Opnieuw gewijzigde reactiemodule

@ zaza

De extreem-linkse nijdigaard Patrick De Witte, die regelmatig het gebruik van drugs aanprijst en Vlaams-nationalisten/Vlaams Belangers het liefst in gaskamers zou laten verdwijnen, ligt in conflict met Humo en Woestijnvis.  Als u naar de Rechtvaardige Rechters hebt gekeken, zal u hem allicht bezig hebben gehoord, deze fanatieke Gentse lapzwans met het uiterlijk van een ongewassen Goelag-gevangene en het karakter van een hyena.

De Witte hekelt  de machtspositie die Woestijnvis inneemt in de Vlaamse tv-wereld: ‘De VRT garandeert Woestijnvis jarenlange financiële luxe via een bespottelijk lucratief exclusiviteitscontract. Toen dat uitlekte, hield iedereen zijn mond, behalve Bart De Pauw in De Standaard onlangs. Natuurlijk kan je met zoveel geld kwaliteit maken. De andere productiehuizen worden gewoon versmacht.'

Lees het volledig artikel bij Het Nieuwsblad.

De man die in een Chinese school 29 kinderen, twee leerkrachten en een oppas verwondde, is ter dood veroordeeld. Na een proces van een halve dag werd Xu Yuyuan schuldig bevonden aan opzettelijke doodslag.

De man viel op 29 april de school binnen met een mes. De meeste kinderen waren net vier jaar. Het persagentschap Nieuw China spreekt enkel over gewonden, maar volgens onbevestigde berichten zouden enkele kinderen aan hun verwondingen overleden zijn.

De 40-jarige Xu Yuyuan handelde naar eigen zeggen uit woede na een reeks professionele en persoonlijke vernederingen. Hij werd in 2001 ontslagen als commerciële medewerker en vond sindsdien geen duurzame job meer.

Zijn de rechten van de beschuldigde geerbiedigd ? Is het onderzoek volledig gebeurd op zo'n korte tijd ? Moet dat niet tenminste 5 jaar duren ? Hebben de kindjes de man niet uitgelokt ? Wat heeft Xu Yuyan meegemaakt in zijn jeugd ? Wat vertellen de kierewieten van psychiaters ? Vele vragen, een antwoord : de kogel.

Andries Pretorius

Die Groot Trek

In 1834 het die eerste ossewaens Kaapstad verlaat om die Groot Trek in te lui.  Orals onderweg het ontevredenes hulle by die trekkendes aangesluit, en spoedig die naam van Voortrekkers begin kry.  In die Oos-Kaap het die trek in 5 hoofstrome verdeel.  Die trekgroep van Gerrit Maritz het van Graaff-Reinet af noordwaarts tot by Winburg in die Vrystaat getrek.  Daarvandaan weer ooswaarts, oor die Drakensberge, tot by Weenen in Noord-Natal.  Ander trekgroepe was dié van Piet Retief, Louis Trigaardt, Hendrik Potgieter en Johannes van Rensburg.

Potgieter het van Tarkastad in die Oos-Kaap, oor Potchefstroom, Rustenburg, Lydenburg en Ohrigstad, tot by Schoemansdal getrek.  Van Rensburg en Trigaardt het vanaf die Visrivier noordwaarts getrek.  Hul roete het ondermeer oor Thaba Nchu, Middelburg, en Zebedelia, tot by Soutpan gegaan.  Trigaardt het by Soutpan ooswaarts na Mosambiek getrek.  Sy trek se spore het iewers in Mosambiek verdwyn, en niemand weet wat van sy trekgeselsskap geword het nie.  Hulle is waarskynlik almal deur die Sjangaans uitgemoor.

Maritz en Retief, wat tydelik op Winburg vertoef het, het besluit om ooswaarts, oor die berugte Drakensberge getrek, en moes veel ontberinge beleef.  Retief is deur die impi’s van die Zoeloe-koning, Dingaan, vermoor, nadat hy (Retief) grond van die Zoeloes gekoop het.  Die bekendste van alle veldslae, Bloedrivier, was dié waarin die Voortrekkers teen ‘n oormag van 10 000 Zoeloes moes veg, en meer as 1 000 Zoeloes gedood het.  Dié dag, 16 Desember, staan vandag as “Geloftedag” bekend, en is vir die meeste afstammelinge van die Boerevolk ‘n heilige dag.

Geloftedag is nie, soos vele kritici – binne- en buitelands – dit graag wil hê, ‘n politieke dag waarop die Boere die Zoeloes verslaan het nie, maar ‘n religieuse dag waarop ‘n Gelofte aan God gemaak is.  Die held van dié dag, Andries Pretorius (na wie die hoofstad van Suid-Afrika – Pretoria – vernoem is), asook die Voortrekkers se geestelike leier, Sarel Cilliers, het besef dat ‘n oorlog teen die Zoeloes selfmoord sal wees.  Die oormag van die vyand was té veel.  Daar was sowat 10 000 Zoeloe Impi’s, teenoor ‘n totale bevolking (mans, vrouens, kinders, bediendes, en werknemers van die Voortrekkers) van slegs ‘n paar honderd siele aan die kant van die Voortrekkers.

Sarel Cilliers het tot God gebid en gesoebat dat Hy tog nie moet toelaat dat die Trekkers uitgewis word nie, maar dat Hy die Voortrekkers moes help om die vyand te oorwin.  Aan die einde van die dag was daar geen dooies binne die Voortrekkerlaer nie, terwyl 1 000 Zoeloes gesneuwel het.

As die Voortrekkers se lewens gespaar sou word, sal hulle twee dinge doen.  Ten eerste sou hulle ‘n Gedenkkerk ter ere van God opgerig het; en ten tweede sou hulle hierdie verhaal aan elke geslag wat kom oorvertel het, en elke individu beveel het om te gedenk.  Die Voortrekkers en hul nageslagte sal 16 Desember 1838 vir ewig gedenk en “soos ‘n Sabbatdag vier”.

Peter 

Morgen : Die gelofte

Weldra een Turkse kanselier ?

Volgens Maria Böhmer, integratiedeskundige van de Duitse federale regering, is het niet uitgesloten dat Duitsland binnenkort door een kanselier van Turkse oorsprong geregeerd wordt.  Dit is geen utopie meer, verklaart de CDU-politica.  Verder is ze “verontwaardigd” dat bedrijven de voorkeur geven aan Duitse leerlingen i.p.v. aan jonge migranten, zelfs met dezelfde schoolresultaten.  Dat mag niet, kan niet, is discriminatie.  We hebben ze dringend nodig om de demografische veranderingen het hoofd te kunnen bieden en om vooraan te kunnen staan.

Tabii ki, merhametli kadın - Selbstverständlich, genädige Frau

CDU minister pleit voor gemeenschappelijke geloofsdag

Thomas de Maizière, CDU-federaal minister van binnenlandse zaken in de regering van Angela Merkel, heeft het licht gezien.  Hij wil immers een gemeenschappelijke bezinningsdag inrichten met vertegenwoordigers van de christelijke kerk(en) en de islam.  

Dit is in het verkeerde keelgat geschoten van Joachim Herrmann, CSU-minister van binnenlandse zaken van Beieren, die van zo’n project niet wil weten.  “Het draagt niet bij tot de dialoog tussen de christenen en de moslims als we alles in één pot gooien” stelt hij.

Het Westen heeft de islam homofoob gemaakt

Wie absoluut de grootste hoofdvogel van idiotisme afschiet, is de Berlijnse socioloog Georg Klauda.  Die man geeft het Westen de schuld voor de homovijandigheid van de islam.  Vroeger zou de islam traditioneel zeer homovriendelijk geweest zijn.  Het denkbeeld “tolerante Westen, homofobe islam” is zelfbedrog van het Westen.  

Alles zou ontstaan zijn in de 19^de eeuw: over absolute heersers, kolonisatie, nationalisten en islamisten ging het naar opbod tegen sexuele afwijkingen.  

De strijd gaat niet meer om modernisering maar wel om het vrijwaren van de culturele authenciteit, gaat niet meer om het aanhalen van banden met het Westen maar wel om de afbakening van een duidelijke grens. 

Dat holebi’s een duidelijke afkeer hebben van de islam, zou slechts op inbeelding berusten.  Er is immers geen enkel bewijs dat er meer islamofoben in de moslimwereld rondlopen dan in het vrije Westen…

Gevallen voor het vaderland … samen met de vijand

En dan is er nog Frau Dr. Kässmann, voormalig hoofd van de Duitse evangelische kerk, die een toespraak hield tijdens een herdenkingsceremonie voor de gevallen Duitse soldaten in Afghanistan.

Zij las de namen van de gestorven Duitse soldaten voor… en ging verder met de lijst van de gedode Afghanen, die naar alle waarschijnlijkheid verantwoordelijk waren voor de dood van de Duitsers.

Men kan zich niet voorstellen hoe de familieleden van de gevallenen voor het vaderland zich moeten gevoeld hebben: bij een herdenking de namen van de moordenaars van hun jongens, als toemaatje van politiek-correcte mafheid te moeten aanhoren.

Geweld, steekpartijen, overvallen, eremoorden…

Dagelijkse kost zowat over in Duitsland : er treedt gewenning op.  

(met dank aan Floriaan Terbeke en Politically Incorrect)

Auf Wiedersehen !

.

Van onze Japanse video-producent, met wie wij nauwelijks kunnen communiceren wegens de taal, ontvingen we weer een pareltje uit de havenstad Hakodate. Eerst zien we, hoe kan het anders in dit seizoen, de bloesems en dan maken we met korte shots kennis metde stad Hakodate.  Onze vriend is kennelijk geboeid door het christendom, want de kerk van Onze-Lieve-Vrouw wordt verschillende keren in beeld gebracht. In de Prachtlanden waar de godsdienst van de vrede heerst, heb je daar geen kans toe. Een heerlijke rustige video om van te genieten in deze hectische en onzekere tijden.

(Een levendig verslag door onzen reporter, Jade,  ter plaatse bij den massaalen optocht)

Verfrisschend en uitermate heugelijk was deze massaale samenkomst der verdedigers van onze monarchische fierheid. Het is dan ook met vervaard opgezwelde borst dat de talrijk opgedaagden, gezwind en eensgezind achter den tricolore vaandel marscheerden en als één volk gehoor gaven aan de roep van hun innerlijke getrouwheid tot in den dode en den grave, hun vaderslandsliefde en getrouwheid herzworen aan den geliefden koning en zijn op handen gedragen gezellin.

Dat zij heldhaftig voorbij paradeerden en daarbij door bewegende lichtbeelden vereeuwigd werden in hun patriotische optocht zal door eenieder aanwezige die aldoende getrouwheid en vastberadenheid hoog in het vaandel voert een euwig bewijs hunner edelheid en grootmoedigheid ten geschenke geven. Mogen hun kinderen en kleinkinderen ten gepaste  tijde kunnen teruggrijpen naar deze cinematografische bewijzen om zich verder te uiten als de verdedigers van koning en koninkrijk.

En voor de rest: 150 g salami, twee schellen hesp,  nen pot honing van Meli, een licht grof en ne koek veur de kleine.

Jade

Productie Theo

De Islaam is agressief en verenigt geloof, godsdienst en sociale doctrine in een enkele autoritaire theocratische staatsorde met imperialistische ambities. Geen wonder dat onze westerse machthebbers likkebaarden bij zoveel ongebreidelde en ongestrafte mogelijkheid tot machtsmisbruik.

Iedereen gelooft wat hij of zij wil. Dat is geen recht maar een feit.

Dit feit kan dus elk onderwerp betreffen, zoals ook een wereldbeeld of een mening over de oorsprong en de finaliteit van mensen en alles wat bestaat. Levensovertuigingen als het ware.

Indien deze mening of overtuiging het bestaan van goden of een enkele God inhoudt, krijgt de overtuiging een sacraal karakter en wordt religieus van aard. Het individueel geloof kan als persoonlijke overtuiging overeen stemmen met een collectieve religie die  rituelen en gedragingen veronderstelt. Het samen en/of openbaar belijden van een religie noemen wij in het westen religie of Godsdienst.

In tegenstelling tot andere talen is het Nederlands bij machte om zich duidelijk uit te drukken met onderscheiden woorden voor verschillende begrippen. Religie is de overgeleverde geloofsleer en de regelgeving omtrent rituelen en gedragingen. Of het etymologisch nu voortkomt uit relegere (herlezen, overdoen, nauwgezet in acht nemen), religare (opnieuw binden, goed binden) of religere (zich verplichten tot) doet er niet toe. Godsdienst tenslotte voegt hier het geloof in het bestaan van en de eredienst aan meerdere of een enkel superwezen God genaamd aan toe.

Het economisch, eventueel hiërarchisch en organisatorisch aspect noemden we in het Westen gemeenzaam “Kerk” als tautologie voor alle christelijke tempels of gebedshuizen samen. Verwonderd slaat het westen het fanatisme gade waarmee het dragen van kleding die symbool staan van de onderdrukking van de vrouw gepropageerd wordt door de islaam.

De hoofddoek, de boerka en de nikaab hebben niets met geloof (in westerse zin) te maken maar alles met onderwerping en het voeren van een verborgen guerilla tegen waarden die op het lijstje staan om afgeschaft te worden omdat ze niet in overeenstemming te brengen zijn met de islaam. Voor alle duidelijkheid, een religie die gesticht werd door een Arabische roverhoofdman en fantast nu bijna duizend-vierhonderd jaar geleden en sindsdien nog niets veranderd is omdat de toenmalige geschriften als heilig worden beschouwd.

De scheiding van kerk en staat ingesteld door de seculiere lekenstaat diende als compensatie voor het verlies aan wereldlijke macht door de kerkelijke hiërarchie met de bedoeling godsdienstoorlogen met progoms en miljoenen doden in de toekomst onmogelijk te maken. In de islaamitische landen daarentegen werd het tegengestelde realiteit. Alle andere godsdiensten werden als het ware buiten de wet gesteld door de sharia in de grondwet van die staten opgenomen als toetssteen voor de wetten. Niet alleen maar ook daarom is het correct te stellen dat de islaam geen religie is maar een onverdraagzame staatsgodsdienst in elke islaamitische theocratie.

De islaam die moskeeën zaait in westerse seculiere democratieën is dus niet alleen een anachronisme maar tevens een destructieve sekte die het volledig oneens is met de staatsorde waarin ze zich nestelt met de enige bedoeling deze staatsorde te vernietigen. De vrijheid van godsdienst in Europa kan alleen bestaan binnen een seculiere staat. islaam is strijdig met dit raamwerk omdat het de eenheid van god en wereld (tawhid genaamd) als centrale doelstelling heeft en dit bovendien met uitvoerige instructies vervat in zogezegd heilige teksten, indoctrinatie en propaganda via de zo gezegde gebedshuizen mosk genaamd overbrengt op de al dan niet geschoolde gelovigen. Deze tawhid is de intellectuele motor achter de politieke islaam, achter het terrorisme, achter het waanidee om overal kalifaten te stichten.

De besnijdenis, het dragen van de hoofddoek en het verbod om te trouwen met niet-moslims en de sociale uitsluiting als straf voor het verlaten van de islaam zijn inbreuken op het fundamentele mensen-recht op vrijheid en zelfbeschikking. Het christendom heeft nooit een ‘tawhid’ gekend, maar juist uitdrukkelijk de scheiding der machten erkend en gerespecteerd al kwam het van de ooit almachtige clerus niet van harte en enigszins laattijdig. Maar de erkenning kwam er omdat het niet anders kon zonder bloedvergieten. De tawhid maakt dat de moslim naar goddelijke wetten leeft, terwijl westerlingen leven naar inferieure wetten slechts door mensen en niet door God gemaakt of uitgevaardigd.

De islaam koestert de illusie dat dat de westerse samenleving intrinsiek inferieur is aan de op islaamitische leest geschoeide samenleving, en dat de revival of the fittest, en dat is hun geest diegene die het best de andere kan bedriegen en misleiden, de moeite waard is om continu strijd te leveren of verzet te plegen tegen andersdenkenden. Dit is de beroemde of moet ik zeggen de inmiddels beruchte 'jihad'.

Ontwerp : Roger

Republiek Swellendam 1795

Eerste Boererepublieke

In 1745 het die VOC ‘n drostdy op Swellendam gebou en ‘n landdrost aangestel “om wet en orde” te handhaaf.  Weens die verslegtende toestande, en die onderdrukking van die boere, deur die VOC, is die Drostdy op 17 en 18 Junie 1795 deur 60 Kaapse Vryburgers bestorm, en landdrost Anthonie Faure is deur Petrus Delport beveel om te bedank.  Faure en al sy amptenare is terug Kaap toe gestuur, en die Republiek van Swellendam is gestig.

Dit was die eerste onafhanklike gebied vir die Afrikaners, en ook die begin van verset teen die owerhede.  (Die Britse regering het later van tyd die Vryburgers se houding verwyt en die boere as bandeloos en wetteloos beskryf).

Daar word vandag nog onder die Boere/Afrikaners gestry oor watter benaming eerste was, en sommiges beweer selfs dat Boere en Afrikaners “twee verskillende volke” is.  Die ontevrede Vryburgers, wat nie meer onder die onderdrukkende VOC wou staan nie, het hulself van Nederland gedistansieër en uitgeroep:”Ik ben een Afrikaander”.  Die woord “Boer”, is deur die Britte en die VOC-amptenare as ‘n skelwoord gebruik om die boere (agrariërs) van die res van die Vryburgers te onderskei.  Daar kan dus geredeneer word dat BOER en AFRIKANER dieselfde betekenis het, en in dieselfde tydperk “gebore” is.

Graaff Reinet

Moderne Suid-Afrikaners verskil veel oor die betekenis van die twee benamings.  Transvalers verwys na ‘n Boer as iemand wat ‘n afstammeling van die Groot Trek is, en wat hoofsaaklik in Transvaal en die Vrystaat woon.  Afrikaners, sê hulle, woon in die Kaap, is hoofsaaklik “liberaal”, “onpatrioties” en “ondersteuners van die Engelse”.

Die Kapenaars sê weer dat hulle die patriotte is.  Hulle het nie uit die Kaap “gevlug” soos die Transvalers nie, maar was patrioties genoeg om hul man te staan teen die Engelse.  Op sport gebied is daar elke jaar ‘n “groot oorlog” aan die gang tussen Noord en Suid (Pretoria en Kaapstad).

Daar is dus biologies nie veel verskil tussen ‘n Boer en ‘n Afrikaner nie, maar wel ideologies.  Altwee groepe strewe na vryheid en onafhanklikheid, maar in die noorde van die land, waar misdaad, onveiligheid en onverdraagsaamheid veel erger as in die suide  is, is die blankes waarskynlik ook méér desperaat om in hul eie gebied te woon.  Die Kapenaars ervaar nog relatief veel gerief, vrede en veiligheid.

Boere in die Oos-Kaapse distrik, Graaff-Reinet, het in dieselfde jaar – 1795 – ‘n republiek uitgeroep, maar, net soos Swellendam, was die vryheid van korte duur.  Toe Kaapland in 1795 deur Brittanje geannekseer is is alle weerstand onderdruk en die sogenaamde Boere republieke tot niet verklaar.

 Peter

 Morgen : Die Groot Trek

FILIP DEWINTER : ‘TWEE AUTO’S IN DE SCHELDE GEDUWD, VOORRUIT BUS VERBRIJZELD MET STEEN EN TWEE JONGEREN IN MEKAAR GESLAGEN IN METRO. DRIE POLITIEPATROULLES VOOR KERNSTAD ANTWERPEN IS BELACHELIJK WEINIG. ANTWERPEN WORDT FARWEST.’

Dit weekend werd het centrum van Antwerpen opnieuw opgeschrikt door allerlei daden van vandalisme en geweldpleging. Twee jongeren werden vrijdag in mekaar geslagen in de metro aan de Groenplaats. Ook al tijdens het weekend  werd de voorruit van een bus van de lijn met stenen verbrijzeld. Twee auto’s werden de Schelde ingeduwd, kortom Antwerpen wordt de Farwest

Terwijl het aantal gevallen van vandalisme en geweldpleging toeneemt, daalt het aantal politiepatrouilles. Er is nog nauwelijks blauw op straat te zien. Voor de politie-afdeling West (oude binnenstad van Antwerpen vanaf de Leien tot aan de Schelde en Linkeroever) zijn welgeteld drie (3) politiepatrouilles ter beschikking. Deze patrouilles worden sporadisch aangevuld met de ORIDA-fietsteams en agenten te voet, de zgn. horecapatrouilles (enkel in de zomermaanden). Op piekmomenten en in het weekend (als er niet teveel ordediensten zijn) komen daar ook extra patrouilles bij, de zogenaamde ‘piekploegen’.

Het is duidelijk dat de politie-inzet faalt. Er is eenvoudigweg te weinig blauw op straat aanwezig met als gevolg dat Antwerpen langzaam maar zeker met farwest-situaties wordt geconfronteerd. Het gebrek aan zichtbare en aanspreekbare patrouilles komt vooral door de administratieve werklast die de agenten ondervinden. Het grootste deel van een 8-uren werkdag brengen de agenten van de afdeling West door op het commissariaat achter een computer aan de Oudaan.

Het Vlaams Belang pleit dan ook voor een verdubbeling van het aantal patrouilles in de zone West tijdens het weekend (vanaf vrijdag tot maandag). Deze patrouilles dienen ondersteund te worden met administratieve ploegen die het administratieve werk van de 101-patrouilles kunnen doen zodanig dat de geuniformeerde patrouilles - zoals vroeger met de mobiele brigade het geval was - permanent op straat kunnen worden ingezet. Ook het aantal voetpatrouilles moet verdubbeld worden zodanig dat een verhoogde preventieve politie-aanwezigheid op de zgn ‘hotspots’ mogelijk is.

Filip Dewinter

Twee grote staatsmannen

De investering van de Belgische overheden in Dexia is tot nu toe voor het grootste deel in rook opgegaan. Dat blijkt uit berekeningen van de krant De Tijd. In oktober 2008 investeerden de overheden  2,5 miljard euro in de bankverzekeraar. Dat aandelenpakket is op dit ogenblik nog 908 miljoen euro waard. Dat betekent dat er nog 36% over is gebleven van het initiële bedrag.  Het zou erger kunnen, maar het werd ons wel voorgesteld als een goede operatie destijds.  Yves Leterme, de redder in nood en Jean-Luc Dehaene, de handige bliksem in het vullen van de eigen zakken, als voorzitter.

Wij worden genaaid, dames en heren, dat het niet mooi is. 

Ook de investering van de Belgische overheid in de Franse financiële groep BNP Paribas is nog niet rendabel. De federale overheid ruilde in oktober 2008 driekwart van Fortis Bank voor een belang in de Franse groep. Begin dit jaar was er sprake van een meerwaarde, maar door de koersdaling van BNP Paribas wordt daarop op dit ogenblik een negatief rendement van meer dan 10 procent geteld.

Bron : Beursduivel

Jan Verheyen maant iedereen aan op N-VA, LDD of Vlaams Belang te stemmen. De filmmaker deed dit door de oproep van Res Publica te ondertekenen. Dit republikeins genootschap streeft naar een vlugge Vlaamse onafhankelijkheid. Prominente leden zijn Jan Jambon (N-VA), Boudewijn Bouckaert (LDD) en VB-voorzitter Bruno Valkeniers. Verheyen is al langer lid van de Graventsteengroep, maar die Vlaams-nationalistische club stoort zich openlijk aan elke link met extreemrechts. Met zijn lidmaatschap van Res Publica beslist Verheyen, die gisteren niet bereikbaar was, nu dus om een radicalere koers te varen.

Over Lars Vilks

In de rechterbenedenhoek van pagina 43 in DM 12/5 vind ik een acht centimeter hoog berichtje: 'Zweedse Mohammedcartoonist aangevallen'. Het gaat om Lars Vilks, die ooit Mohamed heeft getekend met het lijf van een hond, en vorige dinsdag in Uppsala een lezing wilde houden over - uitgerekend - vrijheid van meningsuiting. Twintig mensen hebben geprobeerd Vilks aan te vallen, hij kreeg een kopstoot en verloor in het geharrewar zijn bril.

En dat staat dus onderaan pagina 43 (drieënveertig!), niet op de voorpagina. Zijn wij allemaal gek geworden? Vinden wij de vrijheid van meningsuiting dan geen heilig goed meer? Of hangt het er maar van af over wiens en over welke mening het gaat?

Ik heb hetzelfde, bijna misselijk makende gevoel gehad bij de reacties op de geaborteerde lezing van Benno Barnard in Antwerpen. Ineens werden ook door goede, zeg maar linkse, vrienden van mij allerlei argumenten aangedragen die er twijfel over moesten zaaien of het Barnard wel paste te praten waarover hij wilde praten, of zijn stellingname wel koosjer was en of hij zelf niet een onverdraagzaam mannetje was. Met andere woorden: wij zijn voor vrije meningsuiting, op voorwaarde dat het over een mening gaat waarmee wij het eens zijn, en over een spreker (tekenaar, schrijver) van in onze ogen onverdachte levensbeschouwelijke overtuiging.

Tot voor kort dacht ik dat het niet uitmaakt wat iemand wil zeggen en hoe hij dat wil doen, wat hij in het verleden beweerd, geschreven, verklaard heeft: iedereen moet voor om het even welke mening kunnen uitkomen. Maar ook het incident met de Zweedse cartoonist bewijst dat wij ons hoe langer hoe minder verzetten tegen aanslagen op de vrijheid van meningsuiting en dat wij er blijkbaar mee leren leven. Daarom bereiken berichten daarover hooguit nog een hoekje op pagina 43.

Karel Anthierens, voorzitter Press Cartoon Belgium