Wurlitzerdromen

Dinsdag belde de Amerikaanse president Barack Obama nog met de Duitse bondskanselier Angela Merkel. Woensdag kreeg Merkel de Franse president Nicolas Sarkozy te logeren. Zelfs bankpresident Jean-Claude Trichet voegde zich te elfder ure bij het tweetal en aan de telefoon hing Herman Van Rompuy vanuit Brussel. Vanochtend legde CDA-minister Jan Kees de Jager (Financiën) de Tweede Kamer uit wat in Berlijn allemaal was besproken.

De Jager meldde dat er een principe-akkoord was bereikt over nieuwe Griekse steun, mèt private betrokkenheid. Dat betekent dat de minister zijn zin krijgt: banken, verzekeraars en pensioenfondsen moeten meehelpen aan het oplossen van de Griekse redding. Hoe dat precies in het vat gegoten wordt, moet later worden bepaald.

Pro-Europees
De Jager nam de gelegenheid te baat om uit te halen naar critici die menen dat Nederland anti-Europees handelt in deze crisis. 'Wij zijn juist heel pro-Europees,' zei de minister, verwijzend naar de wens van Nederland om de controle op de begrotingsregels in de toekomst waterdicht te maken. Dit zou kunnen door de Europese Commissie zonder politieke tussenkomst sancties te laten opleggen aan begrotingszondaars.

Vooral Frankrijk was hier tegen, maar de Franse president Sarkozy zou inmiddels om zijn, meldde De Jager de Tweede Kamer. Dat betekent dat het Europees Parlement, dat politieke koehandel tussen lidstaten wil voorkomen, zijn zin krijgt.

Apotheose
Maar dit is toekomstmuziek. De crisis van vandaag is er niet mee opgelost. Daarover gaan de staatshoofden en regeringsleiders zich vanmiddag (en misschien wel de hele avond en nacht) buigen. De top vormt de apotheose van maandenlange beraad van Europese ambtenaren en politici.

Het probleem is immers al lang niet meer Griekenland, maar de potentiële besmetting van grote landen als Spanje en Italië. Als die niet meer tegen een acceptabele rente op de geldmarkt terecht kunnen, is de Unie niet meer te redden en dreigt een nieuwe wereldwijde kredietcrisis. Obama belde Merkel niet voor niets.

Scenario's
Zelden gingen zoveel scenario’s over de toonbank om een probleem in de Europese Unie op te lossen. Meestal wordt voorafgaande aan Europese toppen maandenlang gewerkt aan een kant en klaar voorstel dat dan gezegend moet worden door de staatshoofden en regeringsleiders. Die sleutelen er dan nog wat aan, en de Unie is weer een stuk verder.

De schuldencrisis is een ander chapiter. Die heeft blootgelegd dat er iets fundamenteels mis is in de eurolanden. Zwakke economieën konden jaren boven hun stand leven, met Griekenland als dieptepunt. Om dit probleem aan te pakken is wel iets meer nodig dan noodverbanden en pleisters. Merkel had dus gelijk toen ze opperde dat niemand wonderen moet verwachten van de Brusselse crisistop.

Het echte werk - hervormen en bezuinigen - moet nog beginnen. Er wordt al gesproken over Europese functionarissen die landen als Griekenland bijstaan om hun land op orde te brengen.

Acuut
Natuurlijk moet er ook een acuut probleem worden opgelost: Griekenland heeft op korte termijn geld nodig om zijn schulden te herfinancieren. Volgens minister De Jager 90 miljard euro.

Over de manier waarop Griekenland moet worden geholpen buitelen economen en politici nu al maanden over elkaar heen. Een bankenbelasting was de jongste panacee, maar die is volgens berichten van donderdagochtend alweer van de baan.

Redding
Maar de Duitse en Nederlandse eis dat ook banken, verzekeraars en pensioenfondsen bijdragen aan de redding van zwakke landen blijft op tafel. Afgevaardigden van grote Duitse en Franse banken zouden vandaag zelfs op de Brusselse top aanwezig zijn. Wordt vervolgd.

Carla Joosten

http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Brussels-Blog/307070/EUtop-Alles-om-zwarte-donderdag-te-voorkomen

Waarschuwing : grove taal

Het is altijd delicaat als Vlaams Republikeinse blog "iets te doen" rond de figuur van den Dolf.  Maar deze video is zo hilarisch (en ook grof) dat we niet aan de verleiding konden weerstaan hem aan u voor te stellen.  Ook al hebben wij een ingebouwde afkeer van Gunter Lamoot (en het is wederzijds) die instond voor de montage.

   Deze 21ste juli vier ik met u door de indiening van een voorstel van resolutie gisteren tijdens de laatste parlementaire zitting. De resolutie beoogt de voorbereiding van de Ordelijke Opdeling van België. Op deze manier zullen over enkele weken de grondlijnen van ons project O² ("De Ordelijke Opdeling van België") nu ook automatisch in het Frans vertaald zijn. (klik hier voor het voorstel)

De mogelijkheid om de Franstalige Belgen even met dit grote toekomstperspectief te laten kennismaken zonder dat zij Nederlands moeten (willen) kennen, leek mij wel een mooie symbolische manier om deze voor België eerder desastreuze 21ste juli te markeren.

Gerolf Annemans

De CD&V dwarsboomt de mooie plannen van het Franse FN, dat gisteren genereus meedeelde bij monde van voorzitster Marine Le Pen, bereid te zijn "Wallonië binnen zijn grenzen op te nemen".

"De politieke crisis die belgië doormaakt, plaatst Walen en Vlamingen in een verschrikkelijke onzekerheid. Niemand verheugt zich in deze toestand en elke Fransman deel de ongerustheid van de belgen. Op de vooravond van de belgische nationale feestdag is het de taak van Frankrijk en de Fransen de hand te reiken aan de Walen.

Als belgië zou ontploffen (éclater) en Vlaanderen zijn onafhankelijkheid zou opeisen, een van langsom realistischer scenario, zou het een eer zijn voor de Franse Republiek om Wallonië op te nemen binnen zijn grenzen.

Eerst moet vanzelfsprekend een referendum gehouden worden over de toekomst van onze volkeren door zowel de Fransen als de Walen."

http://www.fdesouche.com/227336-marine-le-pen-la-france-doit-tendre-la-main-a-la-wallonie-sondage-fds/comment-page-1

20.07.2011 - We hebben zo’n stil vermoeden dat er op deze 21ste juli geen feeststemming zal hangen in het paleis in Laken. Het land verkeert in een existentiële crisis en niemand weet hoe we daar nog uit geraken. Her en der valt de suggestie om een buitenlandse bemiddelaar in te schakelen. De vorming van een federale regering lijkt stilaan onmogelijk te worden en dus komt het ‘Tsjecho-Slowaaks scenario’ - de vreedzame boedelscheiding - steeds dichterbij.

Een paar jaar geleden wierp een Vlaams journalist Elio Di Rupo voor de voeten dat als de Franstaligen dwars zouden blijven liggen, de Vlamingen gewoon hun meerderheid in het parlement zouden kunnen gebruiken om de splitsing van BHV door te drukken. “Dat zou dan het einde van België zijn”, antwoordde Di Rupo laconiek. De journalist kaatste de bal terug met de opmerking: “Dat zou democratie zijn.” Waarop Di Rupo zei: “Dan zal de democratie het einde van België zijn.” Met andere woorden: als Vlaanderen zijn meerderheid gebruikt, barst België.

Het is jammer dat het interview en deze passage niet meer aandacht gekregen hebben, want ze vatten de kern van de Belgische impasse perfect samen. “Als het een simpel geval was van meerderheid tegen minderheid, dan hadden vijf minuten politieke moed volstaan om BHV te splitsen”, merkt Guido Vanden Wyngaerd, professor taalkunde aan de HUB, op (De Standaard, 18.07.11). Maar “de macht van het getal wordt in het Belgische staatsbestel ingeperkt door allerlei mechanismen die de minderheid bescherming bieden tegen ongebreidelde overheersing door de meerderheid.” Wat Vanden Wyngaerd ‘de macht van het getal’ noemt, heet in feite democratie. En die is in België deskundig buiten werking gesteld door pariteit, bijzondere meerderheden en alarmbelprocedures. De minderheid heeft de macht gegrepen en alle touwtjes in handen. Waar zit de linkse persmeute nu die ten tijde van de apartheid in Zuid-Afrika elke dag ‘one man, one vote’ stond te roepen? Voor België geldt dat democratische principe blijkbaar niet…

Vanden Wyngaerd stelt dat de Vlamingen die hopen dat de Franstaligen uiteindelijk wel zullen buigen als de Vlamingen maar voet bij stuk houden, zich vergissen. De Franstaligen beseffen maar al te goed de inzet van het huidige conflict. Het gaat om hun eigen toekomst in een hervormd België. Volgens de prof zijn er maar drie mogelijkheden. Plan A geniet duidelijk zijn voorkeur: het behoud van de Belgische status quo en van alle beschermingsmechanismen. Dat betekent verder aanmodderen en - vermits de prof het er niet bij vertelt, zullen wij het maar doen - dat de Vlamingen al hun gerechtvaardigde eisen moeten opgeven. Dat wij Vlamingen nooit het beleid zullen kunnen voeren dat we willen en ook nodig hebben. Plan B is de splitsing van België. Als het echt moet, zullen de Franstaligen wel voor de splitsing kiezen. Maar dat is, volgens Vanden Wyngaerd vooral ingegeven door hun afkeer voor plan C. En nu wordt het interessant: Plan C is een hervormde Belgische staat waarin de Vlaamse meerderheid ongehinderd kan spelen. Vandaag over BHV, morgen in andere en nog gevoeliger kwesties.

“Die Vlaamse droom is de Franstalige nachtmerrie”, schrijft Vanden Wyngaerd. “De Franstaligen zullen nooit willen leven in een België dat gedomineerd wordt door een Vlaamse meerderheid.” Lees en verbeter: in een land waar ze hun bevoorrechte positie moeten opgeven en waar de democratische meerderheid kan werken. “Dan zullen het de Franstaligen zelf zijn die de stekker uit België trekken.” Dat is wat wij al talloze keren hebben betoogd. Vanden Wyngaerd wijst er dan ook terecht op dat in Franstalig België veel concreter wordt nagedacht over de splitsing van België, dan aan Vlaamse (of zelfs Vlaamsnationale) kant.

De oude uitspraken van Di Rupo en het opiniestuk van Vanden Wyngaerd verdienen de nodige aandacht. Al was het maar omdat ze de hoop op een fundamentele staatshervorming doorprikken. Dat is een illusie. Wie de Belgische blokkeringen wil wegwerken, moet de beschermingsmechanismen opdoeken. Wie dit land grondig wil hervormen, moet aan de positie van de Franstaligen raken. En dat zullen zij nooit dulden, want dan heeft België voor hen geen enkele meerwaarde meer. Of, zoals Di Rupo al zei: ‘democratie zal het einde van België zijn’. Stop dus maar met die oeverloze onderhandelingen die nergens toe leiden. Vlaanderen moet duidelijk maken dat het Plan A niet lust. En vermits de Franstaligen nu al 400 dagen lang laten blijken dat zij niet van Plan C of een ‘Copernicaanse omwenteling’ willen weten, blijft alleen Plan B over: de splitsing. Wachten heeft geen enkele zin meer. 

Bruno Valkeniers

Het was naar adem snakken toen we Wouter Beke tijdens het Journaal (live ?) hoorden en zagen meedelen, dat de CD&V de onderhandelingen voor een regeringsvorming zal aanvatten.

Aan al de bezwaren die de partij voordien geopperd had, werd plots tegemoet gekomen door Elio di Rupo, beweerde de CD&V voorzitter. Op enkele uren tijd lieten de franco-belgen al hun imperialistische plannen vallen. Zo maar.

Desnoods op 21 juli kunnen de onderhandelingen starten over de splitsing van BHV op basis van de elementen door Beke aangevoerd tijdens zijn werkzaamheden als koninklijk onderhandelaar. En de vier angels uit de nota Di Rupo worden geaborteerd in commissies : de versoepeling van het taalgebruik in Brussel, de tweetalige lijsten, de federale kieskring  en de kwestie van het minderhedenverdrag. Deze pasmunten voor de splitsing van BHV worden verzopen in uitzichtloze praatmarathons. Het is bij ons weten de eerste keer, dat politici openlijk toegeven dat het zogenaamd "commissioneren" van precaire onderwerpen, een elegante vergeetput-operatie is. Als respect voor de democratische werking van "onze instellingen" kan dit tellen.

Maar in de Franstalige pers lezen wij ondertussen een enigszins andere visie : onmiddellijk kunnen onderhandelingen over BHV starten maar gelijktijdig wordt er gepraat over de budgettaire besparingen evenals over de modaliteiten voor de fiscale autonomie (La dernière Heure).  Is het een detail ?  Misschien wel maar deze zoveelste afwijkende interpretatie tekent de panieksfeer die bestaat bij zowel de PS als de CD&V.

De druk op Beke en zijn partij  was en is zeer groott, zeker na de emotionele toespraak van de keuning. Eigenlijk stond het in de sterren geschreven, dat 21 juli 2011 niet het begin zou inluiden van het einde van belgië.

De francobelgen beloven om het even wat om de CD&V mee te sleuren in de heilloze pogingen om een regering te vormen. Als puntje bij paaltje komt, worden Franstalige eisen op een of andere verkapte manier, steeds gerealiseerd en blijft het land B overeind dankzij de lankmoedigheid en het gebrek aan ruggengraat van de Vlaamse politici. Het overstag gaan van CD&V op de vooravond van de Nationale Treurdag is meer dan symbolisch : het is de jammere erkenning van de Vlaamse onderdanigheid.

Ray

(dank aan Joos)

In zijn 21 juli-toespraak heeft keuning Albert een dramatische oproep gedaan tot de politici om een redelijk akkoord te sluiten en een volwaardige regering te vormen. Meer nog dan door de inhoud, werd de toespraak getekend door zijn non-verbale boodschap: gebalde vuisten en een trillende stem. En soms omgekeerd. De wanhoop nabij, zo leek het wel.

Albert is boos en ‘diep bezorgd’ over de aanslepende politieke crisis. Hij vreest voor ‘de welvaart van de belgen’ en zijn eigen job natuurlijk. De keuning waarschuwde voor ‘een oprukkend poujadisme dat de democratie ernstig kan schaden’. Helaas  is het  niet het vermeende ‘poujadisme’ dat de democratie schaadt, maar de opeenvolgende compromissen die het land B naar de afgrond sleuren.

Volgens de keuning groeit bij de bevolking het “onbegrip tegenover de politiek die geen oplossing biedt voor de problemen.” De politieke impasse schaadt ook in het buitenland het imago van het land B :  “Ons land met zijn culturele diversiteit werd lange tijd beschouwd als een model voor de Europese Unie. De huidige situatie zorgt in Europa voor ongerustheid. Maar de Europese eenmaking wordt al voldoende tegengewerkt door eurosceptici en populisten.”

Populisten, Poujadisten, gelukkig nog geen putschisten en boven Laken parachutisten. Albert doet straffe politieke uitspraken.

We hebben er al vaker op gewezen dat de meest fanatieke pleitbezorgers voor de vorming van een Europese superstaat te vinden zijn in het uitstervende kamp van belgicisten. Bij gebrek aan een belgische identiteit en natiegevoel, stellen ze al hun hoop op een fictieve Europese identiteit. Europa als ‘dam tegen het Vlaamse autonomiestreven’, zoals Herman Van Rompuy ooit openlijk toegaf in een interview. En zeggen dat er Vlaams-nationalisten zijn die braaf meehollen in de eurofolie en dromen van een belgië dat zou ‘verdampen’ in de Europese Unie …

“Het spreekt vanzelf dat iedereen toegevingen zal moeten doen”, besloot de koning. De vraag is of zijn wanhoopskreet nog veel indruk maakt in de Wetstraat. Het lijkt er alvast op dat CD&V niet meteen ingaat op het nieuwe huwelijksaanzoek van Di Rupo. Dat zou het einde kunnen betekenen van de formatieopdracht. De toestand is ernstig maar niet hopeloos. Het einde van het land B nadert.

Bron : VB

Origineel schilderij van Charles-Gustave Housez : Hendrik IV wordt neergestoken door Ravaillac.

Dit is het werk van de in Wallonië wonende Franse schilder Siob. Het doek  van 2.5 x 2 meter zal morgen 21 juli officieel overhandigd worden en opgehangen in het stadhuis van Dinant. Als de franscouillons geen gelijk halen, worden ze bepaald vulgair en nietsontziend.

Het ziet er naar uit, volgens de meeste kranten, dat Wouter Beke stand heeft gehouden en niet verder zal onderhandelen met de 4 Franstalige partijen en de 3 Vlaamse onderdeurtjes op basis van de nefaste nota Di Rupo. Het zal derhalve geen grappige 21 juli worden voor de belgicisten.

De voornaamste bezwaren van CD&V tegen nota Di Rupo

B-Plus stelde op de vooravond van de nationale feestdag burgemeester Ludwig Vandenhove (SP.A) als nieuwe voorzitter aan. B-Plus verzet zich tegen separatisme en pleit voor een betere verstandhouding tussen de gemeenschappen.

De bekendmaking van de aanstelling van de Truiense burgemeester gebeurt bewust bij gelegenheid van 21 juli. B-Plus wil haar doelstellingen bij het nationale feest nog eens extra in de kijker plaatsen. In het B-Plus embleem staan de Vlaamse leeuw en de Waalse haan broederlijk naast elkaar.

Vandenhove volgt voormalig VRT-baas Tony Mary op. Het is geen toeval dat de Truiense burgemeester voorzitter wordt. Vandenhove is al verscheidene jaren pleitbezorger van B-Plus en in Sint-Truiden werden de edities 2008 en 2010 van de Waalse Feesten georganiseerd, tot fel protest overigens van Vlaams Belang, dat de Franstaligen op tegenbetogingen trakteerde.

Sinds de verkiezingen zijn de verhoudingen tussen Vlamingen en Walen verstrakt en pleidooien voor verstandhouding, toegevingen en evenwichten zijn niet zo populair. 'Ik besef dat het pleidooi voor verstandhouding wat tegendraads is en niet populair, maar ik wil dat spel niet meespelen en blijf volledig achter de ideeën van B-Plus staan. België moet worden hervormd, maar moet blijven bestaan. We pleiten voor een evenwichtig federalisme. Dit is geen extreem, maar een realistisch standpunt. Bij gelegenheid van 21 juli herhalen we die boodschap', zegt de nieuwe B-Plus-voorzitter.

B-Plus is een drukkingsgroep die boven de politieke partijen staat en ruim tweeduizend leden telt, waaronder ook politieke vertegenwoordigers. Naast SP.A'er Ludwig Vandenhove werd kamerlid Kattrin Jadin van de MR als ondervoorzitter aangesteld. 'B-Plus is een apolitieke beweging, maar die toch moet trachten op de politieke agenda te wegen. Brusselaars, Vlamingen, Walen en Duitstaligen moeten met elkaar blijven omgaan. Uitwisselingen tussen universiteiten, scholen, politieke partijen en media moeten de omgang aantrekkelijker maken', verduidelijkt Vandenhove.

De burgemeester wijst ook op de economische impact voor de gemeenten op de taalgrens. 'De plaatselijke horeca, evenementen en markten trekken veel bezoekers uit Wallonië aan', stelt Vandenhove vast. Voor een toenadering tekende ook al ex-STVV-voorzitter Roland Duchâtelet met een overgang naar Standard. Met Vandenhove als B-Plus-voorzitter worden de banden met Wallonië nog eens extra aangehaald.

@ het Nieuwsblad

MERCHTEM - OCMW-raadslid Luc Biesemans (Vlaams Belang) zal eind augustus in opvolging van Evert Hardeman de eed afleggen als gemeenteraadslid voor het Vlaams Belang in Meise. Biesemans blijft ook OCMW-raadslid. Luc Biesemans was van 1988 tot 1994 nog schepen van Openbare Werken voor de CVP in buurgemeente Merchtem toen CVP daar de absolute meerderheid had. Hij baatte ook de taverne Bizator aan de A12 in Londerzeel uit, en was vroeger veearts. Gemeenteraadslid Evert Hardeman stapt uit het Vlaams Belang omdat hij een job opneemt bij het Ministerie van Financiën en daarvoor politiek neutraal moet zijn.

@ Het Nieuwsblad

Zowat een kwart van de mensen in het land B is van allochtone oorsprong. Dat zegt socioloog Jan Hertogen, volgens Vandaag.be

In belgië wonen naar verluidt zo'n miljoen mensen met een vreemde nationaliteit. Een even groot aantal is belg geworden. Dat is dus 2 miljoen.   Daarnaast heb je nog eens de 750.000 belgen met ouders van allochtone oorsprong. Dat maakt dat 2,75 miljoen inwoners van buitenlandse komaf zijn, zo berekende Hertogen. Het kunnen er net zo goed 3 of 4 miljoen zijn.  

De socioloog berekende dat eveneens een miljoen vreemdelingen sinds 1948 de Belgische nationaliteit verkregen hebben. In dertig procent van de gevallen ging het om Marokkanen.

In totaal zijn mensen van 194 nationaliteiten belg geworden. Overigens is belg worden een relatief nieuw fenomeen. Bijna de helft van de nieuwe belgen werd dat na 2000.

'We zijn op een zucht van een akkoord waarin de Franstaligen zéér ver gaan. Dat kunnen we niet laten schieten', zegt een Vlaamse partijvoorzitter, volgens De Standaard.  Dat kan alleen Decroo, Gennez of Besien zijn. Wij gokken op de man van Groen!, voor wie alles om het even is, zo lang hij mee een rolletje mag spelen in de Grote Politiek. Met andere woorden, wij trekken er ons niets van aan van dergelijke uitspraken.

Wat Di Rupo precies bekokstooft, is niet duidelijk : iedere krant maakt  er zijn eigen versie van en ongetwijfeld zit er een stuk wishful thinking bij de diverse interpretaties.  Hoe mooi zou het niet zijn om net voor de Nationale Treurdag van 21 juli, de sire het zicht op een nieuwe regering te kunnen aanbieden.

Als Wouter Beke aanvaardt, dat in ruil voor de splitsing van BHV, de Franstaligen in de faciliteitengemeenten  grondwettelijke garanties krijgen, dan is dit een zoveelste veldslag die gewonnen is door de franco-belgen.  Als bovendien de federale kieskring gehandhaafd blijft, de extra centen voor Brussel, de ondertekening van het minderhedenverdrag teneinde de verfransing van Vlaanderen definitief en opnieuw op gang te brengen, enz, dan zal hij de geschiedenis ingaan als een trieste Judas.  Wij geloven niet dat deze rol weggelegd is voor Beke, maar we zijn in het verleden al herhaaldelijk bedrogen geweest door politici die zich voordeden als de heilge Antonius.

Telkens Laurette Onkelinx in beeld verschijnt en ons met veel misbaar en theater vertelt, dat Elio vecht als een leeuw, en dat de Franstaligen bereid zijn tot de grootste toegevingen ooit, dan komen onze stekels overeind.  De francobelgen zijn woordkunstenaars die meer dan 180 jaar ervaring bezitten in het overbluffen van de Vlaamse ja-knikkers. De mensen lijken echter minder geneigd om de uitlatingen in verminkt koeterwaals te aanvaarden. 

Het land B wankelt op de rand van het financiële bankroet. Tegelijk  bestaat er een quasi meerderheid van Vlamingen, die de zoveelste Franse aanslag én op onze financiële draagkracht én op ons grondgebied afwijst. De Franstaligen proberen in een ultieme poging nogmaals een Vlaamse meerderheid om te kopen. De klassieke collaborateurs van links (SP-a en Groen!) kiezen zoals steeds de Waalse kant. Open-VLD staat opnieuw in de schoenen van de vroegere PVV, wat een afgang voor Decroo.

De NVA werd behendig uitgerangeerd en staat nu samen met Vlaams Belang langs de zijlijn met LDD : een grote  en hopelijk harde Vlaamse oppositie van 40 kamerzetels.  Blijft enkel nog de verdeelde CD&V, die in het verleden altijd de kaart van het land B gespeeld heeft tégen Vlaanderen. Is Beke enkel aanwezig om de pogingen van Di Rupo over 21 juli te tillen en er dan de brui aan te geven, of blijft hij meezwalpen als vertegenwoordiger van een "staatsdragende partij" ?

De volledige regimepers roept alle hens aan dek om Wouter Beke te dwingen in het zinkende belgische schip te stappen. Alle symbolen worden uit de kast gehaald met het oog op de Nationale Treurdag van 21 juli. "Doe het onze keuning niet aan ... de brave man is metaalmoe, hij denkt zelfs aan abdicatie".

Wij denken aan meer dan 180 jaar Vlaamse onderdanigheid en vernederingen, aan financiële roofbouw, aan grove beledigingen, aan culturele minachting en kwaadsprekerij, aan sociaal onrecht en zo veel meer.

Laat 21 juli 2011 het symbolische einde inluiden van het land B en laten we vredevol overgaan tot de ordelijke opdeling.

Ray