Toedeloe, triestige planten !

.

De Zwitsers stemmen vandaag over een verbod op minaretten. De conservatieve Zwitserse Volkspartij (SVP/UDC) wil een verbod op de bouw van de torens in de grondwet opnemen. De kerken adviseren hun leden tegen te stemmen.

Het is allemaal begonnen in de stad Bern, waar het gemeentebestuur twee jaar geleden een vergunning afgaf voor de bouw van een 6 meter hoge minaret. Een deel van de bevolking van Bern protesteerde hevig en procedeerde tot op het hoogste niveau, maar de ranke toren mocht er toch komen.

Rechts Zwitserland vond dat er  een grondwetswijziging moest komen en verzamelde voldoende handtekeningen (ruim 133.000) voor het houden van een referendum. Bijna alle initiatiefnemers komen uit de SVP/UDC, maar ook de kleine orthodox-christelijke partij EDU haakte aan bij het initiatief.

Het referendum beroert de gemoederen van de burgers in Zwitserland. De voorstanders van het verbod brachten affiches uit waarop een gesluierde vrouw te zien is met op de achtergrond een Zwitserse vlag die doorboord wordt door minaretten. Het kunstwerk zorgde voor de nodige ophef. De Zwitserse Federatie van Islamitische Organisaties liet weten dat lang niet alle moslims zich met de vrouw op het affiche konden identificeren en vond het bovendien kwalijk dat de minaretten voorgesteld werden als raketten. Dan moeten ze maar eens lezen wat Erdogan gedicht heeft over deze torens. In de steden Bazel, Lausanne en Neuchâtel mocht de poster niet meer opgehangen worden. Ook Zwitserland heeft zijn islamcollaborateurs.

De traditionele Zwitserse politieke partijen hebben gepleit voor een tegenstem, terwijl de regering het plan bestempelde als een aantasting van de godsdienstvrijheid in het land. Maar er heerst verdeeldheid. Het bedrijfsleven vreest bovendien dat investeringen uit moslimlanden uit zullen blijven als het voorstel het vandaag haalt.

De Zwitserse kerken hebben hun leden opgeroepen om tegen te stemmen. De Rooms-Katholieke bisschoppen waarschuwden voor een terugdringing van de godsdienst uit de publieke ruimte en drongen erop aan om het initiatief af te wijzen vanuit „trouw aan onze christelijke wortels en de democratische beginselen van ons land.” .De zogenoemde Freikirchen, die onder de koepel van de Evangelische Alliantie vallen, gaven eveneens een negatief stemadvies. De moderne christenen zouden hun vader en moeder laten kruisigen om de moslims te behagen.

Fractieleider Christian Waber van de christelijke EDU liet deze week in de krant Neue Zürcher Zeiting weten het initiatief bijzonder christelijk te vinden. „In Zwitserland kunnen alle religies beleefd worden, ook de vele richtingen binnen de islam. Zwitserland is echter een christelijk land. En het eerste gebod luidt: Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben. (...) Vanuit de minaret wordt Allah echter geprezen als de enige God.”

Volgens de laatste peilingen zal 51 procent van de burgers gaan tegenstemmen en 36 procent van de Zwitsers voor. Er zijn dus behoorlijk wat twijfelaars onder de bevolking van het Alpenland.

Het gaat natuurlijk niet uitsluitend om minaretten maar ook om de ganse opdringerigheid van de aanhangers van de godsdienst van de vrede, die overal waar zij verschijnen, de wetten naar hun hand willen zetten. Terwijl ze in de eigen Prachtlanden elke andersdenkende geen enkel recht toestaan.

Wij achten de kans dat de bouw van minaretten zal gestopt worden in Zwitserland gering : Europa levert zich om onbegrijpelijke redenen over aan de islam. De weldenkende burgers die deze overgave niet wensen, worden bovendien geïsoleerd in het politieki en maatschappelijk landschap.

Zo, dat hebben we weer eens goed gezegd : deftig en duidelijk.

Ray

Giacomo Puccini wordt geboren in Lucca (Toscana) op 22 december 1858. Zijn vijf rechtstreekse voorouders waren allen verbonden als musici en componisten van religieuze muziek aan de stedelijke en kerkelijke overheid.  Er is voor de jonge knaap geen andere beroepskeuze weggelegd. Op 5-jarige leeftijd overlijdt zijn vader en wordt zijn muzikale kennis verder verzorgd door plaatselijke leraars. Als jongeman geraakt Giacomo echter gefascineerd door de opera en al zijn karige financiële middelen gebruikt hij om opvoeringen bij te wonen in Lucca en in het nabije Pisa, waar hij te voet heentrekt, en fel onder de  indruk van Verdi's Aida terugkeert.  Puccini wil méér dan kerkmuziek maken : hij wil zoals Verdi  grootse opera's voor het theater componeren.

In het gezin is hij uitsluitend omringd door vrouwen : zijn moeder,  zijn grootmoeder en zes zusters  (van wie één later in het klooster zal treden, waar Giacomo zich zal laten door inspireren voor zijn eenakter Suor Angelica).  Het is onvermijdelijk, dat een jongeman die in zijn jeugd en puberteit opgevoed wordt in een exclusief vrouwelijke omgeving, hier zijn ganse leven de sporen zal van meedragen, zegt professor Dieter Schickling. "De vrouwen" sparen elke stuiver om de jonge Giacomo naar het Conservatorium van Milaan te laten vertrekken ... 

De Platenruiter

Morgen : deel 2 - "Mannen en vrouwen, daar draait het om in het leven."

.

 Daar waar de rechterlijke macht als organisch geheel zou moeten functioneren en vruchten dragen onder vorm van rechtvaardige beslissingen als oogst, zo ook is elke informatisering een organisch proces dat weliswaar gesaboteerd,onderbroken, stilgelegd en afgelast kan worden maar nooit een totale mislukking kan zijn. Zo ook de smalende opmerking dat de vredegerechten elk apart een andere en dus geheel eigen oplossing hebben uitgedokterd toont duidelijk aan dat de inrichtende en uitvoerende macht niet weten of wisten waarmee ze bezig waren. De definitie van het beoogde doel ontbrak of was verkeerd geformuleerd.

Indien het alleen de bedoeling zou geweest zijn een centrale nationale databank te maken van alle genomen en al dan niet in kracht van gewijsde getreden beslissingen is het niet bestaan ervan volgens ingewijde informatici een regelrechte schande. Het hele proces van inleiding tot eindbeslissing controleren en gestroomlijnd laten verlopen in een unieke en beveiligde omgeving is immers een onrealistische wens.

Opdracht daartoe geven is een bewijs van eigen onkunde. Eerst moeten vooraf de administratieve processen apart ieder op zich gestroomlijnd worden en pas na langdurige observatie en overleg op elkaar afgestemd en mogelijk gefusioneerd worden. Een van de reeds lokaal gerealiseerde informatiseringen is per definitie de beste. Het getuigt van een fatale hoogmoed om als manager te beslissen hiervan abstractie te maken en het bevelen dat de illusie in een handomdraai moet of kan gerealiseerd worden, gewoon absurd.

De informatisering van justitie of de rechterlijke macht is dus niet mislukt. Ze is alleen bezig, allicht met vallen en opstaan doch alleen in de perceptie van ondeskundigen mislukt. Als “mission impossible” in het kader van een organisch gebeuren als informatisering is zulke hervorming altijd gedoemd om te mislukken.

Een centraal loket als middel tot toegankelijkheid van het gerecht is evenzo een illusie. Vooreerst omdat de rechterlijke macht bestaande betwistingen moet beëindigen en gepleegde inbreuken moet bestraffen. Het recht kan nooit het voorwerp zijn van bediening of zelfbediening. De rechterlijke macht moet alleen de dienstverlening inzake rechtspraak waarborgen. De manier waarop en de omstandigheden waarin dit laatste gebeurt is duidelijk aan hervorming toe. Een politiek geïnspireerde en bemande vorm van loket om voorgekauwde richtingaanwijzende adviezen te vertrekken om zich te laten bedienen van rechtspraak “à la carte” is niet alleen een illusie maar ook een ongewenst idee.

De generaties politieke benoemingen en hun gevolgen op het moreel, de werklast voor de enen en het gewild en gezocht gebrek er aan voor anderen, is een belangrijke oorzaak van de malaise maar niet de enige. Een algemene permanente en uniforme levenslange vorming opleggen aan rechters is een poging om een enkel probleem geïsoleerd te behandelen.

Elke tijdsbesteding heeft weliswaar een zekere kostprijs maar ook een onzekere rendabiliteit. De rendabiliteit controleren is slechts een vorm om de kostprijs op te drijven. Bij gebrek aan oorspronkelijke kwaliteit maakt dit het geheel nog ondoorzichtiger er en het bestreden probleem recurrent.

Zo is de eenheidsrechtbank ook een schijnoplossing. De volheid van rechtsmacht berust nu al bij de rechtbanken van eerste aanleg. Deze van naam veranderen is slechts een esthetische ingreep om het verdwijnen van de kantonaal georganiseerde vredegerechten en politierechtbanken te verantwoorden.

Gaius                                                            

Morgen aflevering 13: “De echte problemen.”

Wel potverdorie, potverkoffie, sapperdeboeren, wie we daar hebben ... De nieuwe Boer Sjarel met zijn madame, zie. Oewist ?

Ja, beste lezers, ook u zal er het hart van in zijn, nietwaar, dat de schandalig neo-kapitalistische houding van de slavendrijvende directie, ondersteund door de sigarenpaffende Raad van Bestuur van Sanoma, de tot op de zenuwpezen geraakte, trouwe medewerkers van ondermeer Humo, Flair en Story noopt tot een staking van hun geïnspireerde diensten.

Het gaat echter niet alleen om ons populaire, humoristische en immer neutrale televisieblad Humo, maar tevens zal de vrouw des huizes de wijze raadgevingen en lectuur van Flair moeten ontberen.  Onze Yvettes, Melanies en de talrijke Lieves van de Kempen tot het Noordzeestrand, zullen hun dagelijkse recepten missen.  Wat zal er op onze borden verschijnen, heren ?  Opgewarmde kost en kliekjes  van de voorbije week ? Om nog te zwijgen over de boeiende natuur-documentaire reportages die Flair ons wekelijks aanbiedt over de biologische gewaarwordingen des vlezes tijdens de uitoefening der echtelijke plichten : zullen onze vrouwen nog weten hoe het hoort. Vraagteken. Zal het stil wezen onder de lakens in menig echtelijk bed in Vlaanderland volgende week. Vraagteken.

De media zijn niet onze vijanden, maar onze instrumenten. Maar wàt, als door kapitalistische drijverijen ons niet langer de instrumenten aangereikt worden ?  De vraag stellen is iets helemaal anders dan ze beantwoorden. Dus, wij zwijgen. Nederig, zoals u ons kent en boos omdat wij als vrienden van de media hun acties solidair ondersteunen.

Inmiddels laten wij u kennismaken met een artikel uit de krant die de beste pennen van ons geliefde vaderland, België, onder zijn medewerkers telt, De Morgen, geleid door onze grote collega, Tataratata   : Yves Desmet, de vriend van snollen en loverboys, de advocaat van plebs en geboefte, de vijand van alles wat recht is, de dienaar van Vorst en Vaderland en de voetmat van menig lofteigenaar.

Het sociaal overleg tussen de vakbonden en de directie van Sanoma Magazines Belgium heeft gisteravond geen akkoord opgeleverd. De kans is groot dat er volgende week dus problemen zijn met de uitgaven van onder andere Story, Humo en Flair. Het personeel staakt uit protest tegen de naakte ontslagen van 76 werknemers. 
 
"Na meer dan vier weken intensief onderhandelen tussen directie en vakbonden bij Sanoma Magazines Belgium over het sociale luik van het aangekondigde herstructureringsplan zijn de gesprekken gestaakt",  meldt Rosette Van Rossem, director corporate communications van Sanoma.
 
"De directie betreurt ten zeerste dat ondanks verregaande engagementen van haar kant, waaronder het vermijden van naakte ontslagen, de syndicale delegatie blijft vasthouden aan onredelijke financiële eisen die zij vooropstelt als 'te nemen of te laten'." De directie zegt dat ze bereid blijft tot verder overleg.

"We hebben een stakingsmandaat voor de hele week", reageert BBTK-afgevaardigde Chantal Cuypers. "Dat kan wel nog aangepast worden indien nodig. We hebben voorlopig nog geen contact gehad met de directie over een eventueel nieuw overleg", aldus Cuypers. "Vanaf maandag blokkeren wij de toegang tot de gebouwen aan de hand van stakingspiketten."

Graag zouden wij van Angeltjes er bij zijn maandagmorgen, helaas zijn wij verhinderd wegens receptionele verplichtingen. Wij zullen alleszins enkele paletten laten afgeven en een pak lucifers om deze op te fikken : Solidaritaait tegen de smeerlappen van bazen !

De redactie van Angeltjes.

.

Zo lang het nog kan, is het steeds een verademing in deze wereld van lauwe en laffe middelmatigheid naar Pat Condell te luisteren, ook al moet je niet met alles akkoord gaan.

De partijraad van Vlaams Belang heeft het nieuwe partijbestuur en de visietekst van voorzitter Bruno Valkeniers goedgekeurd met 70 stemmen voor en 29 tegen. Er waren 4 onthoudingen.

Niettegenstaande verwoede pogingen van een aantal regime-journalisten om tot op het laatste moment te proberen verdeeldheid te zaaien en kopstukken tegen mekaar op te zetten, heeft het gezond verstand en de wil om de eenheid te bewaren gezegevierd.

Proficiat Vlaams Belang !

Op een later moment komen wij op deze zaak terug. Wij gaan nu eerst even kijken, in welke pocket ons pensioen deze maand terechtgekomen is.

Ray

Wij worden al geruime tijd gehinderd door enkele figuren die het recht opeisen, anoniem en met gebruikmaking van allerlei ridicule aliassen, op deze blog hun ordinaire en vaak hatelijke praat te komen vertellen.  De laatste weken liep het de spuigaten uit, in verband met de problemen bij Vlaams Belang : bepaalde personen van die partij werden schandelijk beklad. 

Dat is hoofdzakelijk de reden, dat wij van vandaag af de reacties eerst nalezen, vooraleer ze verschijnen.  Als sommigen dat graag censuur noemen, vergissen zij zich. En vergissen is menselijk, we spreken uit ervaring. 99% van onze reageerders zijn voortreffelijke medewerkers met wie zich nooit problemen voordoen.

Onze doelstelling is van de eerste dag af geweest met deze blog een ontmoetingsplaats te vormen voor Vlaams-nationalisten en sympathisanten en dat blijft zo.  De zo vaak verkrachte vrijheid van meningsuiting, betekent echter niet dat iedereen om het even waar zijn ziekelijke obsessies of persoonlijke afwijkingen moet kunnen kenbaar maken. Wij raden de betrokkenen aan een eigen blog te beginnen.

Als het fout loopt met Angeltjes, zal niet de zieke paljas die zijn anonieme praatjes rondstrooit, aangesproken worden  maar wel de blogverantwoordelijke. En dat is ondergetekende.

Ook andere tussenkomsten van linksige kwibussen (pleonasme), dierenbeulen, islam-aanbidders, e.d.  worden op deze manier de weg afgesneden.

Met dank voor uw aller begrip.

Hopelijk.  

En indien niet, dan is dat uw goede recht. Ieder heeft immers recht op zijn eigen rechten, maar niet ten koste van andermans rechten.

Ray

De vele dramatische ontslagen die de voorbije weken ons land teisteren, bezorgen vele gezinnen in Vlaanderen trieste eindejaarsdagen. Alweer.

De verantwoordelijke politieke beleidsmakers proberen dagelijks met bezorgde commentaren de bevolking te overtuigen, dat zij zich "zullen inspannen" om de directies tot betere beslissingen te dwingen.  Als wij de nieuwe federale premier in de Kamer horen zeggen  dat hij "zal zorgen voor meer zuurstof in het bedrijfsleven", dan zappen we over naar de nieuwe zender van Studio 100 om het échte Plopsaland te aanschouwen.

De politiek heeft ons belastinggeld weggeschonken om de banken overeind te houden, zodat verdere economische "zuurstof" voor handel en nijverheid zich beperken tot plaasters en onbetrouwbare krukken. Alle Eurolanden verkeren in eenzelfde dramatische toestand : niet bij machte om begrotingen in evenwicht te houden, verplicht tot het aangaan van giga-leningen om de lopende uitgaven te dekken en bleiterig toekijken hoe de respectieve staatsschulden aangroeien.

De politici die zich aandienen als zuurstoffabrikant, mogen we gerust ontmaskeren als leurders in loze beloftes en valse hoop. De vrije economie waarover Napoleon de Gucht gisteren zat te toeteren tegen de media, moet zichzelf herstellen. Hulp door de regeringen zou welkom zijn, maar dan moet deze ook effectief en massaal plaatsvinden. In het bijna failliete land B, zou dit bijvoorbeeld betekenen een drastische verlaging van de loonkosten. Dergelijke maatregel moet echter  financieel gecompenseerd worden naar de sociale zekerheid toe en dat is uitgesloten in het complexe staatsbeheer en de desastreuze financiële janboel.

Dat durven politici niet zeggen en àls ze het zouden doen, verandert het de toestand niet. Want die is het gevolg van generatielang wanbeheer en valt niet zomaar recht te trekken. Het opwekken van valse hoop en zichzelf opblazen tot de vertrouwenspersoon in moeilijke tijden, is misselijk volksbedrog.

De namen van de bedrijven die de boeken sluiten, verhuizen naar het buitenland en via personeelsinkrimpingen proberen te overleven, worden dagelijks opgesomd als een elegie van de sociale wanhoop. 

In deze rij van de miserie voegt zich nu ook de Antwerpse vestiging van Bayer aan. De chemiereus die zich als een van de eerste (met BASF) in de Antwerpse noorderhaven-regio vestigde in de jaren '60 van vorige eeuw en momenteel een kleine 1000 mensen werk verschaft.

Chemie en petrochemie behoren tot de bestbetalende sectoren met gunstige collectieve arbeidsovereenkomsten.  Dat ook zij getroffen worden door de wereldcrisis is onvermijdelijk.

"We hadden onze toekomst zelf in handen, een duurzame toekomst bovendien. Maar die zetten de vakbonden op de helling." Dat zegt woordvoerster Lisette Mertens Van Bayer na de mislukte verzoening. Ze benadrukt nog dat Bayer wilde investeren in Antwerpen.
 
De woordvoerster bevestigt dat de directie vrijdagnamiddag een nieuw voorstel heeft gedaan, dat  ook investeringen in procesontwikkeling inhield. Er zou ook geen collectief ontslag om economische redenen volgen.

Bayer licht de komende dagen het personeel in over zijn voorstel. "We betreuren ten zeerste dat de vakbonden met hun principiële houding een goed voorstel afwijzen en zo de hele toekomst van Bayer Antwerpen hypothekeren", zegt Mertens.

Ray

Met wetenschappelijke controlemiddelen worden bedevaarders onderzocht op mogelijke aantasting van varkensgriep. Laat Allah zijn zonen en dochters in de steek,  zo dat de wetenschap moet bijspringen?  Na de bedevaart volgt het aangename, vrolijke offerfeest.  Van feestvieren kennen ze wat, hoor, de aanhangers van de islam.

De luchthaven van Schiphol is een alternatief voor het vliegplein van Zaventem 

Op het vliegplein van  Brussels Airport in Zaventem uiten de bonden hun ongenoegen door te protesteren tegen de zware koffers van de reizigers. 

De arbeiders die de bagage moeten laden en lossen, krijgen steeds vaker te kampen met rugpijn, pijnlijke gewrichten en hernia's. Hierdoor moeten ze dikwijls ziek thuis blijven.

De vakbonden trekken nu aan de alarmbel en eisen dat bagagestukken voortaan nog maar maximaal 23 kilogram mogen wegen, op termijn zelfs 15 kilogram.

Op het vliegplein van Zaventem werden  pamfletten en solidariteitsstickers uitgedeeld. De reizigers toonden zich zeer opgetogen. "Het was al enkele jaren geleden dat de vakbonden van zich hadden laten horen" vertelde een tevreden kapitalistische gepensioneerde die naar Benidorm vertrok. "Na de geslaagde sluiting van Sabena, die voor Inge Vervotte toch heel wat heeft opgeleverd, is het tijd om nu ook de restanten van dit vliegplein op te ruimen, daarmee is ook het probleem van de geluidsoverlast van de baan. De vakbonden bewijzen in deze economsich moeilijke tijden hoe onmisbaar ze zijn. En Schiphol is een behoorlijk alternatief".

De belgische manifestatie maakt deel uit van een internationale actie 'Pack Less'.

Savat

 Elke hervorming van een der drie staatsmachten raakt de staatsorde, en is alleen daarom al drastisch te noemen en in België misschien wel zo goed als gelijk te stellen met harakiri. Tenzij men als minister van Justitie het volledig normaal vindt dat een van de voorgangers en ideologische geestesgenoot beloond werd met een benoeming als internationaal rechter in het kader van de Europese Unie.

Nadat -en u merkt dus dat ik mijn woorden weeg want ik zou net zo goed kunnen zeggen omdat- hij een seksueel geobsedeerde vrijliet om seriemoordenaar te worden. Die normaliteit is een schande en een verkrachting van elk laatste greintje van gezond verstand en respect voor “de mensen” en heel wat anders dan brandjes blussen en achter de feiten aanhollen.

 

Grotere arrondissementen leiden helemaal niet automatisch tot meer specialisatie of meer efficiëntie. Overigens ook niet tot minder efficiëntie. De correlatie is gewoon fictief en onbestaande, omdat er absoluut geen oorzakelijk verband is tussen de disfuncties in de derde staatsmacht en het aantal arrondissementen.
Wél een oorzakelijk verband is er tussen de politieke aanhankelijkheid van de magistraten en de dienstverlening tot de welke zij af en toe al dan niet gewillig gedwongen worden.
Wél bestaat er een correlatie tussen de piramidale machtsstructuur binnen justitie en de drang om alles te centraliseren.
Wél bestaat er een oorzakelijk verband tussen de schabouwelijke wetgeving en regelneverij omwille van de collusie van uitvoerende met wetgevende macht enerzijds en de onmacht van de derde staatsmacht om haar werk te doen anderzijds.

Deze waarheden zij zo duidelijk en overigens ook algemeen bekend dat het voorstel van de minister niet alleen contradictorisch is maar vermoedelijk ook bewust onproductief.
Dat het bovendien samenging met een identiek pleidooi van een zekere niet verkozen heer Jozef De Witte dewelke over geen enkel mandaat van de burgers beschikt, wijst er sterk op dat het hier gaat om een voorstel met waarachtig corrumperende bijbedoelingen en intrinsiek fascistoïde is van aard.

Insiders zijn altijd belanghebbenden. Dat is hun grootste zwakte. Hun grootste sterkte is hun kennis van de betrokken materies. Onafgezien de kwaliteit van hun expertise en afgezien van hun mogelijke belangenverdediging is hun inbreng van doorslaggevend belang. De actoren kunnen elke hervorming beletten, blokkeren, doen falen en ja inderdaad ook doen slagen.

Indien men een koppig probleem of opeenstapeling ervan blijft vaststellen dienen niet alleen de rechtstreeks actoren zich zelf aan een gewetensonderzoek te onderwerpen maar eveneens de onrechtstreeks betrokken en belanghebbende partijen. Zo is de zogenaamde vaststelling dat de hervorming van justitie zonder uitzondering steeds geconfronteerd wordt met een mislukte informatisering vals.

Uiteraard omdat het slechts over pogingen ging. Ten bewijze waarvan het feit dat ze niet geslaagd zijn, verpletterend is. De pogingen zelf resulteerden misschien niet zonder verdienstelijke tussenstappen. Mislukking is bij een complex gegeven een vooraf bekende zekerheid als met de opdracht geeft een “mission impossible” uit te voeren. De zogezegde mislukking is dus ofwel te wijten aan onvoldoende voorbereiding, aan een foutief geformuleerde opdracht, ofwel aan een foutief geformuleerde opdracht. Zonder afdoende rekening te houden met het maatschappelijk belang.

De cruciale vaststelling hierbij is, dat de belangrijkste fout gemaakt werd door de uitvoerende macht.

 Gaius

Morgen : aflvering 12 Valse probleemstellingen produceren schijnoplossingen

 
ik heb een vraag meneer dehaene
 
waarom hebt gij dit belgié lief
 
waarom staat gij toch steeds gereed
 
vertel mij openhartig alles alstublief 
  
  
leg mij eens uit meneer dehaene
 
waarom wij verder moeten gaan 
 
met walen en met francofonen
 
terwijl we aan de afgrond staan ?
 
 
leg mij maar uit meneer dehaene
 
wat heeft dit land ons nog te bieden
 
terwijl de francofonen waar het kan
 
de vlaming in de rug blijft schieten ?
 
 
hebt gij uw uitleg heer de haene
 
waarom gij steeds voor belgié kiest
 
tenzij gij weerom profiteert
 
of gij en uw partij postjes verliest ? 
 
 
leg het mij uit meneer dehaene
 
waarom de vlaming dit betaalt
 
waarom gij nooit de lieve centen
 
bij vrienden de belgicisten haalt ?
 
 
leg het mij uit meneer de haene
 
waarom gij zo tekeer blijft gaan
 
en telkens weer uw eigen volk
 
voor schut zet,in de kou laat staan?
  
 
leg het eens uit meneer dehaene
 
hoelang gij nog dit spel gaat spelen
 
van vlaming spaart en waal verteert
 
hoelang gij ons nog laat bestelen ?
 
 
het was een vraag meneer dehaene
 
waarop ik nooit antwoord verwacht
 
alleen zoals altijd : "geen commentaar"
 
want 'k weet dat gij met vlaanderen lacht ! 

Jos

.

.

Gij zegt dat 't vlaamsch te niet zal gaan:
't en zal!
dat 't waalsch gezwets zal boven slaan:
't en zal !
Dat hopen, dat begeren wij:
dat zeggen en dat zweren wij:
zoo lange als wij ons weren, wij:
't zal, 't en zal,
't en zal

Guido Gezelle - 1860

Eergisteren stuurde een jonge Vlaming ons, ongevraagd en zonder commentaar, deze klassieker uit ons collectief Vlaams geheugen, dat soms opgefrist moet worden. Dank aan de inzender.