De nodige toeristische infrastructuur en informatie is ruim aanwezig op Imbros.

Onbekenden hebben een christelijk-orthodox kerkhof op het Turkse Egeïsche eiland Gökceada (Grieks : Imbros) verwoest.  Volgens Turkse media werden de 78 kruisen omgegooid en kapot geslagen. De aanslag gebeurde op 29 oktober, de Turkse nationale feestdag.  Op dit eiland werd de Turks-Griekse bevolkingsruil in 1922 niet toegepast en er woont nog steeds één van de zeldzame kernen van Grieks-orthodoxe christenen.

De oecumenische patriarch van Konstantinopel,  zelf op het eiland geboren en opgegroeid,  is radeloos: “Telkens we een klein beetje hoop voor onze problemen menen te kunnen ontwaren, gebeuren er weer zulke schokkende feiten.”  De Kerk zal haar strijd om te kunnen overleven in Turkije niet opgeven.

De Turkse regering veroordeelt de aanslag.  Er werd een onderzoek gestart om de daders te vinden en te straffen, zo verklaarde het Ministerie van Buitenlandse Zaken, en alle nodige maatregelen zouden genomen worden om een herhaling te vermijden.  Er werd geen verklaring gegeven waarom het Ministerie van Buitenlandse Zaken zich hiervoor verantwoordelijk voelt: de christenen op het eiland zijn immers Turken !

Bron: http://europenews.dk/de

De moslims moeten niets van Pamela's appeltjes voor de dorst 

De dame met de genereuze boezem heeft ook een genereus hart. In januari zal zij verschijnen op de cover van de Amerikaanse Playboy en de gage die ze daarvoor ontvangt, wil ze afstaan aan een Indonesische hulporganisatie "Waves for Water", die zuiver drinkwater aanvoert op plaatsen waar het nodig is. Dat is echter buiten een islamitische bende gekken (= pleonasme) gerekend, die beweert dat dit geld verdiend is op een oneerbare manier die indruist tegen de regels van je weet wel ...

http://www.foxnews.com/entertainment/2010/11/01/pam-andersons-playboy-donation-slammed-muslim-group-immoral/

Vlaanderen was prominent aanwezig

Pakjes, het zijn gewoon pakjes die her en der van hot naar her gestuurd worden. Miljoenen pakjes via FedEx, UPS, DHL, TNT (dat klinkt verdacht), Taxipost, enz. Soms loopt het fout, soms is het opportuun dat het fout loopt, of wordt er gedaan alsof het fout loopt.  De goede gang van zaken wordt verpest. En wie is het meestal die de boel belazert ?  Awel, zeg het eens ?

 Reactie op een reactie

Ik heb mij altijd gestoord aan uitdrukkingen, zoals  "bange, blanke mannen" en "islamofobie".  De bange, blanke man werd vermaard toen de West-Vlaamse streek- en spreekzanger Willem Vermandere  tijdens het elf julifeest op de Grote Markt van Brussel in het jaar 1992 dit liedje aanhief.

Tijdens het zingen  werd hij uitgejouwd door een aantal aanwezige Vlamingen en er ontstond zelfs handgemeen. Vele lezers weten wellicht meer van dit incident af.  Het is makkelijk in de Westhoek fan te zijn van de multiculturele flauwe kul. Als er een neger door Lauwe wandelt, komt iedereen aan de voordeur kijken en zegt "Ha, dag zwarte neger, ben je op zoek naar de sint ?"  Maar als er twintig rondwandelen, moet de burgemeester de champetter sturen. U begrijpt het wel, er zijn geen champetters meer.

Van dan af was al wie zich verzette tegen de islam of kritiek had op de toevloed van vreemdelingen, een bange blanke man en even later werd het neologisme islamofobie geboren,  angst voor de islam. Linxe nietsnutten en boomhangers, aangepord door gearriveerde smeerlapjes die met SUV's rondzoeven op kosten van het systeem en zich een politiek genie wanen, roepen tegen hen die in het verzet gaan "bange blanke mens", wat hen zelf het aureool verschaft van moedige, onzelfzuchtige, loyale, menslievende, nobele figuur. Je moet ze maar eens goed bekijken, die jammere vergissingen van Moeder Natuur ... het zijn diezelfden die van het land B een wereldattractie gemaakt hebben.

Ik ben absoluut niet bang van de islam, ik vrees de moslims niet en ik moet mij voor niemand inhouden. Dit is mijn land en mijn stad en zo gedraag ik mij. Het is al erg genoeg, dat wij rekening moeten houden met minabele personages van het spionnencentrum, een instelling die het levend bewijs is,  dat wij niet in een democratisch land wonen. Maar angst ?  Nooit. Wel een grote zorg en een diepe bekommernis voor de toekomst die er ronduit dramatisch uitziet.  Als wij voor de clash al bang gaan zijn, wat zal er dan gebeuren op momenten dat het er heftig zal aan toegaan ?  Nooit versagen ! 

Weet u wie de bange blanken zijn ?  Diegenen die de grenzen openzetten, die beleefd buigen voor de achterlijke godsdienst en de middeleeuwse gebruiken die hier niet thuishoren : dat zijn de angsthazen die niet durven optreden of die geen verontwaardiging kennen. En die boos worden als de vreemdelingen uitgelachen worden door ons.  Niet dat er veel te lachen valt.

De lafaarden zitten aan de overzijde !  Zij heulen met criminelen, zij halen ze binnen, zij zijn er niet tegen opgewassen en zij vergiftigen onze levenssfeer en de hartenklop van onze steden en gemeenten, omdat ze vol angst zitten. 

Zoals we vanzelfsprekend ons Vlaams-nationalisme beleven en na elke nederlaag en verraad  terug recht staan, zo blijven we herhalen, dat de grenzen van dit schandland dicht moeten en dat de vreemdelingen die hier de eerste viool willen spelen, kunnen opkrassen. Zij moeten geen bange gekleurde mensen worden, maar wel dankbare en aangepaste Vlamingen. Wij willen geen maatschappij met bange mensen.

Ray

Tekst van het liedje van de bange blanke man

De RTL-video die wij hier geplaatst hadden, is verwijderd, gezien de uitspraken zoals we ze hieronder beknopt weergeven, niet meer beschikbaar zijn bij RTL-online. Onze excuses. Gezegd blijft echter gezegd ...

Yves Leterme ontmoet vandaag de Duitse bondskanselier, Angela Merkel.  Deze had voor twee weken gezegd, dat het multiculturele model volledig gefaald heeft.  "Mevrouw Merkel heeft gelijk, in deze zin, dat de inspanningen voor integratie niet steeds de goede effecten hebben opgeleverd die wij ervan verwachtten" aldus Leterme. "De wet op de verwerving van de nationaliteit heeft onder de vorige regering verschillende tekstwijzigingen ondergaan" vervolgt de premier "die meer de nadruk leggen op de noodzaak zich in te burgeren, de taal te leren, en zich aan te passen aan de gewoontes van de regio waar men zich wil vestigen."Iemand die hierheen komt met eerbare bedoelingen, moet met open armen ontvangen worden, maar hij of zij moeten zich ook aanpassen aan het belgische milieu, aan de gemeente waar men zich vestigt en aan het sociale weefsel". Tot daar deze late bekering van de premier van lopende zaken. Voorlopig blijft het bij woorden.

 Ray

Als onwankelbare Vlaams-nationalisten zijn wij wat trots dat Gerolf Annemans en Steven Utsi een degelijk, ernstig en bestudeerd plan hebben voorgelegd, om een einde te maken aan het belgische circus. Dat is de weg die gevolgd moet worden om de miserie te beëindigen.

Het gehannes over de staatshervorming zou luidens de Standaard in het bedrijfsleven tot ongerustheid leiden. Men zou bevreesd zijn, dat verschillende fiscale en sociale stelsels in Vlaanderen, Brussel en Wallonië ingewikkelde loonberekeningen tot gevolg zouden hebben. Althans voor bedrijven die in twee of  drie gewesten personeel te werk stellen. Met ook van mekaar afwijkende netto-lonen tussen de medewerkers.

Zoals men tot hiertoe bezig is geweest, lijkt de vrees van het bedrijfsleven gegrond.  Er wordt geknoeid tegen de sterren op en bovenop al de ingewikkelde compromissen die dit land onbestuurbaar maken, wil men extra gecompliceerde akkoorden sluiten, zonder rekening te houden met de specifieke gevolgen in de praktijk. Het bedrijfsleven (en dan gaat het niet om de aandeelhouders of directies maar om de werknemers-arbeiders) wordt opgezadeld met beslissingen, aanpassingen, reglementeringen, verplichtingen die van het bedrijf een ministerie maken. De Sovjet-Unie is verdwenen maar het land B claimt al jaren de rechtsopvolging.

De nep-Vlamingen van de NVA zijn met hun wisselende strategieën en halsstarrig vasthouden aan de belgische politieke spelregels mede verantwoordelijk voor de huidige impasse. De slogan "Nu Veranderen" had beter "Nu een doolhof bouwen" geheten.

Wie niet de moed van zijn overtuiging uitdraagt, wordt niet ernstig genomen door zijn tegenstrevers : de ervaren Waalse en Brusselse politici hebben vlug ingezien dat zij De Wever & C°  zouden klein krijgen, door de partij te laten verdampen in eindeloze woordenstromen om finaal de 25 bladzijden tekst van Dewever hooghartig af te wijzen. "Qu'est-ce qu'il pense, celui-là ...". We horen het ze in koor zo zeggen.

Bovendien zit de NVA gewrongen tegenover zijn electoraat met een onduidelijk profiel, dat enkel steunt op  een ballorige voorzitter die als een volleerde CD&V-er tegenstrijdige signalen uitzendt. De grappige one-liners zijn weg en vervangen door chagrijnige of arrogante uithalen.

Er worden onwaarschijnlijke spelletjes opgevoerd. Boos en beledigd zijn, wordt beantwoord met uitgelachen worden. Eerst wordt Vande Lanotte  bejegend door de NVA  als een socialistische artiest-fantaisist die na het Zilverfonds weggetoverd te hebben, nu ten tonele verschijnt, om de NVA weg te goochelen in opdracht van het onwaarschijnlijke duo keuning Albert & Capo di Rupo. Een week later spreekt de NVA vol ontzag over de wijze universiteitsprofessor Vande Lanotte. 

Wat betekenen de woorden van Bart de Wever, na zijn slecht ontvangen verhandeling  : "Ik ga niet voor minder maar er mag wel iets gewijzigd worden" ? Wat betekenen deze domme woorden ?  Laten we nog een tijdje puzzelen, want daar zijn de franco-belgen erg goed in ? Is het dat ?  Milquet roept heel de tijd "non", Javaux begrijpt er niets van maar kakelt op tijd en stond (in zijn kielzog surft Wouter mee op een versleten plank van 20 jaar oud) en Grimas Onkelinx tiert terwijl  Paul Magnette een verkeerde vertaling lispelt en Di Rupo, de TV-flamingant onderhoudt over de beste toneelschmink die de huid spaart. Wie zou niet verlangen naar een flinke portie suikerwafels in zo'n hectisch gezelschap dat een gemengd scenario opvoert van La grande Bouffe en La Grande Vadrouille ?  Want Frans is de voertaal en de cultuursfeer.

Bent er u nog ? La belgique wordt gesauveerd en de logepoot van de NVA heeft aangekondigd, dat als er geen akkoord komt, Europa, de VN, het IMF, (de Nato ?) manu militari of manu financario het belgische bedje komen opschudden ... En de Vlamingen lachen tevreden "Ha, het zal tijd worden, dat we nog eens een bezetting meemaken. Nu is het aan de anderen om te collaboreren."

Om terug te komen op de mogelijk ingewikkelde loonstructuren, wordt een wijs voorstel gelanceerd door Agoria (het vroegere Fabrimetal) :

'Dit is het moment om te vereenvoudigen, niet om de regels nog ingewikkelder te maken. Schaf de bedrijfsvoorheffing af en laat iedereen rechtstreeks zijn belastingen afrekenen, zoals de zelfstandigen doen. Het tussenstation van de bedrijven is dan overbodig en het gehannes over regionale loonverschillen tussen werknemers verdwijnt.'

In al deze chaos toch twee verstandige voorstellen. Die van het duo Annemans-Utsi en eentje van Agoria.

Ray

Dankzij onze Japanse video-producent zien we dat er in Hokaido al wat sneeuw gevallen is en we horen dat de Barcarole ook daar populair is. Alweer mooie beelden op deze 2de november uit het land van de Rijzende Zon.

Is het huwelijk al geconsumeerd ?  

Van 13 juni tot 2 november is 142 dagen. 

De stad Gent is door Lonely Planet opgenomen in de top 10 van te bezoeken steden voor 2011. De Arteveldestad is volgens de reisgids 'Europa's best bewaarde geheim' en staat op de zevende plaats, na onder meer New York, Tel Aviv en Wellington.

De top tien van Lonely Planet:

1. New York (Verenigde Staten)
2. Tanger (Marokko)
3. Tel Aviv (Israël)
4. Wellington (Nieuw-Zeeland)
5. Valencia (Spanje)
6. Iquitos (Peru)
7. Gent (België)
8. Delhi (India)
9. Newcastle (Australië)
10. Chiang Mai (Thailand)

Een Chirogroep uit Zelzate is zondag tijdens de afbraakwerken van haar fuif de nacht ervoor afgetuigd door een bende allochtone minderjarigen. Een van de Chiroleden kreeg een messteek in de arm.

 Vandaag gedenken wij onze geliefden die heen zijn gegaan. Zij weten het niet, maar het is hun dag die velen van ons triest maakt.

Zij zijn bijna elke dag  bij ons, in ons, om ons heen. We praten met ze, we lachen met ze, we begrijpen hen nu veel beter dan toen we nog samen waren. Wat zouden we graag nog eenmaal met ze samen zijn om dat grote definitieve gesprek te hebben. Maar omdat het niet kan, wenen we. Ook omdat we hen heel erg missen.  Er is zoveel dat we niet gezegd hebben en er zijn ook dingen die we beter gezwegen hadden.  

Het verdriet en de snerpende pijn om hun heengaan verstilt met de jaren. Maar zij blijven bij ons, zoals ook wij later bij en in onze nakomelingen zullen leven. 

Om al deze gedachten en herinneringen ruimte te geven, blijft het hier vandaag stil. 

Kyrie is de vocativus of aangesproken vorm van het Griekse woord κύριος ("Heer"). Het vormt het begin van een gebed in de rooms-katholieke mis en een aantal andere kerken, zoals de Anglicaanse Kerk. Het wordt eerst gezongen door de priester en vervolgens beantwoord door de gelovigen. Veelal wordt het gebruikt in een gebed.

.

Dit artikel is op 31.10.10om 14.30 uur verschenen zonder redactionele goedkeuring. Om 19.50 uur werd het opnieuw geplaatst met enkele aanpassingen en een finale goedkeuring. Onze excuses.

Als Renaat Landuyt zondagmorgen van de partij is bij de 0000, dan mag men met recht en reden spreken over "de zeverende dag". Nog maar zelden iemand beluisterd die zo monotoon zeurt als die kerel,  bovendien een hopeloze dialectspreker. Ook al is het Brugs, in zijn positie is dat fnuikend.

Als vrijzinnige Vlaams-nationalist zit ik comfortabel  om over de malaise in de RK-kerk te spreken. Ik voel mij verheven boven vele verdenkingen om mijn mening te formuleren over deze uitzending. Ik kijk met minachting naar de theatrale bekommernis voor de katholieke gemeenschap die de linkse jezuieten van de VRT tentoonspreiden.  En ik misbruik de gelegenheid om een woordje te placeren over monseigneur Léonard en zijn club.

Dat laatste hebben wij tot hiertoe bij Angeltjes vermeden, op een flauwe speldenprik na,  om enkele duidelijke redenen van fatsoen. Wij hebben met de kerk niks te maken, zolang zij zich niet beweegt op politiek vlak.  Wij proberen bovendien onze katholieke lezers niet voor het hoofd te stoten. En die kunnen bevestigen dat als er leuke of ontroerende dingen te vertellen zijn over de kerk, dan schrijven wij erover. Zoals wij ook met plezier melding maken van een cartoontentoonstelling van vrijzinnigen in Vilvoorde waar Johan Sanctorum de openingsrede houdt. Waarom niet ? Wij maken allen deel uit van de Joods-christelijke-humanistische gemeenschap.  (niet van de islamitische, want dan trek ik mijn bokshandschoenen aan)

De 0000 nieuwsdienst bezit, zoals wij al jaren beweren, een rood-linkse sovjet-leiding, die gedwee gevolgd wordt door een stelletje nuttige idioten die voor hun boterham en de eer,  de taak van uitvoerende collaborateur op zich nemen. Plots klonk het ordewoord, toen de katholieke pedofiele ketel overkookte : "Wij van de 0000 ontfermen ons van nu af aan over het zieleheil van de gekneusde katholieke medemens. Geen operatie Kelk, maar een operatie Revanche".  Op weg naar de loge of naar de hel, het doet er niet toe, de linkse kerk opent haar poorten voor de ontkerstenden.(ik weet wat er achter die poorten van  de onverdraagzaamheid schuilgaat).

Elke dag wordt er verslag uitgebracht op radio en tv en er is altijd wel iets : vroeger kroop nonkel pater met tante nonneke in de biechtstoel, nu is elke pastoor een potentiële pedofiel.  De verslaggevers krijgen opdracht van Kris  Hoflack of andere extreem linkse totentrekkers naar de kantoren van het bisdom Antwerpen te trekken,  om een reportge te maken over de aantallen katholieken die zich laten uitschrijven ... "Al 1600 mensen, mijnheer, die boos zijn heengegaan" spreekt een man die kanselier blijkt te zijn (ja, van het substantief kansel) en ter staving wordt een oude lesbische vrouw opgevoerd die lispelt dat ze al lang goesting had om er onderuit te trekken.

Ivan de Vadder was dé ster van de uitzending. Eerst een babbeltje met bisschop Bony, die zich aan het inrijden is om aartsbisschip Léonard buiten te rijden. Voor obs niet gelaten : hoe hoger in de hiërarchie men doordringt, hoe meer de kerk op de politiek lijkt.

En dan kwam de échte Vlaamse politiek aan bod. Door De Vadder keurig opgedeeld in twee kampen. het goede kamp met de als kind ontvoerde en misbruikte liberale mevrouw (ik weet niet hoe het mens heet, maar ze zal nog lang in de Kamer zetelen) en zeur Landuyt. Het slechte kamp met een CD&V-er die als partij van de gelovigen werd voorgesteld en die Léonard naar de brandstapel verwees en de VB-er Veys. Die was duidelijk gevraagd om dienst te doen als politieke zwartrok, het  halfbroertje van woordvoerder Mettepenningen.

Want tot hem zegde De Vadder direct, dat hij niet geïnteresseerd was in de stelling van de partij maar wel héél nieuwsgierig naar zijn persoonlijke opvattingen. Tanguy Veys is een vroom man en op feesboek kan iedereen lezen dat hij een groot stuk van zijn vrije tijd doorbrengt in kerken, kloosters, sociëteiten, enz. Dat is de persoonlijk zaak van Tanguy, die hij graag deelt met de wereld,  en hem werd de rol toebedeeld van vriendje van Léonard.  Op die manier zat Vlaams Belang direct in de klerikale hoek, alhoewel Veys enkele goedbedoelde pogingen deed uit naam van de partij te spreken. Ieder die de uitzending gezien heeft, kan voor zichzelf uitmaken dat Veys zijn best heeft gedaan maar dat hij, zoals we voorspeld hadden, niet meer dan een edelfigurant mocht zijn in het 0000-scenario. Vlaams Belang is geen confessionele partij, is gehecht aan de scheiding tussen kerk en staat en heeft als dusdanig geen oordeel uit te spreken over de uitlatingen van een aartsbisschop. Wat niet wegneemt dat iedereen ten individuelen titel daaromtrent een mening kan/mag/moet bezitten. In het scenario van De Vadder moest Vlaams Belang de antipathieke rol vertolken van een fundamentalistische groep inquisiteurs. 

Het is overduidelijk dat de crisis in de RK-kerk op een overdreven manier belicht wordt door de VRT.  Die Léonard is natuurlijk een ijdele betweter die de seksuele misdaden van zijn geuniformeerde manschappen op een zelfde manier benadert als voorganger Danneels. Met even weinig empathie naar de slachtoffers maar met meer toneelspel ; herinner u zijn geëmotioneerde snikken tijdens een van de eerste interviews.  Na zoveel misverstanden volhardt de stuntel in de mening dat slachtoffers wraak willen nemen ... zelfs al is dat ongetwijfeld zo bij een aantal mensen, dan nog, moet hij zijn snater houden.  En ook niet verwijzen naar "ja maar, het gebeurt overal".  Een reden te meer, dat het zeker niet in de kerk mag gebeuren.

En dan komen de linkse vrijzinnigen, loge-clowns, ongelovigen, atheïsten, agnostci of kortom smerige karakters van de 0000, die zelf boeleren en hoereren tegen de sterren op, de publieke opinie verder beïnvloeden. Voorlichten, informeren ? Vergeet het : nijdig en eenzijdig revanche nemen op de erfvijanden uit kerken en kloosters.

In de islam is vanzelfsprekend alles in kannen en kruiken, dat zijn gedreven gelovigen die moeten gerespecteerd worden.  Een woord van kritiek is racisme en discriminatie. Op de RK-kerk spuwen daarentegen , is een blijk van volwassenheid.  Verachtelijke bende bedriegers.

Ray 

(Let wel, ik moet geen schijnheilige pilaarbijters die mij in mijn jonge jaren verboden met hun christelijke kinderen samen te spelen : ik was de ongelovige uit de straat. Vaak heb ik mij gedurende mijn leven christelijker gevoeld en gedragen dan vele kerkgangers)

1927 - 2010

In zijn woonplaats Amsterdam is auteur Harry Mulisch op 83-jarige leeftijd overleden. Mulisch geldt als een van de belangrijkste Nederlandse schrijvers na de Tweede Wereldoorlog. Hij was al enige tijd ziek.

Mulisch stierf zaterdagavond, in het bijzijn van familieleden. Eerder deze week werd al bekend dat Mulisch ernstig ziek was. Hij leed aan kanker.

Met Gerard Reve en Willem Frederik Hermans behoorde hij tot De Grote Drie. Hij verwierf roem met romans als De Aanslag (1982) en De ontdekking van de hemel (1992).

De Nobelprijs voor de literatuur is nooit aan hem toegekend, hoewel daar vaak, ook door Mulisch zelf, over gesproken werd. De auteur kreeg wel allerlei andere belangrijke prijzen, waaronder de Constantijn Huygensprijs, de P.C. Hooftprijs en de driejaarlijkse Prijs der Nederlandse Letteren.

Mulisch debuteerde met het verhaal De Kamer in Elseviers Weekblad. In 1949 begon hij aan zijn eerste roman. Zijn debuutroman Archibald Strohalm verscheen in 1952.

Door Robin van der Kloor, Maartje Willems @ Elsevier

Wij brengen de boodschap van de religie van de vrede