Als mijn tijd op aarde is volbracht hoop ik dat je op mij wacht dat we samen gaan verpozen tussen vlindertjes en rozen vergeten alle pijn eindelijk samen zijn.
s Nachts als de slaap niet komen wil sluip jij binnen o zo stil beleef ik weer de film van die dag toen ik voor het eerst en voor het laatst je lief gezichtje zag.
Een oma zei nors dat haar kleindochter s morgens zes uur al was opgestaan oma mijn dochter zal nooit en te nimmer opstaan wat had ik graag mijn nachtrust willen geven als ze maar had mogen leven.
Ik heb jou dood gedragen als een man maar weet niet of ik dat nu nog wel kan het werd zwaarder met de jaren waarom kan ik niet verklaren jou missen duurt een leven lang en gaat nooit meer over ben ik bang.
Dit hoef je voor ons niet te doen al die trieste gedichten van toen schrijf eens iets vrolijkers zeg eens iets olijkers dood is immers dood je verdriet lijkt ons te groot.
Ik kan nog zoveel kaarsjes branden bij je foto meisje van mij maar het gemis en het intens verdriet gaan nooit voorbij ik heb je even gezien en toen ben je vertrokken naar de mensen van voorbij leegte en verlangen naar jou rest nu alleen nog maar voor mij.
Soms meen ik je nabijheid te voelen de rilling langs mijn rug het briesje langs mijn wang maar dat is maar fantasie ben ik bang toch wil ik het zo graag geloven mijn meisje van daar boven.
Zoals de vissen die hun pijn in stilte dragen dat is ook wat ze van mij na al die jaren vragen maar toch vertel ik een ieder die het wil horen over het lieve kleine meisje dat we hebben verloren.
Ik zag een moeder die verdwaasd in de verte staarde. Haar geliefd kind verdween voorgoed in de donkere koude aarde. Ze stond daar verstomd door de intense pijn. Waarom mocht haar kind niet meer bij haar zijn?
Ze vroegen je vader de leeftijd van zijn kinderen en ik hield me stil. Ze vroegen niet naar het grote leeftijds verschil en ik hield me stil. Hij noemde jou niet..... en ik hield me stil. Nu voelt het alsof ik jou heb verraden want ik, ik hield me stil....
ik hoor van ziekte van geweld en geestelijk verval van oorlog bijna overal. Als ik daaraan denk in het donker van de nacht wil de slaap niet komen. Lief meisje hoog daarboven hou jij een beetje over je broers de wacht? Ze zijn mij het dierbaarst hier op aard en als beschermer ben IK niks waard. Help hen op hun aardse reisje mijn meisje mijn lief klein meisje.
Geef mij een teken, een teken dat je me niet vergeten bent. Dat je me nog wel kent. Dat je in mijn nabijheid bent. Dat je mijn verlangen naar jou kent. Geef mij een teken.
We hebben je verloren en je vertrok naar het land waar de vlindertjes worden geboren. die kleurige vlindertjes groot en klein zijn er om mensen te troosten die verdrietig zijn.
Eenzaam vechtend vol pijn, om een kind geboren te laten worden die niet levend zou zijn. De wereld veranderd voorgoed, wanneer je als moeder van een overleden kind verder moet.
eens
