa 42.000 Pakistani toegelaten. Opmerkelijk is het dat er geen controles gebeuren over de opgegeven studie-achtergronden, noch een doorlichting inzake veiligheid : wie een studentenvisum aanvraagt, en de formulieren keurig invult, is binnen. Er wordt evenmin nagegaan dat de studenten inderdaad de lessen volgen. De universiteiten zijn vrij om de Grensautoriteiten te verwittigen als iemand niet komt opdagen ... De mentaliteit bij de politiek-correcte uniefs kennende, wordt er uiteraard niets gesignaleerd. Wie zoiets nog maar zou overwegen, is een smerige racist.
In die voorwaarden is het niet verwonderlijk dat professor Anthony Glees van de Buckingham universiteit die zich met veiligheid en spionage bezighoudt verklaart dat 48 van de 132 Britse hoge scholen geïnfiltreerd zijn door militante jihadisten. Een andere prof van de Robert Gordon universiteit in Aberdeen (Schotland) David Capitanchik zegt : "We staan voor een grote dreiging, want dit land telt een enorme hoeveeheid migranten die gevoelig zijn aan het radicale islamitische denken".
Het is niet de British National Party maar the Daily Mail, aan wie wij een deel beschouwingen uit dit artikel ontlenen, die als volgt besluit :
"Het is tijd dat we ons allen afvragen hoe lang de regering bereid zal blijven dat universiteiten broedhaarden zijn voor terroristen die plannen beramen onschuldige Britten te doden tijdens plechtige hoogdagen van de christelijke kalender. Er is slechts één weg om dit diepgewortelde en gevaarlijke probleem op te heffen : de regering moet dringend en onherroepelijk het geloof in de multiculturele samenleving opgeven, : dat heeft geleid tot een bloeiend extremisme in dit land."
Wij zien de regimelikkers van de Standaard dit niet neerschrijven in hun middelmatig, enggeestig en bekrompen gazetje. Dat zijzelf bestempelen als "kwaliteitsgazet".
Ray
PST : Heeft u ook veel gelezen en gehoord over deze zaak in onze Vlaamsche Kwaliteitsmedia ? Vergeet uw abonnement niet te hernieuwen.
Zaterdag 11 april 2009
Fleur Agema (PVV) verliefd op een Marokkaan ? Ja, dat kan !
Fleur Agema die voor de PVV van Geert Wilders in de Tweede Kamer zit, kan zich voorstellen dat ze verliefd wordt op een Marokkaan. "Ja liefde gaat door alles heen".
Om daar in het interview met het AD aan toe te voegen: "Maar of we zouden kunnen samenwonen, betwijfel ik".
De 32-jarige Fleur zegt na twee lange relaties weer single te zijn. "Ik ben getrouwd met mijn werk. Mijn echtgenoot had ook een drukke baan. Opeens was 'het' weg", zegt ze in de krant die morgen verschijnt.
Romantisch
Fleur zegt "het romantische type" te zijn. Ik wil wel kinderen, maar niet zonder een partner. Er dient zich genoeg aan via internet, maar ik ben er niet echt mee bezig".
Agema zegt dat ze niet meer trots is op Nederland. "Ik ben nooit achterdochtig naar mensen, wel naar de Islam. Altijd geweest". Vooral het "totale disrespect" voor vrouwen soort het Kamerlid.
2 reacties op dit bericht
@ Victor, foei.
Kleine, nietsterzakedoend...