Zondag 20 november 2005

ziekt en geweld

Ziekte en geweld.

ik hoor van
ziekte van
geweld en
geestelijk verval
van oorlog
bijna overal.
Als ik daaraan
denk in het
donker van
de nacht
wil de slaap
niet komen.
Lief meisje hoog
daarboven
hou jij een
beetje over
je broers de
wacht?
Ze zijn mij
het dierbaarst
hier op aard
en als beschermer
ben IK niks
waard.
Help hen
op hun
aardse reisje
mijn meisje
mijn lief
klein meisje.

Geschreven door antje om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 november 2005

Verdriet.

Verdriet.

Soms word
het verdriet
van het
verleden
weer even
heden
de felle pijn
scheurd
je hart aan
flarden
Soms is
de pijn
weer even
niet te
harden.

Geschreven door antje om 14:15 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

Terug geven.

Terug geven.

Mijn drie
schoonzusters
hebben ook
dochters
gekregen.
Alleen ik
moest de mijne
terug geven.
Het doet
zoveel pijn
als ik zie
hoe het had
kunnen zijn.

Geschreven door antje om 13:34 Reageer op dit bericht

Donderdag 17 november 2005

Een teken.

Een teken.

Geef mij
een teken,
een teken
dat je me
niet vergeten
bent.
Dat je me
nog wel
kent.
Dat je in
mijn
nabijheid
bent.
Dat je mijn
verlangen
naar jou
kent.
Geef mij
een teken.

Geschreven door antje om 12:52 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 november 2005

Vlindertjes.

Vlindertjes.

We hebben
je verloren
en je vertrok
naar het land
waar de
vlindertjes
worden geboren.
die kleurige
vlindertjes
groot en klein
zijn er
om mensen
te troosten
die verdrietig
zijn.

Geschreven door antje om 10:56 Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 november 2005

Eenzaam.

Eenzaam.

Eenzaam vechtend
vol pijn,
om een
kind geboren
te laten
worden
die niet
levend
zou zijn.
De wereld
veranderd voorgoed,
wanneer je
als moeder
van een
overleden kind
verder moet.

Geschreven door antje om 12:29 Reageer op dit bericht

Maandag 14 november 2005

Achter de bergen.

Achter de bergen.

Achter de
bergen,
de bergen
van verdriet
ligt een
land waar
elfjes en
engeltjes
wonen
met vleugeltjes
o zo teer.
Vleugeltjes
geweven
van tranen
en licht
van zilveren
manen.
Misschien
kom ik daar
ook op
een keer
en zie mijn
kleine meisje
daar weer.

Geschreven door antje om 13:46 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

Hoeveel.

Hoeveel.

Vraag me niet
hoeveel kinderen
ik heb,de meesten
willen het
antwoord
niet horen.
Twee en ik
heb er een
verloren.
En toe......
zeg nou niet
bij de geboorte
was het toch
maar?
En twee en
dertig jaar
geleden,ben je
daar nou nog
niet mee klaar?

Geschreven door antje om 16:09 Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 november 2005

Vergeten.

Vergeten.

De zuster
zei het te
weten
ik mocht
van jou
geen foto,
ik moest
je vergeten.
Vergeten
dat mijn
hart was
gebroken
die dag,
toen ik
je lieve
levenloze
gezichtje zag.

Geschreven door antje om 14:11 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 november 2005

Oud.

Oud.

Ik had je
mijn adem
in willen
blazen,
je met
mijn lichaam
willen verwarmen.
Maar ik kreeg
je niet eens
in mijn armen.
Toch blijf
ik hopen,
dat ik je ooit
mag zien en
omarmen.
Me aan je
aanwezigheid
warmen.
Want ik heb
het nu zonder
jou.
Zo koud
en voel me
oneindig oud.

Geschreven door antje om 10:35 Reageer op dit bericht

Donderdag 10 november 2005

Een glimlach.

Een glimlach.

Van binnen
een traan
van buiten
een glimlach
dag na dag
hopend dat
je haar
eenmaal
terug
zien mag.

Geschreven door antje om 17:59 Reageer op dit bericht

Woensdag 9 november 2005

Schuilen.

Schuilen.

In de kamers
naast mij,
hoorde ik
baby s
huilen
en nergens
kon ik
schuilen.
Telkens
hoorde ik
pasgeboren
baby s
huilen,
alleen niet
die van mij.
En nergens
kon ik
schuilen.

Geschreven door antje om 15:29 Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 november 2005

Overdragen.

Overdragen.

Je stierf
omdat je
was
overdragen.
Dat ze
dat
hebben
laten gebeuren
blijft me
plagen.
Overdragen
17 nachten
en dagen.

Geschreven door antje om 13:30 Reageer op dit bericht

Maandag 7 november 2005

Graven.

Graven.

Ik sta
bij je
grafje.
Verdriet giert
door mijn lijf,
lig je hier echt
mijn kind?
Ik wil
gaan graven,
waarom mocht
ik je niet
vasthouden
bekijken
voelen
ruiken
in mijn
geheugen
prenten.
Men heeft
je zomaar
meegenomen
en ik,
ik heb je
nooit meer
terug gezien.

Geschreven door antje om 17:13 Reageer op dit bericht

Zondag 6 november 2005

Een moeder.

Een moeder.

Een moeder
maar toch
geen kind
een moeder
van een
overleden kind
een moeder
geen kind.

een moeder.

Geschreven door antje om 15:49 Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 november 2005

Zoveel wiegjes.

Zoveel wiegjes.

Bij het zien
van zoveel
wiegjes,
zei mijn
zoontje blij
daar is
vast wel
eentje
voor ons bij.
En de schrik
van die
jonge moeders
was groot,
als hij vroeg
of hij
hun baby
mocht zien
en zei,
die van ons
is dood.

Geschreven door antje om 14:12 Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 november 2005

Strijd.

Strijd.

Wat heb jij
een vreselijke
strijd
gestreden
toen.
En ik,
ik kon
niks voor
je doen.
Geen dokter
die naar me
luisterde toen.
Daarom moest
jij sterven
gaan.
Liet mij
met lege
handen staan.

Geschreven door antje om 14:51 Reageer op dit bericht

Donderdag 3 november 2005

In mijn droom.

In mijn droom.

In mijn
droom
ging de bel
en jij
'stond daar.
Je zei
moeder
ik leef,
hier ben ik.
Maar alleen
in mijn dromen
leef jij maar.
En ik
werd wakker
met een snik.

Geschreven door antje om 13:08 Reageer op dit bericht

Woensdag 2 november 2005

Blond haar.

Blond haar.

Ik zie
een meisje
met staartjes
en blond haar.
Mijn God
was jij
dat maar.
Gaat het
ooit over
deze pijn.
Of zal
het altijd
zo zijn.

Geschreven door antje om 12:17 Reageer op dit bericht

Dinsdag 1 november 2005

Duur betaald

Duur betaald.

Mijn lichaam
heeft gefaald,
dat heb jij
met je kostbaar
leven betaald.
Het deed niet
zoals het hoort
en heeft jou
toen langzaam
vermoord.
Ik heb gefaald,
dat heb jij
duur betaald.

Geschreven door antje om 11:16 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van de pijn van een kamerplant