Bange, blanke man ? Mij niet gezien !

De RTL-video die wij hier geplaatst hadden, is verwijderd, gezien de uitspraken zoals we ze hieronder beknopt weergeven, niet meer beschikbaar zijn bij RTL-online. Onze excuses. Gezegd blijft echter gezegd ...

Yves Leterme ontmoet vandaag de Duitse bondskanselier, Angela Merkel.  Deze had voor twee weken gezegd, dat het multiculturele model volledig gefaald heeft.  "Mevrouw Merkel heeft gelijk, in deze zin, dat de inspanningen voor integratie niet steeds de goede effecten hebben opgeleverd die wij ervan verwachtten" aldus Leterme. "De wet op de verwerving van de nationaliteit heeft onder de vorige regering verschillende tekstwijzigingen ondergaan" vervolgt de premier "die meer de nadruk leggen op de noodzaak zich in te burgeren, de taal te leren, en zich aan te passen aan de gewoontes van de regio waar men zich wil vestigen."Iemand die hierheen komt met eerbare bedoelingen, moet met open armen ontvangen worden, maar hij of zij moeten zich ook aanpassen aan het belgische milieu, aan de gemeente waar men zich vestigt en aan het sociale weefsel". Tot daar deze late bekering van de premier van lopende zaken. Voorlopig blijft het bij woorden.

 Ray

Als onwankelbare Vlaams-nationalisten zijn wij wat trots dat Gerolf Annemans en Steven Utsi een degelijk, ernstig en bestudeerd plan hebben voorgelegd, om een einde te maken aan het belgische circus. Dat is de weg die gevolgd moet worden om de miserie te beëindigen.

Het gehannes over de staatshervorming zou luidens de Standaard in het bedrijfsleven tot ongerustheid leiden. Men zou bevreesd zijn, dat verschillende fiscale en sociale stelsels in Vlaanderen, Brussel en Wallonië ingewikkelde loonberekeningen tot gevolg zouden hebben. Althans voor bedrijven die in twee of  drie gewesten personeel te werk stellen. Met ook van mekaar afwijkende netto-lonen tussen de medewerkers.

Zoals men tot hiertoe bezig is geweest, lijkt de vrees van het bedrijfsleven gegrond.  Er wordt geknoeid tegen de sterren op en bovenop al de ingewikkelde compromissen die dit land onbestuurbaar maken, wil men extra gecompliceerde akkoorden sluiten, zonder rekening te houden met de specifieke gevolgen in de praktijk. Het bedrijfsleven (en dan gaat het niet om de aandeelhouders of directies maar om de werknemers-arbeiders) wordt opgezadeld met beslissingen, aanpassingen, reglementeringen, verplichtingen die van het bedrijf een ministerie maken. De Sovjet-Unie is verdwenen maar het land B claimt al jaren de rechtsopvolging.

De nep-Vlamingen van de NVA zijn met hun wisselende strategieën en halsstarrig vasthouden aan de belgische politieke spelregels mede verantwoordelijk voor de huidige impasse. De slogan "Nu Veranderen" had beter "Nu een doolhof bouwen" geheten.

Wie niet de moed van zijn overtuiging uitdraagt, wordt niet ernstig genomen door zijn tegenstrevers : de ervaren Waalse en Brusselse politici hebben vlug ingezien dat zij De Wever & C°  zouden klein krijgen, door de partij te laten verdampen in eindeloze woordenstromen om finaal de 25 bladzijden tekst van Dewever hooghartig af te wijzen. "Qu'est-ce qu'il pense, celui-là ...". We horen het ze in koor zo zeggen.

Bovendien zit de NVA gewrongen tegenover zijn electoraat met een onduidelijk profiel, dat enkel steunt op  een ballorige voorzitter die als een volleerde CD&V-er tegenstrijdige signalen uitzendt. De grappige one-liners zijn weg en vervangen door chagrijnige of arrogante uithalen.

Er worden onwaarschijnlijke spelletjes opgevoerd. Boos en beledigd zijn, wordt beantwoord met uitgelachen worden. Eerst wordt Vande Lanotte  bejegend door de NVA  als een socialistische artiest-fantaisist die na het Zilverfonds weggetoverd te hebben, nu ten tonele verschijnt, om de NVA weg te goochelen in opdracht van het onwaarschijnlijke duo keuning Albert & Capo di Rupo. Een week later spreekt de NVA vol ontzag over de wijze universiteitsprofessor Vande Lanotte. 

Wat betekenen de woorden van Bart de Wever, na zijn slecht ontvangen verhandeling  : "Ik ga niet voor minder maar er mag wel iets gewijzigd worden" ? Wat betekenen deze domme woorden ?  Laten we nog een tijdje puzzelen, want daar zijn de franco-belgen erg goed in ? Is het dat ?  Milquet roept heel de tijd "non", Javaux begrijpt er niets van maar kakelt op tijd en stond (in zijn kielzog surft Wouter mee op een versleten plank van 20 jaar oud) en Grimas Onkelinx tiert terwijl  Paul Magnette een verkeerde vertaling lispelt en Di Rupo, de TV-flamingant onderhoudt over de beste toneelschmink die de huid spaart. Wie zou niet verlangen naar een flinke portie suikerwafels in zo'n hectisch gezelschap dat een gemengd scenario opvoert van La grande Bouffe en La Grande Vadrouille ?  Want Frans is de voertaal en de cultuursfeer.

Bent er u nog ? La belgique wordt gesauveerd en de logepoot van de NVA heeft aangekondigd, dat als er geen akkoord komt, Europa, de VN, het IMF, (de Nato ?) manu militari of manu financario het belgische bedje komen opschudden ... En de Vlamingen lachen tevreden "Ha, het zal tijd worden, dat we nog eens een bezetting meemaken. Nu is het aan de anderen om te collaboreren."

Om terug te komen op de mogelijk ingewikkelde loonstructuren, wordt een wijs voorstel gelanceerd door Agoria (het vroegere Fabrimetal) :

'Dit is het moment om te vereenvoudigen, niet om de regels nog ingewikkelder te maken. Schaf de bedrijfsvoorheffing af en laat iedereen rechtstreeks zijn belastingen afrekenen, zoals de zelfstandigen doen. Het tussenstation van de bedrijven is dan overbodig en het gehannes over regionale loonverschillen tussen werknemers verdwijnt.'

In al deze chaos toch twee verstandige voorstellen. Die van het duo Annemans-Utsi en eentje van Agoria.

Ray

Dankzij onze Japanse video-producent zien we dat er in Hokaido al wat sneeuw gevallen is en we horen dat de Barcarole ook daar populair is. Alweer mooie beelden op deze 2de november uit het land van de Rijzende Zon.

Is het huwelijk al geconsumeerd ?  

Van 13 juni tot 2 november is 142 dagen. 

De stad Gent is door Lonely Planet opgenomen in de top 10 van te bezoeken steden voor 2011. De Arteveldestad is volgens de reisgids 'Europa's best bewaarde geheim' en staat op de zevende plaats, na onder meer New York, Tel Aviv en Wellington.

De top tien van Lonely Planet:

1. New York (Verenigde Staten)
2. Tanger (Marokko)
3. Tel Aviv (Israël)
4. Wellington (Nieuw-Zeeland)
5. Valencia (Spanje)
6. Iquitos (Peru)
7. Gent (België)
8. Delhi (India)
9. Newcastle (Australië)
10. Chiang Mai (Thailand)

Een Chirogroep uit Zelzate is zondag tijdens de afbraakwerken van haar fuif de nacht ervoor afgetuigd door een bende allochtone minderjarigen. Een van de Chiroleden kreeg een messteek in de arm.

 Vandaag gedenken wij onze geliefden die heen zijn gegaan. Zij weten het niet, maar het is hun dag die velen van ons triest maakt.

Zij zijn bijna elke dag  bij ons, in ons, om ons heen. We praten met ze, we lachen met ze, we begrijpen hen nu veel beter dan toen we nog samen waren. Wat zouden we graag nog eenmaal met ze samen zijn om dat grote definitieve gesprek te hebben. Maar omdat het niet kan, wenen we. Ook omdat we hen heel erg missen.  Er is zoveel dat we niet gezegd hebben en er zijn ook dingen die we beter gezwegen hadden.  

Het verdriet en de snerpende pijn om hun heengaan verstilt met de jaren. Maar zij blijven bij ons, zoals ook wij later bij en in onze nakomelingen zullen leven. 

Om al deze gedachten en herinneringen ruimte te geven, blijft het hier vandaag stil. 

Kyrie is de vocativus of aangesproken vorm van het Griekse woord κύριος ("Heer"). Het vormt het begin van een gebed in de rooms-katholieke mis en een aantal andere kerken, zoals de Anglicaanse Kerk. Het wordt eerst gezongen door de priester en vervolgens beantwoord door de gelovigen. Veelal wordt het gebruikt in een gebed.

.

Dit artikel is op 31.10.10om 14.30 uur verschenen zonder redactionele goedkeuring. Om 19.50 uur werd het opnieuw geplaatst met enkele aanpassingen en een finale goedkeuring. Onze excuses.

Als Renaat Landuyt zondagmorgen van de partij is bij de 0000, dan mag men met recht en reden spreken over "de zeverende dag". Nog maar zelden iemand beluisterd die zo monotoon zeurt als die kerel,  bovendien een hopeloze dialectspreker. Ook al is het Brugs, in zijn positie is dat fnuikend.

Als vrijzinnige Vlaams-nationalist zit ik comfortabel  om over de malaise in de RK-kerk te spreken. Ik voel mij verheven boven vele verdenkingen om mijn mening te formuleren over deze uitzending. Ik kijk met minachting naar de theatrale bekommernis voor de katholieke gemeenschap die de linkse jezuieten van de VRT tentoonspreiden.  En ik misbruik de gelegenheid om een woordje te placeren over monseigneur Léonard en zijn club.

Dat laatste hebben wij tot hiertoe bij Angeltjes vermeden, op een flauwe speldenprik na,  om enkele duidelijke redenen van fatsoen. Wij hebben met de kerk niks te maken, zolang zij zich niet beweegt op politiek vlak.  Wij proberen bovendien onze katholieke lezers niet voor het hoofd te stoten. En die kunnen bevestigen dat als er leuke of ontroerende dingen te vertellen zijn over de kerk, dan schrijven wij erover. Zoals wij ook met plezier melding maken van een cartoontentoonstelling van vrijzinnigen in Vilvoorde waar Johan Sanctorum de openingsrede houdt. Waarom niet ? Wij maken allen deel uit van de Joods-christelijke-humanistische gemeenschap.  (niet van de islamitische, want dan trek ik mijn bokshandschoenen aan)

De 0000 nieuwsdienst bezit, zoals wij al jaren beweren, een rood-linkse sovjet-leiding, die gedwee gevolgd wordt door een stelletje nuttige idioten die voor hun boterham en de eer,  de taak van uitvoerende collaborateur op zich nemen. Plots klonk het ordewoord, toen de katholieke pedofiele ketel overkookte : "Wij van de 0000 ontfermen ons van nu af aan over het zieleheil van de gekneusde katholieke medemens. Geen operatie Kelk, maar een operatie Revanche".  Op weg naar de loge of naar de hel, het doet er niet toe, de linkse kerk opent haar poorten voor de ontkerstenden.(ik weet wat er achter die poorten van  de onverdraagzaamheid schuilgaat).

Elke dag wordt er verslag uitgebracht op radio en tv en er is altijd wel iets : vroeger kroop nonkel pater met tante nonneke in de biechtstoel, nu is elke pastoor een potentiële pedofiel.  De verslaggevers krijgen opdracht van Kris  Hoflack of andere extreem linkse totentrekkers naar de kantoren van het bisdom Antwerpen te trekken,  om een reportge te maken over de aantallen katholieken die zich laten uitschrijven ... "Al 1600 mensen, mijnheer, die boos zijn heengegaan" spreekt een man die kanselier blijkt te zijn (ja, van het substantief kansel) en ter staving wordt een oude lesbische vrouw opgevoerd die lispelt dat ze al lang goesting had om er onderuit te trekken.

Ivan de Vadder was dé ster van de uitzending. Eerst een babbeltje met bisschop Bony, die zich aan het inrijden is om aartsbisschip Léonard buiten te rijden. Voor obs niet gelaten : hoe hoger in de hiërarchie men doordringt, hoe meer de kerk op de politiek lijkt.

En dan kwam de échte Vlaamse politiek aan bod. Door De Vadder keurig opgedeeld in twee kampen. het goede kamp met de als kind ontvoerde en misbruikte liberale mevrouw (ik weet niet hoe het mens heet, maar ze zal nog lang in de Kamer zetelen) en zeur Landuyt. Het slechte kamp met een CD&V-er die als partij van de gelovigen werd voorgesteld en die Léonard naar de brandstapel verwees en de VB-er Veys. Die was duidelijk gevraagd om dienst te doen als politieke zwartrok, het  halfbroertje van woordvoerder Mettepenningen.

Want tot hem zegde De Vadder direct, dat hij niet geïnteresseerd was in de stelling van de partij maar wel héél nieuwsgierig naar zijn persoonlijke opvattingen. Tanguy Veys is een vroom man en op feesboek kan iedereen lezen dat hij een groot stuk van zijn vrije tijd doorbrengt in kerken, kloosters, sociëteiten, enz. Dat is de persoonlijk zaak van Tanguy, die hij graag deelt met de wereld,  en hem werd de rol toebedeeld van vriendje van Léonard.  Op die manier zat Vlaams Belang direct in de klerikale hoek, alhoewel Veys enkele goedbedoelde pogingen deed uit naam van de partij te spreken. Ieder die de uitzending gezien heeft, kan voor zichzelf uitmaken dat Veys zijn best heeft gedaan maar dat hij, zoals we voorspeld hadden, niet meer dan een edelfigurant mocht zijn in het 0000-scenario. Vlaams Belang is geen confessionele partij, is gehecht aan de scheiding tussen kerk en staat en heeft als dusdanig geen oordeel uit te spreken over de uitlatingen van een aartsbisschop. Wat niet wegneemt dat iedereen ten individuelen titel daaromtrent een mening kan/mag/moet bezitten. In het scenario van De Vadder moest Vlaams Belang de antipathieke rol vertolken van een fundamentalistische groep inquisiteurs. 

Het is overduidelijk dat de crisis in de RK-kerk op een overdreven manier belicht wordt door de VRT.  Die Léonard is natuurlijk een ijdele betweter die de seksuele misdaden van zijn geuniformeerde manschappen op een zelfde manier benadert als voorganger Danneels. Met even weinig empathie naar de slachtoffers maar met meer toneelspel ; herinner u zijn geëmotioneerde snikken tijdens een van de eerste interviews.  Na zoveel misverstanden volhardt de stuntel in de mening dat slachtoffers wraak willen nemen ... zelfs al is dat ongetwijfeld zo bij een aantal mensen, dan nog, moet hij zijn snater houden.  En ook niet verwijzen naar "ja maar, het gebeurt overal".  Een reden te meer, dat het zeker niet in de kerk mag gebeuren.

En dan komen de linkse vrijzinnigen, loge-clowns, ongelovigen, atheïsten, agnostci of kortom smerige karakters van de 0000, die zelf boeleren en hoereren tegen de sterren op, de publieke opinie verder beïnvloeden. Voorlichten, informeren ? Vergeet het : nijdig en eenzijdig revanche nemen op de erfvijanden uit kerken en kloosters.

In de islam is vanzelfsprekend alles in kannen en kruiken, dat zijn gedreven gelovigen die moeten gerespecteerd worden.  Een woord van kritiek is racisme en discriminatie. Op de RK-kerk spuwen daarentegen , is een blijk van volwassenheid.  Verachtelijke bende bedriegers.

Ray 

(Let wel, ik moet geen schijnheilige pilaarbijters die mij in mijn jonge jaren verboden met hun christelijke kinderen samen te spelen : ik was de ongelovige uit de straat. Vaak heb ik mij gedurende mijn leven christelijker gevoeld en gedragen dan vele kerkgangers)

1927 - 2010

In zijn woonplaats Amsterdam is auteur Harry Mulisch op 83-jarige leeftijd overleden. Mulisch geldt als een van de belangrijkste Nederlandse schrijvers na de Tweede Wereldoorlog. Hij was al enige tijd ziek.

Mulisch stierf zaterdagavond, in het bijzijn van familieleden. Eerder deze week werd al bekend dat Mulisch ernstig ziek was. Hij leed aan kanker.

Met Gerard Reve en Willem Frederik Hermans behoorde hij tot De Grote Drie. Hij verwierf roem met romans als De Aanslag (1982) en De ontdekking van de hemel (1992).

De Nobelprijs voor de literatuur is nooit aan hem toegekend, hoewel daar vaak, ook door Mulisch zelf, over gesproken werd. De auteur kreeg wel allerlei andere belangrijke prijzen, waaronder de Constantijn Huygensprijs, de P.C. Hooftprijs en de driejaarlijkse Prijs der Nederlandse Letteren.

Mulisch debuteerde met het verhaal De Kamer in Elseviers Weekblad. In 1949 begon hij aan zijn eerste roman. Zijn debuutroman Archibald Strohalm verscheen in 1952.

Door Robin van der Kloor, Maartje Willems @ Elsevier

Wij brengen de boodschap van de religie van de vrede

Geen politieke bedoelingen, enkel een leuk muziekje

Veld, mijn veld, mijn weidse veld  - de helden draven over het veld -  hey, de helden van het Rode Leger -  de meisjes wenen -  de meisjes zijn triest vandaag - haar lievelingen zijn weg voor lange tijd - haar lievelingen zijn naar het leger.

Een Nobelprijs letterkunde zit er niet in, maar de muziek is onderhoudend. Geen politieke commentaren aub.

Savat

De populaire videowebsite YouTube is komende maandag weer toegankelijk voor internetgebruikers uit Turkije.

Ruim twee jaar geleden sloeg de Turkse overheid de webstek in de ban omdat er meerdere beledigende filmpjes over Atatürk, de stichter van de seculiere Turkse republiek, op te vinden waren.

Het einde van het censuur is een initiatief met het oog op een nieuw rapport voor de eventuele toetreding tot de Europese Unie.  En als dat rapport geschreven is, gaat de censuur gewoon verder.

De EU-eencelligen zullen echter  juichen voor deze beslissing en de christen-democratische hypocriet Steven Vanackere zal een weesgegroetje prevelen, want nu kan hij wellicht nog voor het einde van het belgische EU-voorzitterschap de bende van Erdogan een stapje dichter brengen bij de Europese verovering.

Turkije in Europa ?  Wij wachten met ongeduld op de organisatie van een referendum en daar gaan we ons achterzetten met alle middelen !

Ray

De slimmekes van Angeltjes wisten van niets. Wij zaten vanmorgen iets na 5-en te koekeloeren voor onze pc en ons verbaasd af te vragen, waarom de pc-klok achterliep. Hopelijk bent u allemaal slimmer.

De volgende keer dat je je handen wast en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toeging ... Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500 :

* De meeste mensen huwden in juni omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van, dat ook vandaag de bruid een bruidsboeket draagt.*

* Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De allerkleinsten waren als laatsten aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken...

Vandaar de uitdrukking "het kind met het badwater weggooien".*

* Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak.

Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs".*

* Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood.

Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.*

* In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw.

Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...*

* Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge  zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.*

* Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was ! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd, de familie at en dronk aan diezelfde tafel en wachtte af of hij nog wakker zou worden.

Vandaar het gebruik van de doodswake.*

* Engeland is oud en klein en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoogleidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel rinkelde.

Zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".*

(met dank aan Mieke)

Als er op 12 november geen uitzicht is op een politiek akkoord rond de staatshervorming, zullen er wellicht nieuwe verkiezingen komen. Dat beweert N-VA-Kamerlid Siegfried Bracke.

Koninklijk bemiddelaar Johan Vande Lanotte  stelt op 12 november zijn rapport voor. Dan wordt duidelijk of er uitzicht is op een communautair akkoord. Als dat perspectief er niet is, komen er volgens Siegfried Bracke wellicht nieuwe verkiezingen. "Dan zullen wij, met lood in de schoenen, aan de kiezer moeten vragen om zich nog eens uit te spreken. Niet dat dit een oplossing zal brengen, want de gegevens blijven hetzelfde. Het is ook niet ons scenario. Wij verkiezen een oplossing, maar niet aan om het even welke prijs", aldus de N-VA'er.

Indien de nieuwe verkiezingen geen oplossing bieden, moet er bij hogere instanties gezocht worden. "Dan zijn er hogere instanties die het hier in onze plaats zullen komen regelen. Europa bijvoorbeeld of het IMF. Met een ijzeren handschoen. Dan zal democratie niet de eerste bekommernis zijn, maar economie."

Martin Verstraete

PST Redactie Angeltjes : dit is een scenario waar wij reeds bij herhaling op gewezen hebben in het recente verleden. Als er géén oplossing gevonden wordt voor het belgische probleem, zal Europa er zich mee moeien. Aan het IMF hebben wij niet gedacht en iok acht het onwaarschijnlijk.   De vraag is natuurlijk in hoever de burgers het zullen laten gebeuren dat een instelling die hier binnenlands niets te zoeken heeft, de volksvertegenwoordigng kan uitschakelen ... Anderzijds hebben we wellicht te maken met een stuk blufpoker van de NVA.  Ik heb nooit geloofd dat de nep-Vlamingen écht bevreesd zijn  voor nieuwe verkiezingen.  De laatste opiniepeilingen geven De Wever nog eens 5% extra. Als hij op dat moment de moed heeft het boek van Annemans en Utsi ter hand te nemen, zijn we vertrokken voor een flinke mars op weg naar  de Republiek.  Maar naief ben ik al lang niet meer.