Wat wil de liga ?

Zo krijgen wij onze blog vandaag ook mooi opgevuld : we gaan elders wat copiëren, flansen er enkele taalfouten in en onze eigen klassieke tikfouten (hét handelsmerk) en voilà de dag schuift voorbij, van duister naar duister.

Mogen we u in vertrouwen nemen, lieve lezeressen en beste lezers ? Wij voelen ons als Walen.  Anderen werken voor ons en wij  gaan met de pluimen lopen.  Zo is het al 177 jaar in het land B en de voorbije 177 dagen bleek men het over een andere boeg te willen gooien.  Gelukkig is er nog uitbollende premier Guynokkio om de zaken terug op orde te stellen, wat dan wel zijn eerste gelukte actie zou zijn.

Zo gezegd, zo niet gedaan, is echter een toepasselijke spreuk voor de prestaties van de redder des vaderlands.  Afgestraft door het electoraat maar door de keuning en een duizendtal geïnterviewden terug in het zadel geholpen.  Er zijn nog veel taarten achter de scène om de klucht verder te spelen.

In het tussentijdse gebeuren, stellen wij met een grote grijns van genoegen vast, dat het Vlaams  Belang zich roert over de opmerkelijke stilzwijgendheid die alle media toepassen met betrekking tot de houding van deze partij aangaande de crisis.  Wij doen niet anders dan de belgicisten van de Vlaamse pers in hun hemd zetten, wegens hun vooringenomenheid.

Als Marc Baert van Kaganovemus nog leefde zou ook hij zijn mening mogen geven.  Maar het Vlaams Belang, oeps, die zijn we vergeten.  Niet aantrekken, de bevolking is niet dom.  


DE VRIJE PERS ? 

04.12.2007 10.43u - Gisteren kon u hier al lezen hoe de zelfverklaarde ‘kwaliteitskrant’ De Standaard vrije tribunes van vertegenwoordigers van het Vlaams Belang weigert en dus het politieke debat wurgt of op z’n minst aan banden legt. Onze woorden waren nog niet koud of ook andere kranten laten zich – alweer – betrappen op ergerlijke censuur…

Zo pakt Gazet van Antwerpen uit met drie volle bladzijden berichtgeving en duiding over de politieke crisis. En ze kloppen even aan bij de verschillende partijen. Cathy Berx mag voor CD&V haar licht laten schijnen over politieke toestand. Maya Detiège voor SP.A, Annick De Ridder voor VLD, Bart De Wever voor N-VA en zowaar Freya Piryns voor Groen! Piryns bevestigt nog eens dat een staatshervorming wel het laatste is waar ze bij ‘Groen’ van wakker liggen. Als woordvoerder van een kleine, haast marginale partij, is ze wel bescheiden genoeg om toe te geven dat “de bal op geen enkele manier in ons kamp ligt”. Maar dat belet niet dat Groen! wel zijn zeg mag doen.

En het Vlaams Belang dan? Oeps, vergeten… Welke krant die haar lezers en haar journalistieke taak ernstig neemt, kan zich zo’n ‘slordigheidje’ vandaag nog veroorloven? Of is het meer dan een ‘slordigheidje’? Is het onderdeel van een bewuste, afgesproken strategie. Een stilzwijgend en geheim akkoord tussen de redacties om het Vlaams Belang in de marge van de vastgelopen regeringsonderhandelingen zoveel mogelijk dood te zwijgen? Heeft men van ‘hogerhand’ – en wie is dat dan?- de opdracht gekregen, of heeft men het zelf beslist – al dan niet in onderling overleg –, om de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte als haalbare uitweg uit de Belgische impasse te weren uit de krantenkolommen? Het is maar een vraag…

Vlaams Belang-Kamerfractie doet niet mee!

04.12.2007 10.30u - De Vlaams Belang-Kamerfractie verzet zich tegen het geknoei dat momenteel met onze democratische instellingen aan de gang is in en rond het paleis van Laken.

Onze fractie zal in ieder geval niet meewerken aan het creëren van nieuwe wetten met politieke inslag (bvb. het nieuwe nationale Veiligheidsplan), die dan door een regering van lopende zaken – die niet naar huis kan worden gestuurd – zouden moeten worden uitgevoerd. Zo zouden bvb. PS-ministers moeten instaan voor de uitvoering van wetten die eventueel door de oranje-blauwe meerderheid wordt opgedrongen. Ofwel zouden wetten van een tripartite worden uitgevoerd door een regering die uit slechts vier partijen bestaat. Kortom, je reinste knoeiboel!

Dit is constitutioneel en politiek onaanvaardbaar en wijst er op dat men bezig is grondig de instellingen en de democratische werking ervan te ondermijnen.

Het wijst er ook duidelijk op dat de paniek groot is. In plaats van politieke oplossingen te bedenken, misbruikt men de situatie om naar ondemocratische methodes te evolueren. De Vlaams Belang-Kamerfractie zal dus – ongeacht wat men met het Parlement nu van plan is – blijven protesteren tegen deze gang van zaken.

Gerolf Annemans
Volksvertegenwoordiger .

Ter attentie van de Gazet van Antwerpen : en wanneer volgen wij ? Gent en Brussel geven het voorbeeld.




Juffrouw Ellen

dank aan Tjenne & Wim

Lex Molenaar van de Gazet van Antwerpen is verantwoordelijke voor de stadsredactie, een belangrijk onderdeel voor een krant die de pretentie heeft "een stadskrant" te willen zijn.  Soms schuift Mijnheer Molenaar aan bij de zondagse politieke gesprekken van de lokale ATV, de persoonlijke rode zender van Janssens.  Molenaar is een degelijk schrijver maar een weinig overtuigende televisie-persoonlijkheid.  Wij hebben er alle belang bij, dat hij nog vele jaren door ATV moge uitgenodigd worden.  De oplage van de Frut zal er niet sensationeel door stijgen, en dat is goed nieuws.

Onze vriend is een stijfhoofdig man die per se vasthoudt aan zijn inzichten, en die, wat al eens meer voorkomt bij politiek correcte journalisten, de eigen opvattingen verwart met neutrale berichtgeving of duiding.  Mijnheer Molenaar zal zo lang te water gaan tot Concentra barst.  Een fragment uit het regionaal standpunt van vandaag :

Drie dagen, drie opmerkelijke verhalen uit de multiculturele samenleving die Antwerpen is en die het zal blijven, ook al zijn er nog steeds heel wat Antwerpenaars die heimwee hebben naar een verleden dat niet meer terugkomt.

De multiculturele maatschappij die zal blijven, dààr is het Lex om te doen. Zijn Antwerpse lezers vluchten in drommen weg van zijn stadskrant, omdat ze er zich niet meer in herkennen en de nieuwe door Lex vurig bezongen multiculturele nieuwkomers, denken  er niet aan een Vlaamse Gazet van Antwerpen te kopen,want die vertegenwoordigt  een cultuur  waar zij niets mee te maken willen hebben. Alleen  al om commerciële redenen is de strategie van de Frut een misschot.

Wat laat Molenaar beweren dat de diversiteit zal blijven ?  Heeft hij zich misschien laten overtuigen door de kinderlijke redenering van Luc Lamine die volhoudt dat over tien jaar de moslims geïntegreerd zullen zijn ?  Als dat de reden is, dan moeten wij twijfelen aan de verstandelijke vermogens van de in Haarlem geboren  Molenaar. 

De groei en toename in de + 150-nationaliteitenstad van  vreemdelingen is dusdanig groot, dat over minder dan twintig jaar de oorspronkelijke inwoners een minderheid zullen zijn, en de vreemdelingenwijken niet langer enclaves maar aaneengesloten gehelen.  Kijkt u even op het stadsplan, Lex ? En neem ook nog eens de analyse door  de Antwerpse universiteit ter hand over het aandeel van de allochtonen in de laatste gemeenteraadsverkiezingen.
 
Alle demografische prognoses van de VN over Europa voorspellen een daling van de inwoneraantallen.   De cijfers houden  nog geen rekening met de massale immigratie en de hoge nataliteitscijfers van de inwijkende culturen.

Voor de rest, beste heer redacteur, zijn wij zeer verheugd, dat de autochtone uitbaters van de beroofde en vernielde winkel aan de Lamorinièrestraat vandaag de deuren terug openen : "Veel succes en kop op !" zeggen ook wij zeer gemeend.  Wij zijn dat namelijk gewoon van dikwijls te herhalen tegen onze eigen mensen die het slachtoffer zijn geweest van allochtone criminaliteit.  Zoals de ouders die eergisteren met hun kinderen naar een Sinterklaasfeest trokken in Zurenborg : een klein incidentje, meer niet.

Een stadskrant in een stad waar vele rebelse stedelingen huizen van diverse opvattingen is iets anders dan heraut spelen voor het beleid en de dictator-van-dienst.

Ray
 
Langs onderstaand bruggetje komt u op een artikel van de maand oktober waarin ingegaan wordt op de multiculturele halsstarrigheid van Lex Molenaar.
http://www.vlaamsbelang.be/0/3803/

Het is opmerkelijk hoe zelden,  mensen er eerlijk durven voor uitkomen, dat ze tegenstrevers niet kunnen luchten. 

Vooral in de politiek heerst het sociale verkeer van de "alsof"-adepten, de aanhangers van de schijnwaarheid.  Ze kunnen mekaars bloed drinken, zouden er niet voor terugdeinzen de tegenstander onder een aanstormende locomotief te duwen (wie, wie ?)  maar zeker als er een journalist in de omgeving is, laten ze zich graag kennen als grand seigneur of beleefde del.  (Behalve tegenover leden van zogenaamd ondemocratische partijen, die mag je van de trap stoten onder luid gelach).

Isabelle Durand slaat groen uit als ze de naam van de separatisten van de NV-A hoort maar ze heeft niets tegen Mijnheer De Oewever.  Zeg dan toch, dat je die man en zijn uitleg niet moet.

Milquet : "Ah non, ik heb nikske téége Mijnheer Leterme."  Terwijl ze die vent in haar Franse coleire beschimpt als een nazi en een slapjanus. 

De Wever : géén probleem met de persoon Maingain, wel met het FDF. Komaan Bart, zeg toch dat je je onbehaaglijk voelt in de omgeving van zo'n kille kerel.

Zelfs in Nederland waar men veel opener met woorden is, zegt vandaag Doekle Terpstra, de initiatiefnemer van de anti-Wildersactie, dat hij "niets heeft tegen de persoon". 

En zo gaat het verder.  Dit is geen Angeltjes-pleidooi opdat de politiek zich zou afspelen in een Big Brother scheldhuis.  Wij laten ons onze job niet graag ontfutselen.  Maar we verbazen ons over de hypocrisie, het overal opduikende fenomeen van de schijnwaarheid : iedereen weet dat Milquet Leterme niet kan uitstaan.  Het zou haar en die anderen sieren, mochten ze de schijnwaarheden achterwege laten en desnoods ronduit zeggen : "Ik huiver van de separatisten en zolang Mijnheer Dewever er een is, moet ik de man ook niet".

Geloofwaardigheid en politiek horen niet samen.

Als de gedegouteerden vertrekken,
blijven enkel de degoutanten over."

Jos Vaessen,
Ex-voorzitter KRG-Genk (27/06/2006)

"Een Vlaming mag tegen iedereen lief zijn,
maar van zijn eigen volk mag hij niet houden."

Uit een gedicht van Siro Germon

"VLD en Verhofstadt mochten liegen tot ze erbij neervielen.
Ze logen 's morgens, 's middags en 's avonds.
In zeven jaar paars regeerde de leugen en werd de waarheid een hoer...."

Derk Jan Eppink,
Een uitspraak die er niet om liegt in Knack van 7 november 2006


"Ik zeg al jaren dat het sterkste wapen van links
een stempel met een hakenkruis is.
Die drukken ze op het voorhoofd van iedereen die niet in de linkse hoek zit,
waardoor al die mensen een reflex krijgen:
oei, daar zal ik maar beter over zwijgen.
Daar kan ik niet tegen".

Urbanus,
Nieuwsblad - 16 december 2006

"Ik word nu als rechts bestempeld
omdat ik niet als een blinde vink meekweel in het allochtonendebat.
Mensen die een straatje omlopen
bij het zien van een groepje allochtonen omdat ze al zeven keer zijn lastiggevallen,
worden in dit land als racisten beschouwd.
Zou die argwaan misschien het gevolg kunnen zijn van het feit
dat 85% van onze gevangenissen bevolkt wordt door allochtonen?"

Urbanus,
in De Morgen van 6 februari 2007

Ten gevolge van deze uitspraken
is Urbanus niet langer welkom op de extreem linkse zender

"Is het u ook opgevallen dat koning Albert
in zijn gelegenheidstoespraak voor 21 juli
hamerde op het belang van meertaligheid?
Zou hij dat vooraf met zijn familieleden hebben besproken?"

Paul Geudens,
Redacteur in Gazet van Antwerpen van 22 juli 2006

Nvdr. Als daar maar geen nieuwe huwelijkscrisis uit groeit!

"Als vierentwintig procent van de Vlaamse kiezers voor het Vlaams Belang opteert,
dan gaat het niet meer om een tijdelijke conjuncturele beschavingsziekte die zich via een vergissing uit,
maar om een stilaan gemiddelde volksopvatting
die nog steeds aan aanhang lijkt te winnen en structureel is ingebed'',
schrijven Carl Devos en Dries Verlet in Goesting in democratie,
een bundel opstellen die gisteren verscheen.
Het impliceert dat mensen om heel uiteenlopende,
soms tegenstrijdige redenen Vlaams Belang verkiezen.
Het gaat dus al lang niet meer om de platte racist,
de vleesgeworden onverdraagzaamheid of de verzuurde zagevent.

Bart Brinkman,
De Standaard

"Het huwelijk tussen Vlamingen en Franstaligen
werkt niet meer.
Het heeft geen zin meer daar nog langer mee door te gaan."

Siegfried Bracke
VRT-journalist in Humo van 8 juli 2003

"Wat mij vooral opviel, was dat gejuich in Antwerpen:
alsof het Vlaams Belang effectief is tegengehouden.
Ze zijn hooguit een beetje minder hard gestegen.
Toen Hugo Claus daar 's avonds de Grote Markt werd opgeduwd
door zijn half hysterische vrouw Veerle - en 's anderendaags was het van:
De oude meester, die niet uit zijn woorden kwam van ontroering.
Terwijl hij eigenlijk van toeten noch blazen wist."

Herman Brusselmans,
In verband met de voorbije gemeenteraadsverkiezingen in De Standaard.

Het is ooit al anders geweest, maar deze keer denken we dat Brusselmans er niet ver naast zit.
  

"Hoelang Vlaanderen en Wallonië nog samen worden gehouden,
hangt af van de prijs die de politici voor het behoud van hun macht willen betalen."

Knack van 2 mei 2007

  Verzameld door Jeanine

Ziezo, hij moet zelfs geen staatsgreep plegen, de bevolking komt hem smeken om de leiding over te nemen.  En Leterme, die ligt uit de gratie, dat is een knoeier gnuift de openbare opinie, die bracht ons bijna op het randje van de failliete afgrond.

De details voor zover u die nog niet gelezen heeft in het Nieuwsblad (of elders) vindt u hier :

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=1S1KUGQ7

Mogen we zeggen, dat de publieke opinie wispelturig is ?  Dat de publieke opinie kort van geheugen is ?

Dit is natuurlijk een vlug-vlug peiling, waarbij de zwijgende meerderheid zich laat gelden.  Binnen de VLD is en blijft men verdeeld over de kwestie : een aantal wil de partij wel in de regering loodsen maar ditmaal zonder Verhofstadt, terwijl deze laatste zichzelf terug op de voorgrond wurmt in de overtuiging dat hij zal lukken waar de man van Ieper er niets van bakte.

Laat ze maar knoeien : elke poging om het vaderland te redden, is een uitzichtloze operatie omdat ze zoals steeds stoelt op toegevingen van de Vlamingen.  In plaats van vreedzaam te scheiden, zolang het nog kan. 

Ray

Albert heeft bewezen een waardige zoon van zijn vader te zijn : Leopold III wilde ook zijn eigen zin steeds doordrijven, hij haatte de politici en hij zag er geen graten in om de grondwet terzijde te schuiven als hem dat zo uitkwam.  In feite was Albert op weg hetzelfde te doen, vermoedelijk in overleg met Verhofstadt maar zijn beiden via raadgevers en partijgenoten tot de orde geroepen dat het niet netjes is  een staatsgreepje te organiseren.  Het handhaven aan het roer van het zinkende belgische schip van de  eerste-minister tot juni 2009 met uitgebreide bevoegdheden stond  nochtans vrij nauwkeurig beschreven in de Libre Belgique.  Er waren enkele voorwaarden verbonden aan dit gedurfde scenario, maar langs francofone kant waren er geen tegenwerpingen. "A la guerre comme à la guerre" of "nood breekt wet".

Het plan is finaal niet doorgegaan, maar wat krijgen we nu ?  Een regering die zal overvallen worden door legioenen ambtenaren die allen wat extra's te bekomen hebben, dat zogenaamd niet kan wachten.  U herinnert zich de kersvers verkozen voorzitter van een rechtbank in Brussel die in september kwam klagen dat hij geen tapijt kon kopen voor als de koning op bezoek kwam ?  Dat soort dingen gaat nu de dossiers stofferen die door de oude niet langer gemandateerde regering zal voorgelegd worden aan de  nieuwe Kamer die  anders is samengesteld.   Paars heeft 22 zetels verloren en bestaat uit  nipt 75 kamerleden als niemand afwezig is of in het fietsenhok bezig met dringende besognes. Er zullen natuurlijk zaken zijn die voor de continuïteit moeten goedgekeurd worden maar wie bepaalt wat ?  Dit is een democratie zoals bij de negertjes.

Omdat Albert en Guynokkio mekaar op het laatst moesten loslaten bij hun snode plannen, werd de premier van de verliezers belast met een informatie-opdracht.  En wie wordt dan de formateur ?  Als halsstarrige oude steenezels weigeren de traditionele politici de werkelijkheid in te zien : dit land is stuk.





Dit is mijn land niet

Ray

Werkloosheid daalt in Vlaanderen met 16 %



Het is niet te geloven !  Na één dag Guynokkio en de goede berichten suizen ons alweer om de oren. Ha, die mooie tijden van Paars zijn terug aangebroken !


http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/85341/2007/12/03/Vlaamse-werkloosheid-daalt-met-16-procent.dhtml

Juffrouw Ellen

Else4 schrijft een zinnig artikel over de crisis in het land B.  Er wordt gewezen op de goede verhouding die Verhofstadt heeft met de Walen, dit in tegenstelling tot Leterme.  Wat onze Nederlandse vrienden niet doorhebben, is dat je pas door de Fransen gewaardeerd wordt als je optreedt als hun schandknaap.   Gedurende de voorbije 2 regeringsperiodes onder Verhofstadt werden alle communautaire geschillen onder het tapijt geveegd, terwijl intussen de invasie in Vlaams Brabant uitbreidde zodat de Franstaligen zich nu verongelijkt beroepen op de wet van de democratische meerderheid om die gebieden in te palmen bij Wallonië. 

In het federale koninkrijk, waar de Walen een minderheid vormen, beroepen zij zich precies andersom op dat minderheidsstatuut opdat de Vlamingen nooit iets tegen hen mogen ondernemen.  Mijnheer Verhofstadt alias Guynokkio, een ijverig volgeling van Baron von Münchhausen, is steeds bereid de Vlaamse eisen ondergeschikt te maken aan de Waalse wensen.

http://www.elsevier.nl/nieuws/buitenland/artikel/asp/artnr/182156/index.html

Ray

De absolute schaamteloosheid waarmede de Franstaligen zich opstellen in het Hoofdstedelijk Brussels Gewest, is op zich aanleiding genoeg om dit federale koninkrijk te laten ontploffen. 

Als je elk jaar rond de 12 miljard euro weet los te peuteren van de gehate Vlamingen, dan zou je minimaal als luttele tegenprestatie je kunnen houden aan de gemaakte afspraken.  Ondermeer het respecteren van  de taalgrenzen, die ook de administratieve grenzen van de gewesten zijn, het respecteren van de Nederlandse taalminderheid in Brussel en de correcte toepassing van de vastgelegde taalwetten.  Dat gebeurt dus niet : de Franstaligen roven niet alleen onze centen, zij  bepalen hoe de taalwetgeving wordt terzijde geschoven om vooral de Vlamingen geen enkele kans te gunnen. Vergeet niet, dat zij in de federale regering op 50/50 basis behandeld worden in ruil voor de tweetaligheid van Brussel.  

Het FDF eist dat de tweetaligheid van politie-agenten zou opgeheven worden.  Er zijn te weinig Franstaligen die de Blaftaal Nederlands willen leren.  Het Grondwettelijk Hof  heeft nochtans de tweetaligheid van de agenten opgelegd, maar men wil deze uitspraak negeren.   De Franstalige Brusselaars en de Walen gaan vaak te keer als onvoorstelbaar schrokkige roofdieren : hoe ze over onze taal denken en oordelen, dat weten we intussen. We begrijpen ook dat ze te dom zijn en geen inspanning willen leveren om Nederlands te leren en als ze per se overal terecht willen met hun chi-chi taal, dan kan dat zeer vlug.  Laten we uiteengaan, Franse ratten, wij zijn jullie beledigingen en jullie misplaatste arrogantie beu.
http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Politiek/default.asp?art={B6D8803B-523F-4C17-8EA3-F791D80AF5B7}


Savat

Als blijk van onze grote bereidheid om het land B zo vlug mogelijk uit mekaar te laten donderen, bij wijze van afscheid :

Den brabbelsonne

Onleefbaar België,
O, heilig land der Walen,
Onze taal en ons geld zijn U gewijd.
Aanvaard ons hart en ons bloed of kom het halen,
Wees ons graf in arbeid en in strijd.
Foei, o land in ezelsdracht te breken,
Wees immer u zelf, verkracht de wet,
Het woord getrouw, dat g' in het Frans moogt preken:
Pour Didier, pour Elio et Laurette.
Het woord getrouw, dat g' in het Frans moogt preken:
Pour Didier, pour Elio et Laurette.
Pour Didier, pour Elio et Laurette.
Pour Didier, pour Elio et Laurette.

Vormt België op internationaal vlak een meerwaarde voor Vlaanderen, zoals Mia Doornaert schrijft ("Arm Vlaanderen", krant van 30 november)? Het is een debat dat zeker moet gevoerd worden, maar wie rationele argumenten verwachtte, blijft jammer genoeg op zijn honger. Aan minachting daarentegen is er geen gebrek, niet alleen voor Vlaanderen maar voor zowat alle staten die de jongste 40 jaren hun onafhankelijkheid verwierven.

"Een onafhankelijk Vlaanderen, wat een groots, aanlokkelijk vooruitzicht", spot barones Doornaert. "Als zowat tweehonderdtwintigste land de Verenigde Naties binnenkomen, na heel de gekoloniseerde wereld, na al de nieuwe staten en staatjes van de Kaukasus en de Balkan. En ons geboorterecht verkwanselen op het diplomatieke krediet van België."

Het diplomatieke krediet van België… Wat moeten we ons daar bij voorstellen? Mia Doornaert situeert dat in het feit dat België één van de medestichtende landen van een hele reeks internationale instellingen is. Het is goed om daar eens aan te herinneren, maar wat betekent zoiets concreet, in de dagdagelijkse realiteit? Anciënniteit is een gezagsargument van de derde of de vierde orde. De Navo bijvoorbeeld is vooral geïnteresseerd in de vraag of België over een operationele, inzetbare troepenmacht beschikt. Het hoofdkwartier in Evere en de Shape zullen overigens blijven bestaan, ook na een Belgische boedelscheiding. De Oeso is geïnteresseerd in de economische prestaties van België. De Europese Unie kijkt erop toe dat elke lidstaat, medestichtend of niet, de gemeenschappelijke regels volgt.

Er is geen enkele reden om aan te nemen dat Vlaanderen op al deze vlakken slechter zou presteren dan België, integendeel. Mia Doornaert doet in elk geval geen poging om hier iets in te brengen. Anderzijds zijn er wel wat argumenten te bedenken waarom Vlaanderen het internationaal beter zou doen dan België. Zo zouden we een - bescheiden maar reële - rol kunnen spelen in Afrika zonder het stigma van de kolonisatie dat onlosmakelijk verbonden is met de Belgische staat en de koninklijke familie. Een ander voorbeeld is het internationale handelsverkeer. Via een meer concurrentiële fiscaliteit kunnen in een onafhankelijk Vlaanderen meer buitenlandse investeerders aangetrokken worden. Onze exportgerichte ondernemingen zullen daar ook wel bij varen, zelfs zonder de visionaire inzichten van prins Philippe.

Mia Doornaert hanteert een aantal zeer merkwaardige merkwaardige argumenten voor het voortbestaan van de Belgische constructie. "Wat voor een ambitie is het in godsnaam om een Slovakije te willen zijn? Dat land stoot niet noemenswaardig op in de vaart der volkeren. En het heeft braaf moeten wachten om lid te worden van de EU, en Tsjechië moeten laten voorgaan."

Dat laatste klopt niet, want Tsjechië en Slovakije zijn op exact dezelfde dag toegetreden tot de Europese Unie. De vraag is echter: wat is er in godsnaam verkeerd met Slovakije? Dat land doet het economisch zeer goed, en de relaties tussen Slovaken en Tsjechen zijn nu veel beter dan toen ze in één staatsverband gedwongen leefden. En wat moeten we ons voorstellen bij een land dat, in deze tijden van internationale samenwerking en multilateralisme, "in de vaart der volkeren opstoot"?

Hoe past België eigenlijk in dat plaatje?

Het streven naar onafhankelijkheid is een uiting van provincialisme, beweert Mia Doornaert. Een dergelijke karikatuur wordt gemakkelijk weerlegd door initiatieven als de werkgroep 'In de Warande' en vele andere mensen die een onafhankelijk Vlaanderen wel degelijk weten te plaatsen in een internationale context. Bovendien is het belgicistische kamp zelf niet wars van enige provincialistische kneuterigheid. Zo konden we naar aanleiding van de belgicistische betoging, enkele weken geleden, meermaals horen dat de (weinige) Vlaamse deelnemers "niet naar het buitenland willen" als ze naar de Ardennen gaan.

Minstens even innovatief is de stelling van mevrouw Doornaert dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen het streven naar Vlaamse autonomie en de verloedering van het Nederlands. Dat laatste is een reëel probleem, maar wat het ene met het andere te maken heeft, is volstrekt onduidelijk. Misschien is het voer voor een nieuwe column?

Ten slotte aarzelt Mia Doornaert niet om op de man te spelen om haar stelling te onderbouwen. Zo moet de "stijve hark" Bourgeois het ontgelden. De vraag die kan gesteld worden, is wie Vlaanderen het meeste schade berokkent in het buitenland: Bourgeois of, pakweg, minister van Defensie Flahaut met zijn eigengereide initiatiefjes in Kongo en zijn feestjes in 'onze' ambassade in Parijs.

Philip Claeys is lid van de commissie Buitenlandse Zaken van het Europees Parlement

03.12.2007 16.27u - Met het afspringen van de formatiegesprekken ‘van de laatste kans’ is voor het Vlaams Belang de laatste kans voor het overleven van België verdwenen. Uit het feit dat geen Belgische regering meer kan gevormd worden, moet dan ook eindelijk de enig mogelijke conclusie worden getrokken: Vlamingen en Franstaligen moeten de boedelscheiding voorbereiden.

De dertig jaar oude onafhankelijkheidseis van het Vlaams Belang is dan ook actueler dan ooit. Het Vlaams Belang start alvast een nieuwe campagne om zijn boodschap op ruime schaal onder de bevolking te verspreiden.

Op VB TV kan u terecht voor meer commentaar van nationaal Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke.

Veur Keuning en Voaderland en veur de dotoasie van onze Keuning 






Ze stoan wedere allemoal paroat

Moar eerst moet Guynokkio nog wat tandjes biesteken

(ze zijn nogal kliene uitgevallen maar het is ook een klien landeke, hé meniere, 't as zeunde van dat uutene te trakke)

"De invalshoek van het Vlaams Belang is klaar en helder die van de laatste 30 jaar : stop die komedie, stop het tijdverlies.  E voor het overige, de woorden van Wilfried Martens indachtig op de avond van 24 november 1991 : niemand kan Vlaamser zijn dan het Vlaams Blok/Belang. "  

Gerolf Annemans

Als de inzet van vervroegde verkiezingen zal moeten bepaald worden dan  blijft onze Vlaams Belang invalshoek klaar en helder die van de afgelopen 30 jaar : stop die komedie, stop het tijdverlies. En voor het overige, de woorden van Wilfried Martens indachtig op de avond van 24 november 1991 : Niemand kan Vlaamser zijn dan het Vlaams Belang.  

 Gerolf Annemans

Het Vlaamse netwerk van ondernemers, academici, mediamensen, sociale en culturele werkers

Alea iacta est

De teerling is geworpen! Het verleden ligt achter ons en de toekomst, onze toekomst, Vlaanderens toekomst in

Europa en de wereld, roept.

Binnen België zijn de noodzakelijke fundamentele en onomkeerbare veranderingen niet mogelijk gebleken. Dat

hebben 177 dagen van aanslepende discussies en 177 jaren van groeiende aversie aangetoond. De gerontocratie

die terug wil naar het Belgique de papa dobbert op een schip zonder zeilen met zware averij en slinkend

proviand.

Het wordt tijd dat Vlaanderen en Wallonië zelfstandig surfen naar welvaart en ontwikkeling.

Pro Flandria roept daarom de Vlaamse en Waalse verenigingen en partijen op om ieder in hun gewest een Staten-

Generaal bij elkaar te roepen ter bespreking en bepaling van de nieuwe staatstructuren en ieder op zijn gebied

ieder in zijn gewest de toekomst voor te bereiden. Het Belgische carcan en immobilisme moeten doorbroken

worden.

In Vlaanderen is de oproep uit 2005 van Erik Defoort tot Godsvrede actueler dan ooit! Inderdaad: “als het om

de natie gaat zijn we één”. Over de sociale en ideologische grenzen heen moeten de contouren van het nieuwe

Vlaanderen getekend worden.

De gewesten moeten met elkaar de boedelscheiding bespreken en klaar staan voor elkaar waar hulp en solidariteit

nodig is. Op korte termijn moet een ‘Flandria pro Wallonia’ plan het ineffectieve Marshall plan vervangen.

Wallonië zal met Vlaamse hulp de moeilijke overgang maken van verarmde regio in België naar nieuwe groeipool

in Europa en eerste onder Vlaanderens buren.

Een comité van experts moet de Europese en internationale instellingen contacteren, informeren en overtuigen

dat de boedelscheiding van België de start is van een nieuwe Europese dynamiek. Een symbool van de

democratische kracht van de volkeren van Europa. Wij kunnen hun due diligence onderzoek moeiteloos aan.

Voorzitters, bestuursleden en leden van verenigingen en organisaties. Vlamingen uit alle dorpen en steden meld

u, organiseer u, uit u!

Samen bouwen we de toekomst. Onze toekomst, uw toekomst.

Voor Pro Flandria

Jan van Malderen

Voorzitter

verspreid deze oproep en steun en reageer op proflandria@telenet.be

Secretariaat: Honegemstraat 135, 9420 Erpe-Mere. Rek. nr. 068-2367884-44

proflandria@telenet.be

-------------------------------------------------------------------------------------

Dit bericht is van Stradi en hebben wij uit de reacties gehaald om het hier vooraan te plaatsen.  Het toont nog maar eens aan op welke schandelijke wijze de Franstaligen op ons en onze taal neerkijken.  Vooral geschikt voor onze Nederlandse vrienden, zodat ze ook even weten dat zij een varkenstaal spreken.

Rene Peeters, Belgische consul te Manilla, stelt uitdrukkelijk in zijn hierna gecopieerde e-mail van 1 Dec 2007 dat hij de taalwetgeving aan zijn laars heeft gelapt
De taalwetgeving verplicht Peeters om die e-mail in de Franse taal op te sturen naar de Belgen die gebruik maken van de Franse taal in hun betrekkingen met het Belgisch consulaat te Manilla.

Peeters heeft hen die e-mail enkel in de Nederlandse taal opgestuurd.

Een diplomaat waardig heeft hij zich wel kalm gedragen op een antwoord van een Waalse seigneur. Zo denken ze over ons, nog maar eens een reden om de boedel zo vlug mogelijk te scheiden. We zullen nadien wel zien wie als varkens door de modder zullen rollen.

Subject: communication Ambassade / communicatie Ambassade
Date: Sat, 1 Dec 2007 13:32:01 +0800
From: "Peeters René - Manila - Consul" <Rene.Peeters@diplobel.fed.be> Add to Address Book
To: "Peeters René - Manila - Consul" <Rene.Peeters@diplobel.fed.be>

Beste landgenoten, (texte en français suit)

Een aantal van onze landgenoten hebben mij, volledig terecht, laten opmerken dat ik me voor een aantal van hen, vergist heb in de taal van het bericht verzonden op vrijdag 30.11.07 tijdens de crisis.

U zult hopelijk al wel opgemerkt hebben dat ik de gewoonte heb om zo veel mogelijk ofwel in uw taal of in de twee landstalen te communiceren naar u allen. Als de tijd mij ontbreekt om een bericht naar de twee landstalen om te zetten, wend ik me (uitzonderlijk) al eens naar het Engels. U dient te begrijpen dat deze berichten een "one-man's operation" van ondergetekende zijn.

Allen die een bericht in de verkeerde taal ontvingen wens ik mijn welgemeende verontschuldigingen aan te bieden.

Dit gezegd zijnde wens ik te benadrukken dat de meeste reacties beleefd en correct waren om mij op mijn vergissing te wijzen en ik dank u allen voor uw feed-back die mij aangeven dat ik op de goede weg zit met de communicatie met onze landgenoten.

Behalve één persoon die mij als volgt schreef: "les textes rediges dans le dialecte des porcs seront jetes avec mepris dans les poubelles" maar wiens bericht ook ik naar de prullenmand zal verwijzen.  (VERTALING : de teksten opgesteld in het dialect van de varkens zullen met misprijzen in de vuilnisbakken verdwijnen)

U kunt zich allen hopelijk mijn treurnis en ontmoediging voorstellen als ik zo iets lees.

Ik wens nogmaals te benadrukken dat uw Ambassade in Manilla haar uiterste best doet om een communicatienetwerk op te zetten met ALLE landgenoten die in dit prachtige land verblijven. En wij zijn u dankbaar voor iedere CONSTRUCTIEVE kritiek of VOORSTELLEN die u hebt.

Ik ben zo o.a. nog bezig met het idee om een SMS berichten dienst proberen op te zetten om in tijden van crisis nog meer landgenoten te bereiken. Iemand met kennis terzake mag ons altijd contacteren.

Met vriendelijke groeten, en nogmaals mijn verontschuldigingen.

René PEETERS
Adjunct Posthoofd
Consul
Ambassade van België MANILLA

STRADI

Het is verbazend dat er in het land B niet meer mensen rondmanken met een hartziekte, kortademigheid, doortrapte voetzolen en den bibber. 

Wat hier allemaal gebeurt op politiek vlak, heeft een rechtstreekse invloed op de volksgezondheid, wij zweren het u.  De Sociale Zekerheid gaat failliet, omdat ze door de Walen gemolken wordt maar ook omdat de politici de grootste oorzaak zijn ziektes en overlijdens.  Begin een begrafenisonderneming en ge zijt binnen de tien jaar eigenaar van een privéstrand op de Bahamas met Miss Mexico anno 2007, want tegen dan is zij werkloos.

Gisteren zagen wij Geert Lambert zich doorheen Russische  stembureaus wringen en met  zijn Oostendse viswijvenstem in steenkolenengels mensen die al generaties gebukt lopen onder terreur en misdaad, uitkafferen.  Omdat er een papiertje kleefde op een urne.  Die mensen wisten niet wat ze meemaakten : een buitenaardse driftkikker met ingegroeide bril.

Lambert bracht de democratie naar Rusland samen met de Raad van Europa en nog enkele honderden Europese pottenkijkers die de splinter in Russische ogen gingen bekijken, en allemaal rondzeulden met hun eigen balk.

Zou bijvoorbeeld in Rusland iemand weten dat de groengebrilde in eigen land werkingsmiddelen wil afnemen van een van de grootste politieke partijen ?  Zijn eigen groep is zelfs niet meer vertegenwoordigd in de kamer maar hij wil verhinderen dat anderen krijgen waar zij krachtens de reglementen recht op hebben. Wij houden ons altijd in om over 's mans uiterlijk opmerkingen te maken (de bril is een rekwisiet) maar we beloven niet dat het zo zal blijven.

Vandaag was het Luc Van den Branden die zijn bevindingen mocht meedelen.  Kleine,  technische details waren het volgens deze Mechelse knakker.  Het grote democratische bezwaar was echter dat de zittende president plots premier wil worden en een heleboel andere partijleden meesleurt. 

Ja ?  En dan ?  Welke stoelendansen grijpen er hier plaats ?  Politici glijden als biljartballen naar de richting waar de partijkeu hen stuurt met ambtenaren-partijleden-kamerleden die als blaffende keffers meerollen over het groene laken.

Democratie ?  Wij zijn ervoor.  Absoluut.  Maar eerst zélf toepassen en dan kan je op uitnodiging bij de buren gaan kijken.  Ik stel voor dat Van den Branden eens een serieus onderzoek doet naar de "democratische" kanalen en doorstromingen in de Europese Unie.  Dat is veel dichter bij huis.



Voilà en dat is Miss Mexico.  Speciaal, maar niet exclusief, voor Dirk van Dessel. Slim moet ze niet zijn, schoon is al genoeg.  Of dacht u dat er niet gelachen mocht worden tijdens een staatsgreep ?

Ray