ha, ha eindelijk een teken van leven.
Ja,ik kan me wel voorstellen wat je weer allemaal gekocht hebt, laat me eens raden;
Een hangmat, een paar beelden, afrikaanse kleding, blijf je onder de 21 kilo of laat je alles overschepen???
Zeg volgende week maandag is een prima tijdstip aangezien hier in het zuiden dan carnaval is, kunnen we bij jou even bijkomen en koffie leuten.
Olympia vertrekt om 19.15 en komt rond 2 uur aan op schiphol, als ik niet op het vrijthof zit kom ik je wel mee op pikken.
Zo niet dan heb ik maandag en dinsdag vrij en kom dan snel even langs.
Wij nemen ook nog contact op met Mario en mailen wel wie je komt ophalen, oke?
Behouden reis en tot met de vasteloavend.
Groetjes Anita.

zo hier ben ik dan eindelijk, tja er is weer veel gebeurt, de bus is bij de oom van Kebba die politieagent is voor het politiekantoor gedropt omdat daar meer mensen passeren, hij heeft hem voor me verkocht. nu moet je niet denken dat ik goed in de dalasi's zit want geloof me maar ik heb alles al weer uitgegeven. anita ik denk dat jij wel een idee zult hebben aan wat, de rest hoort het wel als ik weer terug ben.
Nu ik helemaal blut ben is het tijd om terug te komen dus vandaag op naar travelpoort om een ticket te boeken en............. alles voor februari vol. ik zag me Vijverdal al mailen om te zeggen dat ik niet kom werken op de 26ste februari.


Gelukkig is er hier ook nog Olimpia, en aldaar heb ik een ticket voor a.s. maandag kunnen bemachtigen dus Mario als je aanbod nog geld maak ik er graag gebruik van als het niet te vermoeiend is met je werk,ik was stom genoeg niet mijn paspoort mee te nemen dus heb het ticket nog niet en weet dus ook de tijd niet meer maar Anita of Klaas kan het je piekfijn vertellen.want het is dezelfde tijd als zij gevlogen hebben.
Ciska ik wil niet dat jij en de kids komen dat is veel te vermoeiend.
Awel, ik zal wel zien of er iemand staat of dat ik 6 uurtjes moet wachten op de 1e trein naar het verre zuiden.

Ik hoop jullie allemaal te zien ergens volgende week op de koffie te zien



veel groetjes en liefs van Tiny

Hoi Tinus,
leef je nog of kom je niet uit die hangmat?
Nou ik ben alweer een weekje thuis en al aardig in mijn dagelijkse ritme, loop ook in mijn dikste truien rond.
Want hier met die sneeuw is voor mij balen.
Verder ben ik ook alweer aan het werk en vinden de bewoners de fotos toch wel interessant evenals de bijbehorende verhalen.
Met polly de kat is alles goed, dankzij de buren want Dutch voelt zich niet helemaal lekker.
Ik heb Kebba al een paar keer een berichtje gestuurd maar hij reageert niet terug dus hoop ik dat je toch nog eens achter de pc kruipt om ons op de hoogte te houden van de laatste berichten.
Hebben jullie al een serieuze koper voor de bus en wanneer kom je terug?
Hier in Veldwezelt is het nu in de winterperiode erg rustig en mis ik mijn koffieklets.....
Dus laat gauw wat van je horen want ik ben erg benieuwd.
Groetjes ook aan alle Afrikaanse vrienden,   Anita.

Zit ik me hier in Gambia 1 uur te typen en wil net mijn verhaaltje toevoegen, natuurlijk te stom geweest om een kopie te maken krijg ik de boodschap FOUT bij toevoegen, ik balen, weer een uur verspilt..... ik kijk toch nog eens op het blog om te zien of er mischien toch een wonder is gebeurt en het verhaal erop staat en wat zie ik Anita heeft net haar verhaal geplaatst, dus dat was de oorzaak. anita wel wat kort, maar ik weet dat je het geduld niet hebt om te lang achter de pc te zitten, je hebt wel enkele details vergeten, wel ik heb besloten om ze ook te vergeten, ik ben dit slome internet beu.

Wanner het lekkere weer van Gambia overgewaaid is naar Belgie, houden we een BQ om alle foto"s te bekijken en de verhalen erbij te vertellen.

En Anita en Klaas nog geen heimwee naar de zon??
Zodra ik terug ben zal ik wat foto's op het bog zetten, hier in Gambia begin ik er niet aan.

Vriest het nu nog niet bij jullie?? Volgens mij wacht ddie rotte winter tot ik terug ben brrrrrrrrrrr.

Groetjes van Tiny

Hallo mensen vrienden familie en bekenden,

ik ben vrijdagnacht om 3 uur weer aangekomen op schiphol en mijn vier weekjes zitten er alweer op.
Tijd om jullie even bij te praten omdat er toch wel wat info ontbreekt en hierdoor even uitleggen hoe dit komt.
We zijn na twee dagen Senegal in Gambia beland en daar zeer gastvrij en vriendelijk door Kebba en zijn familie opgevangen.
Alleen hadden we ons camp bij hem in de tuin opgemaakt en moesten we steeds naar de Senegambia om te internetten.
Daar moet je dus tijd voor maken, een dag was public holiday en dus alles gesloten, de volgende dag was public cleaning day en liet de politie ons niet door.
En toen we eindelijk een internet cafe bereikt hadden zijn dit zo'n trage computers dat het je een halve dag kost voordat we onze site konden bijwerken.
Zodoende niet veel verslag meer kunnen uitvoeren en daarom zal ik jullie nu even kort bijpraten, ik denk dat Klaas en Tiny en dat ook nog wel zullen doen maar nu mijn  versie.
Nadat we na onze laatste informatie doorgereisd zijn naar Senegal hadden we het hier erg snel gezien.
Om de zoveel meter een politie controle die allemaal een petit cadeau of euro's van ons af probeerden te troggelen, besloten we al gauw om door te rijden naar Gambia.
Het schoot gewoon niet op, je komt niet veel verder en de stress en irritatie werd ons alledrie teveel.
Zodoende in sneltreinvaart naar Gambia tot we een bordje zebra bar zagen, ho, deed leek Tiny wel een goed idee om even tot rust te komen en wat te drinken.
Daar aangekomen in een mooi natuurgebied liggende lodge/camping, zeer vriendelijk en verzorgde oase van rust.
Meteen onze plannen weer bijgesteld en besloten om een dag rust te houden met overnachting en dan pas door te rijden naar Gambia.
Dit was een uitstekend idee, even in hangmat liggen, lekker eten, warme douche en lekker koud bier.....
S'avonds nog gezellig zitten kletsen met camping gasten uit Engeland totdat de gasten aan de bar luidruchtig werden en de volume knop van de muziek instalatie open draaiden.
Ik vond dit eigenlijk ongepast omdat deze camping midden in een beschermd vogelnatuurpark ligt, maar zo zie je maar weer de verwende toerist vergeet dit snel en doet of hij  thuis is.
De volgende ochtend alles ingepakt en klaar voor de reis naar Gambia, de weg was prima te doen, en onderweg het ene na het andere kleurrijke dorp gepaseerd.
Veel bush taxi volgepropt met mensen, ezelkarren met mensen, loslopende geiten,schapen, varkens etc.
Hier en daar even een pauze gepakt of foto stop maar ook dan wordt je meteen door oud en jong aangeklampt voor een petit cadeau.
Uiteindelijk kwamen we s'avonds laat aan in Barra de grensovergang met Gambia hier had Tiny na twee uur toch alles geregeld en  zouden we met het laatste veer overkunnen naar Banjul.
Niet dus, weer in bus geslapen en de volgende ochtend met het eerste veer over.
Oh,oh je weet niet wat je ziet, een massa mensen, de vrouwen hun boodschappen op hun hoofd, de meubels, geiten,kar, fiets alles moet mee.
En dan nog even wat auto's en vrachtauto's er tussen zien te krijgen, maar thats Afrika het gaat en vaarde ons binnen een uur Banjul binnen.
Hierna, na wat zoeken, richting kust, [Senegambia] daar wat drinken en Kebba bellen.
Nou, Senegambia dat is dus de toeristenplaats waar alle hotels, restaurants,winkels, night clubs en toestanden liggen.
Overal welvarende toeristen met hun dikke blanke body's en iedereen voorzien van een bumster, dat zijn Gambiaanse jongens die toeristen mee op sleeptouw nemen.
Doe je dit niet dan wordt je snel door iedereen aangeklampt omdat ze op deze manier wat bij kunnen verdienen en de westerse toerist op alle gebied toch zeer interessant is.
Na een koud pilsje en omelet snel weg van dit "paradijselijk oord" en richting Kebba.
Deze stond ons al in zijn dorp op te wachten voor zijn "compound" en alle familie, buren en bekenden kwamen even voorbij om ons te verwelkomen.
Nou dat was een warm ontvangst en zaten we eindelijk tussen de echte Gambianen en konden we het real african live van dichtbij meemaken.
Kebba, zijn broer Tommy en Osman met de driver Maland hebben ons in tien dagen tijd alle bezienswaardigheden van west gambia laten zien.
Hebben afwisselend bij Kebba en in een Lodge aan zee gelogeerd, zijn bij familie feesten en moslim feesten partij geweest.
Samen met de zussen van Kebba op de afrikaanse manier gekookt en boodschappen gedaan, door het dorp gelopen en waren bij elke compound welkom om even binnen te lopen.
Bij de plaatselijke lagere school spullen afgeleverd die we sponsers en kennissen gekregen hadden.
Met de ambulance van het ziekenhuis in Farafenni opgehaald om daar ook al de gekregen spullen af te leveren.
Dit was een zeer speciale belevenis want in deze Toyota landcruiser zaten niet alleen wij maar ook een patientje van 8 jaar die er slecht aan toe was, haar moeder en aanhang en nog wat meerijders.
De chauffeur was meer in Tiny en mij geinteresseerd en hebben wij hem voor vertrek toch even gevraagd of die patiente niet op een matras kon liggen......
Uiteindelijk dat meisje veilig in het ziekenhuis in Banjul kunnen afleveren en nu maar hopen dat ze het haalt.
Kortom heb ik in Gambia een mooie interessante tijd gehad en het real African live van kortbij kunnen mee maken.
Wanneer jullie dit ook eens willen beleven zijn jullie altijd welkom bij Kebba en zijn Familie, hier is altijd wel iemand die tijd heeft en jullie graag wegwijs maakt.
Zo zouden zij ook wat bij kunnen verdienen en zie jij Afrika op zijn puurst.
Mensen, familie en vrienden hartelijk dank voor jullie belangstelling, altijd welkom voor info en foto's, en voor Tiny nog een paar fijne week/weken in always smiling Gambia....

Oh, ja  Ciska , Jan en alle kleinkinderen, Mam/Oma Tiny maakt het goed en heeft mij gevraagd als ik in Nederland ben jullie even te bellen, dus dat doe ik zo.

Groetjes van Anita.
 

Nou het is alwer een hele tijd sinds ons laatste bericht.
We zijn zondag in Gambia aangekomen. Het wordt teveel om allemaal in een keer op te schrijven daarom nu het tweede gedeelte.
Nadat ik het bericht kreeg dat er een originle homokineet gevonden werd in Nouachot en ik de monteur geld gegeven had zijn we per taxi naar de vissershaven gegaan.
Dat was een hele belevenis, auto's zowel wrakken als nieuwe kriskras door elkaar rijden om mensen geiten en andere obstakels heen.
Eenmaal in de vissershaven waren sommige boten vis aan het uitladen, anderen kwamen net binnen. De bootjes worden met mankracht naar binnen gehaald, hiervoor gebruiken ze mankrachten gebruiken 2 boomstammen.
Dus stukje erop rollen en boomstam verplaatsen, en dan weer de boor naar voren duwen etc.
We hebben die avond vis gebakken en natuurlijk hadden we weer teveel dus heeft Guus een hollandse backpacker meegegeten.
We waren net klaar met eten toen een Frans circusgezelschap terugkwam van hun gratis voorstelling in de stad.
Genoeg vis over voor hun, ze waren erg blij dat ze niet meer hoefden te koken.
In de ochtend zijn Anita en ik naar de garage vertrokkenwaar we 20 minuten moesten wachten tot Bouba de monteur/eigenaar terug was.
Aan hem onze rijplaten verkocht voor 2000 ouquija zoiets van rond de zes euro, de rekening betaald en terug naar de camping, onderweg hoorde we nog steeds et bekende takke takke geluid.
Klaas nog eens laten proefrijden en hij constateerde hetzelfde, Olivia naar Bouba laten bellen en we moesten maar terug gaan en Klaas laten vertalen wat het probleem was.
Alles ingepakt ook Guus die mee zou rijden tot St.Louis in Senegal maar op weg naar de garage hoorden we het geluid niet meer dus op hoop van zegen richting Senegal.
Langzaam aan veranderde de omgeving, het zand werd minder hier en daar was er wast verdord gras en enkele bomen, het vee naast en op de weg werd steeds meer.
Rond 16.30 kwamen we in Rosso aan en ergens langs de weg zou een afsplitisng zijn naar Diama.
Na wat navragen vonden we de weg naast een taxi standplaats, het was nog 100 km tot aan de grens, een klein uurtje zou je denken.
Nou hier niet dus de weg/piste liep dwars dooreen natuurpark heel mooi, met enkele fotostops en politiecontroles arriveerden we rond 20 uur aan de grens.
De Mauritanische beambte vroeg 40 euro voor elke persoon 10 euro, nee was ons antwoord want alles was al betaald.
Nou dan moesten we de nacht maar daar overnachten en daar we ons al ingesteld hadden op de Afrikaanse cultuur.
Begon Anita een bonensalade te maken,Klaas verkende de omgeving en Guus en ik onderzochten onze slaapplaats.
Dit alles verliep in een gemoedelijke sfeer en in feite is het een spelletje dat ze waarschijnlijk uit verveling spelen, krijgen ze geld dan is dat meegenomen, krijgen ze het niet dan hebben ze wat vertier.
We vleiden ons neer op het tapijtje naast de ambtenaren, deze serveerden ons een kop thee, we babbelden wat en na een half uurtje mochten we gaan maar niet voordat Anita en Klaas ook kwamen drinken.
Op naar de Senegalese douane en voorbereid op corruptie besloten we dat ik alleen zou gaan met alle paspoorten.
Daar ik geen frans spreek en me dan makkelijk van de domme kon houden, ook hier weer 10 euro p.paspoort en in mijn beste engels begon ik te tieren.
Hoe corrupt ze hier waren en dat al dat vragen naar geld en cadeaus me de keel uit kwam, de man keek me niet aan pakte zijn stempel en ik vertrok zonder te betalen naar de volgende beamte.
Oh, oh, big problems de car was older dan zes jaar en hij kon ons alleen het benodigde douane materiaal geven als we een convooi van 425 euro aanvaarden.
Mijn antwoord was nee, ik ken de weg, goed dan 225 euro voor een gids, nee ook niet nodig.
Zijn volgend vraag was; wat can you pay  anders moeten jullie wachten tot morgen de chief komt.
Oke, de auto naast het kantoor geparkeerd onze kookspullen uitgehaald, koffie gezet, Guus een bed voorin gemaakt en de nacht met ons vieren in de auto geslapen.
Hier had de beambte niet op gerekend en s'morgens biechtte hij op dat hij zich toch wel zorgen had gemaakt.
Had het spelletje nog wat getrokken tot 11 uur vooordat we het juiste bedrag van 80 euro konden betalen en aan onze weg door Senegal konden beginnen.
Wordt vervolgd, veel groetjes van Klaas,Anita en Tiny.