Het Europees parlement heeft op 18 mei de oprichting van een Europees ondersteuningsbureau voor asielzaken goedgekeurd, alsook een Europees vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013, en de invoering van een gemeenschappelijk hervestigingsprogramma.

Dat laatste gebeurde via een verslag van de Portugese communist Rui Tavares, waarin gesteld wordt dat de EU meer inspanningen moet doen om vluchtelingen die buiten landen van de EU verblijven, actief te gaan ophalen en door middel van 'hervestiging' naar de EU te brengen.

Er wordt ook nog aan toegevoegd, dat deze nieuw op te halen vluchtelingen 'onmiddellijk toegang moeten krijgen tot medische en psychologische zorg'. Dat betekent dat de toevloed aan nieuwe vreemdelingen die nu reeds onze OCMW's materieel en financieel zwaar onder druk zetten, volgens het Europees parlement nog moet toenemen.
 
Opmerkelijk is dat N-VA-parlementslid Frieda Brepoels dit linkse pro-immigratieverslag mee goedkeurde, samen met de extreem-linkse fractie van de Groenen waarin de N-VA zetelt.

'Inzake immigratie meet de N-VA zich in eigen land dus een vals 'rechts' jasje aan, maar in het verre Straatsburg steunt ze enthousiast een feitelijk open-grenzenbeleid', aldus VB-Europarlementslid Philip Claeys.

Aldus werd de zoveelste stap naar een gemeenschappelijk Europees asielbeleid gezet, en men moet geen helderziende zijn om te beseffen dat zo'n gemeenschappelijk beleid zal leiden tot een nog grotere toename van het aantal vluchtelingen in Europa. De EU trekt steeds meer het asiel- en immigratiebeleid naar zich toe. Naast de economische immigratie en het gemeenschappelijke asielbeleid is er evenwel geen sprake van een daadwerkelijk terugkeerbeleid.

'Het Vlaams Belang zal zich actief blijven verzetten tegen dit eenzijdige pro-immigratiebeleid dat tegen de wil van de publieke opinie in wordt opgedrongen aan de lidstaten', aldus nog Philip Claeys.

Tijdens een manifestatie ergens in Turkije voor het moedige optreden van de Vredesapostelen die Gaza probeerden binnen te dringen, werd deze leuke spandoek gespot. De tekst is een populaire verwoording voor "dank". Wie bedankt wordt, is duidelijk. Dit moet allemaal kunnen.

die stad van A .
 
ik droom van een stad, waar ik zou willen wonen
waar mensen mekaar nog een knipoogje doen
ik zou aan mijn vrienden een stad willen tonen
met straatjes, terrasjes, met pleintjes en groen
 
ik zie in mijn droom, ook al is het maar even
de straten vol mensen, met lachend gezicht
waar kinderen spelen en om mekaar geven
waar vroeger mijn ouders werkten uit plicht
 
een stad als geen ander, waar lachen gewoon is
een stad waar ik niets dan wat vriendschap ontmoet
een plek waar ik ja zeg, zelfs gaat het eens mis
waar de mens toch mekaar met een glimlach begroet
 
ach, als ik dan weer uit mijn droom zal ontwaken
en zie ik een stad waar geen mens er nog lacht
omdat de meesten het er nooit eens geraken
en iedereen steeds op de andere eerst wacht
 
'krijg heimwee naar vroeger, die stad met zijn haven
waarin ik te voet door de straatjes nog ging
waar menigeen ik zijn dorst heb zien laven
en soms een zijn vrouw door een liefje verving
 
maar steden veranderen en ghetto's verschijnen
de kerk maakt nu plaats voor moskee's hier en daar
de droom die ik had is nu weg aan het kwijnen
'k herken niet mijn stad uit mijn droom meer, voorwaar !

jos

De ouverture 1812 van Peter Tsjaikovski is een dijenkletser binnen de klassieke muziek. Het hoort helemaal niet,  dit werk te beluisteren, laat staan er van te genieten. Het is "vulgair" zeggen de zuurpruimen en zelfbenoemde experten. Een stuk dat eindigt met kanonschoten, dat doe je toch niet. Mijn vroeger oudleraar en gewaardeerd muziekcriticus, Jules Vanackere, hield ons vermanend voor dat Tsjaikovski bij hem omwille van 1812, nooit een woord van waardering zou krijgen ... Jules Vanckere was voor het overige een beminnelijk man. Ik denk zelfs dat hij familie was van de huidige tjevenminister, die als hij zalvende woorden spreekt het hoofd schuin houdt  ten teken van onderdanigheid en braafheid.

Onze stelling kent u : vindt u het mooi ? Dan is het mooi. Gruwt u er van ? Dan heeft u ook gelijk en niemand, absoluut niemand , moet u zeggen wat u van een muziekstuk, een schilderij, een boek of om het even welk kunstwerk moet vinden. Wat niet wil niet zeggen, dat men er goed aan doet van veel te luisteren en te lezen en op die manier zich te bekwamen en de weg te vinden tussen het rijke aanbod (ùw weg en niet die van een of andere snob, tenzij het bij Angeltjes is natuurlijk, want wij zijn de kunstpausen van de kitsch).

1812 is een bravoure stuk door Tsjaikovski gecomponeerd in 1880 als een herdenking aan de slag van Borodino (in de omgeving van Moskou). Het Franse Grand'Armée is diep doorgedrongen in Rusland en wordt regelmatig bevochten door de legers van Tsaar Alexander. Zij treffen mekaar opnieuw op 7 september 1812, de slag duurt de ganse dag en de Russen trekken zich voor valavond terug. Bonaparte heeft gewonnen maar deze overwinning is het begin van zijn nederlaag die finaal drie jaar later zal beslecht worden in Waterloo.

In het muziekstuk rukken de legers tegen mekaar op met de tonen  het Russische volkslied en de Marseillaise. U kent het en stel uw huisgenoten gerust, want uw pc-boxen daveren van de kanonschoten.

Peter Tsjaikovski behoort niet tot de Russisch nationalistische school die geleid werd door "het machtige groepje van 5". Hij componeert zoals het in hem opwelt, hij is een man van gevoelens en hij schuwt niet om deze te laten weerklinken in zijn muziek.Zijn persoonlijke leven is een drama. Hij is getrouwd maar het blijkt dat hij homoseksueel is en na verloop van tijd verlaat hij zijn vrouw. Europa en de ganse Westerse wereld zucht onder het preutse Victoriaanse deken dat de menselijke seksualiteit ontkent.  Tsjaikovski reist de wereld rond en kent veel succes. Na een groot concerttoernee doorheen de Verenigde Staten, keert hij terug naar Europa en vestigt zich een wijl in Venetië.  Bewust zou daar besmet water gedronken hebben en even later woedt de cholera door zijn lichaam en  hij sterft een pijnlijke dood. Tsjaikovski was 53 jaar.

Savat

Klik op de Held

Met een nieuwe regering onder leiding van Conservatief David Cameron, staat Groot-Brittannië aan de vooravond van een nieuw, streng immigratiebeleid. Het aantal immigranten van buiten de EU zal vanaf volgende maand "fors" (5%) worden teruggebracht.

In de eerste fase, van juli tot april 2011, zullen maximaal 24.100 immigranten tot het land worden toegelaten. Dat is vijf procent minder dan over dezelfde periode vorig jaar.

Minister van Binnenlandse Zaken Theresa May zal het besluit maandag officieel bekendmaken. Het inperken van immigratie was een belangrijke verkiezingsbelofte van Conservatief David Cameron. Zijn partij vormt sinds vorige maand een regering met de Liberal Democrats van Nick Clegg, nu vice-premier.

Moslims
Na april 2011 zal een permanente immigratielimiet worden ingevoerd. Cameron heeft eerder gezegd het aantal immigranten te willen terugdringen tot het niveau van de jaren ’90. Toen vestigden jaarlijks enkele tienduizenden buitenlanders zich in Groot-Brittannië.

In 2007 was dat opgelopen tot 233.000, in 2008 kwamen 163.000 migranten het land binnen. De maatregel zal met name invloed hebben op de migratie uit islamitische landen. Groot-Brittannië kent, zoals veel West-Europese landen, grote problemen met de integratie van moslims. Nederland kost dit 7,2 miljard euro per jaar, bleek uit onderzoek.

Door Jeroen Langelaar @ Elsevier

96% van de Waalse bevolking is van mening dat het land B een crisis doormaakt en 32 procent is bereid om aan te sluiten bij Frankrijk. Dat blijkt uit een peiling van Figaro Magazine die Le Soir en de kranten van de groep Sud Presse konden inkijken. Mocht Frankrijk niet willen optreden als hoofdsponsor voor Wallonië dan overweegt men om aan te sluiten bij het Prinsdom Monaco.
 
Nochtans oordeetl 64 %  dat het land B niet zal verdwijnen.  Een meerderheid van 67 % vindt dat de Franstalige politici niet moeten ingaan op nieuwe eisen van de Vlamingen wat betreft regionalisering en autonomie.
 
De peiling werd uitgevoerd bij 502 meerderjarige Walen. Dat is niet overdreven veel, maar er waren helaas niet meer gegadigden bereikbaar die zonder vergoeding wensten mee te werken.

Savat

In dit bericht is een vergissing geslopen. Over Monaco werd niet gesproken. Dat is een gulden tip van onze redactie.

  

De stad van A heeft een logo. Dit is niet nieuw, het bestaat al enkele jaren. De verloedering van de stad begon te zichtbaar te worden en het imago van Antwerpen moest opgepoetst worden. Antwerpenaars moesten aangespoord worden om terug van hun stad te genieten.

De man, “des burgers’ vader”, aan het hoofd van de stad besloot gewiekst dat er iets moest gebeuren om het tij te keren. Steunend op zijn ervaring in het beroepsleven vond hij dat men meer moest “communiceren” met de mensen en het middel om zo vlug mogelijk zoveel mogelijk mensen te bereiken en te beïnvloeden is reclame. Met deze beslissing dacht hij waarschijnlijk ook aan zijn vroegere werkgever in deze tijd van laagconjunctuur.

Een logo werd ontworpen. Een logo is “in” want met één enkel icoon is de boodschap duidelijk herkenbaar en een beeld is duizend woorden waard nietwaar. Het is een feit dat iedereen een icoon begrijpt terwijl een tekst, tja daar moet je eerst de taal voor begrijpen. Het was waarschijnlijk niet goedkoop en heeft de belastingbetaler een aardig duitje gekost, vooral met de daarbij horende citymarketing, reclame campagnes, filmpjes, brochures, vlaggen en andere parafernalia maar de rood/groene overheid laat het geld graag rollen, vooral als het niet dat van hen is. Tenslotte kan de beroepswereld hier ook een graantje meepikken.

Het logo bestaat uit een maagdelijk witte hoofdletter A omgeven door oranje stralen op een rood veld. De boodschap is er duidelijk één van verleiding: Kijk toch hoe prachtig ik ben, hoe stijlvol, kijk naar mijn schoonheid zo zuiver en puur, zie toch hoe ik schitter als een zon overdag en als een ster in de nacht. Kom toch naar me kijken, ik heb zoveel te bieden, ik ben toch van jou, toe, kom bij me en verlies jezelf in mijn straten….Ze lokt zoals de zang van een Sirene.

Ik spreek hier enkel voor mezelf maar de lokroep beroert me niet en duizend logo’s kunnen dat niet veranderen. Ik ga niet meer naar de stad van A. Ik voel er mij niet meer thuis. Ze is niet langer van mij want ze heeft me verlaten zoals een lief dat een ander gevonden heeft. Ik voel mij als een vreemde eend in de bijt.

De lucht rondom mij wordt verkracht door rauwe klanken die, uitgestoten door agressieve kelen,  mijn oren martelen.

Minachtende ogen kijken mij vijandig en schaamteloos aan. Met een brutale lichaamstaal wordt mijn weg belemmerd en moet ik plaats maken en voorrang verlenen zoals een slaaf aan zijn meester. Met angst in het hart en neergeslagen ogen vervolg ik dan vlug mijn weg.

Mijn vrijheid wordt beledigd door groepjes identiek omhulde wezens die doen denken aan religieuzen en die enkel van elkaar verschillen in grootte en omvang. Het is zoals de uniseks mode, hetzelfde voor hem als voor haar, hoewel ik vermoed dat het hier enkel om vrouwen gaat en ik niet kan nalaten mij af te vragen wat zo nodig verborgen moet blijven.

Mijn trotse gevoelens van weleer voor de stad waar ik geboren ben en die ik lief had, zijn vervangen door gevoelens van teleurstelling, moedeloosheid, weemoed, verlies, onbehaaglijkheid en ook woede voor het verraad. Het is dan ook beter voor mijn gemoedstoestand om er weg te blijven.

De burgemeester heeft een boek geschreven:”Het beste moet nog komen” ik heb het nog niet gelezen, want de titel verontrust mij.

Foxy

Gisteravond hielden 5000 leden van de Joodse gemeenschap van Rome nabij het Colosseum een serene bijeenkomst om steun te betuigen aan de Israëlische militair Gilad die door Hamas al vier jaar gevangen gehouden wordt. Er werd ook een boodschap van solidariteit gebracht met de Palestijnen. Na de plechtigheid ontstond er geharrewar met een aantal aanhangers van de godsdienst van de vrede, voor wie ruzie en haat een normale levensinstelling betekent.  Er werd geroepen en gescholden, kettingen en messen werd bovengehaald tot de politie tussenbeide kwam. Voor diverse media staat het vast, dat de Joden de arme moslims overvielen.

@ Rainews

Beroepsdansers en Filippijnse gevangenen.

In Londen worden op bepaalde lijnen geen passagiers met hond meer toegelaten.  De reden is niet dat het hier om bijzonder grote, luide of gevaarlijke honden gaat, neen, de reden is dat het honden zijn en honden zijn nu eenmaal een belediging voor de moslimgevoelens.   

Een chauffeur verduidelijkt dat een “moslimdame” zich zou kunnen beledigd voelen in de nabijheid van een hond.  De passagier met hond moet wachten op de volgende bus, hopen dat er geen “moslimdame” op die volgende bus zit, of te voet gaan.  Als bij de volgende bus een “moslimchauffeur” aan het stuur zit, dan is elke kans op een rit sowieso uitgesloten. 

Een geweigerde passagier-met-hond vroeg zich af of hij als christen, met een overtuigd anti-echtscheidingsstandpunt, nu alle echtgescheidenen van de bus zou kunnen weren? 

Was Groot-Brittanië niet vroeger een christelijk land met een neutraal openbaar vervoer ? 

Bron: Telegraph

Ruim de helft van de Marokkaanse jongeren komt tussen zijn 16de en 22ste als verdachte in aanraking met de politie. Dat blijkt uit een studie van het Tijdschrift voor criminologie.

Daarvoor bekeken de onderzoekers cijfers van autochtone en allochtone jongeren die in 1984 in Nederland zijn geboren. 54 procent van de Marokkaans-Nederlandse jongeren was tussen de 16 en 22 verdacht van één of meerdere delicten. Overtredingen zoals door rood licht rijden, werden niet meegeteld, diefstal wel.

Van alle jongeren kwam 14 procent in aanraking met politie als verdachte. Van de Nederlandse jongens was dat 20 procent. Eerder concludeerde criminoloog Frank Bovenkerk dat 55 procent van de Marokkaanse jongens in Rotterdam tussen de 18 en de 24 verdachte van één of meerdere delicten was.

Onderzoeker Roel Jennissen van het onderzoekscentrum van het ministerie van Justitie (WODC) denkt dat de uitkomsten heel anders waren geweest als er naar de leeftijdsgroep dertig- tot veertigjarigen zou worden gekeken. Uit eigen onderzoek bleek dat Marokkanen hun criminele activiteiten vaak staken als ze een partner krijgen en een gezin stichten. Antillianen, zag Jennissen, blijven veel langer crimineel. Zij krijgen ook kinderen, maar spelen meestal geen rol van betekenis in het gezin.

Bron : NRC

De wanhopige Griekse regering is op zoek naar allerlei middelen om geld binnen te krijgen. Een van de mogelijkheden die de Britse Guardian onthult, is de verkoop van eilanden.

Griekenland telt ruim 6000 eilanden waarvan er slechts 227 bewoond zijn.  Het toegankelijk en bewoonbaar maken vergt zware investeringen die de failliete natie zich niet kan veroorloven, vandaar de zoektocht naar rijke investeerders.  Ook staatsgronden op de bewoonde eilanden worden nu in discrete onderhandelingen te koop of in leasing aangeboden. Er bestaat interesse van de kant van rijke Russen en Chinezen. Zo zou de Russische eigenaar van de Britse voetbalclub Chelsea, ene Roman Abramovich, een stukje Griekse grond willen inpikken, alhoewel zijn zegsman dit ontkent. Het zou gaan om een een pand op Mykonos. De voorkeur wordt gegeven aan toeristische projecten die werkgelegenheid in de hand werken.

De Griekse begroting vertoont een tekort van 13,6%, zowat vier maal meer dan toegestaan door de EU.

Een suggestie om het land B financieel uit het slop te halen ? Duitstalig belgië mèt Prins Heinz I ?  Voor iemand die geen zware risico's schuwt : Bruxelles, capitale criminelle de l'Europe ?

Ray

De democratie wordt in Vlaanderen al tientallen jaren door de regimepartijen misbruikt.  Door zelf de regels te bepalen over wie democratisch is en wie niet. De stem van de kiezer wordt  geaborteerd en de macht blijft in handen van zij die dit land naar de afgrond voeren met compromissen, non-beleid en negatie van de realiteit.  Of het nu gaat om 24% of 12% van de kiezers die bij voorbaat  uitgesloten worden op alle niveaus van het openbare leven, de betrokken Vlaams-nationalisten ondergaan deze onrechtvaardigheid zonder het parlement te bestormen of de openbare omroep in brand te steken. Véél te braaf, dit volkje van meiden en knechten.  Het Vlaams Belang moet zich binnenkort excuseren dat het deelneemt aan verkiezingen.

In Nederland is het regime rotsvast overtuigd dat het nooit ofte nimmer met de PVV van Geert Wilders wil regeren. Alleen wordt daar minder openlijk gezegd, dat men die rabauwen geen enkele rol in de uitvoerende macht gunt.  Liever met kleine communisten of linkse warhoofden een meerderheid in mekaar timmeren dan met de partij die het meeste zetels en stemmen gewonnen heeft. De uitspraak van de kiezer is duidelijk, maar de politici houden er geen rekening mee. Het gaat in Nederland om 1,5 miljoen kiezers, 15% van het electoraat.

Na enkele weken rondjes rijden heeft de Nederlandse informateur Uri Rosenthal aan de koningin geadviseerd om een regering bij mekaar te sprokkelen met de grootste partij, de liberale VVD, de  socialisten, de grandioos ten onder gegane christen-democraten van Balkenende, de vegetariërs van Groen Links en de links-liberalen van D66. Dit zal een mooi allegaartje worden.

Wilders fulmineert terecht tegen dit scenario,  dat op de avond van de verkiezingen reeds klaarlag maar dat nu tevoorschijn komt na een reeks schijnvergaderingen, georganiseerde lekken en perfiede intriges om de PVV te isoleren. Nooit werd in politiek den Haag serieus overwogen de PVV in de regering te loodsen. 

Wilders is intelligent genoeg om deze nieuwe legislatuur  aan te wenden om zijn partij verder uit te bouwen en zijn fractie klaar te stomen voor een genadeloze parlementaire oppositie. Net zomin als in Vlaanderen, is er door de Nederlandse verkiezingen één probleem van de baan : de islamisering rukt verder op, onze regeringen trekken er zich niks van aan en de bevolking ondergaat de teloorgang van het Westen zonder het precies te snappen.

Ray

Actrice Jet Naessens is vrijdagochtend op 94-jarige leeftijd overleden in Antwerpen. Dat meldt Toon Brouwers, Vlaams auteur, voormalig directeur van Studio Herman Teirlinck en schrijver van Naessens' biografie. Naessens behoorde tussen 1937 en 1978 bij de absolute top van het Vlaamse acteursgilde.

Jet Naessens werd op 4 september 1915 geboren te Brecknock in Zuid-Wales, waar haar ouders naartoe waren gevlucht tijdens WO I. Na de oorlog groeide ze op in Antwerpen. Tijdens de jaren '30 volgde ze een theateropleiding aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen.  

In 1937 kreeg ze een vast contract bij het gezelschap van de Koninklijke Nederlandse Schouwburg in Antwerpen, waar ze bijna heel haar carrière lang zou spelen. Naessens vertolkte uiteenlopende rollen in diverse genres. Zo speelde ze de titelrol in 'Marieken van Nieumeghen', Eliza Doolitle in 'Pygmalion' en Fientje Beulemans. Zij bezat een zilveren stem met zeer veel nuances en haar Nederlands was onberispelijk. Maar tijdens de Antwerpse Komediantenrevues hoorde het publiek haar onvervalst Antwerps praten. De Komediantenrevues waren grappige sketches die door de acteurs opgevoerd werden om de onbetaalde zomerperiode financieel te overbruggen.  Er was toen nog geen sprake van sociale of syndicale bescherming van de toneelspelers.

Bij de ondertekening van de huwelijksacte : Jet Naessens en Jos Gevers, la Belle et la Bête

Tijdens of kort na WOII is Jet Naessens in het huwelijk getreden met de legendarische acteur Jos Gevers, de auteur van Slisse en Cesar. Theaterminnend Antwerpen feliciteerde het nieuwe echtpaar maar gniffelde schijnheilig over deze combinatie van la Belle et la Bête.

Van 1959 tot 1975 was mevrouw Naessens docente toneelspeelkunst aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, waar ze haar kennis doorgaf aan acteurs en actrices als Herbert Flack, Marilou Mermans, Sien Eggers en Simonne Peeters.

In 1978 besloot ze een punt achter haar carrière te zetten, maar tot enkele maanden geleden bleef ze het Antwerpse theaterleven nog van nabij volgen. Twee jaar geleden heb ik haar gesproken tijdens de Alice Nahonherdenking bij de officiële 11 juliviering van de stad Antwerpen. Zij was toen 92 en je zou amper 70 gegeven hebben : de knappe, rijzige vrouw had niets ingeboet aan charme en vrouwelijkheid.  Haar grote aanbidder, de auteur Hubert Lampo, die destijds de toneelrecensies voor Volksgazet verzorgde, zou nog voor haar gevallen zijn.

Voor ons is dit een afscheid van een vrouw die wij steeds graag zagen optreden, en op wie wij in onze jeugdjaren een beetje stiekem verliefd waren.

Ray

U kan uw reacties plaatsen bij deze afbeelding van het universum want onze gedachten zijn universeel.  Dat kunnen we niet zeggen van het optreden van de belgische justitie tegenover de RK-kerk en haar bisschoppen. Wij zijn niet gelovig, dat weet u intussen,  en wij streven naar een tolerante samenleving op basis van de christelijk-humanistische-joodse principes die de basis vormen van onze cultuur. Wat justitie momenteel aanvangt in haar (terechte) jacht op pedofilie in de kerk lijkt veel op een ordinaire wraakoefening  van linkse haatbollen. U kan zich voorstellen dat wij geen fans zijn van de Vlamingenhater kardinaal Mercier. De manier om in Sint Rombouts te Mechelen het graf te schenden zoals men gedaan heeft, toont duidelijk de zwakte van Justitie : "We zullen eens laten zien wat wij durven". Tegenover deze club wel, o wee, als ze ooit zouden moeten optreden tegen die van de islam.