De eerste Vlaamse socialist die commentaar leverde op de nota van Bart de Wever was Frank Vandenbroucke. Hij stelde vast dat Bart de Wever de personenbelasting onder de gewesten verdeelt op basis van het belastbaar inkomen, in plaats van op basis van de fiscale capaciteit. Die fout corrigeren maakt dat Vlaanderen 400 miljoen extra krijgt en Wallonië 500 miljoen minder.
Voor ons is dat 1 - 0 voor Bart, helaas voor de tegenstrevers niet, die fluiten direct een penalty.
Kritiek valt nooit in goede aarde bij Dewever die voor de dag- en nachtinspanningen die hij leverde, eerbied opeist. Alsof een student die een week hard blokt recht heeft op grote onderscheiding. Bart lijkt na enkele maanden vertoeven in Di Rupo's gezelschap, aangestoken door het Zuiderse virus "rispetto", respect. Alleen oogt Bart niet zoals een Romeinse gentiluomo, niettegenstaande zijn potjeslatijn.
De keuning heeft in zijn vuistje gelachen toen het hem duidelijk was, dat het Opus Magnum van de verongelijkte Baron Zeep unaniem afgeschoten werd door de verwenden uit het Zuiden. Iedereen mocht weer op audiëntie komen langs het kasseibaantje in Laken, iedereen behalve de onverlaten van de N-VA. Het cordon begint al te knellen.
Elio verbleef donderdagnamiddag meer dan drie uur bij de sire. En onmiddellijk nadien werd den Baard gevorderd als bemiddelaar. De Wever werd niet ingelicht en hij is zo zwaar in de Q gebeten, dat hij weigerde te reageren. Dat wil wat zeggen, want anders loopt hij geen microfoon of camera voorbij om, alnaargelang zijn humeur, een voorspelbare one-liner te lossen, blijk te geven van zijn diepe vernedering, of onbeschoft uit te vliegen, vraag het maar aan VTM-er Dirk Van den Bogaert. Ditmaal werd Goofy Jambon op de pers losgelaten om uiting te geven aan zijn droefheid en teleurstelling : de keuning speelt onder één hoedje met de socialisten, Vlaamse of Waalse, het is om het even, zo lang ze de Vlaams-nationalisten maar een hak kunnen zetten, in dienst van de sire.
Elio, de majesteit en den Baard zullen het wiskunde-examen van Bart grondig aan een onderzoek laten onderwerpen door de Nationale Bank. En wie zit daar ? Guy Quaden van de Parti Socialiste en Luc Coene van de Open-VLD, die niet bepaald een dikke vriend is van overijverige Vlaams-nationalisten, die zich op zijn terrein bewegen.
Kijk, als je mee aan rijke tafelen wil schuiven met de grote heren, dan moet je niet voortdurend het hoge woord voeren, maar braaf luisteren, niet smakken, niet slurpen met twee worden spreken en een goede indruk maken. Zo maak je kans niet buiten te moeten gaan als er pikante moppen getapt worden.
De Wever heeft een attitudeprobleem, hij zit in de knoei met zijn gebrek aan emotionele intelligentie en hij kan niet met mensen omgaan. (Ik zie niet in waarom ik hem moet sparen, hij doet het ook niet). En wat hij tot hiertoe op de tafel heeft neergeflanst is niet direct om als Vlaams-nationalist wild over te worden of rispetto voor te betuigen. Het is en het blijft knip- en knutselwerk à la CVP.
Als zijn politieke opponenten hem kunnen pakken op zijn cijfers dan zijn er enkele mogelijkheden : er ontstaat een discussie boven onze hoofden onder economen en ieder blijft bij zijn standpunt. Ofwel gaat de NVA door de knieën uit naam van de staatsraison, en die is steeds franco-belgisch getint. Of Bart blaast de boel op en we gaan naar nieuwe verkiezingen. Want een ABVV-meerderheid maakt in Vlaanderen geen kans, ook al heet de putschist De Leeuw. Nieuwe verkiezingen zijn een risico voor de NVA, want de grote spreidstand die deze partij politiek maakt tussen Vlaams-nationalisme van het zevende knoopsgat en trouw aan de belgische staat, is natuurlijk geen lang leven beschoren en vroeg of laat dondert de koorddanser naar beneden.
Een ding blijft als een rots overeind : er is een enorme afstand tussen De Wevers woorden en grootspraak en zijn politieke aanpak. Over Barts realisaties kunnen we zelfs niet spreken, want die zijn er niet, buiten enig meehinken in de coalities met Kris Peeters en burgemeester Janssens. Als hij een beetje fatsoen had gekend, had hij in zijn eerste functie als preformateur àlle partijen uitgenodigd en niet ostentatief Vlaams Belang uitgesloten. En als hij een beetje durf bezit, zoekt hij een meerderheid in Vlaanderen om de scheiding voor te bereiden. Geen revolutie maar een ordentelijke scheiding.
Ray
3 reacties op dit bericht
Lawijt
Mijmeringen...
Persoonlijk herinner ik mij nog (zoals in het gedicht van onze Angeltjesvriend Johan 1944) dat...terwijl we nog de trap naar de slaapkamer opgingen, mijn vader (met die pretoogjes) zong: "Komm mit mir ins Chambre séparée"..
Zou dàt iets met die toekomstige pret te maken gehad hebben ?
@ Johan
De herfst is bij uitstek het nostalgieseizoen en dus de periode om te beseffen wat we allemaal verloren zijn.
In de loop der jaren werden ons allerlei, meestal technische, behoeften aangekweekt, die we ruilden - en nog ruilen - voor ruimte, natuur, vrijheid, oubollige gezelligheid en vriendschap.
We leven nu langer en gemakkelijker, maar of we ook gelukkiger zijn valt te betwijfelen.