Berichten van 1 september 2009 tot 30 september 2009

      Ze zeggen
Ze zeggen
dat mijn kind
dood is
Ze zeggen
dat ze onder
dat hoopje aarde
ligt begraven
Ze zeggen
volgend jaar beter
Ze zeggen
je moet
het vergeten
Ze zeggen
alleen niet hoe.

    Melktranen

Je kleine beentjes
trappelen niet meer
alles wat bleef
was een zee
van zeer
een leegte
koud en kil
een buik
zo vreemd stil
stille melktranen
druppelen uit mijn
teleurgestelde borsten
naar benee.

       Gewicht

Ach dokter
toe bedaar
het is alleen
het gewicht
van mijn
verdriet maar
dat groeit
en groeit
elk jaar
het gemis
en de pijn
in mijn hart
weegt o zo
zwaar.