Om onmiddellijk respectvol en tamelijk fatsoenlijk dit stukje te openen over respect en fatsoen in het politieke bedrijf : de meeste politici zijn schijnheiligaards.
Wees nu eerlijk, of doe een beetje alsof : de afstand tussen de woorden, de beloftes en de daden van politici is zo groot dat het erg moeilijk is de meesten van die mensen te respecteren. Je merkt aan de lichaamstaal van velen dat er iets niet in de haak is. Je hoort het aan de intonatie van hun stem, je merkt het aan hun oogopslag, het bewegen van schouders en lenden, de zweetdruppels, knipperende oogleden ... Desmond Morris heeft daar schitterende boeken over geschreven, over lichaamstaal. Geen enkele mediatraining is tot hiertoe erin geslaagd om de onwaarachtigheid bij politici te vermommen, of gelooft u dat Obama écht Heilig is ?
Er wordt gelogen, soms om bestwil maar vooral uit eigenbelang en er wordt gefantaseerd om de waarheid te verhullen. Men doet zich anders voor dan men is. En als iemand een opmerking maakt over die valse houding, reageert men verontwaardigd. "Hooo ... wat durft u zeggen. Ik bied een miljoen euri als u dat kan bewijzen." Dàt is het niveau. Als we niet opgewassen zijn tegen bepaalde uitlatingen van tegenstrevers, loven we een hoge premie uit, of we sturen een privédetective op pad, of we dreigen met ontslag. Of we wenen.
Wie het meeste te verbergen heeft, staat het luidst te roepen, dat er fatsoen en respect moet zijn. Laurette Onkelincx staat mede aan het hoofd van een partij waarvan mandatarissen om de haverklap de voorpagina halen wegens allerlei schandalen. En wat doet deze vrouw ? Omdat haar grote liberale concurrent, Didier Reynders, de socialistische partij "infréquentable" heeft genoemd, schreeuwt ze moord en brand. Hoe zouden we dat vertalen : "te mijden". Vlaams Belang is "un parti infréquentable."
Omwille van de bitse tweestrijd in Wallonië, zijn de Walen best bereid de federale regering te laten ontploffen. Et alors, roepen de heethoofden ... Wij zijn gekwetst, wij eisen respect en het algemeen belang moet wijken voor het belang van onze partij. Over fatsoen gesproken. In tijden van felle crisis houden ze zelfs de schijn niet op, deze politici.
Voor ons niet gelaten : Van Rompuy regeert toch niet. En het land is een bananenmonarchie.
Wie er nog mocht aan twijfelen : het land B is al lang te mijden. Zeg maar "infréquentable".
Ray
Filip Dewinter en GeertLambert bij Het Nieuwsblad
