Een barst.

    Mijn droom.

In mijn droom
kuste ik je
lief gezichtje
ik droeg je
in mijn armen
dicht tegen
mij aan
lief klein wichtje
wreed was
het ontwaken
leeg en koud
als dan blijkt
dat je niks
in je armen houd.

De fles.

Het zou best
eens kunnen toch?
lopend op het strand
hand in hand
na een
woeste storm
dat daar opeens
die fles ligt
die ik
altijd al zocht
met een hemels
bericht van jou
kleine vrouw.

  Je naam.

Er trilt een
snaar in mij
als ik je
naam maar
hoor
dochter van mij
die ik verloor
het is niet
de klank van
je stem of
de kleur van
je ogen maar
alleen je naam
die ik weet
ik weet alleen
maar hoe je
heet.

   De wind.

Fluisterend vraag
ik de wind
waarom,waarom
toch mijn kind
maar hij kan
mij het antwoord
ook niet geven
waarom de een
wel en de ander
niet mag leven.

    Donker gat.

Waar was
iedereen
toen ik hen
zo nodig had
men dacht
waarschijnlijk
niet naar kijken
niet over praten
dan gaat het
wel over
maar ik zonk
eenzaam in een
diep donker gat
want jou missen
gaat nooit meer over.

  Weggehaald.

Ze hadden je
wiegje weggehaald
ze hadden je
kleertjes weggehaald
alles wat aan jou
herinnerde was weggehaald
maar niemand heeft
het verdriet weggehaald.

  Een oceaan.

Er zit een
oceaan van
tranen in
mij gevangen
en een oneindig
verlangen
verlangen naar
het kind dat
ik verloor op
die warme zomerdag
en daarna
nooit meer zag.

 Op sap.

Aardbeien op sap
kersen op sap
vaders op bier
moeders op tranen.

Na zoveel jaar.

Geluidloos borrelt
het verdriet in
mij omhoog
de tranen drogen
bij mijn ogen
omdat ze
na zoveel jaren
niet meer mogen.

 In een droom.

Wat had ik
graag in een
droom je lief
gezichtje
willen zien
je tegen mij
horen spreken
heel misschien
je fluisterend
willen zeggen
lieverd ik hou
ook van jou
jij bent ook
mijn kind
al vertrok je
weer heel gauw.

 
     Het gevang.

Ik kan de
sleutel niet
meer vinden
van het gevang
en ik zit hier
al zo lang
wat voor
misdaad heb
ik gepleegd dan
dat ik nooit meer
vrijkomen kan?

 Mijn lach.

Mijn lach
bevroor
die dag
toen ik
jou verloor
voor altijd
gevangen in
radeloos
verlangen
naar mijn
verloren kind
mijn vlinderkind
zwevend op
de wind.

   Nooit.

Mijn handen
reiken
naar jou
maar vangen
donker,vangen
leegte en
kou nooit
zul jij
opgroeien
tot vrouw.

  één van mijn kinderen.

Je hebt er nog één,
maar één van mijn kinderen is dood
je bent nog jong,
maar één van mijn kinderen is dood
je hebt haar niet gekend,
maar één van mijn kinderen is dood
je hebt niet voor haar gezorgd dus...
maar één van mijn kinderen is dood
het is al zo lang geleden,
maar er is nog steeds één van mijn kinderen dood.

     Feest.

Geen
geboorte feest
verjaardags feest
kerst feest
feestdagen
maar
geboorte pijn
verjaardags pijn
kerst pijn
pijn dagen
want jij bent er niet.

     Mijn vlinderkind.

Mijn vlinderkind
laat je dragen
op de wind
kindje geboren
uit mij
nu begraven
in mij.

     Het virus.

Ik ben besmet
met een virus
het virus
van verdriet
de mensen
moeten
dat niet
doe vrolijk
speel
de clown
doe gewoon
anders val je
veel te veel
uit de toon.