Berichten van 29 januari 2007 tot 4 februari 2007

    Zoveel tranen

Het pad
naar jouw graf
is geplaveid
met tranen
leven van
mijn leven
zoveel tranen
op mijn weg
naar jouw.

 


     Die dag

Het leek
een gewone dag
het leek
een zonnige dag
maar het werd
een donkere dag
het werd
een vreselijke dag.

   Vergeten

Ze hebben je
vermoord
naar moeders
word niet
gehoord
ik bleef met
lege handen
staan
zij zijn gewoon
verder gegaan
mijn hart was
gebroken
ik heb levenslang
maar zij.....
zij zijn je
al lang vergeten.

     Zo scherp

Jouw kleine kleertjes
in de kast
gewassen en gestreken
en zo vaak
vol liefde bekeken
je zou ze
nooit dragen.....
en na jaren vragen
is alles wat
van jouw rest
een papiertje
met woorden die
als messen zo scherp
door mijn hart
gaan daarop
ze zetten opnieuw
mijn wereld
op zijn kop.