Winterse activiteit

Donderdag 31 oktober 2013

Mysterieuze droom

Gesprek met de overkant.

Het is zo een jaar of tien geleden,
dat een goeie vriend van mij is overleden.
Ik maakte me grote zorgen,
wat is er van hem geworden?
Is er leven na de dood, of toch niet?
Is er meer tussen hemel en aarde dan dat wat men ziet?
Op een nacht had ik een mooie droom.
Mijn vriend was aan de telefoon.

"Ik dacht 'k ga eens bellen,
'k heb wat belangrijks te vertellen.
Maak je over mij vooral niet druk.
Mijn geluk kan hier niet meer stuk.
Geen pijn, geen zorgen,
geen schrik voor de dag van morgen."

Op de achtergrond hoorde ik hemelse muziek,
heel rustgevend en ludiek.
De verbinding werd plots verbroken.
Had ik werkelijk met mijn vriend gesproken?
De dood is inderdaad een groot mysterie
en blijft vooral een moeilijke materie.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 13:30 Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 oktober 2013

Bijna Halloween!

.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 20:02 Reageer op dit bericht

Woensdag 4 september 2013

In de hoek.

Matthias kreeg een chocoladekoekje, en nog een, en nog een derde...
Toen vond mama dat het welletjes was, maar ons baasje maakte zich boos en bleef maar zeuren. De papa moeide zich ermee en stuurde het ventje naar de hoek, nog voor mama de kans kreeg zijn chocolademondje proper te maken. Matthias stapte met een air van "het kan me toch niet schelen" naar zijn gebruikelijk strafhoekje, drukte zijn neusje letterlijk tegen de nieuw geschilderde muur en liet een mooie chocolade afdruk achter.

.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 20:13 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 september 2013

Nazomeren

Het was een verrukkelijk septemberweertje vandaag. De zon gaf het beste van zichzelf alsof ze ons nog eens extra wil verwennen.
Ganse namiddag op het terras zitten schrijven tussen de zoemende bijen en de dartele koolwitjes. Tussendoor een paar mooie kiekjes genomen van de kleurrijke tuin. Bijtjes vliegen vlijtig van bloem tot bloem. Aardbeienplantjes leveren een laatste inspanning om nog een paar vruchten voort te brengen. De komkommers groeien nog weelderig en de braambessen kleuren langzaam van rood naar zwart.

.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:21 Reageer op dit bericht

Maandag 15 juli 2013

Wat we aandacht geven wordt groter.

Gelezen en goedgekeurd : over alles wat mij raakt, me blij maakt en me het gevoel geeft op de juiste golflengte te zitten.

Gelezen in een column van Susan Smit :

"Als je je laat meetrekken in andermans problemen en negatieve emoties, raak je weg van je eigen levenslust en innerlijke rust. Met deze manier van meevoelen en medelijden help je de ander niet en jezelf al helemaal niet. Het lijkt dan misschien dat je dichter bij de ander komt te staan als je de gevoelens van de ander in je opneemt en alsof je de last samen deelt, maar het tegendeel is waar : de last wordt verdubbeld.
Natuurlijk wil je graag dat het goed gaat met je beminden en kun je van alles doen om ze te helpen, maar het is veel helender om jouw licht op hen te laten schijnen dan samen in de schaduw te zitten.
We hebben elke dag de keuze, we kunnen ons richten op wat ons vreugde geeft of op wat ons verdrietig maakt. Dat betekent niet dat we de donkere kant van het leven negeren; het betekent alleen dat we er niet in blijven hangen. Wat we aandacht geven wordt groter. Dus laten we vooral voorrang geven aan alles wat mooi en goed is."

Niet altijd gemakkelijk, maar een mooie gedachte om deze week te starten.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 11:51 Reageer op dit bericht

Zondag 14 juli 2013

Heerlijk zomerweertje

.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:27 Reageer op dit bericht

Maandag 8 juli 2013

Dan maar zonder.

Gisteren hadden we bezoekers. De zoon, schoondochter, schoonmoeder van de zoon uit Bulgarije, de kleinkinderen Emelie en Matthias en mijn jongste zus, een ganse bende dus.
Zaterdag was ik al druk in de weer, boodschappen doen en zoveel mogelijk eten voorbereiden zodat ik op de dag zelf niet te veel stress heb. Mayonaise maken, appelmoes voor de kleinsten en een aardbeien coulis voor bij het dessert. Aardbeitjes geplukt in de tuin, zorgvuldig gewassen, gesneden, met suiker een beetje gegaard, laten afkoelen en afgewerkt met een scheutje dadelazijn en verse muntblaadjes. Nu kon dat nog een nachtje trekken in de koelkast.
Het was hier zondagmiddag een hele leuke bende, het zonnetje was van de partij en iedereen was goedgemutst. Het eten had voortreffelijk gesmaakt, de hoogste tijd voor een dessertje. Vanille ijs met een soepje van aardbei.
Ik open de deur van de ijskast, neem de kom met de aardbeien op het bovenste schap, een heerlijke taart staat op het onderste schap. Op dat ogenblik komt Matthias (1,5 jaar) voor mij staan, grabbelt naar de taart, ik laat de kom los om het gebak te redden, maar helaas, de glazen schotel met het rode goedje klettert met veel lawaai op de stenen vloer in duizend stukjes. Aardbei overal, het loopt heel langzaam van mijn benen naar beneden. Matthias kijkt me verschrikt aan : "Oei oma", een paar seconden later schudt hij meewarig zijn krullenbol alsof hij wil zeggen : "Wat heb je nu weeral uitgestoken!"
Iedereen kwam toegesneld om de zoete smurrie zo vlug mogelijk op te ruimen. Het was dan maar vanille ijs zonder...maar de kaastaart was toch tenminste heel gebleven.
Vandaag heb ik dan maar de vloer geschrobd, hij plakte bijna net zo hard als die ouderwetse vliegenvangers van vroeger.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:05 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 juli 2013

Deze woorden hebben mij geraakt.

Deze mooie woorden hebben mij diep geraakt en zijn voor vele mensen van toepassing denk ik. Toevallig gevonden in een dichtbundel toen ik de boekenkast aan het opruimen was.

Ik duik uit een gesloten verleden,
in de ruimte van het "nu".
Al blijf ik nog levensschuw,
gevangen in wat werd geleden...
Toch lokt het leven nieuw!

Jozef Van den Broeck

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:49 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 23 juni 2013

Daar zijn ze weer!

Klokslag middernacht heeft ze zich aangemeld, in vol ornaat en vergezeld van het tergende, irritante zzzzzzz.... De eerste MUG. Een prik op mijn hand doet me ontwaken uit de eerste lichte slaap. Vriend lief ligt zalig te snurken en is zich van geen kwaad bewust. Ik het bed uit, slaapdronken naar de badkamer, ik zal dat probleem eens vlug gaan oplossen zie. Rommel enkele minuten in de kasten. Waar liggen die apparaatjes om de muggen te verjagen? Zonder lenzen ben ik bijna zo blind als een mol, het is dus een beetje tasten in het duister. Eindelijk, doosje gevonden, tabletje in het toestelletje en toestelletje in het stopcontact. Rapper gezegd dan gedaan, ik kan de gaatjes niet vinden. Ik beweeg langzaam heen en weer over de contactdoos tot de pinnetjes hun bestemming gevonden hebben.
De vriend is nog steeds een hele dikke boom aan het zagen.
Voorzichtig kruip ik terug het bed in, vriend wakker, draait zich naar mij toe en zegt : "Ik kan maar niet in "t slaap geraken!" Hum???

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:19 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 juni 2013

Groot, groter, grootst..

ZOMER!
.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 13:00 Reageer op dit bericht

Maandag 3 juni 2013

Enkele sfeerbeelden.

.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 15:22 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 mei 2013

Zon via telefoon

De vriend is verleden zaterdag vertrokken naar Bulgarije voor een weekje. Elk jaar bezoekt hij zijn hoogbejaarde vader (88). Soms ga ik mee, dit jaar daarentegen ben ik achtergebleven in ons koude, natte kikkerlandje. Verkeerde keuze dus, gezien de weersomstandigheden. Dagelijks krijg ik een opbeurend telefoontje hoe warm het daar wel is, 32 graden, hoe heerlijk het is buiten onder de fruitbomen en hoe lekker het stukje lamsvlees smaakt op de BBQ. Slik.
Een nichtje is deze week een nachtje komen slapen, een lichtpuntje in deze donkere dagen. Wij hadden een gezellige uitstap gepland in de stad, niet dus, het weer was de grote spelbreker. Regen, wind en hagelbuien nodigen niet echt uit om rond te kuieren in de winkelstraten. We hebben tot elf uur aan de ontbijttafel zitten kletsen over ditjes en datjes, heerlijk, net twee onnozele tieners. Tegen de middag een restaurantje bezocht waar we voor de deur konden parkeren.
Genoten van de overheerlijke seizoengroeten "de asperge".
Terug vlug de auto in tot op de parking van een grote kledingzaak waar we ons hartje konden ophalen tussen de kleurrijke kledij, schoenen en handtassen en wat niet onbelangrijk was, we bleven droog! Weer of geen weer, het is toch nog een prettige dag geworden.
's Avonds een telefoontje van de vriend, hoe spijtig dat ik er niet bij ben. Was vandaag in de rozenvallei, velden zover je kan zien met bloeiende rozen. Het is nu de pluktijd voor het vervaardigen van de beroemde "Bulgaarse rozenolie". En de geur... overweldigend, en die kleuren... Slik, dat is nu al jaren dat ik dat zou willen zien, ofwel was het nog te vroeg en waren de bloemen nog niet open, ofwel waren we te laat en waren de velden reeds kaalgeplukt met hier en daar nog een verwelkte roos. Dat is pech hebben, maar geen nood, de vriend heeft een paar rozen geplukt en zal ze meebrengen. Een schrale troost...
.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 13:35 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 20 mei 2013

Is dat toeval?

Dit moet ik toch even kwijt. Tijdens het douchen moet ik plots denken aan de kinesiste waar ik zo'n dertig jaar geleden in behandeling was. Ik herinner mij hoe ze vertelde over haar reizen naar India, ze was gek op India. Ze had een schattig zoontje van een Indische man, een prachtig kind met gitzwarte ogen. Ze was een Bewuste Ongehuwde Moeder, een heel speciale vrouw. Ze gaf me goede raad, massage en modderbaden. Het is allemaal zo lang geleden, hoe zou het nog met haar zijn?....

Later op de dag zit ik op facebook. Mijn aandacht wordt getrokken naar een krantenartikel dat iemand gepost heeft.
Ik herken de foto van de vrouw, het is mijn kinesiste.
Ik lees : BELGISCHE VROUW VERMOORD IN ECUADOR.
De 75jarige vrouw had zich gevestigd in Ecuador om zich in te zetten voor de straatkinderen. Ze verschafte twee jongens onderdak en liet ze op haar kosten studeren. Na een ruzie hebben ze haar vermoord, haar lichaam gedumpt in een put in de patio van haar eigen huis en dichtgegooid met beton.
Ze vertelden iedereen dat ze terug naar België vertrokken was en stelden het huis te koop.

Ik huiver bij het lezen van dit luguber bericht, daar ben ik echt niet goed van. Moest ik daarom aan haar denken, raar toch...

Geschreven door AMANZIMTOTI om 17:55 Reageer op dit bericht

Maandag 4 maart 2013

Een liefje

Kleindochter Emelie, 7 jaar, nam me onlangs in vertrouwen. Het ging over vriendjes in de klas en wie er al een liefje had.
"Ja oma, ik heb verschillende vriendjes maar ik weet niet welke te kiezen. Mijn beste vriendin daarentegen heeft dat probleem niet". "Hoezo?", vroeg ik.
"Elise en Jeroen passen zo goed samen, die zijn echt voor elkaar gemaakt".
Haar gezichtje stond heel ernstig, maar ik moest moeite doen om mijn lach in te houden bij zoveel volwassenheid in een zevenjarig kind.
.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:19 Reageer op dit bericht

Zondag 3 maart 2013

Lente?

Elk jaar opnieuw ben ik de gelukkigste mens van de wereld wanneer ik voor het eerst, na de lange koude winter, 's morgens gewekt word door een vogelconcert.
Deze morgen was het zover. Nog een beetje schuchter, maar toch...
Rond half acht hoorde ik een paar vroege vogels die ongeduldig op de lente wachten.
"Daar is de lente, daar is de zon..." Van wie was dat liedje ook weeral?

Geschreven door AMANZIMTOTI om 11:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 maart 2013

Complimentendag

Complimentendag in het leven geroepen door het tijdschrift "Change", in samenwerking met b-post. Een mooi initiatief. Hoewel ik vind dat complimentjes geven zich niet moet beperken tot die ene dag.
Bij deze een welgemeend compliment aan alle (b)loggers voor zoveel creativiteit die dagelijks op deze site wordt gepost. Ieder volgens eigen vermogen en interesse. Het schenkt oneindig veel plezier, zowel voor de (b)logger zelf, als voor de bezoekers.
.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:30 Reageer op dit bericht

Donderdag 28 februari 2013

Soul mate

Vandaag las ik een artikel dat mij een beetje verbaasde, het kwam hier op neer :
"Mensen denken dat een soul mate iemand is waarmee het perfect klikt, twee handen op één buik, iets waar iedereen van droomt om ooit tegen te komen.
Niet dus. Een soul mate is een spiegel, een persoon die je met de neus op de feiten drukt totdat je inzichten krijgt om spiritueel te evolueren. Het is hoogstwaarschijnlijk de meest belangrijke persoon die je ooit in je leven zult tegenkomen omdat ze je doen ontwaken. Voor altijd met een soul mate samenleven is onmogelijk, veel te pijnlijk. Ze bezorgen je obstakels om te overwinnen, breken je hart open en maken je zo wanhopig dat je uiteindelijk tot aktie overgaat en je niet anders kunt dan je leven veranderen."

Geen romantiek, maar in de meeste gevallen uw ergste nachtmerry die je hoogste potentieel naar boven haalt.
Dit geeft mij natuurlijk een heel andere kijk op mijn dertig jaar turbulente huwelijk met mijn ex. en de uiteindelijke breuk. Na het verwerkingsproces was er geen haat of wrok maar bleef er alleen nog dankbaarheid over omdat ik nu in het leven sta waar ik volgens mij nooit had gestaan zonder deze moeilijke jaren te beleven. 't Is maar hoe je het bekijkt natuurlijk.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 21:59 Reageer op dit bericht

Woensdag 27 februari 2013

Er dreigt gevaar

Enkele jaren geleden vond ik sociale netwerken maar niets, nu vind ik het een van de meest fantastische uitvindingen van de laatste decennia.
Het begon allemaal zeer onschuldig. Schoorvoetend maakte ik een facebook account aan en verstuurde enkele vriendschapsverzoeken. Snel kwamen de positieve reacties binnen. Ik begon mensen op te zoeken die ik jaren geleden uit het oog verloren had, ook daar kreeg ik vlug respons.
Oude vriendschappen worden hernieuwd, nieuwe vriendschappen worden geboren. Er worden afspraken gemaakt voor een koffietje en een gezellige babbel. Foto's gedeeld, favoriete boeken, favoriete muziek, film...Dit is magisch!
Ik moet eerlijk toegeven dat ik misschien wel een beetje te enthousiast ben en overdrijf. Er dreigt gevaar voor verslaving. Tussen mijn dagelijkse bezigheden door krijg ik meermaals de drang om te kijken of er iemand iets gepost heeft. Heb ik zelf iets gepost, dan wil ik zo vlug mogelijk weten wie er "geliked" heeft. Niet goed bezig dus. Zeker in 't oog houden dat het niet uit de hand loopt!

Geschreven door AMANZIMTOTI om 22:16 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 februari 2013

Licht in de duisternis

Gisterenavond het verloop van de dag even de revue laten passeren. Ik was helemaal niet tevreden over mezelf.

TE WEINIG GEDAAN : één schuif in de keuken (ont)rommel(d), lees uitgekuisd, de vaatwas leeggemaakt, een paar lakens gestreken, zelfs niet gekookt, er waren nog restjes om op te warmen van de dag voordien. Maar wel...
TE VEEL gesnoept, te veel aan de laptop, gelezen...Gevolg, te veel schuldgevoelens. Ik zoek een zondebok, de winter, de koude grijze dagen. Een natuurlijke reactie van ons lichaam om onze laatste energie nog een beetje te sparen tot de lente komt?
Vandaag is er een lichtpuntje. In de tuin staan de sneeuwklokjes te schitteren in de zon, symbool van de hoop, voorbode van de lente!
.

Geschreven door AMANZIMTOTI om 12:48 3 reacties Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van LEVE HET LEVEN