Gisteren stond in "die Welt" een artikel over het land B dat geschreven leek door Napoleon de Gucht. Aangezien wij even selectief te werk gaan als de dure en zwaarbetaalde "kwaliteitsmedia" zwijgen we erover. Bij hén geen millimeter objectiviteit, bij ons nog minder. Le Matin/le Standard gaan met mekaar naar bed om af te spreken hoe ze het regime kunnen paaien, wij gaan naar bed met ... dat mag u zelf invullen, en wijden ons daarna aan het vastspijkeren van het regime. Beperkte impact weliswaar, maar internet draait zijn rondjes. En journalisten van de poco-pers zijn hier niet welkom. Wèg, wèg, naar het hondenhok aan de ketting en morgen CD's verkopen op de markt van Mechelen.
Vandaag een vertaald en bewerkt stukje uit de "Frankfurter Allgemeine Zeitung". Een mens zou begot glimlachen tegen een Duitser na deze lectuur :
“De geschiedenis van België is van bij de oprichting in 1830 voorwerp geweest van spot en ironie”, schrijft een goed geïnformeerde Dirk Schümer. “De naam van de staat werd ontleend uit de Gallische oorlog van Julius Caesar. En de koning bestelde men – zodat het land op wens van de Britten geen satelliet van Frankrijk zou worden – uit het anglofiele geslacht van Saksen-Coburg , zoals uit een verzendcatalogus van ‘Trois Suisses’.”
De redacteur van de Frankfurter weet waar hij het over heeft. “Het was een kleine kring rijke ‘cultuur-Fransen’, die zich na de hegemonie van Napoleon niet konden vinden in de Nederlanden en België als een lucratief kunstproduct hebben uitgevonden. Dat de bevolking van het land in grote meerderheid Nederlands sprak, werd door de industrie en de kerk, het leger en de school als folklore beschouwd, die snel zou verdwijnen.”
Dirk Schümer vertelt hoe eenvoudige Vlaamse soldaten in de Eerste Wereldoorlog door Franstalige officieren het vuur en de dood werden ingejaagd. Daar werden de kiemen gezaaid voor de Vlaamse Beweging en de Vlaamse ontvoogdingsstrijd, voor de vernederlandsing van het gerecht, het onderwijs en het parlement. Na de staal- en steenkoolcrisis en de economische ‘boom’ van Vlaamse grote en kleine ondernemingen betaalt de Vlaamse meerderheid nu in ruime mate ‘alimentatie’ voor de francofone meerderheid, gaat Schümer verder. “De Vlamingen willen hun kiezers geld besparen en dringen aan op een splitsing van de sociale zekerheid; de Walen willen verder aan de kassa zitten en verkopen hun huid zo duur mogelijk, vooral omdat hun regio zelf niet levensvatbaar is”.
Maar, “de Vlaamse elite, vooral de economische elite, is niet meer bereid de Walen nog langer te onderhouden en daarvoor ook nog de culturele arrogantie van de Franstaligen lijdzaam te moeten ondergaan.” Geef toe, bij de ‘Frankfurter Algemeine’ hebben ze er meer van begrepen dan bij hun collega’s van ‘Die Welt’…
De Frankfurter-journalist slaat nog nagels met koppen. Terwijl de Franstaligen uit wanhoop en nostalgie de Belgische driekleur uithangen, zwaaien Vlamingen met nuchtere cijfers. Over de jaarlijkse miljardentransfers naar Wallonië. Of ze sommen een lijstje op van bloeiende kleine staten in Europa, van Luxemburg tot Ierland en Estland, van Letland tot Denemarken – allemaal kleiner dan Vlaanderen!
“Twintig jaar geleden hield niemand rekening met het ontstaan van nieuwe staten zoals Slovenië, Estland, Letland, Slovakije, Ukraïne en Kroatië. Dat dit proces nog niet is afgesloten, toont de huidige staatswording van Macedonië, Montenegro en Kosovo. Wie durft er nog op wedden dat ook in het Westen niet binnen afzienbare tijd nieuwe staten ontstaan: Catalonië, Schotland, Zuid-Tirol, Vlaanderen…”
Die welvarende entiteiten, die het keurslijf van een natie uit vorige eeuw willen afschudden, worden verenigd door de wil om meteen na het losmaken uit de centrale macht en het verwerven van hun verworven onafhankelijkheid, toe te treden tot de EU. “Op naar Brussel!”, schrijft Dirk Schümer. “Waarschijnlijk zullen de politici van die toekomstige staten daar binnenkort niet meer door een Belgische minister van Buitenlandse Zaken worden ontvangen, maar door een Vlaamse.”
Want dat het einde van België in de sterren geschreven staat, daar is de Duitse journalist van overtuigd. Zo herinnert hij nog eens aan Jules Destréé, de Waalse politicus en socialist die in 1912 al in een brief aan de koning schreef: ‘Sire, il n’y a pas de Belges’ (Sire, er zijn geen Belgen). “En het blijft slechts een kwestie van tijd voor dat “il n’y a pas de Belgique” wordt… Mooi, mooi.
Met dank aan de toezender ; wij weten helaas niet wie de vertaler/bewerker is of van welke webstek dit komt. Het artikel op zich is uiteraard verschenen.
Ray
4 reacties op dit bericht
goede morgen
beter dan verhofstadt toe
blijf ons uw goed nieuws bezorgen
want wij zijn de mooie praatjes van
dat blauw konijn kotsmoe !
Over naar Jos
Slechte morgen, morgen, slechte dag
Slechte morgen, morgen, ik ben niet blijSlechte morgen, slechte morgen
Blij dat ik je weer niet horen mag
Slechte morgen, slechte morgen
Slechte dag voor liegebeest
Erg dat jij er weer bij mag lopen
Liegen, liegen
Slechte morgen, slechte morgen
Want jij mag er immers weeral bij
Slechte morgen, slechte morgen
Slechte dag, liegebeest
Erg dat jij er nog steeds mag zijn
De wereld is een schouwtoneel dat zij bestelen
Voor iedereen zijn luchtkasteel om van te delen
En krijgen we niet al te veel, 't kan jouw niet schelen
Jij vindt het minste deel sensationeel
Over naar Jos, die kan beter rijmen en dichten zonder zijn ... op te lichten...
NEEEEEJE, tis niet wat U denkt: zonder zijn stoel op te lichten
Beste Guy,
De waarheid kan ver liggen, maar ze wacht met eindeloos geduld op ons
@ANGELTJES
Aanschuiven
het aanschuifkonijn