Berichten van 1 januari 2006 tot 31 januari 2006

     Koud.

Ik heb het
zo koud
geen kachel
of zelfs de zon
kan deze
kou verdrijven
alleen jou zien
en dat je dan
mag blijven
kan deze kou
verdrijven.

    Zij allemaal.

Kijk dat zijn
de moeders
de moeders van
een overleden kind
een hele zaal
bij elkaar, ze
delen dezelfde pijn
zij allemaal
ze vertellen
elkaar snikkend
hun verhaal
ze voelen dezelfde
pijn
zij allemaal.

    Kinderstemmetjes.

Kinderstemmetjes klinken
in mijn hoofd
er was mij ook
een kindje beloofd
maar dat werd zomaar
uit mijn buik geroofd
nu hoor ik telkens
haar stemmetje
in mijn hoofd
het stemmetje van
het kindje dat mij
was beloofd.

    Ik hoefde niet....

Ik hoefde niet
met jou uit
wandelen  gaan
of naar de
dokter te gaan
niet als je
ziek was
bezorgd aan je
bedje te staan
ik kon
alleen maar
verdrietig bij
je grafje staan.

   Kleinkind.

Nooit met mijn
dochter winkelen gaan
haar nooit
voor het altaar
zien staan
nooit naar mijn
kleinkinderen gaan
die zijn me
nu ook ontnomen
die zullen nu
ook niet komen.

 
     Dom.

Niets is er erger
dan als ze
meewarrig naar
je kijken
gôh wat ben jij dom
wat weet jij
er weinig van
zo is het niet hoor
zij weten het beter
jij weet niks

maar je hebt toch gelijk
en het komt
nooit meer goed......

   Slachtbank.

Ik ben toch
in een ziekenhuis
doe wat
wil je schreeuwen
heel luid
maar uit je
keel komt
geen geluid
je word afgevoerd
als een lam
naar de slachtbank
stomgeslagen
zonder één klank.

    Spoorloos.

Treurend staat
een moederdier
bij haar
overleden kind
uiteindelijk
gaat ze weg
maar komt weer
terug in
een sprint
want stel
je voor.......
ik kijk naar
Spoorloos op tv
want
stel je voor.......

   Dochter.

Ze ziet me
met de vrouw
van mijn zoon,
en zegt
dan doe je toch
met je dochter mee?
dan doen je
dochter en jij 
dat toch met
z  n twee
dan ga je samen
met je dochter
je dochter doet
dat ook etc etc etc
de tranen schieten
in mijn ogen
maar ik hou
me groot
terwijl ik het
uit wil schreeuwen
mijn dochter
die is DOOD.

  Nog jong.

De dokter zei
je bent
nog jong
volgend jaar
zal het
vast beter
gaan
terwijl mijn
wereld was
vergaan.

    Dolfijn.

Een slanke dolfijn
doorklieft het
heldere water
van de diep
blauwe zee
o kon ik
maar met
hem mee
naar waar de
zeemeerminnen
wonen
dan kon ik
je ook daar
gaan zoeken
mijn kind.

    Baby engeltjes.

Ik zag in
een van mijn dromen
een rij baby engeltjes
voor bij komen
giechelend trokken
zij aan mijn
ogen voorbij
ik kon je
niet vinden...
maar jij was
vast ook daarbij.

     Ben je.....

Ben je
die ster daar
hoog in de lucht
ben je
die vogel in
vrolijke vlucht
ben je
die geurige uitbundig
bloeiende bloem
ben je
het huppelende lammetje
daar in de wei
toe zeg het mij
of ben je
alleen maar in
mijn hart.

    Dat mens.

Ach nee daar is
dat mens weer met
haar dode kind
loop door voor ze
er weer over begint
het is altijd
hetzelfde liedje
over haar verloren
dochter Grietje.

     Griet o Griet.

Hoog aan de
zomerse blauwe
hemel verwoord
een vogel
mijn verdriet
Griet o Griet o Griet
misschien dat jij
hem deze zomer
ook eens hoort
de vogel met
mijn lied
Griet o Griet o Griet.

 

    Terug gevonden.

Alles van jou
wat ze hadden
weggehaald
heb ik terug
gevonden
maar in de
wieg lag
ongeloof
aan je
kleertjes
zat verdriet
aan je
knuffels
verloren
vertrouwen
en pijn
alles was
terug gevonden
maar het zou
nooit meer
hetzelfde zijn.

     Te laat.

Zonder verdoving
is mijn hart
gebroken
is er een
mes in mijn
rug gestoken
ze wilden niks
voor me doen
tot het te laat
was toen.

     Die warme dag.

Mijn leven
veranderde
op slag
op die warme
augustus dag
maar de wieken
van de molen
draaiden door
ook toen ik
jou verloor
en de zon
bleef zelfs
schijnen
ondanks jou
verdwijnen.

      Die ene.

Je kinderen
worden groot
behalve die ene
want die
is dood
en altijd
blijft de pijn
hoe ze dan
had zullen zijn.

 
      Een kind.

Een kind ligt
hier begraven
mijn kind
ligt hier
begraven
weet jij hoe
dat voelt?
nee?
zeg dan niet
de tijd heelt
alle wonden
al is het
nog zo goed
bedoelt.

   Een barst.

Er zit een
barst in mijn
hart
geen dokter
die het
bloeden
stelpen kan
en de oorzaak,
daar weten
ZIJ
alles van.

    Mijn droom.

In mijn droom
kuste ik je
lief gezichtje
ik droeg je
in mijn armen
dicht tegen
mij aan
lief klein wichtje
wreed was
het ontwaken
leeg en koud
als dan blijkt
dat je niks
in je armen houd.

De fles.

Het zou best
eens kunnen toch?
lopend op het strand
hand in hand
na een
woeste storm
dat daar opeens
die fles ligt
die ik
altijd al zocht
met een hemels
bericht van jou
kleine vrouw.

  Je naam.

Er trilt een
snaar in mij
als ik je
naam maar
hoor
dochter van mij
die ik verloor
het is niet
de klank van
je stem of
de kleur van
je ogen maar
alleen je naam
die ik weet
ik weet alleen
maar hoe je
heet.

   De wind.

Fluisterend vraag
ik de wind
waarom,waarom
toch mijn kind
maar hij kan
mij het antwoord
ook niet geven
waarom de een
wel en de ander
niet mag leven.

    Donker gat.

Waar was
iedereen
toen ik hen
zo nodig had
men dacht
waarschijnlijk
niet naar kijken
niet over praten
dan gaat het
wel over
maar ik zonk
eenzaam in een
diep donker gat
want jou missen
gaat nooit meer over.

  Weggehaald.

Ze hadden je
wiegje weggehaald
ze hadden je
kleertjes weggehaald
alles wat aan jou
herinnerde was weggehaald
maar niemand heeft
het verdriet weggehaald.

  Een oceaan.

Er zit een
oceaan van
tranen in
mij gevangen
en een oneindig
verlangen
verlangen naar
het kind dat
ik verloor op
die warme zomerdag
en daarna
nooit meer zag.

 Op sap.

Aardbeien op sap
kersen op sap
vaders op bier
moeders op tranen.

Na zoveel jaar.

Geluidloos borrelt
het verdriet in
mij omhoog
de tranen drogen
bij mijn ogen
omdat ze
na zoveel jaren
niet meer mogen.

 In een droom.

Wat had ik
graag in een
droom je lief
gezichtje
willen zien
je tegen mij
horen spreken
heel misschien
je fluisterend
willen zeggen
lieverd ik hou
ook van jou
jij bent ook
mijn kind
al vertrok je
weer heel gauw.