De banalisering van jeugdcriminaliteit en moord, door de Vlaamse media

Verschillende gewezen staats- en regeringsleiders, onder wie de belgische ex-premier Guy Verhofstadt, pleiten voor een "New Deal" die de eurozone moet helpen uit de crisis te geraken. Zo'n New Deal moet meer nadruk leggen op investeringen dan op besparingen. De middelen voor die investeringen moeten komen uit Europese obligaties.

Yanis Varoufakis, het hoofd van het departement Politieke Economie aan de Universiteit van Athene, en de Britse econoom en Labourpoliticus Stuart Holland namen het initiatief voor de tekst. Belangrijker is wie de oproep ondertekende. Naast Verhofstadt gaat het om de gewezen premiers Giuliano Amato (Italië), Michel Rocard (Frankrijk) en de voormalige Portugese president Jorge Sampaio.

De heren gebruiken de politieke term van de Amerikaanse president Franklin Roosevelt, die na de Grote Depressie van de dertiger jaren uitpakte met een New Deal om de diepe crisis te bestrijden. Door hier te klikken, krijgt u een omstandige maar begrijpbare uitleg over de maatregelen die Roosevelt trof.

Dit is wel iets totaal anders dan wat de heren gebuisde ex-premiers orakelen. Roosevelt genoot bovendien het vertrouwen van de Amerikaanse publieke opinie. Verhofstadt heeft na 2 termijnen als premier de spaarcenten die er waren verbrast, bralbeloftes over honderdduizenden extra jobs gedaan en er  niets van terecht gebracht. Hij was de premier die met allerlei dubieuze goocheltrucs begrotingen in evenwicht bracht door activa te verkopen eind december tegen applausprijzen en ze in januari te huren tegen schandalig hoge voorwaarden. De molenwiekende en tierende man leek vaak een kruising tussen Baron von Münchhausen en Pinocchio. Intussen bleef hij aan het roer door de franstalige vragen en eisen geruisloos in te willigen.  Niet te verwonderen dat de Walen verlekkerd zijn op deze wandelende Nachtmerrie.

Nu probeert hij zich te profileren als een tweede Franklin Delano Roosevelt. Zijn New Deal is simpel : geld uit de zakken van de burgers kloppen in ruil voor Euro-obligaties waarvan niemand durft zeggen, behalve enkele halfgare roepers die nog nooit een noemenswaardige beleidsdaad hebben gesteld, dat ze ooit kunnen terugbetaald worden.  Putten graven om oude putten een beetje te delven. Wie trapt in de beloftes van deze charlatans ?

Trouwens Dweil van Rompuy heeft een gelijkaardige obsessie : een Euro-belasting. Die is nog dwingender dan obligaties, want daar kan je als burger niet aan ontsnappen, tenzij je illegaal bent.

Dat is wellicht hét statuut waar wij moeten naar streven om te overleven in dit enge Fantasialand, gedomineerd door halve garen en  hele geflipten : onderduiken en illegaal worden.

Ray 

"Niks dan goeie ervaringen met Marokkanen"

Het Marokkaans regime houdt met steun van Brusselse volksvertegenwoordigers constitutioneel referendum in Brusselse moskeeën Eind deze week – op 1-2 en 3 juli - wordt in Marokko een constitutioneel referendum gehouden, waarin de concentratie van de macht bij de Marokkaanse koning wordt bevestigd. De kans dat het referendum in Marokko wordt afgekeurd is dan ook reëel, en daarom worden ook in België massaal stemmen voor het referendum geronseld. Zo mogen alle in België wonende meerderjarige Marokkanen gaan stemmen, alsook zij die de dubbele nationaliteit (Belgisch-Marokkaans) bezitten.

Vanuit het Marokkaanse consulaat werd een ware propagandaslag voor het referendum georganiseerd, gaande van een gratis infolijn tot briefings pro het Marokkaanse regime in de Brusselse moskeeën.
Er werd in het Brussels Meeting Center zelfs een heus applauscongres georganiseerd, waar een Marokkaans minister mocht komen oproepen om voor het referendum te stemmen. Hij kreeg hierbij de steun van enkele volksvertegenwoordigers uit het Brussels Hoofdstedelijk Parlement zoals Mohammed Daif en Mohammadi Chahid (PS), en Ahmed Mouhssin (Ecolo) Alhoewel iemand als Daif reeds zestien jaar in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement zetelt, en dus geacht wordt om in de eerste plaats de Brusselse belangen te behartigen, voelt deze man zich blijkbaar nog steeds meer Marokkaan dan Belg of Brusselaar. Men kan zich dan ook zeer terecht de vraag stellen waar de loyauteit ligt van mensen zoals Daif, maar ook van al die Marokkanen die de Belgische nationaliteit hebben gekregen, maar blijven deelnemen aan Marokkaanse verkiezingen en referenda.

Voor ons is het hoog tijd dat “Brusselse” volksvertegenwoordigers zoals Daif, Mouhssin, of Chahid kleur bekennen. Ofwel zetelen ze in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en maken ze de keuze om ‘Belg’ te zijn; ofwel houden ze zich bezig met de Marokkaanse politiek en maken ze de keuze ‘Marokkaan’ te zijn.

Wij stellen ons ook ernstige vragen bij het feit dat zeven Brusselse moskeeën worden gebruikt als stemlokaal. Ten eerste is dit een flagrante schending van de scheiding tussen Kerk en Staat, zoals we die in Europa gelukkig kennen. Ten tweede is het nog maar de vraag hoe eerlijk een stembusslag kan verlopen, wanneer men moet gaan stemmen in die moskee waar de dag voordien de imam zelf nog een vurig pleidooi hield pro het referendum en het Marokkaanse regime.
Daarenboven werd er bij de Brusselse gemeenten blijkbaar ook een officiële aanvraag ingediend om materiaal zoals urnes, kieshokjes, en dies meer ter beschikking te stellen. Geen inmenging van de Marokkaanse overheid in onze stad !

@ VB Brussel

Na een lange tijd van zware aantijgingen tegen de ex-IMF directeur, wordt nu zorgvuldig en tactisch de tegenaanval ingezet. De macht en het groot-kapitaal in de verdediging voor een seksmaniak tegen het klein grut, dat zelden de kans krijgt er hoge fatsoensnormen op na te houden.  Moeten wij voetstoots al de verhalen over het slettige kamermeisje voor waar aannemen ? Ze lijkt wel een zwarte Messalina.

Of het nu seks was met of zonder instemming, de figuur van DSK is voortgaande op zijn seksverslaving iemand die best geen hoge functies waarneemt.  Mensen met een  verslaving (om het even dewelke) zijn tot zeer veel bereid om hun lusten te stillen. Kunnen zij de behoeders zijn van een groot algemeen belang ? 

Is het vreemd dat linx het quasi monopolie bezit dat maatschappelijk onaangepasten aantrekt ? Profiteurs, verslaafden, ontwortelden, figuren met hoeken af, zakkenvullers, professionele luiaarden, enz ?  En tussendoor een verdwaalde Parsifal maar die komt zelden in de aandacht. De Socialistische Internationale, de verzameling van al wat niet deugt.

 Savat

Meerdere prominente sociaal-democraten wensen geen EU-toetreding van Zwitserland meer, alhoewel dit in hun partijprogramma geëist wordt.  Partijprogramma's zijn niet meer dan velletjes bedukt papier, zoals wij in eigen land al vaak ervaren hebben. N'est-ce pas, Bart Letisseur ?

Een toetreding tot de  lijdende EU zou fout zijn,  zo verklaren meerdere SP-politici in de krant Der Sonntag.  Nadat de Berner verkiezingskandidaat en voormalig TV-moderator (Nvdr: … zeg maar: een Zwitserse Bracke) met een anti-EU-campagne naar de kiezer trekt, geven nu ook zetelende rode parlementairen hem gelijk:  ook voor hen kan de EU-toetreding in het vertikaal klassement.

De in Basel verkozen Anita Fetz verklaart: “Als visie is de EU uitgespeeld.”  Ze verwijst naar de sociale afbouw in meerdere EU-landen.  Collega Bea Heim uit Solothurn heeft kritiek op de rechtse koers van de EU en zegt: “Ik kan me een toetreding tot de huidige EU niet voorstellen.”  De socialistische politica verkijkt zich op de liberale koers inzake concurrentie en economie.

En nog twee andere parlementsmadammen, Pascale Bruderer en Edith Graf-Litscher, die menen dat “noch door een afzijdige houding, noch door een toetreding onze problemen kunnen opgelost worden." Roberto Zanetti is helemaal uit de EU-sfeer : “De romantische liefdesverhouding van de SP met de EU is voorbij, de euforie is weg.” De hoofdreden van de ommekeer is dat de EU een “neoliberaal project” geworden is.

Rare vogels, die rode Alpbewoners: een rechtse ommekeer wegens linkse frustratie!

Floriaan Terbeke

Bron: 20 Min.online

Een Pool is veroordeeld tot een celstraf van 15 jaar wegens verkrachting van een voor hem onbekende dame.

Wij gaan niet in op de afschuwelijke gebeurtenis maar de traumatiserende feiten namen 40 minuten in beslag. Als u meer wil lezen : hier klikken.

15 jaar cel is een behoorlijke straf. Vooraleer we het vergeten : de feiten deden zich voor in Ierland.

Savat

Verliefd worden ? Het overkomt iedereen

De 'New Zealand Herald' brengt een horrorverhaal uit het regenwoud van Papoea-Nieuw-Guinea, waar een man tot twee keer toe met een pijl in de borst geschoten werd nadat een plaatselijke stam zijn vriendin probeerde te verkrachten. De 28-jarige Nieuw-Zeelander Matthew Scheurich wist de pijlen uit zijn lijf te halen en kon samen met zijn vriendin vluchten uit de jungle. Momenteel ligt hij in het ziekenhuis van het Australische Cairns.

De problemen begonnen toen het junglehoofd van een afgelogen dorpje in het westen van Papoea-Nieuw-Guinea verliefd werd op de Franse vriendin van Scheurich en met haar wou trouwen. Toen de man zich daartegen wou verzetten, kreeg hij twee pijlen in de borststreek en een steen tegen het hoofd gesmeten. Dat Scheurich het verhaal nog kan navertellen mag een half mirakel heten. De haken misten maar net vitale organen en hij verloor liters bloed. Zijn vriendin werd seksueel aangerand en ook zwaar toegetakeld in het gezicht. Het koppel kon gered worden toen Scheurich een alarminstrument, in de vorm van een plaatsbepaler, in werking zette.

Thesis
Scheurich, een grafisch tekenaar uit Nieuw-Zeeland die in het Australische Melbourne woont, was in Papoea-Nieuw-Guinea om zijn vriendin, een antropologe, te bezoeken. Zij verbleef in het Oceanische land om de Febi-stam uit het district North Fly te observeren, het onderwerp van haar doctoraatsthesis. Tot het stamhoofd plots met haar wou trouwen.

Aorta net niet geraakt
Na de aanval wisten de twee te ontsnappen naar het dichtbijgelegen stadje Suabi, waar ze in een plaatselijke kerk werden opgevangen tot ze door missionarissen werden overgevlogen naar de kuststad Kiunga waar ze medische verzorging kregen. In Kiunga ontfermde de Australische dokter Josette Docherty over Scheurich. "Toen hij hier binnengedragen werd, zag hij lijkbleek. Een pijl was door zijn ribbenkas en maag geboord, gelukkig nét voor de aorta. De andere pijl had een minder belangrijke slagader geraakt", aldus Docherty.

Infecties
Zijn borstkas zat vol met bloed en pas na een spoedoperatie en een bloedtransfusie, waaronder een halve liter bloed van medisch vrijwilliger Allan Mason - de partner van Docherty- kon de toestand van Scheurich gestabiliseerd worden. Na een lange nacht werd hij via hoofdstad Port Moresby dinsdag naar het Cairns Base Hospital overgevlogen. Daar werd vastgesteld dat zijn wondes geïnfecteerd waren. Het koppel weigert interviews. Er is niet geweten hoe het momenteel gesteld is met Scheurich.

@ Het Laatste Nieuws

Officieel belgië in het buitenland : steeds goed voor een komischnummer. Op weg naar de huwelijksmis van Albert en Charlene kwakte Laurent tegen de vlakte op de rode loper. Laurent houdt van symbolen.

Hieronder nog een toemaatje uit het verleden.

Is er überhaupt nog iets dat wèl naar behoren functioneert in dit land ? Jawel, het electoraal omkopen van werkonwilligen en met belastingspoen aangelokte vreemdeligen werkt nog grandioos en decadent-onrechtvaardig in dit land.

Het systeem werkt voor wie niet werken moet of wil, en wie werkt werkt voor den hond zijn kl... of voor de gevolgen van een   procreatie van verbijfsvergunningsboelekens (welkom schatjes, jullie weten van niets) door berekenende ouders die hun opgroeiende kroost veelal niet in de hand hebben.

De invasie van de voorwaardenloze en ongebreidelde, absoluut onnodige immigratie werkt verder, naar gewetensloze wens van links in dit land. De collaboratie met mensenhandelaren door datzelfde links blijft op cruise-control, geslachtsverkeer zonder geflitst te worden inzake snelheid en burgerzin. Lampedusa drenkelingen zijn collateral damage voor vunzig links. Als er maar een paar overblijvenden aanspoelen die door verwenning zonder plichten omgekocht kunnen worden. Een gràtis betere toekomst voor hen en daartegenover de sociale abortus voor onze gepensionneerden. Er kan geen geld zijn voor de twee systemen nietwaar?

Er wordt door gewetenloos vunzig links gegokt op vruchtbare verblijfsperiodes van negen maanden per onmondige en uitgehuwelijkte moeder om de toestand als onomkeerbaar te declareren.  Negen maal negen maal negen maal negen...

Dàt werkt nog in dit landje.

Jade
 

Het grote nieuws van de dag bij de 0000 was de overwinning in de Ronde van Frankrijk van een belgische wielrenner. Tien minuten, 600 secondes geleuter en gedram, daarna bijna zeven minuten geestdriftig gemekker over het prinselijk huwelijk in Monaco.  Pieter Verlinden, een brave en degelijke donker Afrika-journalist had het over de kersverse prinses, die volgens hem Zuid-Afrikaans praat. Is er dan niemand van die linxe bende op de 0000-redactie die weet dat de taal van Sarie Marijs Afrikaans heet ?  Misschien moeten we blij zijn, dat het niet Apartheidstaal genoemd werd.

Na twintig minuten Velonieuws en Royaltygejuich, fleurde La Tanghe helemaal op, er verscheen een poging tot monkellach om de  mond, want er viel heuglijk politiek nieuws te melden uit de linkse hoek van de stallingen : in Gent trekken de socialisten en de Groenen samen naar de verkiezingen. Een Groen vrouwtje met Venetiaanse krullen kwam hijgend vertellen, dat het kartel niet ver van de volstrekte meerderheid zit en dat dan eindelijk een écht links bewind kan gevoerd worden in de Van Arteveldestad. 

Dat zal pas tof worden voor de Gentenaars : breekt de poorten maar af, de Roma's, de Bulgaren en tutti quanti komen de stadskas leegmaken begeleid door de socialistische fanfare en het SP-a/Groen kartel, komt deur-aan-deur elke week de portemonnees van de poorters ledigen. Het ziet er goed uit.

In de wandelgangen circuleert al enige tijd het gerucht dat Guynokkio Himself de Open-VLD-lijst zou aanvoeren om de linxe dromen aan diggelen te slaan. Denkt hij.  En dan hebben we nog niks gezegd over de Belforters die een enorm aantal stemmen gaan halen : in kilo's uitgedrukt, niet ver pnder de ton.

Vandaag zondag is het nog steeds de zevende dag van de week, maar dank u, Dezeke en desnoods ook al de vakbonden te lande, dat het programma met die naam ons bespaard blijft. Koen Dillen heeft zijn afscheid niet goed gepland.  Hij is dan wellicht niet de laatste, het zij zo, hij is ook niet de slimste.

Het wordt een échte ouderwetse, gezellige zondag.

Ray

De Belgische Spoorwegen zijn de voorbije jaren uitgegroeid tot een nationale ramp. Politisering en vriendjespolitiek hebben het bedrijf zwaar verziekt. Aan de top heersen incompetentie, arrogantie en struisvogelpolitiek. Op het spoor zelf zijn vertragingen en afgeschafte treinen dagelijkse kost.

Maandag lag zowat het hele land lam, na een gebroken bovenleiding nabij Brugge en enkele defecte treinen op de beruchte Noord-Zuid-as in Brussel. Tienduizenden reizigers zaten uren vast in overvolle stations of oververhitte treinen. “Brute pech”, zei Marc Descheemaker lakoniek. De NMBS-baas liet zich eerder al opmerken door een Panorama-reportage over de mankementen weg te wuiven met de opmerking: “Met de auto is het nóg erger”. Tja, daar heb je wat aan als treingebruiker. Het zal je maar overkomen. Je dropt ’s morgens je kinderen in het station en het duurt tot een flink stuk in de nacht voor ze weer thuis geraken.

De NMBS mag nog een zucht van oplichting slaken dat er in de complete chaos geen dodelijke slachtoffers zijn gevallen. De spoortop heeft altijd wel een excuus klaar. Aan gebrek aan geld kan het alvast niet liggen. De overheid betaalt elk jaar 3 miljard euro aan de NMBS, maar daar krijgen de reizigers weinig voor terug. Onderhoud, herstellingen, het vervangen van oude treinstellen en locomotieven? Het lijkt allemaal niet te gebeuren. “Dat heeft tijd nodig”, zucht minister Vervotte (CD&V), “er is de voorbije jaren te weinig geïnvesteerd”. Hallo? Alsof 3 miljard euro maar een aalmoes is.

De NMBS staat symbool voor zowat alles wat er fout loopt in dit land. Politieke benoemingen, onkunde, verspilzucht, jarenlang wegvluchten voor de realiteit. Kijk naar de toestand van ons wegennet. Dramatisch. “Er is de voorbije jaren te weinig geïnvesteerd, maar we zijn bezig aan een inhaalbeweging”, belooft Hilde Crevits (CD&V). Waar dienen al die belastingen (BIV, jaarlijkse autobelasting, taksen op de benzine enzovoort) eigenlijk voor?

Idem voor justitie. Gangsters lopen zomaar het justitiepaleis in en uit en Belgische gevangenissen lijken wel op een duiventil. Plaatsgebrek in jeugdinstellingen en gevangenissen? Het probleem gaat al enkele politieke generaties mee. “Er wordt aan gewerkt”, sust Stefaan De Clerck (CD&V). “Maar dat heeft tijd nodig. Er is de voorbije jaren te weinig geïnvesteerd.”

Wachtlijsten in de gezondheidszorg? “Spijtig, maar niks aan te doen. Er is te weinig geïnvesteerd”, zegt Jo Vandeurzen (CD&V).

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Is er überhaupt nog iets wat wèl naar behoren functioneert in dit land? Een land dat afglijdt naar de status van een ontwikkelingsland, een ‘faling state’, een staat in ontbinding. Niks werkt nog zoals het moet, en toch betalen we zowat de hoogste belastingen van Europa. Leg dat maar eens uit.

Waar is al dat geld naartoe? Na de treinchaos werd uit diverse hoeken het ontslag geëist van de NMBS-top. Die heeft maandag niet alleen een brevet van onkunde afgeleverd, maar andermaal ook getoond de klant te beschouwen als een nare bijkomstigheid. Maar misschien geldt dat ook wel voor al die politici en ministers die bevoegd zijn voor het spoor en al die andere domeinen waar het fout loopt. Voor hen is de kiezer/belastingbetaler in wezen ook niet meer dan een lastige bijkomstigheid. En dan schrikken ze nog als die kiezer in het stemhokje zijn middenvinger opsteekt en hen het liefst van al zou wandelen sturen.

Bruno Valkeniers - Voorzitter VB

De Tijd ontluistert de koekendoosromantiek van het prinsdom Monaco.

Klikken op bovenstaande gele banner om verder te lezen. Enkele fragmenten :

Zo’n 3.500 gasten zijn uitgenodigd, van ons eigen koningspaar over Europees Commissievoorzitter José Manuel Barosso en de Franse president Nicolas Sarkozy tot de luxekoning Bernard Arnault, de mode-ontwerper Karl Lagerfeld en het topmodel Naomi Campbell. Het avonddiner wordt bereid door de driesterrenchef Alain Ducasse. Er zijn optredens van The Eagles en Jean-Michel Jarre. Naar verluidt kosten de festiviteiten zo’n 50 miljoen euro. Niet dat de Grimaldi’s er armer van worden. Hun familiefortuin wordt op ruim 1 miljard euro geschat.

Het doorgaans serieuze Franse blad L’Express berichtte dinsdag dat Alberts bruid vorig week plots op de luchthaven van Nice stond. Met een enkel ticket Zuid-Afrika in de hand. Pas nadat de politie haar had tegengehouden en Albert met al zijn overredingskunsten had uitgepakt, zou Charlene Wittstock ervan hebben afgezien het huwelijk af te blazen. Naar verluidt zou ze weer wat onverkwikkelijke details uit Alberts verleden te weet gekomen zijn.

Bijgestaan door juristen en advocaten van het hoogste niveau, werden de beperkende strafmaatregelen tegen DSK aanzienlijk vermilderd. Wat overblijft is,  de ex-IMF directeur mag het VS-grondgebied niet verlaten vooraleer zijn proces afgehandeld is.

Wat te verwachten was, namelijk dat de handel en wandel van het kamermeisje tot op de draad zou uitgepluisd worden, is gebeurd. En waar of niet, juist of onjuist, de verdediging van DSK slaagt er in de vrouw verdacht te maken. Zij zou ondermeer aanzienlijke bedraen op haar bankrekening ontvangen hebben.  Meer wordt er niet geïnsinueerd, terwijl het niet onmogelijk moet zijn, de oorsprong van die transfers na te gaan. Alle nieuwtjes die doosijpelen bevinden zich in een schemerzone.

Over een zaak lijkt geen twijfel te bestaan : de twee hebben seks gehad.  Over de omstandigheden, de sfeer, de wederzijdse instemming blijft het gissen en de vraag is of we ooit de waarheid zullen kennen en in hoever het de wereld aangaat wàt er precies gebeurd is.

In Frankrijk wordt er gespeculeerd, of gehoopt op een spoedige vrijspraak of seponering. Twee invloedrijke socialisten, oud-minister Jack Lang en parlementslid Jean-Marie Le Guen, spraken  in de Franse media al de hoop uit dat Strauss-Kahn weer een rol in de politiek kan gaan spelen.

De aanmelding voor kandidaten van de socialistische partij kan nog tot 13 juli, maar pas in oktober wijzen de leden van de partij de definitieve kandidaat aan. Wel is het politieke klimaat veranderd in Frankrijk. De discussie over 'overspel en testosteron' wordt daar nu - in tegenstelling tot vroeger - in alle hevigheid gevoerd. Dus of DSK nog veel kans zal maken op de positie van socialistische presidentskandidaat, valt te bezien. De ontroerende boodschappen van solidariteit met DSK, uitgesproken door zijn socialistische tegenkandidaten Martine Aubry, Ségolène Royal en François Hollande zijn enkel voor de galerij.  Als de zaak DSK in zijn voordeel uitgesproken wordt, zal het hen zwaar vallen om met de meest populaire (voor zijn val) terug rekening te houden. In Frankrijk kan veel. Ook dit ?

De nieuwe twijfels over het kamermeisje voeden ook de geruchten dat er sprake zou zijn van een complot door zijn politieke tegenstanders. Waar of niet ?  Het kan zeker in DSK's voordeel pleiten.   

Wat er ook geschiede, deze affaire heeft de politiek alweer geduwd in de hoek van machtsmisbruik, veel geld en seks.  Zal de machtige en kapitaalkrachtige PR-machine die DSK begeleidt, het kunnen presteren dat deze beschadigde man over het morele gezag zal beschikken om Frankrijk te regeren ?

Ray

Bewoners van een wijk in Helmond zijn de overlast door jongeren van Marokkaanse afkomst zat en dreigen nu voor eigen rechter te spelen. Dat meldt het Eindhovens Dagblad.

Bedreigd
De inwoners van de wijk Binnenstad-Oost in de Brabantse gemeente worden naar eigen zeggen al lange tijd bedreigd en geïntimideerd door de jongeren.

Intussen zou een buurtbewoner de wijk zelfs zijn ontvlucht. Met een vuurwerkbom die onlangs veel schade aanrichtte, overschreden de jongeren de grens, aldus de inwoners.

Knokploeg
Ze vinden dat de politie er te weinig aan doet. Wethouder Margreet de Leeuw (CDA) heeft al toegezegd beveiligingscamera’s te op te hangen. Zij schreef vorige week een weblog over de kwestie: 'Er zijn problemen met jongeren van voornamelijk Marokkaans Nederlandse afkomst. Bewoners zijn het beu,' schrijft ze.

De wethouder toont ook begrip voor de jongeren: 'De jongeren balen ervan dat ze van alles de schuld krijgen. Willen best ergens anders gaan hangen, maar dan moeten buurtbewoners dat ‘gewoon vragen.'

De bewoners vinden de genomen maatrgelen niet genoeg en overwegen nu een knokploeg in te schakelen, aldus persbureau ANP.

Robin Van den Kloor - Elsevier

De hardste noot om te kraken in het conflict in het Nabije Oosten is het probleem van de Palestijnse vluchtelingen.  Israël weigert hun terugkeer, bij de Arabische broeders zijn ze evenmin geliefd.  

Van de vele problemen, die sinds decennia het Nabije Oosten belasten, is het lot van de Palestijnse vluchtelingen waarschijnlijk het moeilijkst op te lossen.  Hun zogenaamd terugkeerrecht doet de temperatuur bij de vredesonderhandelingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit zodanig stijgen, dat er meestal zelfs niet over gesproken wordt.  Het gaat concreet om ca. 5 miljoen mensen, die nergens welkom zijn. 

In 1948 kwam het na de onafhankelijkheidsverklaring van Israël tot de eerste oorlog in het Nabije Oosten en tot de Nakba (betekenis: ramp of catastrofe): ca. 700.000 Palestijnen verlieten hun thuis in het huidige Israël, vrijwillig, uit angst, of werden verdreven.  Maar allen geloofden dat het slechts tijdelijk zou zijn.  Zodra de Arabische coalitietroepen het Israëlische leger zouden overwonnen hebben, konden ze terug naar huis, zo dachten ze toch.  Maar het kwam nooit zover. 

20 jaar later, in 1967, herhaalde zich de Arabische nederlaag en 300.000 Palestijnen ontvluchtten de westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Golanhoogte, die door Israël bezet werden.

In 1973 probeerden de Arabische troepen het nog een keertje met hetzelfde resultaat.  En omdat een vredesoplossing tussen de Palestijnen en de Israëli’s sindsdien niet gevonden werd, wachten de overlevenden en de nakomelingen van beide vluchtelingengolven nog steeds in kampen in Libanon, Jordanië, Syrië, op de westelijke Jordaanoever en op Gaza.  Zij krijgen financiële en humanitaire hulp van de UNRWA, een organisatie van de UNO.

Apartheid in Libanon

In Jordanië vormen de ca. 2 miljoen Palestijnen bijna 1/3 van het totale bevolkingsaantal.  De meesten hebben de Jordaanse nationaliteit en zijn maatschappelijk geïntegreerd en aanvaard.  In Syrië daarentegen zijn ze stateloos, hebben geen kiesrecht, maar kunnen wel werken en een woning kopen.  De vluchtelingen in de Libanese kampen zijn er het slechtst aan toe.  Ook zij zijn stateloos en mogen bepaalde beroepen, zoals advocaat, arts en ingenieur niet uitoefenen.  Ze hebben weinig perspectieven.

Israëli’s en Arabieren hebben schrik van de vluchtelingen

Dat landen zoals Syrië en Libanon de Palestijnen hun nationaliteit niet willen verlenen,  heeft verschillende redenen.  Officieel willen ze hiermee de verdrijving uit Israël niet legitimeren en betonneren.  Officieus hebben ze gewoon angst dat hun groot aantal het binnenlandse politieke evenwicht in de war zou kunnen sturen.  Vooral in Libanon is die angst heel groot omdat hun toestroom het sowieso al delicate evenwicht tussen christenen, soenniten en sjiieten nog meer op de helling zou kunnen plaatsen, een problematiek die trouwens ook als basis van de burgeroorlog van 1975 tot 1990 gold.

Zonder vaderland, zoals vroeger de Joden

Het is de tragische ironie van de geschiedenis dat de vestiging van de staat Israël miljoenen Joodse vluchtelingen voor het eerst een waardevol leven in vrijheid gaf en tegelijkertijd een ander volk, de Palestijnen, tot vluchtelingen maakte.  Zoals de Joden hen voordeden, zo dromen zij van een terugkeer naar hun vaderland, dat ze nog nooit met eigen ogen aanschouwd hebben.  Als we de vooruitgang in het vredesproces als barometer nemen, is het zeer goed mogelijk dat ze nog heel lang op de vervulling van hun droom zullen moeten wachten.

Om dezelfde reden wijst Israël het terugkeerrecht af.  5 miljoen bijkomende Palestijnen zou het einde van het Joodse karakter en aard van het land betekenen.  Volgens de zgn. “Palestine Papers”, diplomatische geheime documenten – resultaat van tien jaar vredesonderhandelingen -, zou Israël een symbolisch aantal van 10.000 vluchtelingen voorgesteld hebben, die in de loop van tien jaar zouden mogen terugkeren.  De anderen zouden een “genereuze schadeloosstelling” krijgen, zoals men kan nalezen in de memoires van de vroegere Israëlische premier Ehud Olmert.  De toenmalige Palestijnse onderhandelaar Mahmud Abbas zou het hiermee in grote lijnen eens geweest zijn.

Tegelijkertijd wordt in die documenten duidelijk gemaakt dat de Palestijnse Autoriteit zelf geen mogelijkheid ziet de vluchtelingen in een toekomstige onafhankelijke staat Palestina op te nemen.  Resten dus nog de andere Arabische buurlanden.  Hun houding tegenover de vluchtelingen (met uitzondering van Jordanië) getuigt van weinig bereidheid hen voor altijd te laten inburgeren.  Het is opvallend dat Israël veel gastvrijer was tegenover haar diasporaslachtoffers.

Bron: 20 Min.online

(wordt vervolgd)

Anarchist Bart L. (29) uit Moorsel bij Aalst liep op de Ieperse rechtbank een celstraf van zes maanden met uitstel op, nadat hij werd betrapt met wapens op weg naar de IJzerwake vorig jaar. Het ging om Amerikaans boksijzer en twee wapenstokken. De man werd op 22 augustus van vorig jaar staande gehouden in het bezit van de wapens.

Bart L., die er blijkbaar anarchistische sympathieën op nahoudt, bleek op weg naar de IJzerwake in Steenstrate om er naar eigen zeggen deel te nemen aan een vreedzame tegenactie. De rechter veroordeelde de manifestant aanvankelijk bij verstek tot een celstraf van een jaar. Daartegen tekende L. verzet aan en de zaak kwam opnieuw voor de rechter. "Zijn problemen zijn omgekeerd evenredig met zijn politiek bewustzijn", klonk het aan de zijde van zijn advocaat, die op een opschorting of een voorwaardelijke straf hoopte. De rechter kon zich blijkbaar wel vinden in een voorwaardelijke straf. Alleen het deel dat de beklaagde in voorarrest zat, is effectief.

@ Het Laatste Nieuws

Indien de video niet opstart, kan u hem bekijken via onderstaande link naar RT. Er staan 2 video's bij het artikel. Het bovenste is een vraaggesprek met een UKIP-parlementair. De onderste video is die met Philip Claeys, die wij zeer aanbevelen.

http://rt.com/news/dutch-acquitted-charges-wilders/