Op sap.

Na zoveel jaar.

Geluidloos borrelt
het verdriet in
mij omhoog
de tranen drogen
bij mijn ogen
omdat ze
na zoveel jaren
niet meer mogen.

 In een droom.

Wat had ik
graag in een
droom je lief
gezichtje
willen zien
je tegen mij
horen spreken
heel misschien
je fluisterend
willen zeggen
lieverd ik hou
ook van jou
jij bent ook
mijn kind
al vertrok je
weer heel gauw.

 
     Het gevang.

Ik kan de
sleutel niet
meer vinden
van het gevang
en ik zit hier
al zo lang
wat voor
misdaad heb
ik gepleegd dan
dat ik nooit meer
vrijkomen kan?

 Mijn lach.

Mijn lach
bevroor
die dag
toen ik
jou verloor
voor altijd
gevangen in
radeloos
verlangen
naar mijn
verloren kind
mijn vlinderkind
zwevend op
de wind.

   Nooit.

Mijn handen
reiken
naar jou
maar vangen
donker,vangen
leegte en
kou nooit
zul jij
opgroeien
tot vrouw.

  één van mijn kinderen.

Je hebt er nog één,
maar één van mijn kinderen is dood
je bent nog jong,
maar één van mijn kinderen is dood
je hebt haar niet gekend,
maar één van mijn kinderen is dood
je hebt niet voor haar gezorgd dus...
maar één van mijn kinderen is dood
het is al zo lang geleden,
maar er is nog steeds één van mijn kinderen dood.

     Feest.

Geen
geboorte feest
verjaardags feest
kerst feest
feestdagen
maar
geboorte pijn
verjaardags pijn
kerst pijn
pijn dagen
want jij bent er niet.

     Mijn vlinderkind.

Mijn vlinderkind
laat je dragen
op de wind
kindje geboren
uit mij
nu begraven
in mij.

     Het virus.

Ik ben besmet
met een virus
het virus
van verdriet
de mensen
moeten
dat niet
doe vrolijk
speel
de clown
doe gewoon
anders val je
veel te veel
uit de toon.

   Mijn meisje.

Een vogel
fluit een
prachtig wijsje
maar ik
mis mijn meisje
fleurige bloemen
en vlinders
een zomers ijsje
maar ik
mis mijn meisje
hemelse muziek
zo n kippevel wijsje
maar ik
mis mijn meisje.

    Genoeg.

Je vader
en broers
ze willen
het niet
horen
dat ik
steeds
weer
vertel
over het
kindje dat
we hebben
verloren
en zeggen
je hebt
lang
genoeg
getreurd
lang genoeg
je leven
grijs gekleurd.

    Nooit.

Jij hebt
nooit
een
luier vol
gemaakt
ik heb
je nooit
eens
aangeraakt
toch
raakte
jij mijn
hart.

   Draken.

Ik zou draken
willen verslaan
vechten met
de wind
om jou
gelukkig te
maken
mijn kind
reuzen willen
doden om
te lenigen
jou noden
maar ik
sta hier
machteloos
zo wanhopig
en zo
vreselijk boos.

     Zoek.

Mijn niets
aan de
hand gezicht
is zoek
ik kan
hem nergens
vinden
ik heb
gezocht in
elke la in
elke hoek
nu zullen ze
mijn pijn zien
mijn teerbeminden
naakt en
kwetsbaar
sta ik nu hier.

     Het orgel.

Het orgel
in mijn
hoofd
speelt
weer dat
treurig liedje
over een
lief klein
meisje ze
heette
Grietje*
hij speelt
en speelt
telkens
hetzelfde
liedje
mijn meisje
mijn lief
klein
Grietje*.

  Vergeet.

Zeg nou
niet ga
door en
vergeet
dat kan
ik niet
zoals
je weet
maak niet
dat ik me
schuldig
voelen ga
voor mijn
verdriet
om haar
alleen MIJN
verdriet is
nog over
van haar.

   Ik lach.

Ik lach
maar kan
wel huilen
echt
ik worstel
en ik vecht
om boven
te blijven
niet te
zinken
en in
verdriet
te verdrinken.

   Verjaardag.

Vandaag had het
feest moeten zijn
niet deze
knagende pijn
we hadden
jou geboortedag
moeten herdenken
maar je bent
niet hier
en niemand
die meer
een traan
om jou
vergiet
het is toch
al zo lang
geleden
zelfs je naam
word vermeden
maar voor mij
is het nog
maar pas
ik wou zo
ontzettend
graag dat je
hier was.

10 augustus.

  
     De dood.

Het grauwe
paard met
de dood
reed mij
achterop
nam mijn
kind mee
in galop
ik stond
met lege
armen
hij toonde
geen enkel
erbarmen.