Archief

    Te laat

Nee,maak
maar geen
haast meer
Nu is het
te laat
Ik heb haar
voelen sterven
Mijn meisje
heeft gevochten
en verloren
Dood word ze
geboren.

      Ontroostbaar

De ontroostbaren
kunnen niet
worden getroost.
Van ontzetting
verstomde de wind
werden de
vogels stil
de maan bevroor.

     Meisje

Meisje je warme
wriemelende lijfje
in mijn handen
doen mijn
ogen branden
ik denk terug
aan een lijfje
zo koud zo stil
God heeft een
harde linkse hoek.

       Helen
Je kunt helen
zonder te genezen
genezen zonder
te helen
in elke pasgeboren
baby zoek ik jou
herken ik jou?
herken je mij?
maar nooit
ben je erbij
geheeld is de
buitenkant
maar genezen
is niet de wond.

      Kindje
Het dode kindje
in mijn armen
is zo zwaar
moeizaam loop ik verder
soms rust ik een poos
samen met een moeder
die ook haar dode
kindje draagt
we leggen ze even
naast ons in het gras
en zien in gedachten
onze kinderen spelen
in een zonnige bloemenzee
lachend,gillend van plezier
zijn dan ineens weer hier
zien de koude verstilde mondjes
wiegen ons dode kindje
liefdevol in onze armen
en vervolgen onze weg.

      Gevangen

Blijde verwachting
werd voor altijd
bange hoop
nooit meer
blij en
onbevangen
maar door
herinneringen
gevangen.

 
      Hoe vaak
Hoe vaak kan
een moederhart
breken
op mijn knieën
smekend
vraag ik
om genade
genade voor
mijn kind
laat mijn kind
toch leven.

           Mijn weg

Mijn weg leidt
langs bochtige wegen
met storm hagel
en regen
mijn levensweg
een eindeloze tocht
met gevaren en
pijn om elke bocht
moerassen van
eenzaamheid
en verdriet
maar aan het eind
ben jij
dat vergeet
ik niet.

   Kapot

Een kind
is een
kostbare schat
een kind
dood en
begraven
in een koud
donker gat
een kind
dat je wilde
vertroetelen
en beminnen
dan ga je kapot
van binnen.