'We zijn op een zucht van een akkoord waarin de Franstaligen zéér ver gaan. Dat kunnen we niet laten schieten', zegt een Vlaamse partijvoorzitter, volgens De Standaard. Dat kan alleen Decroo, Gennez of Besien zijn. Wij gokken op de man van Groen!, voor wie alles om het even is, zo lang hij mee een rolletje mag spelen in de Grote Politiek. Met andere woorden, wij trekken er ons niets van aan van dergelijke uitspraken.
Wat Di Rupo precies bekokstooft, is niet duidelijk : iedere krant maakt er zijn eigen versie van en ongetwijfeld zit er een stuk wishful thinking bij de diverse interpretaties. Hoe mooi zou het niet zijn om net voor de Nationale Treurdag van 21 juli, de sire het zicht op een nieuwe regering te kunnen aanbieden.
Als Wouter Beke aanvaardt, dat in ruil voor de splitsing van BHV, de Franstaligen in de faciliteitengemeenten grondwettelijke garanties krijgen, dan is dit een zoveelste veldslag die gewonnen is door de franco-belgen. Als bovendien de federale kieskring gehandhaafd blijft, de extra centen voor Brussel, de ondertekening van het minderhedenverdrag teneinde de verfransing van Vlaanderen definitief en opnieuw op gang te brengen, enz, dan zal hij de geschiedenis ingaan als een trieste Judas. Wij geloven niet dat deze rol weggelegd is voor Beke, maar we zijn in het verleden al herhaaldelijk bedrogen geweest door politici die zich voordeden als de heilge Antonius.
Telkens Laurette Onkelinx in beeld verschijnt en ons met veel misbaar en theater vertelt, dat Elio vecht als een leeuw, en dat de Franstaligen bereid zijn tot de grootste toegevingen ooit, dan komen onze stekels overeind. De francobelgen zijn woordkunstenaars die meer dan 180 jaar ervaring bezitten in het overbluffen van de Vlaamse ja-knikkers. De mensen lijken echter minder geneigd om de uitlatingen in verminkt koeterwaals te aanvaarden.
Het land B wankelt op de rand van het financiële bankroet. Tegelijk bestaat er een quasi meerderheid van Vlamingen, die de zoveelste Franse aanslag én op onze financiële draagkracht én op ons grondgebied afwijst. De Franstaligen proberen in een ultieme poging nogmaals een Vlaamse meerderheid om te kopen. De klassieke collaborateurs van links (SP-a en Groen!) kiezen zoals steeds de Waalse kant. Open-VLD staat opnieuw in de schoenen van de vroegere PVV, wat een afgang voor Decroo.
De NVA werd behendig uitgerangeerd en staat nu samen met Vlaams Belang langs de zijlijn met LDD : een grote en hopelijk harde Vlaamse oppositie van 40 kamerzetels. Blijft enkel nog de verdeelde CD&V, die in het verleden altijd de kaart van het land B gespeeld heeft tégen Vlaanderen. Is Beke enkel aanwezig om de pogingen van Di Rupo over 21 juli te tillen en er dan de brui aan te geven, of blijft hij meezwalpen als vertegenwoordiger van een "staatsdragende partij" ?
De volledige regimepers roept alle hens aan dek om Wouter Beke te dwingen in het zinkende belgische schip te stappen. Alle symbolen worden uit de kast gehaald met het oog op de Nationale Treurdag van 21 juli. "Doe het onze keuning niet aan ... de brave man is metaalmoe, hij denkt zelfs aan abdicatie".
Wij denken aan meer dan 180 jaar Vlaamse onderdanigheid en vernederingen, aan financiële roofbouw, aan grove beledigingen, aan culturele minachting en kwaadsprekerij, aan sociaal onrecht en zo veel meer.
Laat 21 juli 2011 het symbolische einde inluiden van het land B en laten we vredevol overgaan tot de ordelijke opdeling.
Ray
1 reactie op dit bericht
Tja..., enkel maar hopen dat die flutregering over de eerste schermutselingen valt...:
ALS die acht partijen al 'slagen', dan zal hun liedje gauw uitgezongen zijn! Men staat geen éne stap verder dan toen Decroo j. de stekker uittrok, waarom zou het dan wél lukken?!! Een verraderlijke treek van de tjeven waarvoor ze dubben en dwars zullen afgerekend worden!
Hoe is het godsnaam mogelijk dat B.DW. die tjeven niet door had?!
&
N-VA ontgoocheld: 1 jaar knokken en dan gaat men finaal door de knieën
Een donderpreek van het Paleis en een ultimatum van de PS op de nationale feestdag zijn uiteindelijk voldoende geweest voor de CD&V om definitief plat op de buik te gaan. De N-VA is heel zwaar ontgoocheld in de ultieme bocht van de CD&V. Want ondanks alle onwaarheden die hierover verteld worden, staan zij met lege handen. Aan geen enkele van hun eisen is door de Franstaligen fundamenteel tegemoet gekomen.
Inzake BHV en Brussel staat CD&V nu volledig met de billen bloot.
Wat de N-VA vervolgens bijzonder hard stoort, is dat er intussen door geen enkele Vlaamse partij gerept wordt over het sociaal-economische en budgettaire luik van de nota van Di Rupo. Nochtans staat die bol van de belastingsverhogingen! Het zullen hoofdzakelijk de Vlamingen zijn die de crisis zullen mogen betalen, terwijl de Franstaligen alles bij het oude kunnen laten. De dieperliggende oorzaken van dat budgettaire gat worden niet weggewerkt. De aanbevelingen van de Europese Commissie en de OESO worden compleet in de wind geslagen. Structureel zal er nauwelijks iets veranderen in dit land. Of zoals Geert Noels gisteren nog communiceerde: "De druk van de financiële markten wordt gebruikt om het sociaal-economisch luik van de nota Di Rupo door te duwen, terwijl die op lange termijn België op een Griekse route zet."
Bart De Wever: "Ik vind het tragisch en bijzonder ontgoochelend dat CD&V opnieuw doet wat ze in 2008 al gedaan heeft: tegen beter weten in plooien voor de PS en de Franstaligen. Di Rupo is op geen enkele manier tegemoet gekomen aan de sowieso al heel gematigde voorwaarden van de CD&V en toch zwemt de CD&V opnieuw in de fuik die de Franstaligen hebben uitgezet. Ik begrijp ook Open Vld niet. Toen ik informateur was vorig jaar, verklaarde die partij urbi et orbi dat men niet op hen moest rekenen indien er belastingen zouden komen op wie werkt, spaart en onderneemt. Nu staat de nota van Di Rupo bol van dat soort belastingen en nu schuift men toch gretig aan tafel. Dat zal een gemiddeld Vlaams gezin 1.000 euro extra aan belastingen kosten, elk jaar opnieuw. Ik snap niet dat dit voor Open Vld een goede onderhandelingsbasis is om van te vertrekken."
Daarmee heeft de CD&V en met hen alle traditionele Vlaamse partijen een duidelijke keuze gemaakt. In plaats van de Franstaligen samen onder druk te zetten om eindelijk institutioneel en financieel orde op zaken te stellen, laat men de N-VA vallen om een regering te vormen die niks fundamenteel zal hervormen en vooral veel belastingen zal heffen. Van deze onderhandelingen zal niets goeds komen. Dat is al van bij de start duidelijk, tenzij voor wie ziende blind is of verblind wordt door de drang naar regeringsdeelname of de angst voor verkiezingen.
Aan CD&V en Open Vld om aan het einde van de rit ons ongelijk te bewijzen en een akkoord voor te leggen dat wel degelijk een grote, structurele staatshervorming inhoudt, ingrijpende overheidssaneringen, het behoud van Brussel als hoofdstad van 6 miljoen Vlamingen en een aanvaardbare en duurzame oplossing voor BHV. Wij vrezen echter het tegendeel en betreuren alvast dat de Vlaamse samenhorigheid uiteindelijk is geweken en de Vlaamse standvastigheid bezweken.