Het orgel in mijn hoofd speelt weer dat treurig liedje over een lief klein meisje ze heette Grietje* hij speelt en speelt telkens hetzelfde liedje mijn meisje mijn lief klein Grietje*.
Zeg nou niet ga door en vergeet dat kan ik niet zoals je weet maak niet dat ik me schuldig voelen ga voor mijn verdriet om haar alleen MIJN verdriet is nog over van haar.
Vandaag had het feest moeten zijn niet deze knagende pijn we hadden jou geboortedag moeten herdenken maar je bent niet hier en niemand die meer een traan om jou vergiet het is toch al zo lang geleden zelfs je naam word vermeden maar voor mij is het nog maar pas ik wou zo ontzettend graag dat je hier was.
sMorgens tijdens het ontwaken leefde je nog tijdens de rit naar het ziekenhuis leefde je nog tijdens de tocht door de gang leefde je nog tijdens het gesprek leefde je nog tijdens de prik van het infuus leefde je nog maar na de eerste weeën leefde je niet meer.....
Na die dag toen ik voor het eerst en voor het laatst je lief gezichtje zag werd het winter in mijn hart voortaan de zon was voorgoed onder gegaan in mijn bestaan.
het stormt de woeste zee brult en kolkt net als het verdriet dat mijn versufte brein bevolkt ik schreeuw het uit tegen de wind het verdriet om mijn verloren kind.
Hoe zou ik jou kunnen vergeten je korte bestaan opeens niet meer weten elke dag denk ik aan jou soms lang en dan heel even je bent en blijft een deel van mijn leven.
Elfjes trippelen langs mijn bed nemen al mijn tranen mee ver weg naar die grote koude zee vol met moedertranen geweend om haar kind en de gebeden voor haar kind ruisen in de wind
Op het moment dat je werd geboren hebben we je verloren nooit mochten we een geluidje van je horen in stilte werd je weggebracht in stilte word je nog elke dag herdacht.
Als mijn tijd op aarde is volbracht hoop ik dat je op mij wacht dat we samen gaan verpozen tussen vlindertjes en rozen vergeten alle pijn eindelijk samen zijn.
s Nachts als de slaap niet komen wil sluip jij binnen o zo stil beleef ik weer de film van die dag toen ik voor het eerst en voor het laatst je lief gezichtje zag.
Een oma zei nors dat haar kleindochter s morgens zes uur al was opgestaan oma mijn dochter zal nooit en te nimmer opstaan wat had ik graag mijn nachtrust willen geven als ze maar had mogen leven.
Ik heb jou dood gedragen als een man maar weet niet of ik dat nu nog wel kan het werd zwaarder met de jaren waarom kan ik niet verklaren jou missen duurt een leven lang en gaat nooit meer over ben ik bang.
Het orgel.
