Jan Peumans, de voorzitter van het Vlaams Parlement, die eigenlijk liever minister was geworden maar gedwarsboomd werd door de conférencier-voorzitter, heeft een actieplan voorgelegd om het Vlaams parlement te herwaarderen, zodat het beter zijn democratische rol kan vervullen.
Wij zijn geen fans van Peumans, hij is een Vlaams-nationalist met een andere strategie dan de onze. Maar hij is ons een beetje liever, wij de gewone lieden zonder parlementaire ervaring, dan De Wever, die ronduit voor de macht gaat. Wie in het land B de kant van de heersende klasse en elite kiest, legt zich onvoorwaardelijk neer bij de erkenning van de belgische staat, zijn gebruiken, zijn misbruiken en zijn tegennatuurlijke handelingen.
België accepteren en Vlaanderen aanbidden, deelnemen aan de meerderheid en tegelijk naar de publieke opinie handelen alsof men oppositie voert, is een typisch kenmerk van de NVA. Wij vinden dit dubbelzinnig en als het dat niet is, moet De Wever door zijn houding ons van het tegendeel overtuigen. Hij kan het goed uitleggen en wij zijn niet van de slimsten.
Al de kritische noten die wij aanbrengen over de NVA worden natuurlijk door die partij smalend afgedaan als afgunst op het electorale succes dat hen ten dele valt. Daar trekken wij ons niets van aan : het behoort nu eenmaal tot de regels van het partijpolitieke spel dat er niet alleen medestanders zijn maar ook tegenstanders. Wij proberen zo rechtlijnig mogelijk te denken en ons te handhaven zonder kronkels. Misschien ongebruikelijk, maar duidelijk. Trouwens we gana hier nog op terugkomen.
Wij kunnen Peumans voor een stuk volgen : hij was een van de actiefste parlementsleden in de vorige legislatuur en hij is een behoorlijke redenaar, ook een man die met gebruik van behendige argumenten zijn bochtenwerk weet te verantwoorden. Vandaag wit, morgen zwart, je moet het kunnen en nogmaals het is handig als je over dergelijke eigenschappen beschikt bij de NVA.
Als voorzitter van het parlement, voelt hij zich vaak als een kleuterleider voor een rumoerige en dommige klas vol verwende lastigaards. Wij kunnen enkel oordelen aan hand van wat wij zien en meemaken via de televisie-uitzendingen. Het optreden van Peumans lijkt soms partijdig maar hij probeert de uitwassen binnen de perken te houden. Er zullen heel wat parlementsleden zijn die met weemoed zullen terugdenken aan het wassen beeld Marleen Vanderpoorten.
Peumans gaat ongetwijfeld, zeker als zijn partij nog meer in de knoei gaat komen met haar dubbelzinnige agenda's, moeilijke tijden tegemoet. Hij bezit nu al bij velen het imago van een kleine dictator en als zijn partij de Vlaamse regering mocht verlaten, dan wordt Peumans' voorzitterschap een calvarieberg. Dat is dan een zoveelste gevolg van de greep die de partijpolitiek pleegt op àlle beleidsniveaus.
Het afschaffen van het gebruik van gsm's en laptops lijkt ons (als geïntresseerde toeschouwers) een juiste beslissing, alsook het opnemen van afwezigheden. Of er ook een parlementaire commissie Staatshervorming moet opgericht worden, is meer een zet, om de eigen partij een schuilhok te bieden.
We zijn niet zozeer benieuwd naar de kritiek van de oppositie maar wel naar die uit de rangen van de meerderheid.
Savat
1 reactie op dit bericht
Werken
grtjes
pieter