Was u ook zo blij verrast toen u las wie finaal de figuren zijn geworden die de komende vijf jaar Vlaams minister zullen zijn ? Wij zeggen vijf jaar, maar de praktijk heeft aangetoond, dat er weinigen zijn die het parcours uitrijden : ze stappen over naar een van de andere regeringen die dit land rijk is, ze zijn boos en ze nemen ontslag, ze worden aan de deur gezet wegens gesjoemel, kortom in de vreugde van vandaag, schuilt het verdriet van morgen. Het verdriet van Vlaanderen.
Er is nu een regeerakkoord, waarin elke partij zichzelf terugvindt en er zijn de vrouwen en de mannen die het zullen uitvoeren. Het was niet zo moeilijk dat akkoord te bereiken, want het gaat vooral over intenties en goede bedoelingen, want het echte geld voor nieuwe initiatieven ontbreekt : er kan enkel pro-forma geruzied worden over theoretische beloftes naar de toekomst. Om zelfs het bestaande beleid te laten voortkabbelen, is er niet voldoende ruimte gedurende de eerste jaren. De lege portemonnee van Vlaanderen.
Enigszins bevreemdend is de vaststelling dat 124 parlementsleden gestreden hebben voor een mandaat, 9 onder hen minister kunnen worden en dat finaal gekozen wordt voor Eén Onbekend Janneke en Eén Onbekend Mieke, die geen enkel democratisch onderbouwd steunpunt hebben. De politici zelf (en de media natuurlijk) doen verschrikkelijk opgewonden over deze nieuwelingen : de surprises van de politiek, de Chinese Gelukskoekjes. De harde werkelijkheid is dat 22% van de Vlaamse Regering bestaat uit bevoorrechten die een job krijgen zonder sollicitatie en zonder toegangsexamen. Discriminatie in het hart van het democratische Vlaanderen.
Even een vriendelijk woordje over de figuren nu ? Ons immer neutraal afgewogen en wijze oordeel wordt door velen gewaardeerd en we willen hen niet ontgoochelen. Vlaanderen wordt op zijn wenken bediend, tenminste door ons.
Laten we beginnen met de afwezige, de afgewezene, het wezenkind uit Vlaams-Brabant, Frank Vandenbroucke. Gennez wordt alom geprezen om haar moed, doorzettingsvermogen en wijsheid, omdat zij de beste socialistische minister uit de Vlaamse regering heeft buitengezwierd en vervangen door een Gentse Dancing Queen. In de lagere partijregionen wordt knap boos gereageerd op deze beslissing. De lezersbrieven in de Standaard spreken boekdelen. Maar Frank was stout geweest : hij had bij herhaling, en niet alleen tijdens de formatiegesprekken, de rode kadaverdiscipline aan zijn laars gelapt en Donna Carolina oneerbiedig behandeld. Exit, Frank. Vlaanderen straft zijn zonen.
Welkom, Pascal. Die Pascal Smet is de wettelijk verplichte Brusselaar van dienst in de regering en wij zijn hem dankbaar dat hij bestaat, anders was Anciaux teruggekeerd. Voor het overige was Pascal Smet als Vlaams Brussels Hoofdstedelijk minister gedurende jaren druk in de weer om zoveel mogelijk op de buis en in de media te verschijnen en de Franstaligen toe te juichen met hun expansionistische eisen. "Oui," riep Pascal, "les Flamands sont des imbéciles, je le sais très bien parce que j'en suis un." Ziet u de collabostijl ? In de nieuwe Brusselse regering wordt de sp-a geweerd, niet zozeer om ideologische redenen maar omwille van de irritante houding van Pascal Smet, een ijdele doorprater zoals Vandenbroucke, maar minder slim. Deze mijnheer wordt verantwoordelijk voor het onderwijs van onze kinderen. Ook politiek-correct Vlaanderen eert zijn collaborateurs.
En dan is er die bizarre NVA : de grote overwinnaar van deze verkiezingen, na een zwalpend politiek parcours van aanklampen en loslaten. De ongerepte bruid na een lang incestueus intermezzo. Een aantal kopstukken hadden zich al lekker gemaakt met de hoop op een portefeuille, zeker omdat er veel inschikkelijkheid aan de dag was gelegd om de hoge regionen van de Vlaamse Macht zeker niet te mishagen. Toen iedereen dacht dat er drie ministerportefeuilles in het verschiet lagen, offerde Bart er gracieus ééntje op. Twee dan maar. En uiteindelijk is het enkel de notaris Bourgeois die mag terugkeren. Na gedurende zijn vorige mandaat van vier jaar de speelbal geweest te zijn van de VRT. De man die de financiële uitwassen bij de 0000 tolereerde, de ongebreidelde personeelsgroei toeliet en zich jaren liet schofferen door een schaamteloze Tony Mary.
De tweede NVA-minister is een buitenstaander, een democratisch Onbekend Janneke, de baas van Voka. De NVA wilde na de verkiezingen onder geen beding de Zwarte Piet toegespeeld krijgen. Normaal solliciteren ze dan voor een Sinterklaasfunctie, als grote winnaars, zou je denken. En wat verwerft de NVA ? Uitgerekend in deze barre tijden, de rol van Zwarte Piet par excellence, het ministerie van financiën en begroting. Met andere woorden : "Mijnheer Neen" die door zijn collega's als paraplu zal gebruikt worden als zij hun beloofde of beoogde beleid niet kunnen uitvoeren : "Neen er is geen geld, neen we kunnen niets extra's ondernemen, neen tegen u, en u, en u, en u." Wij mogen hopen dat Bart de Wever, die normaal zeer veel weet, op de hoogte is van de vergissing die Jean-Luc Dehaene beging in 1992, toen hij de voorgangster van Muyters, Mieke Offeciers van het VEV binnenhaalde als ministerin van begroting. Binnen het jaar werd zij discreet verzocht de regering te verlaten wegens constante meningsverschillen over debet en credit.
Wij wensen hoe dan ook, de man die tot voor kort de Vlaamse politici kortzichtigheid en angsthazerij verweet, veel succes toe met de meest ondankbare job die een neofiet in de politiek zich kan wensen. Niet zozeer voor hem als voor ons allen, de betalende burgers. Hij heeft natuurlijk zijn collega Freya Vandenbossche, de gewezen federale ministerin van begroting, die hem desnoods kan bijspringen met haar ervaring en telraam.
Deze regering die net als de vorige een subsidieregering is, heeft alleszins tegenover de Franstaligen een uitgesproken Vlaams imago en we rekenen er op dat er heel wat initiatieven zullen genomen worden die Vlaanderen dichter brengen bij de zo noodzakelijke onafhankelijkheid.
Savat.
Een gefilmd overzicht door de VRT + een zoen voor Hilde Crevits
De Prins van Waterloo
4 reacties op dit bericht
@ Jos
Hoelang...
Het stelt niets voor, het heeft geen enkele toegevoegde waarde, de waanzin kost geld aan de gemeenschap en nog blijven mensen (welliswaar oerdomme mensen) die waanzin steunen!!!
Dat ze gvd gaan werken voor een inkomen i.p.v.te parasiteren op de gemeenschap.
Afschaffen die waanzinnige idioterie.
Walter en Greet
De pil...