Congo en zijn vrouwen

Er wonen 66 miljoen mensen in Congo en het land behoort tot de armste ter wereld. Congo werd onafhankelijk op 30 juni 1960 en de eerste verkiezingen vonden plaats op 30 juli 2006 met de hulp van de Europese Unie. Na 46 jaar dictatuur en stammentwisten werd het tijd. Voor miljoenen euro's stemcomputers en gelijkaardig materiaal werd naar Kinsjasa verscheept om ginder onmiddellijk te verdwijnen op de witte markt.
Er zijn natuurlijke rijkdommen in overvloed maar de opbrengsten komen de bevolking niet ten goede. Corruptie in Congo is zelfs nog omvangrijker dan in de gloriedagen van Charleroi. Smokkel, diefstal en vrouwenverkrachtingen behoren tot de dagelijkse gang van zaken. Kinderen stappen 's ochtends naar school zonder ontbijt, in de hoop onderweg wat te versieren. De Congolezen zijn zowel vrolijke mensen als sadistische wreedaards die genadeloos kunnen omspringen met hun vijanden.
Door dit soort kansloos leven komen er veel zwarten afgezakt naar Europa. In de traditie van de stammen worden er vaak huwelijksafspraken gemaakt door de ouders van bij de geboorte. Als een van beide verloofde partners in Europa verblijft heeft hij/zij daardoor dikwijls verplichtingen in het thuisland, waar echter zelden rekening mee wordt gehouden. Partnertrouw is evenmin een evidente zaak. Veel Congolese vrouwen zijn op zoek naar een Europese man : die zijn allemaal welstellend, ze slaan hun vrouwen niet en ze gedragen zich meestal beleefd. Blanke mannen en vooral Europeanen zijn zeer gegeerde partners in Afrika en Azië. Er blijven ongetwijfeld huwelijken overeind. Zeer moeilijk opgave : de taal, de gewoontes, godsdienst, eten, klimaat. Samenleven is meer dan een tijdje goede seks.

Deze dames zijn vrij en wachten op u







1 reactie op dit bericht
Blanke man, ga en kies.
Ga en blijf er ginder mee.