Uit het hart van een moslim - Tawfik Hamid

'Khaybar, Khaybar, o Joden, het leger van Mohammed keert terug.' Dat scandeerden 'vredesmilitanten' op het Turkse schip dat vorige week door Israëlische soldaten geënterd werd. Dat verwijst naar de aanval op de Joodse stad Khaybar door het leger van de profeet Mohammed, het geweld, de verkrachtingen en de plunderingen, en de uiteindelijke verjaging van alle Joden uit Khaybar door Mohammeds opvolger Omar. Die door Al-Jazeera getoonde boodschap van die activisten was duidelijk: hun doel is niet vrede tussen Israël en de Palestijnen, maar de verdwijning van Israël en de verjaging van zijn Joodse bewoners. Toch worden ze steevast als vredesmilitanten voorgesteld. Wie tegen Israël is, kan alleen maar goed zijn, nietwaar.

De Arabische zender Al-Jazeera liet ook een islamitisch-gesluierde vrouw aan het woord die zei dat de opvarenden ofwel hulp aan de broeders in Gaza, ofwel het 'martelaarschap' wensten. Als woorden nog enige betekenis hebben, geeft dat laatste aan dat zeker een aantal opvarenden op geweld uit was om 'martelaar' te kunnen worden. Met als extra voordeel dat Israël opnieuw de kritiek van de hele wereld over zich heen zou krijgen en zichzelf opnieuw diplomatiek zou verzwakken. Wat gebeurde. Dat een aantal van de opvarenden gewapend was, had geen enkel belang. Het plaatje is dat van vredeslammeren die ongenadig afgemaakt werden. Tegenstanders van Israël kunnen nu eenmaal niet slecht zijn.

In het verhaal wordt ook alleen over de Israëlische blokkade gesproken. Dat Egypte ook de grensovergang met Gaza sloot toen Hamas daar de macht gegrepen had, past niet in het prentje. Israël is nu eenmaal de enige boosdoener, ook al heeft het rondom zich niets dan autoritaire regimes die 'uitmunten' in schendingen van de mensenrechten. Maar die dictaturen zijn anti-Israëlisch, dat spreekt in hun voordeel.

Dat de media in een aantal Arabische en andere moslimlanden de meest obscene antisemitische propaganda verspreiden, daar hebben onze bestrijders van racisme en voorvechters van gelijke kansen blijkbaar ook weinig problemen mee, gezien de schaarsheid van rapporten daarover. Wie Joden haat, zal daar ergens wel een goede reden voor hebben.

Toen de 'vredesvloot' nog op weg was, zei een Egyptische expert Internationaal Recht, Ahmad Hassan Omar, aan Al-Jazeera dat Turkije en andere landen de hulpkonvooien moesten benutten om ook wapens naar Gaza te brengen. Niettemin, dat Israël die konvooien eerst wil controleren, kan alleen maar aan paranoia te wijten zijn.

Dit alles praat de Israëlische entering van het Turkse schip, en de negen doden, niet goed. Overigens, de vele organisaties voor de mensenrechten die Israël rijk is, zijn vrije pers, zijn intellectuelen hebben niet op de buitenwereld gewacht om hevige kritiek te leveren op hun eigen regering.

Het is dan ook niet de bedoeling het Israëlische geweld goed te praten, wel om de eenzijdige reacties te doorprikken.

De provocatie door de 'vredesmilitanten' past in een strategie die Hamas vanuit Gaza en de Hezbollah vanuit Libanon toepassen: Israël jennen, Israël uitdagen, Israël aanvallen - en wie heeft zich hier ooit iets aangetrokken van de zevenduizend raketten die Hamas uit Gaza op Israëlische burgers afgevuurd heeft? - om aldus Israël tot represailles te provoceren. Men verschuilt zich dan tussen burgers om er zeker van te zijn dat er 'collateral damage' valt en dat Israël de hele wereld over zich heen krijgt wegens 'buitensporige reactie'. Het doel is een uitputtingsslag die uiteindelijk tot de verdwijning van Israël leidt.

Het negeren van die strategie, waarvan de Palestijnen de eerste slachtoffers zijn, is intellectueel oneerlijk en politiek contraproductief. 

Maar Israël is nu eenmaal een gedroomde zondebok. Het is een democratisch, westers land en dus een schietschijf voor al de 'antikapitalistische', 'anti-imperialistische' kruisvaarders die verweesd achterbleven na de val van het communisme. Het geeft aan de emotionele alliantie tussen zogenaamd progressieve westerlingen en reactionaire moslimfundamentalisten een vooruitstrevend vernisje, in naam van het 'anti-imperialisme' en de Derde Wereld. En last but not least, Israël is klein, heeft geen olie, geen aardgas, geen strategische grondstoffen, het kan niet dreigen. Niet de kritiek op Israël, maar de eenzijdigheid waarmee de hele wereld op één klein land hamert, geeft een wrang gevoel.

(Mia Doornaert is onafhankelijk adviseur van premier Leterme. Haar column verschijnt tweewekelijks op maandag in de Standaard)

Het meisje dat de commentaren bij deze video leest, is dubbel gehandicapt : haar Engels klinkt Pakistaans en haar stem is vlak en kleurloos.  Dit is het typevoorbeeld van een video met een schitterende boodschap  maar op een onhandige manier gebracht.  Wat primeert, is echter de haarjuiste analyse. Het wil niet zeggen, omdat wij dit vinden, dat het ook uw mening moet zijn. Dus : kijken !

Morgen, dinsdag, wordt bij het veilinghuis Christie's in Amsterdam een drol geveild van onze landgenoot Wim Delvoye. Niet van hemzelf, maar van zijn kunstwerk 'Cloaca' dat artificiële ontlasting produceert.

De drol die dinsdag onder de hamer gaat - zeker in dit geval figuurlijk - is vacuümverpakt en werd door 'Cloaca' (op de foto met Delvoye) gedraaid op 27 augustus 2001. Hij zou naar verwachting tussen de 5.000 en 7.000 euro opleveren.

Delvoye ontwierp zijn strontmachine in 2000. De machine verwerkt drank en voedsel zoals een menselijk lichaam dat doet. Een jaar geleden veranderde een drol van Cloaca in Londen nog van eigenaar voor 14.500 euro.

Wij weten het niet maar we hopen uit de grond van ons hart dat Bert Anciaux destijds voor een royale projectsubsidie gezorgd heeft voor Delvoye.  Of zoals Herman Teirlinck vaak de discussies besloot in zijn Brusselse literaire Mijollenclub : "Al de rest is kak".

Jongens ...

@ Vandaag.be

.

(foto 0000)

Met lichte tegenzin maar met politiek-correct plichtsbesef, zoals wij zijn, hebben we gisteravond het grote verkiezingsdebat gevolgd, waar alle partijen aan deelnamen op voet van gelijkheid.

Een aantal maatschappelijk relevante thema's werden voorgesteld door la Tanghe (Groen-Links)  en ingeleid door vier experten die hun bondige mening weergaven. Een van die vier was de hoodredactrice van Le Soir, want de VRT heeft een groot zwak voor de Franstalige krant die uitmunt in het dagelijks vergelijken van Vlamingen met moffen of nazi's. Béatrice Delvaux heeft zich echter behoorlijk gedragen, wellicht omdat zij onder de indruk was van het kader waarin de vier neergeplant waren : het ex-koninklijke paleis van Bauerscheid aan de Antwerpse Meir. Een streepje klassieke muziek leidde de tussenkomsten van de koninklijke experten in.

Vervolgens werden twee aangeduide politici ondervraagd en onderbroken door Tim Pauwels (sp-a) en Ivan de Vadder (Open-VLD) over het aangereikte onderwerp. Na het tweegesprek schoot Linda de Win (Groen!) in actie en liet het woord aan enkelen van de overige politici, waarbij zij opvallend vaak terechtkwam bij Alexander Decroo. Linda is niet blauw maar niet ongevoelig voor de charme van nieuwe jongelingen die zij wat graag zal ontvangen in haar Villa.

Alle deelnemers hadden zich keurig uitgedost, het moet gezegd worden, en zij werden door de schminkafdeling van de VRT correct en eveneens op voet van gelijkheid behandeld. We hebben het al anders meegemaakt. De Deftige Dame had een donkere haarspoeling aangebracht en ze droeg een wit halskettinkje, wat ze beter had vervangen door een foulard of een sjaaltje, wat zij schattig noemde bij de moslima's. In de voorbereiding van het debat zal de CD&V-leiding ook niet vermoed hebben, dat Marianne's tussenkomsten vaak op luid gelach zouden ontvangen worden. Niet omdat zij komisch als een kakelende kip door de studio liep, maar omdat het aanwezige publiek haar fris uitlachte met sommige van haar besluiten.

Een van die momenten deed zich voor in het duo-debat met haar ex, Bart de Wever. Door zijn raadgevers is hem ongetwijfeld met zeer veel diplomatie gevraagd, om bescheiden te zijn, maar dat wil niet zo best lukken.  Hij probeert een nederige toon in de stem te leggen, maar zijn lichaamstaal blijft die van een opgeblazen kikker. Soit, de Vlaamse mensheid heeft dat graag.  Het gesprek tussen de 2 ex'en was op het randje van het gênante af : "Nu zal ik eens mijn Waarheid zeggen ..." werd verschillende keren te berde gebracht met opgekropte verontwaardiging, gevolgd door beschuldigingen die wij al jaren geleden neergeschreven hebben. De VRT-moderators gniffelden. Wij, met onze conciërgementaliteit, vonden de ontluistering leerrijk en genietbaar.

Een ander opmerkelijk debat was dat tussen Filip Dewinter en Wouter van Besien van Groen over milieu en energie.  Een onderwerp, als core-business van Groen,  door twee partijen die maatschappelijk mekaars tegenpolen zijn,moet voor vuurwerk  zorgen.  Het was nochtans Dewinter die dit thema naar zich trok : voorlopig geen afbouw van kernenergie, goedkope electricteit voor de burgers door staatsdistributie en de klimatologen zijn nog minder geloofwaardig dan politici (wij vatten bondig samen).  Wouter van Besien sprak uiteraard andere taal, groene taal, maar aan dit onderdeel houden we een positief gevoel over.  Twee debaters aan de andere kant van het politieke firmament, die mekaar bejegenen met fatsoen en wederzijds respect. Zou de tijd dat Meyrem Almaci die hatelijk weigerde de hand te drukken van de VB-afgevaardigde tijdens een vorige verkiezingsuitzending, voorbij zijn ?

Bart de Wever begint ons te vermoeien ; het beluisteren van zijn uitwijkmaneuvres is een herhaling van steeds hetzelfde. De verbazing over zoveel verbale behendigheid, heeft plaatsgemaakt voor verveling.  Hij zal nog een tijdlang een deel van zijn electoraat verblinden maar het effect van te veel en te vaak hetzelfde, manifesteerde zich nadrukkelijk tijdens dit Grote verkiezingsdebat.  De herhaalde vragen van diverse kanten, op wat de NVA wil met het land B, stuitten telkens op het inmiddels afgezaagde deuntje dat het Europese niveau de nationale staten zal uitwissen. Of ze laten verdampen.

We kennen dit nietszeggende en ontwijkende standpunt uit het hoofd. De NVA is bang zijn nieuwe kiezers af te schrikken, heeft angst van zijn eigen partijprogramma (zelfstandig Vlaanderen) en is bevreesd het belgische establisment voor het hoofd te stoten door openlijk te pleiten voor de splitsing van belgië.  Schizofrenie tot de derde macht. Angst en vrees, de vijanden van eerlijke politiek, hebben De Wever definitief in hun greep. 

Laten we trouwens ook even benadrukken dat het ultieme streefdoel van de NVA, namelijk Europa, een weinig aanlokkelijk alternatief is voor de belgische dubbelzinnigheid : we ondergaan, nu het Lissabonverdrag op volle toeren draait, de ondemocratische heers- en bemoeizcht van de EU door de niet-verkozen elitepolitici van de Commissie. De NVA voelt zich kiplekker in het Europarlement onder de politieke paraplu van de extreem-linkse Groene fractie, die vooral uit is op het opheffen van de individuele identiteiten en de snelle opname van Turkije.  De kijkers en kiezers mogen best dit NVA-alternatief voor een zelfstandig Vlaanderen kennen.

Jean-Marie Dedecker zag er vermoeid uit, zelfs ziek. Zijn tussenkomsten, die normaal spitant en combattief zijn, klonken mat en de houding van "ik ben de enige hier die àlles weet" miste elke geloofwaardigheid.  In zijn duo-debat over politie en justitie met Dewinter, bleef Dedecker vasthangen aan "de enkelband", voor hem dé oplossing van de criminaliteit.  Dit thema is voor Vlaams Belang een van de hoofdaccenten in het programma en het onaangevochten terrein van Filip Dewinter. Die kreeg en nam de kans te baat om de partij-inzichten terzake uit de doeken te doen aan hand van concrete voorbeelden.  De meeste partijen hadden dit thema ongetwijfeld liever ontweken.  Multicultureel is multicrimineel en eigen volk eerst zijn niet de uitlatingen die men aan Dewinter gunt op de openbare omroep, maar die hij toch behendig doorheen zijn tussenkomst vlocht. Je moet het maar doen !

De Deftige Dame werd onthaald op een zoveelste lachsalvo van het publiek, toen zij beweerde dat justitie vandaag volledig hervormd zou zijn, als Decroo de regering niet in de steek had gelaten. Het kind van Herman en Françoise beet verontwaardigd van zich af en riep herhaaldelijk de naam van godbetert Annemie Turtelbaum voor wie de jonge voorzitter een grote adoratie bezit. Dat is Linda de Win niet ontgaan.

Wat kunnen we zeggen over Caroline Gennez ? Dat het mens weer eens in de studio verscheen, zoals al haar voorgangers, met de oude koe van een vermogensbelasting waar zij 3,4 miljard voor vraagt en met dat bedrag zal de charmante Caroline de pensioenen en andere sociale uitkeringen aanpassen. Zij heeft het bedrag van de verhoging met 200 euri per gepensioneerde niet herhaald, maar ze heeft heel de avond telkens ze in beeld kwam, met haar blikkerend gebit Vlaanderen toegelachen. De socialistische PR speelt de troeven uit waarover het beschikt.

Er zijn gisteravond beloftes gedaan en leugens verspreid, zoals we dit bij elke verkiezing meemaken.  De kijkende burger moet zijn eigen conclusies trekken en prioriteiten vastleggen.  België is aan het einde van zijn Latijn : we zagen en hoorden vooral amechtige pogingen door dames en heren van wie geweten is, dat zij en hun partijen verantwoordelijk zijn en blijven voor de huidige onbestuurbaarheid.

Niemand van de traditionelen heeft het lef gehad zijn mening te geven over de Vlaamse positionering tegenover de Franstaligen. Wat met het waterhoofd Brussel, dat vegeteert op Vlaamse en federale centen en bestuurd wordt door dorpspotentaten ?  Zoals ook niemand duidelijkheid wilde verschaffen over de gigantische begrotingstekorten die zich jaar na jaar zullen vertalen in stilzwijgend aangegane leningen en een maandelijks aangroeiende staatsschuld. Besparingen werden vaag  aangehaald, alsof zij alleen de buren zullen treffen, maar zeker niet u, hooggewaardeerde kiezer.

De VRT zal trots zijn op dit ontspanningsprogramma dat een soort politieke variant was op "Idool".  De Deftige Dame hebben wij leren kennen als een vrouwelijke heruitgave van Yves Leterme.  Alexander Decroo maakt een goede indruk evenals Walter Besien, maar zij zullen beiden, willen zij overleven, opgeslokt worden door het regime. Dat laatste staat ook Bart de Wever te wachten, die in onze ogen nog steeds een onbetrouwbare praatjesmaker is. 

Filip Dewinter heeft nogmaals bevestigd dat hij met zijn politieke kennis voor geen enkele traditionele politicus moet terugwijken.  Hij is een redenaar en debater van formaat, die in dit vijandige gezelschap onomwonden zijn meningen en overtuiging vertolkt. Consequent en rechtlijnig. En bovendien de enige die het lef heeft steeds hetzelfde voorop te stellen : splits belgië.

Ray

(Dit artikel had deze nacht om 00.00 moeten verschijnen, maar door een technisch mankement is het verdwenen zonder dat we de tijd hadden een copie te maken. Het werd derhalve deze morgen, onder veel gevloek en tandengeknars herschreven.)

La libre Belgique publiceert de resultaten van haar drie-maandelijke politieke peiling :

NVA 26%

sp-a 16,3%

CD&V 16,2%

VB 15%

VLD 13.6%

Groen 6,8%

LDD 4,3%

@ La libre Belgique

http://www.lalibre.be//actu/elections-2010/article/587536/barometre-de-wever-gagnant-en-flandre-le-ps-incontournable-en-wallonie.html

.

Van een commerciële zender kan je niets anders verwachten dan show, daarom mijn aarzeling om dat gedoe ernstig te nemen. Ervan uitgaande dat ik meer zicht heb achter de coulissen, na meer dan dertig jaar “MIJN (eigen) RESTAURANT” gevoerd te hebben, dan de massa “sms'ers” die beslissen over een promotie en die beïnvloed zijn door de vooringenomen sentimentele benadering van het gebeuren, meen ik dat deze opvoering een weerspiegeling is van onze samenleving.

Niet het stel dat realistisch en cijfermatig bezig is, wordt beloond maar de chouchou van het journaille. Kan er iemand één beroep opnoemen dat zo tot de verbeelding spreekt dan een restaurantuitbating ?  Iedereen vergelijkt met een lekker etentje thuis, of niet soms ?  Ik dacht even dat VTM de illusies zou wegwerken om potentiële beginnende uitbaters tot een beter begrip te brengen. Weer een illusie armer.

Achthonderd en zoveel falingen dit trimester, waarvan drievierde horeca wil wel iets zeggen. Iets van gehoord in “Mijn Showtime” ? De kandidaten moeten zich geen zorgen maken over de afbetaling van de lening, ook niet over reclame voor hun zaak, zelfs de grootste beroepsflaters worden hen vergeven. Ze hebben de rekening van btw en sociale bijdragen nog niet ontvangen. Een verliezend koppel hoorde ik zeggen dat ze nu bewezen hebben dat ze een restaurant kunnen runnen. Nou moe na één maand.  De winnaars zullen in hooguit één jaar het voorpaginanieuws vullen met hun faillissement. Niet hun schuld maar de over-reglementering van de sector die zorgt voor kosten buiten iedere proportie.

Nu even terug naar het VTM sprookje. Iedere gastvrouw is doodop na een geslaagd etentje en daar heeft iedere genodigde begrip voor, op restaurant niks daarvan. Alles moet perfect zijn, en liefst met de glimlach, iedere dag, driehonderd dagen per jaar. Al iemand in een restaurant gevraagd hoe het feestje gisteren afgelopen is ? Hoe ze het toch bolwerken om terug paraat te staan ? Nu heeft VTM de jaarlijkse weerkerende woeker dat” le chroniqeur gastronomique” heet, verheven tot volksvermaak. Geen duimpje omlaag zoals bij de Romeinen, maar duimpje op de tv-keuzetoets. Divide et impera, dan heeft het vadsige gepeupel geen aandacht voor de echte problemen. 

En zich maar afvragen waarom de maatschappij verzuurt en onerschillig wordt. Zou men niet beter de verkiezingen afschaffen en vervangen door sms'jes ?  Dat zou pas de politiek dichter bij de burger brengen. Dagelijks gevolgd door de camera, punten toekennen aan de regeerders, zeg maar op twintig, dat zou dynamiek brengen in dat rovershol.

Hij was lief voor 12,5 punten, zij was boos 6,5 punten, hij gaf toe 1,5 punt enz. Wie de meeste punten behaalt,  wordt premier. Dit systeem kunnen we doortrekken naar de journalisten, zoals zij vanuit de chroniqueurswereld de chefs sterren, vorken, enz. toekennen.  Zo zouden hen pennen moeten toegewezen worden. Echte chefs die jaarlijks samenkomen en de journalisten “klasseren” met 1, 2, 3 pennen naargelang het uitkomt. En vooral dat het verlies van een pen een ogenblikkelijk halveren van de vergoeding inhoudt.

Dit is helaas geen oplossing voor de samenleving, dit is een banalisering van de nonsens. De ondergang van de zoveelste beschaving.

Stradi

Deze CD&V-politicus verscheen vanmorgen in de Zevende Dag met een badge "New Deal"   "Wat wil dat zeggen, mijnheer ?" vroeg de moderator. Waarop de CD&V-er verbaasd antwoordde (zie de rimpels vol verbazing over zoveel onwetendheid in zijn voorhoofd) : "Dat is Engels, mijnheer, dat is de politiek van onze grote voorganger Yves Leterme verder zetten : altijd bezig zijn voor de menschen en niets bereiken : New Deal, yes we can, but not now"

Zelf waren wij niet in de gelegenheid deze uitmuntende aflevering te bekijken, want het was schoenpoets-voormiddag en nadien ruzie met de buren over het kuisen van de gang en de trappen.  Gelukkig zat onze vriend Erik voor de buis met camera en microfoon in aanslag, "op tjevenjacht", zoals hij dat zelf zegt.

Nu de Industrial and Commercial Bank of China (ICBC) zich in Brussel gaat vestigen, zal de CD&V volgende keer met Chinese Badges campagne voeren.

Leve de Politiek van de Grote Roerganger  万岁，伟大舵手的政治！

Deze voormiddag stapte op de markt in W. een dame met folders naar mij toe die ik kon de hand geven met een "dag mevrouw Colen." Op de terugweg glunderde ze nog altijd van plezier.
Hugo Vandenberghe (nummer 5 op de tjeven senaatslijst ) probeert naar eigen zeggen zo veel mogelijk de partijlijn te beïnvloeden en weet ge wat : Hadden ze net een wetsvoorstel tot aanpassing van de snelbelg wet klaar liggen toen Decroo de regering liet vallen zeker !  Ja, ja ... Ik heb hem veel sterkte toegewenst. Burgemeester Claes van Rotselaar liep er ook rond met in zijn schaduw, nen dwerg van hooguit 1 meter 56 cm, Rik Torfs, op hakken. Dat zou Manten moeten weten !

In feite is het VB de enige pluralistische volkspartij die verdraagzaam is tegenover iedereen die Vlamingen wil geven waar Vlamingen recht op hebben.

Dat betekent ook respect voor de mening van anderen behalve als zij onze Vlaamse eigendom en rechten willen roven of beperken. Dan wordt het Vlaams Belang de enige realistische volkspartij die het recht op zelfverdediging wil zien primeren. Als dat dan extremisme zou zijn, dan ben ik fier een extremist te zijn. Zij die onze gezamenlijke belangen willen schaden, zullen het geweten hebben.

Zwette, racist, separatist en mestkever het zijn inmiddels allemaal geuzennamen die uit de mond van imbecielen en criminelen mij eerder als een compliment in de oren klinken.

Lucky9

Na het overweldigend succes van het referendum over het minarettenverbod volgt in Zwitserland een nieuwe volksraadpleging.  Ditmaal gaat het initiatief uit van de SVP / UDC, de grootste partij van het land, de Zwitserse Volkspartij. Zij willen buitenlandse geweldplegers of bedriegers van het sociaal systeem het land uit.  De groene jongens en de socialisten, die hun favoriete klanten bedreigd weten, probeerden het referendum te verbieden, maar moesten in het stof bijten. 

Anderen, zoals de christendemocraten en de liberalen voelen nattigheid en proberen met een verwaterd voorstel de kool en de geit te sparen, zodat achterpoortjes toch open kunnen blijven, zodat gewiekste advokaten de uitwijzing van criminelen kunnen voorkomen.  Beide voorstellen worden nu aan het volk voorgelegd.

De Neue Züricher Zeitung zegt het zo : 

“De uitwijzingsprocedure is geldig.  Dat heeft het federaal parlement beslist.  Het wijst het initiatief (comité voor een veilig Zwitserland) af maar zal d.m.v. een referendum een tegenvoorstel doen. 

De beslissing werd woensdag gestemd en met 97 tegen 84 stemmen goedgekeurd.  Het federaal parlement volgt hiermee de beslissing van de kantonraad. 

Het tegenvoorstel komt hiermee tegemoet aan de wens van de bevolking die criminele buitenlanders van het grondgebied wil verwijderen.  Het tegenvoorstel vermijdt een conflict met het volkerenrecht en eist uitdrukkelijk de grondwet en het volkerenrecht te willen toepassen.  Vooral houdt het voorstel rekening met de strafmaat en niet met de criminele daden op zich.

Minister van Justitie, mevr. Eveline Widmer-Schlumpf, bevestigt dat de regering de buitenlandse criminaliteit wil bestrijden.   

De SVP wil echter haar oorspronkelijk initiatief doorzetten en wijst het tegenvoorstel af.  De partij “Linke” meent dat ze moet kiezen tussen de pest en de cholera: zij meent dat zowel het SVP-initiatief als het tegenvoorstel de maatschappij vergiftigen en een “vreemdenvijandige sfeer” scheppen. 

FDP, CVP, BDP en Groenliberalen steunen het tegenvoorstel.  Alhoewel ze twijfels hebben over de mogelijke inbreuken op het volkerenrecht, tonen deze centrumpartijen zelfs sympathie voor het voorstel van de SVP: “We mogen niet ontkennen wat er op straat gebeurt”, zegt commissiewoordvoerder Philipp Müller.  Het tegenvoorstel werd uiteindelijk met een meerderheid goedkeurd door de hulp van de SP en door een bijgevoegde integratieclausule.”

Wij wensen de Zwitsers, met een steek van jaloezie over zoveel vertrouwen in de bevolking, veel succes bij de verdediging van hun vrijheid !

"De racismewet wordt veel te ruim en vaak ongrondwettig toegepast. Daarom schiet ze haar doel voorbij." Dat is de conclusie van de doctoraatsthesis van rechtsantropoloog Jochum Vrielink over de Belgische rechtspraak over racisme sinds 1981. Dat melden de Concentrakranten.
 
In de jaren negentig waren er twee veroordelingen per jaar, in 2005 was het aantal opgelopen tot 45. De wet wordt in 80 procent van de gevallen toegepast op uitlatingen, terwijl de wet vooral bedoeld was om discriminerende daden te beteugelen.
 
Vooral vanaf 1994 wordt de wet te ruim en zelfs ongrondwettig toegepast, luidt het in de studie. Bij de toepassing wordt ook geen rekening gehouden met de arresten van het Grondwettelijk Hof die vereisen dat bij een racistische uitlating aangetoond wordt dat er kwaad opzet is.
 
Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding moet volgens Vrielink ook duidelijk maken waarom het zich burgerlijke partij stelt. Het centrum zou best ook geen bevoegdheid hebben om zich burgerlijke partij te stellen. Dat is eerder de taak van actiegroepen zoals de Liga voor Mensenrechten of Kif-Kif. *

@ Het Laatste Nieuws

* Een naiëve conclusie o.i.