Naar de inhoud

Angeltjes

247184344.jpg
akke.beakke.be
Maandag 28 september 2009

De een leeft als in een Stationsroman. De ander gooit stenen.

 



Zaterdagmiddag is in Borgerocco een manifestatie uit de hand gelopen. Zeker vijf jongeren werden opgepakt. Het ging evenwel niet om een betoging tegen het hoofddoekenverbod, maar om een protestactie tegen uitspraken van Filip Dewinter, die Nordine Taouil de pooier van Allah had genoemd. En die laatste had laten weten, dat dit niet waar is : "Ik ben geen poeier".

De betoging lokte tientallen allochtone jongelieden naar de Kerkstraat, die eerlang in de Moskeestraat zal omgedoopt worden, hopen wij, want de oude naam is kwetsend.  De samenscholing was verboden, en dus greep de politie in. Daarbij kwam het  tot een schermutseling.

Aan de Turnhoutsebaan, ietsje verder, raakte bij een ander incident een bus van De Lijn beschadigd. Een jongeman had een steen gegooid naar het voertuig. Hij werd samen met vijf andere kattenkwaadjongeren naar het politiekantoor gebracht. Vermoedelijk had de jongere de Heer Dewinter menen te ontwaren in de autobus en wilde hij naar hem zwaaien. Toevallig had hij echter een steen in de hand die bij de enthoesiaste begroeting uit zijn hand gevlogen is. Vandaar.

Enkele honderden meters verwijderd van het allochtonen-jolijt, werden ruim 40.000 bezoekers geteld die een kijkje kwamen nemen ter gelegenheid van de officiële opening van het Centraal Station.  Velen stonden in de rij voor een exemplaar van de speciaal voor deze gelegenheid geschreven Stationsroman door een kwintet van auteurs die los van mekaar ieder een hoofdstuk voor hun rekening hadden genomen.  Het is een leuk werkje geworden van Brusselmans, Joke van Leeuwen, Tom Naegels, Anne Provoost en Oscar van den Boogaard. Het was géén wedstrijd, maar als lezer maak je dat er automatisch van.  Voor ons is de Ieperse  Anne Provoost (die in Borgerocco woont) de onbetwistbare winnaar. Met gevoelige finesse, het terug opnemen van details die door vorige schrijvers terloops werden aangestipt, een perfecte taalbeheersing en humor, staat zij nadrukkelijk boven de anderen. De rode lantaarn van dienst is Tom Naegels, zeer tot mijn ontgoocheling. Misschien had hij liever mee met stenen gegooid in plaats van in de hall van het grote station onder het oog van de passerende reizigers een stukje te plegen.

En zo kabbelt het leven voort op een zonnige zaterdag in een stad waar de een jankt, tiert en stenen gooit en de ander geniet van een gezellig sociaal en cultureel samenzijn. Thuisgekomen leest de een zijn Stationsroman en de ander berijdt zijn strijdkoran.

Ray

PSTT : Om vlugge lezers voor te zijn, Anne Provoost was bij de verkiezingen kandidate op de lijst van Groen! maar dat verhindert niet, ook al zijn wij maatschappelijk en politiek anders georiënteerd, dat zij de waardering krijgt die ze verdient voor haar literaire talenten. Ik noem haar een Grote Dame van onze Nederlandstalige literatuur.


Stuur door

7 reacties op dit bericht

Jade28 september 2009 om 15:32

Vlugge lezers en vlugge kopers

Ben deze voormiddag 'In de zon kijken' van Anne provoost gaan kopen, heb er al wat in geneuzd. U zal gelijk hebben heer Ray. Dank u.
Victor Van Vosselaer28 september 2009 om 14:27

Nooit neemt...

"mijn grote bazin" nog de trein.
Zaterdagmorgen had zij een zakenafspraak in het Antwerpse, en maakte van de "vervoermogelijkheid" gebruik om mede te reizen met een familielid die ook op die afspraak moest zijn, én nog verder doorreizen.
Voor de terugreis, werd ze afgezet aan 't Centraal station om 16:05.  Onwetend wat daar die dag afspeelde, moet ze door een massa volk heenwurmen om bij de loketten te geraken; VIER loketten waren open voor "buitenlands" vervoer, en slechts DRIE voor "binnenland"...Gevolg: practisch niemand aan die 4 loketten maar slierten volk aan die 3 voor 't binnenland.
Natuurlijk miste zij haar trein dan van 16:30. (hi,hi)(1)
De volgende trein (tot Gent) was een kwartier te laat, èn stampvol, zodat ze recht moest blijven staan  (hoho)(2)
Dan, in Gent, "wipte" ze eerst op het perron om te zien of de "Bruggeling" verder doorreed naar Knokke, Zeebrugge,Blankenberge,of Oostende (vier verschillende eindstations)
Maar... tegen àlle gewoontes in,(en waarschijnlijk om de verloren tijd weer ietwat in te halen) sloten de deuren weer toe eer zijn "terug aan boord" was. (ha,ha)(3)
Dan toch nog een andere trein gevonden voor Brugge en nogmaals overstappen voor Zeebrugge...Gelukkig voor haar, reed de trein (sedert 15 sept.) niet meer naar Zeebrugge-Muur maar naar Zeebrugge-station, zodat ze er "vanaf kwam met 20 minuutjes "te voet" i.p.v +-10 minuten gaans,plus tramrit + 10minuutjes weer "te voet".
Zij was "bek af" ! (maar eigenlijk nog niet genoeg, want zij nam direct een stuk timmermansgerief met lange tanden om haar verhaal te doen.) Oei, mijn oren....Rolling Eyes

Lucky928 september 2009 om 11:31

@Ottorongo

Boerkadrager, meervoud boerkadragers: zeldzame verschijning van travestiet in vrouwelijke blauwe klederdracht die er uitziet als een tent met een netje voor neus ogen en lippen tegen muskieten die er niet zijn..
Zou er iets achter zitten? Jawel: vermomming van het onmogelijke en plat politiek opportunisme.
jade28 september 2009 om 10:42

Het onderscheid van de differentie

Het siert u Heer Ray om dat verschil te maken inzake achtergrond en talent.
Maar dat valt uit alles op te maken wat u treffend en bekommerd omschrijft of weergeeft, er zit altijd  'liefde' in, al is het streng.
Ikzel heb het daar véél moeilijker mee.
Niet wat het lidmaatschap of het figureren voor Groen! betreft, wat betekent dat eigenlijk nog? Met een chocolade sigaret eenzaam op een perron zonder volk en de laatste trein gemist.
Maar wel tegenover alle personen die zich voor de kar laten spannen van de VRT en vooral Een, die de indruk geven niet zonder die inteeltse élitaire hooghartige rode schuwkleppen dragende vriendjesclub te kunnen en daarmee stilzwijgend bekennen dat zij een beperking, een selectie aan niet toegelaten woorden, zinnetjes en themas aanvaarden.
Bij velen gaat het daarbij om de (makkelijke) poen, het voortdurend meegritsen en kort roterend tussen het bekrompen kringetje van steeds dezelfden hebberig verdelen van belastingsgelden onder de eigen 'armen'. En bij andere aanschuivers gaat het daarbij om het slijmen voor een plaatsje in die speeltuin van rigoureus zelf-geselecteerden. Een discriminerende kindergarten met aan de poort de gedankenpolizei als ingehuurde veiligheidsagent. Geen schaamte maar wel de poen, mensen uitsluiten maar wel hun bijdragen aanvaarden. Niet bepaald eervol.
En zodoende  hangt aan alles wat in die kringen, die zich via de VRT laten gebruiken of zich ongegeneerd opdringen, een storend reukje van aanbod-inteelt, voorgekauwdheid, dwangselectie, vals élitarisme, gezwollen propaganda en uitsluiting. Haat dus.
Omdat ik u vertrouw en wardeer Heer ray zal ik dat misschien eens per persoon en talent herbekijken. Als u het zegt moet men die moeite eens doen.
ottorongo28 september 2009 om 10:36
Wel,wel,wel,wat gaan we nog meemaken????Gaan de oogjes eindelijk open of zit daar weer meer achter????
senior28 september 2009 om 10:13

Filip in Antwerpen.

Heer Ray,
Die massa bezoekers in het centraal station waren allemaal verstokte royalisten en kwamen niet voor een 'boekske" maar om hun idool
'Filip met baard' te bejubelen.Het deed bij velen nog de  leuke tijden van
vroeger oproepen toen laten en lijfeigenen vol overgave hun beschermers
bewierookten.Denken we maar aan "Filip de schone".."Filip de schuchtere"
"Filip den houte"..."Filip de messias"..."Filip naast Mathilde". Deze laatste moet bijzonder populair geweest zijn want in latere tijden toen er klank en beeld verscheen werd er zowaar een soap van gemaakt.Omdat de vader van deze Filip een verwoed kust zeiler was kreeg de soap de naam van"schipper naast Mathilde" tot groot jolijt van de toenmalige laten en lijfeigenen.
De fans van de huidige "Filip met de baard" gingen flink uit de bol toen hun idool met zijn ijzeren ros verscheen om het eerste exemplaar van dit 'boekske'
te kunnen ontvangen.Er was echter een klein probleempje!
Filip met de baard vroeg (in stilte) aan zijn meegereisde hofnar 'jakke van pippernelle de Strihoe' of er geen franse versie was...oewant zijne connaissance van die flamse taale oewas maar comme ceci-comme cela zoals bij de meeste geregulariseerde allochtonen-leefloners.
Filip met de baard had, bij het vlug pro forma, doorbladeren van het boekske op de derde bladzijde iets gezien over 'het achterwaarts naaien in de poes' en als fervent liefhebber na zijn uren van naai en stikwerk wou hij wat meer uitleg over deze voor hem onbekende 'steek'.
De man in kwestie die 'Filip met de baard' in deze kon helpen, ene zekere
Hermanus Brusselmansus, was op dat moment onbereikbaar want hij zat op de plee te gs-emmen met zijn uitgever!
Enfin,het werd nog een geslaagde namiddag en na het nodige hapje en drankje en vele pootjes geven besteeg 'Filip met de baard' terug zijn ijzeren ros en spoorde het aan richting 'Mathilde'.En de royalisten hun dagje was weer geslaagd en zij keerden tevree met hun boekske terug naar huize en haard.
mvg
P.S Dit verslag is exclusief voor de angeltjeskrant en mag niet overgenomen worden door de poco media,nog door Dag Allemaal of Story

Maandag 28 september 2009

LDD roept belangenconflict in tegen regularisatie

 

 

Lijst Dedecker heeft in het Vlaams parlement een resolutie ingediend om de Vlaamse regering te bewegen een belangenconflict in te roepen tegen de regularisatie, "zodat aan deze ondoordachte immigratiegolf meteen een einde wordt gemaakt", stelt fractieleider Lode Vereeck.

Volgens LDD komt de regularisatie die de federale regering deze zomer heeft beslist neer op "een generaal pardon" voor uitgeprocedeerden, afgewezen asielzoekers en andere illegalen.

De uitvoering van de maatregel van federale regering, die niet over een Vlaamse meerderheid beschikt, is in handen van uitsluitend Franstalige ministers en staatssecretarissen, terwijl de lasten grotendeels op Vlaanderen vallen, merkt Vereeck nog op.

Volgens hem heeft de regularisatie niets te maken met oprecht vragen en toekennen van politiek asiel. "Daarom is er in Vlaanderen helemaal geen draagvlak voor deze ongebreidelde immigratie van nieuwe Belgen" voegt hij er aan toe.

@ de Standaard

Stuur door
Maandag 28 september 2009

Peiling kiesintenties van La Libre Belgique

 

Vandaag verschijnen de resultaten van de driemaandelijkse peiling naar de kiesintenties inLa Libre Belgique.  Ziehier de uitslagen voor Vlaanderen :

CD&V blijft de grootste partij, niettegenstaande een geringe achteruitgang van 0,6% met 22.3%

De tweede partj wordt VB met 16,5% (+ 1,2%)

Nummer 3 : sp-a 15.5% (+ 0.2%)

Nummer 4 : NV-A 14.6% (+1.5%)

Nummer 5 : VLD 14.4% (- 0.2%)

Nummer 6 : Groen 6,8% (s.q.)

Last and least : LDD 6,7% (-0.9%)

Iedereen heeft gewonnen of minder verloren dan verwacht. Iedereen lacht. Wij ook. Want wij zijn de simpelen die het feest betalen.

 

Stuur door
Zondag 27 september 2009

40 x telefoneren ? Voor vrienden is dat normaal.

 

Da's juist, ik heb zeker 40 keer getelefoneerd met dat kieken Vardermaelen om cijfers door te geven. 

40 keer ? Da's veel.  Blondeel en ik spelen samen op de Lotto en hij moest de nummers doorgeven, maar hij veranderde telkens. Vandaar. Gewoon, twee vrienden die mekaar wat helpen om een centje te verdienen. Mag het ?

 

Stuur door
Zondag 27 september 2009

Van Yab-Yum naar VN : een kleine stap in de carrière van een magistraat

.

 

 

Procureur tijdens stresserend onderzoek.

 

Dirk Merckx, tot in 2006 de chef van de financiële sectie van het Brusselse parket en onder meer verantwoordelijk voor het Beaulieu-dossier, ging in de periode tussen 1996 en 1998 op kosten van Koen Blijweert – een zakenman met een niet onbesproken reputatie – verschillende keren op bordeelbezoek in het Amsterdams luxe-bordeel Yab Yum. Die bezoekjes werden gefinancierd met de kredietkaarten van de bedrijven van de fijne zakenman Blijweert. 

Dirk Merckx is sinds november 2006 weg bij het Brusselse parket. Hij werkt nu in Wenen bij de VN. Daar dumpen de lidstaten hun meest representatieve figuren uit politiek, rechtspraak en lokale maffia.

 

Seks, leugens en corruptie bij Parket Brussel       of

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=I02FP3BB

Stuur door
Zondag 27 september 2009

Hilde Crevits, ministerin met pit en zonder smaak.

 

 

vlaams belang kan crevits als mannequin niet smaken
.

Naast de mededeling dat Hilde Crevits “haar borsten als haar meest vrouwelijke kant beschouwt” poseert Crevits als een professioneel model voor kledingmerken zoals BOSS (vestje € 450), Dolce & Gabbana (satijnen jurkje € 1050) en LIU JO (jurkje € 248) in Nina, de weekend bijlage van Het Laatste Nieuws.

We vernemen dat de laarsjes van de Minister te koop zijn voor €127 bij Exit  en de parelmoeren armband voor €25,60 aangeschaft kan worden bij Cos Stores ; de ring van de ministerin is bij Thomas Sabo te koop voor € 165,25 en de lange satijnen handschoenen kunnen bij Christophe Coppens aan het zachte prijsje van € 266 samen met een tasje met strasdetails bij Friis & Company voor € 85,50.

Wij zijn geen fatsoensrakkers, maar dit lijkt nergens op.  Mens toch, je ziet er uit als een tuttebel in een uitzuipkroeg die niet eens een cola aangeboden krijgt.  En wat is de wulpse boodschap van het muisje op de hand ?  ! Doe je job als ministerin, dat is al moeilijk genoeg en je privé-uitspattingen in deze ondankbare tijden zijn misplaatst en intresseren enkel het kleine clubje hielenlikkers om je heen. Wat een uitschuiver, Crevits.

 

Stuur door
Zondag 27 september 2009

Islamosocialisten door Philip Claeys

 

Er is een tijd geweest dat de linkerzijde zich inzette voor de emancipatie van het individu. In mei ’68 zijn de stoppen daarin beginnen doorslaan. Het was verboden te verbieden. Alles moest kunnen. Die tijd is echter definitief voorbij. De opgang van de - door links opgedrongen - multiculturele maatschappij heeft een aantal linkse dogma’s door elkaar geschud. Vrije meningsuiting, bijvoorbeeld, is iets dat eigenlijk niet meer kan. Waar gaan we immers naartoe als iedereen zomaar vrijuit zijn mening gaat zeggen over massa-immigratie en islamisering?

Een ander voorbeeld is de hoofddoekenkwestie. Vroeger was links voor vrouwenrechten en voor de scheiding van kerk en staat, maar dat gaat vandaag natuurlijk lijnrecht in tegen de islam. Dus zijn de meeste ’progressieven’ voor islamitische sluiers op school en in publieke functies. Dat die sluiers het symbool bij uitstek zijn van de onderdrukking van de vrouw, heeft blijkbaar geen belang. De nieuwe kiezers van de linkse partijen zijn immers moslims. En dat weten de socialisten maar al te goed.

Zo komt het dat de Brusselse minister Pascal Smet, enkele dagen nadat hij zich als homo uitte, beweerde dat het hoofddoekenverbod wellicht onwettelijk is. Of dan krijg je Bert Anciaux, die datzelfde verbod op dezelfde lijn plaatst als de islamitische terreuracties van 11 september 2001. Arme Bert, van Vlaams-nationalist tot islamosocialist.

Philip Claeys - Euro-parlementslid

 

Stuur door
Zondag 27 september 2009

Muziek voor de melomanen

 

 

ALS ...

...als wij in een normaal land mochten leven, waar we ons niet druk hoefden te maken over het onafscheidelijke duo "politiek en verraad", dan zouden wij een blog vullen met muziek, poëzie, schilderkunst, opera, theater, film, ballet en poppenkast (dat laatste onderdeel  zou menige parodie bevatten op politici). Helaas, wij leven niet in een normaal land en wij beleven evenmin normale tijden. Daarom die voortdurende glijvluchten over de actualiteit en het prikken met onze angels in de dikke huiden van de hogepriesters van de misleiding en het profitariaat.

Ongetwijfeld is de aangenaamste bezigheid, samen met onze Platenruiter grasduinen door de muziekliteratuur en fragmenten uitkiezen die wijzelf graag horen en waarvan we hopen dat sommigen onder u er genoegen aan beleven.

Vandaag stoppen we bij de Duitse componist Max Bruch (1838 - 1920). Van zijn  talrijke composities,  heeft quasi enkel het Concert voor viool en orkest opus 26 de tand des tijds getrotseerd.  Elke vioolsolist wil dit virtuoze werk op zijn répertoire en u kent ongetwijfeld de meeslepende eerste  beweging.  Daarom kozen we voor het innige, romantische en gevoelige Adagio (dat wil zeggen : "op uw gemak, comfortabel, vlot, behaaglijk"). De solist is de Amerikaan Joshua Bell (1967). Het is bijna de perfectie hoe zacht de klanken van de viool en het orkest in mekaar vloeien,  zoals we graag hopen dat de liefde ook zou zijn . Bell speelt op een Stradivarius van 300 jaar oud die geschat wordt op 5 miljoen dollar. Het is te horen, dat dit geen ordinair jammerhout is.

De Platenruiter 

Stuur door
Zondag 27 september 2009

Burgemeester Venray (NL) heeft last van kut-marokkanen

 

 

Burgemeester Venray heeft last van 'kut-Marokkanen'

.
De Marokkaanse gemeenschap in Venray is boos op burgemeester Jos Waals vanwege diens uitspraken over "kutmarokkanen" in zijn gemeente meldt de Limburgse omroep L1.  Ook wij zijn woedend als we dit horen  en xij treden de Marokkaansde gemeenschap bij in haar verdriet.  Het moet zijn "lullen" of "lulmarokkanen".
.
@ Algemeen Dagblad
Stuur door
Zaterdag 26 september 2009

Dit is ons land

 

Als er problemen zijn bij Vlaams Belang, dan moeten die uitgepraat en opgelost worden. In de partij en door de mensen die de verantwoordelijkheden dragen.

Dat is in alle politieke partijen zo en dat is bij het VB niet anders : waar mensen met mekaar omgaan, ontstaan misverstanden. De grote sterkte van het Belang is, dat er uitwendig zo veel vijandige en hatelijke tegenstanders zijn, dat de interne samenhang veel groter is dan bij andere partijen.

De kracht en de moed van een gezamenlijke overtuiging is tegen veel bestand.

Jaren is een regimeschrijvertje als Tom Cochez aan de gang om complotten, samenzweringen en vandaag zelfs muiterij te ontdekken en vooral wereldkundig te maken. Wat een triestig bestaan moet zo'n mens doormaken : jaren op de loer liggen om een vette vis binnen te halen en telkens bot vangen.

Wat er ook van zij : wij bij Angeltjes bemoeien ons niet met de interne aangelegenheden van de partij die het dichtst bij onze aspiraties aanleunt. Iedereen is onze vriend en vriendin, dat bewijzen we door regelmatig alle mandatarissen en kopstukken die iets te vertellen hebben, aan het woord te laten. Als er meningsverschillen bestaan, zullen ze niet bij ons uitgevochten worden. Wat de media er mee aanvangen, dat weten we, die zijn enkel uit op vernietiging en beschadiging.  Wij hopen dat àlle mandatarissen en kopstukken slim genoeg zijn om zich niet te laten uitnodigen door de VRT.  Boycot die fascisten !

En voor de rest, lieve vrienden en zure vijanden : zo lang Vlaams Belang de weg wijst naar een Onafhankelijk Vlaanderen en opkomt voor onze eigen identiteit en de islam zo weinig mogelijk kansen biedt, stappen wij mee op.  Ongeacht wie de kar trekt.  En als de kar stilstaat, stappen wij toch door, want Vlaanderen is ons land.

De Redactie van Angeltjes

 

Stuur door
Vrijdag 25 september 2009

Wachten op Godot *

 

Estragon (Bart) en Vladimir (Kris) en maar wachten ...

De “Maddens-doctrine” bekt goed, dat wel…

(Vrije Tribune, verschenen in De Tijd van 25/9/09)

Tijd voor Vlaamse frontvorming

Na de riante verkiezingsoverwinning van juni gooide de N-VA het over een andere strategische boeg. De partij stapte af van het idee van een grote onderhandelingsronde met de Franstaligen. De Wever koos resoluut voor Vlaanderen en probeert vanuit de Vlaamse regering goed en degelijk bestuur na te streven. Dat staat in schril contrast met de federale overheid die in eigen schulden dreigt te verzuipen en de komende jaren budgettaire ‘hongerwinters’ tegemoet gaat. De N-VA speculeerde terecht dat het niet zo lang zal duren vooraleer de federale regering Vlaanderen zal vragen om de schulden te helpen delgen. Vlaanderen betaalt geen eurocent zonder dat het een flink pakket bevoegdheden krijgt toegeschoven, klonk het toen. De N-VA maakte van die zgn. ‘Maddens-doctrine’ haar belangrijkste campagnethema.

Intussen heeft het overlegcomité van regeringen ingestemd met het voorstel van premier Van Rompuy voor de verdeling van de begrotingsinspanningen tot 2012. Vlaams minister Muyters stelt terecht dat Vlaanderen in 2010 meer dan negentig procent van de besparingsdoelstellingen van heel België voor zijn rekening neemt. Andere regeringen doen amper een inspanning. Kris Peeters beweert dat het akkoord voor Vlaanderen geen probleem is, wat diametraal tegen de uitlatingen van de N-VA ingaat.

De Maddens-doctrine faalt, nog voor de Vlaamse regering goed en wel van start is gegaan. Vlaanderen depanneert andermaal de rest van België, dat zich, blijkens de uitlatingen van PS-voozitter Elio Di Rupo, opmaakt voor een nieuw rondje potverteren. Vlaanderen mag andermaal federaal budgettair puin ruimen, maar de communautaire grendels blijven op hun plaats.

Na de verkiezingsoverwinning van 8 juni riep De Wever luid: “De federale uier is leeg en toch blijven de Franstaligen eraan trekken. Wat ons betreft is het genoeg: geen druppel meer… Het is tijd voor een assertief Vlaanderen. Dan zullen we zien wie vragende partij is voor een hervorming van ons land”. Dat is nu wel even anders.

Van de assertieve Vlaamse politiek blijft niet veel over. De indruk ontstaat dat Bart De Wever zich als handpop van Kris Peeters heeft laten gebruiken om de Vlaamse regering op de rails te krijgen. De Wever werd de sterkhouder van de regeringsvorming en de assertieve Vlaamse strategie. Alleen stond daarvan weinig tot niets te lezen in het Vlaams Regeerakkoord (‘Een daadkrachtig Vlaanderen in beslissende tijden’), op wat maatregelen in Brussel en de Vlaamse Rand niet te na gesproken. “Een kwestie van ons niet vast te pinnen op een strakke agenda,” heette het. Blijkbaar is niet iedereen binnen de Vlaamse Regering doordrongen van die assertieve Vlaamse strategie.

Het wordt stilaan duidelijk dat het met de Maddens-doctrine ‘wachten op Godot’ wordt. Dit is gewoon het B-luik van het participationisme dat ons ooit het onzalige Egmontpact opleverde. Kris Peeters is vast niet van plan om het federale niveau – waar zijn eigen partijgenoot de scepter zwaait – zwaar onder druk te zetten. De CD&V is nog minder van plan om de Wetstraat 16 op te geven. Wanneer het op communautaire onderhandelingen aankomt, is de kans klein dat aan Vlaamse kant het spel hard zal worden gespeeld.

Nochtans insinueerde Bart Maddens na de verkiezingen van 8 juni dat er misschien wel nog een ander scenario is: “De Vlaams-nationalistische partijen behalen een monsterscore. Vlaams Belang en N-VA halen samen 28,4 procent. Als we de stemmen voor SLP en LDD meetellen, komen we aan een nooit geziene score van 37,1 procent voor uitgesproken Vlaamse partijen. Nog nooit waren er zoveel Vlaamsgezinde stemmen.” Dat zal wel zijn, maar ondertussen wordt dat Vlaams Belang vrolijk verder gedemoniseerd door de politieke concurrentie, speciaal juist door de N-VA in haar recente electorale retoriek.

Een doorgedreven staatshervorming zal er pas komen als er langs Vlaamse kant een uitgesproken frontvorming is. De N-VA moet haar koudwatervrees overwinnen en resoluut kiezen voor een brede Vlaamse alliantie. Alleen vermag ze niets. In Vlaanderen wordt dit front ‘incontournable’ en is het onmiddellijk aan zet. Vlaanderen kan dan vragen om België onder curatele te plaatsen om zo in het budgetair en staatkundig huishouden orde op zaken te stellen. Lukt dat niet, dan ligt de weg open naar een eigen republikeins project, losgeweekt uit de Belgische chaos, en op zoek naar een eigen plaats in het Europa van de 21ste eeuw. Ongetwijfeld een brug te ver voor de traditionele partijen, maar de starre tradities, het institutioneel conservatisme en de partijlogica’s, daar baalt een ruime meerderheid van de Vlamingen van, zeker weten.

De Maddens-doctrine ligt lekker in de mond, maar winnen doe je met daden nooit met woorden.

Ludo Abicht, Julien Borremans, Frans Crols, Koenraad Elst, Johan Sanctorum, Matthias Storme en Jef Turf

(De ondertekenaars zijn kernleden van de Vlaams-republikeinse denkgroep Res Publica)

***

Wachten op Godot is het overbekende toneelstuk van Samuel Becket met volgende figuren. Met onzeVlaamse  politici kunnen er prachtige rolverdelingen gemaakt worden.

Vladimir De intellectueel en estheticus. Hij schijnt meer te weten dan Estragon, is lang en mager maar is enorm gehecht aan Estragon. Estragon Hij is zinnelijk, kort en dik, soms wat verwijfd en heeft soms last van capriolen. Dan wil hij Vladimir plots verlaten, maar uiteindelijk bedenkt hij zich altijd weer. Lucky Werkt voor Pozzo. Laat zich vernederen, en doet altijd wat hem gevraagd wordt. Hij valt voortdurend in slaap. Pozzo Eigenaar van Lucky. Vernedert Lucky constant, en heeft zijn hulp nodig voor de meest onbenullige dingen De jongen Hij komt dagelijks melden dat "mijnheer Godot vandaag niet komt, maar morgen zeker zijn afspraak zal nakomen".

 

Stuur door
Vrijdag 25 september 2009

Zweedse brandweer & politie praten

 

 

Link: Firemen in Sweden interview

Er zijn nogal wat mensen die weigeren in te zien dat de snelgroeiende aanwezigheid van moslims in de Westerse gemeenschap problemen veroorzaakt. "Dat komt allemaal in orde en wie er anders over denkt is een fascist of een racist."  Met die redenering  schieten we goed op.

Twintig jaar geleden waarschuwde Dewinter tegen de dreigingen die zouden ontstaan door de snel stijgende aanwezigheid van moslims.  Dewinter en de zijnen werden in een cordon opgesloten, uitgelachen en beschimpt.  Niemand had toen durven geloven wat zich vandaag afspeelt tussen Malmö in Zweden en Sevilla in Spanje. Om het Britse eiland niet te vergeten. 

En toch blijft een meerderheid van de Europese bevolking  blind voor de alomtegenwoordige opdringerigheid van de aanhangers van de godsdienst van de vrede.  Het is onbegrijpelijk, dat een rector van een universiteit de "strijd" van moslima's om een hoofddoek te dragen op school durft vergelijken met de vrouwelijke  Europese emancipatiebewegingen. De moslimvrouwen kunnen overal een hoofddoek dragen : op straat, in de winkel, in de moskee, of in de discotheek. Als een scholennet, dat pluralistisch is, beslist dat binnen zijn muren er geen uiterlijke tekenen van godsdienst gedragen worden, dan moet een wereldvreemde rector zich daar niet mee bemoeien. De onderwijsnetten zeggen evenmin hoe de rectoren hun universiteiten moeten leiden.

Intussen nodigen wij u uit bovenstaande korte reportage van de Noorse Televisie te bekijken, gedraaid bij het buurland Zweden en met Engelse ondertitels. Racisten en fascisten, datzijn het !

Ray

Stuur door
Vrijdag 25 september 2009

Apart tot in de kist

 

'Aparte begraafplaatsen zijn voor ons toch essentieel, ook al zijn het op het Schoonselhof maar aparte perken', reageert Mohammed Chakkar, voorzitter van de Federatie van Marokkaanse Verenigingen. 'Wij leven hier en willen ook hier begraven worden. En al bestaan daar verschillende meningen over, we dringen toch nog steeds aan op de mogelijkheid van een eeuwigdurende concessie. Dat we als moslims de grond kunnen kopen. Maar voorlopig hebben we weinig keuze.'

Voor schepen voor Diversiteit Monica De Coninck (SP.A) is het succes van het perk P een teken van integratie. 'Het is juist goed dat moslims er steeds meer voor kiezen om hier begraven te worden. Trouwens, er is ook een apart kinderperk, één voor Joden, voor OCMW-klanten of religieuze congregaties. Er is zelfs een apart perk voor burgemeesters en schepenen, waarom dan niet voor moslims', besluit De Coninck.
.
Het Nieuwsblad
Stuur door

Meer van Angeltjes

↑ Terug naar de berichten