Wurlitzerdromen.


Dag schattekes,
Vandaag vieren we de eerste verjaardag van Wurlitzerdromen. Inderdaad, we hebben ononderbroken 52 weken lang elke vrijdag de ochtend begroet met één van onze droomliedjes. Zelfs toen onze grote baas ging spelevaren...
En omdat ik deze dag toch ook zo’n beetje als een verjaardag van mezelf beschouw, heb ik een liedje gekozen dat ik in mijn hart draag. De boodschap is duidelijk voor wie ze wil begrijpen.
Reinhard Friedrich Michael Mey werd geboren in Berlijn op 21 december 1942 als zoon van een advocaat en een lerares. Alsof zijn indrukwekkende naam nog niet genoeg is heeft hij nog drie aliassen: Frédérik Mey, Alfons Yondrascheck en Rainer May. Hij liep school op het Frans college in zijn geboortestad en verwierf een bachelor Frans. Hij zingt zowel in het Duits als in het Frans en ook wel eens een keertje, zoals we straks gaan horen, in het Nederlands.
Reinhard krijgt pianolessen maar schakelt snel over op gitaar – bovendien leert hij zichzelf trompet spelen. Hij mag voor Duitsland deelnemen aan het Knokke-festival in 1967 en dat is de springplank naar een Frans platencontract. Zijn poging om het in het Engels – in Groot-Brittanië – waar te maken, mislukt. De Duitstalige landen onthalen hem als een welkom buitenbeentje in de zeemzoete Duitse schlagerwereld. Zijn teksten zijn poëtisch, doordacht, soms politiek-geïnspireerd. Hij zit op het podium met zijn gitaar en verplicht het publiek te luisteren naar zijn melodieuze – ietwat eigenzinnige – liedjes.
Voor zijn liedje Annabelle, waarbij hij de mei-68-toestanden op de korrel neemt, zijn de linkse rakkers niet mals. Terugblikkend stelt hij later: “Als men in 1971 een gouden plaat kreeg, dan was het duidelijk, dat men slechts een commercieel varken kon zijn.” In de voormalige DDR mag hij niet optreden omdat in zijn teksten het woord “vrijheid” voorkomt.
Reinhard Mey is een veelgevraagde gast bij televisie-uitzendingen: hij kan zingen, modereren en presenteren. De voorverkoop van zijn concerttournees start gewoonlijk een jaar op voorhand: de kaarten voor zijn septembertournee van dit jaar was binnen 10 uur uitverkocht.
Maar hij is tevens de man die op het eiland Sylt, maar hij een buitenverblijf heeft, de strijd aangaat met de “tuinnazi’s”. Hij vindt dat ze de rust storen en startte hiermee een polemiek in de Duitse media. Het zal leiden tot een lied “Irgendein Depp mäht irgendwo immer” (vert. “Een of andere onnozelaar is weer ergens aan het maaien”).
Het lawaai van auto’s of vliegtuigen schijnt hem minder te storen: hij rijdt steeds met zware auto’s zoals een Mercedes 450 SEL, een Jaguar en voor zijn 60ste verjaardag schonk hij zichzelf nog maar eens een Porsche. En vliegen: dat is zijn passie, getuige daarvan het prachtige lied “Über den Wolken”.
Reinhard Mey mocht in de loop der jaren talrijke prijzen en eerbetuigingen in ontvangst nemen. Hij schreef zijn biografie in 2005 :”Was ich noch zu sagen hätte“, engageert zich in enkele projecten zoals bv. het Reddingswerk voor Schipbreukelingen en het Kinderkankerfonds. Hij zet zijn teksten en muziek gratis op het net, maar dreigt iedereen met een proces die het waagt zijn biografie op de een of andere manier te herschrijven.
Voor wie het vergeten was: Reinhard Mey was in 1982 te gast op het Zangfeest met het verjaardagslied van vandaag. Volledigheidshalve moet ik hier er nog bij vermelden dat Mama’s Jasje dit nummer gecopieerd heeft – het kan m.i. niet tippen aan het origineel.
Laten we de taalpurist in ons even rusten en gewoon genieten van dit pareltje “Als de dag van toen”, gezongen door troubadour Reinhard Mey.
Met liefs en “stil verlangen”
Lolita
PST : Van harte gefeliciteerd, Lolita. Wij weten dat je heel wat werk hebt met ons je wekelijkse Wurlitzerdroom voor te schotelen en we weten ook, dat veel van onze lezers er naar uitkijken. Dank en wij hopen dat je nog veel inspiratie moge hebben.
Ray, Hoofdredacteur Angeltjes


















