De informateur
Albert heeft bewezen een waardige zoon van zijn vader te zijn : Leopold III wilde ook zijn eigen zin steeds doordrijven, hij haatte de politici en hij zag er geen graten in om de grondwet terzijde te schuiven als hem dat zo uitkwam. In feite was Albert op weg hetzelfde te doen, vermoedelijk in overleg met Verhofstadt maar zijn beiden via raadgevers en partijgenoten tot de orde geroepen dat het niet netjes is een staatsgreepje te organiseren. Het handhaven aan het roer van het zinkende belgische schip van de eerste-minister tot juni 2009 met uitgebreide bevoegdheden stond nochtans vrij nauwkeurig beschreven in de Libre Belgique. Er waren enkele voorwaarden verbonden aan dit gedurfde scenario, maar langs francofone kant waren er geen tegenwerpingen. "A la guerre comme à la guerre" of "nood breekt wet".
Het plan is finaal niet doorgegaan, maar wat krijgen we nu ? Een regering die zal overvallen worden door legioenen ambtenaren die allen wat extra's te bekomen hebben, dat zogenaamd niet kan wachten. U herinnert zich de kersvers verkozen voorzitter van een rechtbank in Brussel die in september kwam klagen dat hij geen tapijt kon kopen voor als de koning op bezoek kwam ? Dat soort dingen gaat nu de dossiers stofferen die door de oude niet langer gemandateerde regering zal voorgelegd worden aan de nieuwe Kamer die anders is samengesteld. Paars heeft 22 zetels verloren en bestaat uit nipt 75 kamerleden als niemand afwezig is of in het fietsenhok bezig met dringende besognes. Er zullen natuurlijk zaken zijn die voor de continuïteit moeten goedgekeurd worden maar wie bepaalt wat ? Dit is een democratie zoals bij de negertjes.
Omdat Albert en Guynokkio mekaar op het laatst moesten loslaten bij hun snode plannen, werd de premier van de verliezers belast met een informatie-opdracht. En wie wordt dan de formateur ? Als halsstarrige oude steenezels weigeren de traditionele politici de werkelijkheid in te zien : dit land is stuk.
Dit is mijn land niet
Ray
.jpg)
