In onze brievenbus : Pater Versteylen


Versteylen: Iedereen wist het
door Alexandra Colen op zondag 9 januari 2011 om 11:06
Iedereen wist dat pater Versteylen seksueel geobsedeerd was, maar hij mocht het in alle scholen komen vertellen. En de pers juichte dat volmondig en unaniem toe.
Het artikel hieronder verscheen in mijn nieuwsbrief Peper & Zout van juli 1997 nadat ik in het vorige nummer van dat blad (mei 1997) kritiek had geleverd op pater Versteylen die een vaste klant was in katholieke scholen waar hij tijdens "bezinningsdagen" kinderen kwam aanzetten tot seksueel experimenteren onder toezicht van "gunnende" volwassenen zoals hijzelf. En vandaag zeggen de hypocrieten in de media en de linkse kerk: Wir haben es nicht gewusst!
Peper & Zout, juli 1997:
Een brave pater
Ook pater Versteylen reageerde op mijn artikel. Hij vroeg telefonisch of we elkaar eens konden ontmoeten.
Vele katholieke scholen doen beroep op de pater in het kader van seksuele opvoeding. Journalist Peter De Backer had in Het Nieuwsblad (24 mei 1997) gesuggereerd dat ik overdreef door ook "de brave pater Versteylen" aan te klagen. Mijn gesprek met de pater heeft mijn bedenkingen bij zijn aanpak niet weggenomen.
Pater Versteylen is tegen porno en consumptieseks. Hij wil het beeld van seks bij onze jongeren mooi, lief en teder houden. Hij gebruikt daarom een verhullende taal, waarbij hij woorden als penis vervangt door stengel; masturberen door hemelen; sperma door zaligheid; vagina door grage gaatje; een orgasme door juichen (of zweven); wederzijdse masturbatie door het feest van de hand, enzovoort.
In zijn "Gulle Gazet - Groene Jongeren Krant over Lichaamsbeleving & Toenaderingskunst", die hij onder scholieren verspreidt, staan teksten zoals:
Je vierde het feest van de hand.
Je voelde voor het eerst van je leven de
hand van een meisje rond je stengel
& je dacht: hoeveel zachter en liever die
strelende hand dan je eigen harde
hevige bij het hemelen.
Wat seks betreft is de pater er voorstander van dat onze kinderen in de puberteit aan "onderlinge inwijding"doen. Versteylen vindt dat wij onze kinderen hun seksuele ervaringen moeten "gunnen". Het na te volgen voorbeeld daarbij is "wat vroeger in alle natuurculturen bestond: de initiatierituelen" (ik citeer uit de "Verantwoording" bij zijn "Gulle Gazet").
Die seksuele inwijding is een zaak van heel de gemeenschap, want, aldus Versteylen, in de natuurculturen was "wat er met deze jongens en meisjes op die leeftijd gebeurde, de zaak van heel de stam. Net als ontgroening was het een horizontaal gebeuren: de jongeren wijdden elkaar onderling in. Maar meteen had de inwijding ook een verticale richting: zij gebeurde onder begeleiding van door de stam aangestelde, betrouwbare en vooral belangloze volwassenen, die niet de eigen ouders waren."
Ik vermoed dat zo'n theorie alleen kan ontspruiten aan het brein van iemand die, ten eerste, zelf geen ouder is en, ten tweede, zelf seksueel is geobsedeerd. Seksualiteit is immers geen zaak van een collectief, zoals de stam of de gemeenschap. Het is een intiem gebeuren tussen twee mensen waar derden zich niet mee te bemoeien hebben. Weg dus met Versteylens verticale dimensie. Indien er aan seks al een verticale dimensie is, dan is het in relatie met God, niet met "de stam".
Wat de horizontale dimensie betreft: elkaar "ontgroenen" is een taak voor twee (jonge) volwassenen, niet voor scholieren. Bovendien zijn diegenen die er het beste kunnen over oordelen of en wanneer hun kinderen al dan niet "ontgroening" rijp zijn, de eigen ouders, en zeker geen "belangloze" volwassenen-die-niet-de-eigen-ouders-zijn.
Pater Versteylen wil zijn "gunnende boodschap op grote schaal, vooral langs de scholen, verspreiden". Voor mij niet gelaten, want ik ben de tolerantie zelve. Maar opnieuw de vraag: Ben ik onredelijk wanneer ik eis dat de school de ouders daar dan vooraf van op de hoogte stelt? Dit zal ouders die niet akkoord zijn in staat stellen hun kinderen thuis te houden op de dag dat pater Versteylen langskomt om zijn "gunnende" boodschap te verkondigen.
Zo kunnen deze ouders dan vermijden dat hun kinderen na een bezinningsdag van de school naar huis komen (zoals mijn 13-jarige dochter overkwam) met een tijdschrift met teksten zoals:
Je zat op de rand van je bed.
Je keek naar je stengel die hevig zweefde.
Je boog met je mond er naartoe maar
je geraakte er niet aan
& je wou dat je een slangenmens was.
Ik heb haar dit blad afgepakt, het per kerende terug aan de schooldirectie bezorgd en geweigerd de 500 frank te betalen die de school de ouders aanrekende als kosten voor de "bezinningsdag" bij Versteylen. Als de journalisten van Het Nieuwsblad dat een intolerante houding vinden, dat ze dan hun eigen kinderen maar toevertrouwen aan de brave pater, maar niet de mijne.
Ropie












5 reacties op dit bericht
Wantrouwen
Ongenuanceerd.
verrijking!
een bredere situering
De moraal en, laat ons duidelijk wezen, de seksuele moraal was zeker en vast in de zogenaamd katholieke landen van West-Europa uiterst dringend aan een fundamentele hervorming toe.
De Mechelse arts Ferdinand Peeters was er immers in het begin van de jaren '60 in geslaagd een nieuw anti-conceptie-methode aan de hele mensheid te schenken: de pil.
De methode maakte de vrouw minder vatbaar voor misbruiken allerhande wat op zijn beurt de voordien algemeen geldende seksuele moraal als dringend aan te passen catalogeerde om evidente sociologische redenen.
Maar zoals bij elke evolutie sprongen er personen met minder eerbare bedoelingen op de kar en riepen ook het hardst.
Slechts in het geciviliseerde Vlaanderen kon het volk van de sociale beroering gebruik maken om een evidente, rechtmatige, billijke en rechtvaardige eis te realiseren. De vernederlandsing van de Leuvense universiteit en daarmee van Leuven zelf. De verfransing van Vlaams-Brabant was hiermee definitief gedwarsboomd.
Elders zoals in Parijs belandde mei '68 in een doodlopend straatje omdat de perfide en slechte bedoelingen van linx inmiddels uiteraard herkend waren geraakt.
De gemarginaliseerde subcultuur werd alras geadopteerd door randfiguren allerhande.
Allen hadden ze een eigen agenda. De commerciële massa-pornografie zag voornamelijk in Nederland het licht, terwijl er zoals ook overal elders in Europa de pedo-seksuele criminaliteit die tot dan toe een verborgen leven had geleid in de catacomben van de Roomse kerk en enkele andere sekten, als tijdverdrijf ging dienen in selecte clubjes linxe intellectuelen in spe die de volgende decennia de dienst zouden gaan uitmaken.
Het zijn deze dames en heren die nu, fin de carrière zijnde, hun aantal en dus macht zien slinken zodat de media zich op het onderwerp stortten als vliegen op een je weet wel wat. Oppervlakkig, laf, beïnvloedbaar en vatbaar voor chantage zoals altijd storten de laffe pers en de audiovisuele media zich nu op de zwaktsten : de veelal inmiddels overleden katholieken en enkele figuren die niet tot de kring der intimi van actuele machthebbers behoren. De criminelen onder deze laatste zijn immers nog onaantastbaar en slaan desnoods via via nog wild om zich heen met al de resteren macht die hun oude ledematen nog toelaten.
Het standpunt geformuleerd in de reactie van Alexandra Colen van 1997 is nog steeds actueel, correct en moreel onovertrefbaar. Het heeft niets te maken met de hypocrisie van de conservatieven voor mei '68 en nog minder met de hypocrisie van de zogenaamd progressieven er nà .
Het is de stem van het gezond verstand die zoals Geert hoste dit jaar luidop in zijn conférence formuleerde: "Van kinderen blijf je àf." Graag voeg ik er ook aan toe: "En van Vlaanderen blijf je ook af!"
Kan het eenvoudiger?
Verademing
Uw tekst is een verademing. Hartelijk dank daarvoor.
Ik las eerder al dat Cohn-Bendit (de mei-68-er van de Sorbonne en nu fractieleider van de groentjes in het EU-parlement) in een boek over pedagogie uit de jaren 1970 beschreef hoe hij als kleuterleider zijn scrotum liet betasten door kleuters. Het geeft te denken... vooral over de tijdsgeest waar we uit komen.
Ook waren er in 1975 in Amsterdam openlijke betogingen voor recht op seks voor kinderen... die meebetoogden.
De pers lijkt daar vandaag zedig over te zwijgen. De 'progressisten' van weleer kijken vandaag de andere kant uit en zijn er als de kippen bij de 'Roomse Kerk' hierover te bashen.
Als protestant voel ik geen behoefte om bisschoppen of pastoors te verdedigen maar de Vlaamse pers (of wat ervoor moet doorgaan) gedraagt zich inderdaad ongelooflijk hypocriet, getuige niet minder ook uw opmerkelijke artikeltje hier... waarvoor oprechte dank.
Eric Jans