picturetrail

In november van het jaar 1327 wordt de Franciscaner monnik William van Baskerville door de Duitse keizer, Lodewijk van Beieren, naar een Benedictijner abdij in Noord-Italië gestuurd, met als opdracht een congres te organiseren waaraan Benedictijnen en Franciscanen zullen meewerken, in een poging een oplossing te vinden voor het voortslepende conflict tussen de Franciscaanse minderbroeders en de paus.

Op de eerste dag van hun verblijf bezoeken William en Adson het scriptorium en de bibliotheek. Die bibliotheek, die de trots is van het klooster en honderden manuscripten bevat, is een labyrint waartoe slechts de bibliothecaris, Malachias van Hildesheim, toegang heeft. Enkele dagen voor William en Adson in het klooster aankwamen, werd de monnik Adelmo van Otranto dood aangetroffen. De omstandigheden van zijn dood zijn verdacht en scherpzinnige William begint op discrete wijze een onderzoek.

Op de tweede dag van hun verblijf doet zich nog een moord voor: in een vat dat het bloed van een pasgeslacht varken bevat, wordt het lijk van Venantius van Salvemec ontdekt, een monnik die in het scriptorium werkte en ook Grieks kende. William raakt er zodoende van overtuigd dat de bibliotheek en het scriptorium een centrale rol spelen in het mysterie.

Op de derde dag verdwijnt een andere monnik, een zekere Berenger. Zijn lijk wordt tegen de avond gevonden: verdronken, zo lijkt het, maar William komt erachter dat de monnik is vergiftigd. Intussen gaat Adson alleen op onderzoek uit in de bibliotheek. Hij wordt bang en vlucht. In de keukens van het klooster ontmoet hij een meisje uit het naburige dorp dat hem inwijdt in de geheimen van de liefde.

Op de vierde dag komen de Franciscaanse minderbroeders aan voor het congres. Daarnaast wordt de knecht Salvatore samen met het meisje ontdekt dat eerder Adson had verleid; het meisje wordt beschuldigd van hekserij en opgesloten. Terwijl ieders aandacht uitgaat naar de erudiete bijeenkomsten op het congres en de beschuldiging van hekserij, vindt er een nieuwe moord plaats: de herborist Severinus wordt met ingeslagen schedel gevonden, nadat hij aan William verteld heeft over een geheimzinnig manuscript. De cellarius, Remigio van Varagine, wordt beschuldigd van de moord.

Op de vijfde dag wordt de bibliothecaris Malachias dood aangetroffen. Terwijl hij het lichaam onderzoekt, merkt William op dat drie vingertoppen van de rechterhand zwart gekleurd zijn. Eenzelfde fenomeen had hij eerder al vastgesteld bij de andere doden; dit doet hem vermoeden dat de slachtoffers zijn vergiftigd. Terwijl hij naar andere aanwijzingen zoekt, ontdekt William een geheime doorgang die toegang geeft tot het centrale, geheime deel van de bibliotheek.

In de nacht tussen de zesde en de zevende dag dringen William en Adson door in de bibliotheek. Plots horen ze iemand die de verstikkingsdood sterft achter de wand: ze ontdekken een geheime kamer en de zesde dode blijkt de abt zelf te zijn.

Uiteindelijk slagen William en Adson erin het mysterie op te lossen. In het geheime centrum van het bibliotheek-labyrint wordt een manuscript bewaard: het gaat om het tweede boek van de Poetica van Aristoteles, over de komedie, waarvan men dacht dat het verloren was gegaan. Jorge van Burgos, de ex-bibliothecaris, wilde niet dat de monniken op de hoogte waren van de inhoud van het (heidense) manuscript en had het ingesmeerd met dodelijk vergif. De oude Jorge wordt zo ontmaskerd maar probeert het manuscript uit de handen van William te redden door de in gif gedrenkte pagina’s van het boek op te eten en de bibliotheek in brand te steken. Zo gaat het manuscript van Aristoteles definitief verloren en wordt Jorge de zevende dode.

Een nieuwe verklaring voor de oorsprong van het christendom.Aanleiding daarvoor zijn de documenten (dode zeerollen) die dateren tussen de tweede eeuw voor en de tweede eeuw na christus. slechts een kleine groep mensen hebben toegang tot deze documeten.

Tussen 1947 en 1956 werden in de grotten ten oosten van Jeruzalem aan de Dode Zee een aantal perkamentrollen gevonden, die de aanleiding zouden vormen voor 'het grootste academische schandaal van de twintigste eeuw'. Deze documenten, bekend onder de aanduiding Dode-Zeerollen, dateren van tussen de tweede eeuw voor en de tweede eeuw na Christus en lijken onder andere de complete tekst van Jesaja te omvatten, alsmede informatie over de priesterlijke en koninklijke Messias.
Merkwaardigerwijze heeft slechts een heel kleine groep geleerden toegang gekregen tot gedeelten van het materiaal en is het grootste deel nog steeds niet vrijgegeven voor publicatie. In nauwe samenwerking met professor Robert Eisenman, een van de meest vooraanstaande deskundigen op het gebied van de archeologie en het onderzoek van de bijbel, slaagden Michael Baigent en Richard Leigh erin te achterhalen hoe en waarom een gedeelte van de 800 antieke Hebreeuwse en Aramese geschriften lange tijd voor de wereld verborgen werd gehouden.

Door middel van interviews, analyse en diepgaande studie van het materiaal menen zij de ware oorzaak van alle geheimzinnigheid te kennen: de documenten geven een heel nieuwe verklaring voor de oorsprong van het christendom en een alternatieve en hoogst belangwekkende versie van grote delen van het Nieuwe Testament.

Met De Dode-Zeerollen en de verzwegen waarheid hebben Michael Baigent en Richard Leigh - mede-auteurs van onder andere de wereldbestseller Het heilige bloed en de heilige graal - opnieuw een bestseller van wereldformaat op hun naam weten te zetten.

Niettegenstaande ik niet gelovig ben ,zijn dit toch wel boeken die me aanspreken, rede omdat naar mijn bescheide mening Godsdienst en wetenschap twee verenigbare waarheden zijn .Soms heb ik het wel moeilijk om volgen en dien ik af en toe is een paar blz terug te gaan om de draad weer op te pakken

Anna B. washofdame van Hendriks eerste echtgenote Catharina van Aragón Zij nam geen genoegen met alleen maar de positie van maitresse. Hendrik verstootte zijn eerste vrouw in 1531 en trouwde met Anna Boleyn. Die hij later dan weer liet onthoofden

                                                          door:Evelyn Anthony

Kerstin Thorvall

Een fantastische triologie, niettegenstaande het in twee boeken zou kunnen verhaalt geweest zijn, maar dat is eigen aan een triologie meen ik.

Huwelijksnacht

Schaduw van onrust

Nu haar man is overleden staat Hilma er alleen voor. Het valt haar zwaar om in de dagen voor de Tweede Wereldoorlog het hoofd boven water te houden. Toch voelt Hilma zich vooral bevrijd door de dood van haar manisch depressieve man. De angst dat haar dochter Signe zijn aandoening heeft geërfd laat haar ook na zijn dood niet los.

Signe heeft het, in tegenstelling tot haar moeder, moeilijk met het verlies van haar vader. Door dit verschil in gevoelens en de tegenstelling in persoonlijkheid groeien moeder en dochter steeds verder uit elkaar. Signe wordt soms overvallen door momenten van blinde paniek en angstgevoelens. Ze zoekt dan steun bij anderen en vindt veel troost in het tekenen. Haar talent verschaft haar toegang tot de opleiding modetekenen. Signe gaat op kamers en spreidt haar vleugels uit. Dit tot grote bezorgdheid van haar moeder.

Naar Parijs

Het is vlak na de Tweede Wereldoorlog. Signe vertrekt na haar studie aan de modeacademie in Stockholm naar Parijs, waar ze aan een zeer succesvolle loopbaan als mode-illustratrice begint. Signe blijkt ook schrijverstalent te bezitten. Het leven lacht haar toe, zeker als ze, zoals ze altijd wilde.

Op 22-jarige leeftijd trouwt met Lars-Ivar en drie zoons van hem krijgt. Echt gelukkig is Signe echter niet. Ze kent momenten dat grote (doods)angst haar overmant. Om zich hiertegen te wapenen stort ze zich op haar werk. Ook in haar huwelijk is Signe niet echt gelukkig. Ze voelt zich bekneld in haar grote drang naar vrijheid. Buitenechtelijke relaties zijn het gevolg. Hiertegen blijkt haar huwelijk bestand. Maar Lars-Ivar kan het succes van Signe niet verdragen. Een scheiding blijkt onvermijdelijk.

Nadat haar zoon Kaïn zijn jongere broer Abel heeft vermoord, trekt Eva de bergen in. Ze is geschokt door de gebeurtenis en ze wil nadenken. De herinnering aan haar moeder komt boven, een vrouw die ingewijd was in de mysteriën van het leven en veel respect afdwong. Met haar loopt Eva weer als kind over de velden en de akkers. Haar moeder vertelt over hun afkomst, de sterren, kruiden en planten, de eenheid tussen licht en donker, trots en schuld. Door die opnieuw beleefde ontmoetingen gaat Eva steeds beter begrijpen wie ze is en dat ze op haar gevoel moet vertrouwen.
Gesterkt door dat inzicht gaat ze terug naar haar gezin en probeert ze het verlies van Abel, de reddeloosheid van Kaïn en het onbegrip van Adam een plaats te geven.

Tweede deel van de trilogie 'De kinderen van het paradijs'.

De gehele trilogie is ook uitgegeven onder de titel Kinderen van het paradijs

Norea, de dochter van Eva en Adam, is een markant personage in Marianne Fredrikssons grote mythe over de mensheid. Als Norea in de Middeleeuwen geboren zou zijn, was ze als heks op de brandstapel beland. Zou ze nu hebben geleefd, dan was ze wellicht opgesloten in een psychiatrische inrichting.
Want Norea kan in het verborgene kijken, in dat wat achter de wereld ligt die we allemaal als werkelijkheid ervaren. Eva, de oermoeder, ziet zichzelf weerspiegeld in het meisje. Ze wil het liefst dat haar dochter een normale jeugd heeft. Maar Norea
is nu eenmaal anders. Ze kan gedachten lezen en ziet de toekomst in haar dromen en fantasieën. Het meisje heeft het in zich om de mensheid te redden.

Ook een aanrader, je hoeft hier helemaal niet gelovig te zijn ;

integendeel , een prachtwerk

Stina is een nuchtere, intelligente vrouw die stevig in haar schoenen staat. Maar als ze Per ontmoet en valt voor zijn innemendheid en levenslust, geeft ze zich volledig over aan de liefde.

Haar moeder is blij met de verandering in het leven van haar dochter. De vader, rechercheur bij de politie, is minder gelukkig met de relatie. Toch lijkt alles goed te gaan, tot Stina in verwachting is. Vanaf dat moment gaat Per zich steeds agressiever en beledigender gedragen. Stina trekt zich terug. Ze schaamt zich en ‘accepteert’ het verbale en fysieke geweld tot er een grens wordt overschreden.